2 Coríntios 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Mɨdaimam aij yad gau. God hanɨp manö aij manö nɨŋö anɨbu hagöp rö, nan si nan naij gɨpun gau hañ romaŋ hon abe gasɨ rɨmɨd hon abe gɨ naij göp u, nan asɨŋ böŋ nöp arö gun, God nɨp pɨñɨŋ gun, pör pör nöp gɨ aij nöp gɨ mɨdaiun.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kale hanɨp ud mɨdmagö lɨmim. Hon nɨbi bɨ kalöp ap manö piral hagun, gɨ naij gun, haƚöwaƚö gun gagno.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Yad kalöp hag pro gɨnɨg hagagabin. Nöd kalöp hagnö rö, hon kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbun; kalöp aip kamɨŋ mɨdeinabun aka umnabun u, kalöp mɨdmagö lun jɨm ñöl nöp mɨdeinabun.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Kalöp gasɨ ke nɨbö rɨmnap nɨŋagpin, aij göp nöp nɨŋöl gɨ mɨdpin. Yad kalöp gasɨ nɨŋem, ñɨñɨ lem gasɨ halö mɨdpin. Hanɨp marö yabɨƚ gab u pen yad mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpin.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Pen hon Masedonia Propins apjakno ñɨn u, magö ap ake lun yɨharɨŋ mɨdagaino. Mɨŋör ke ke iru yabɨƚ mɨdö, hanɨp pen pen gɨlö, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋno.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pen God nɨbi bɨ mög nɨŋbal gau ud aij göp u, Daidas nɨp yuö auö, hanɨp ud aij ga.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Daidas nɨpe aui apöm, kale nɨhön nɨhön gɨmim nɨp ud aij gɨpe manö adö u hagöm; yɨp gasɨ nɨŋ aij gaibe manö adö u hagöm; kale yad aip gasɨ adö añɨ nöp nɨŋagaino u kale mög gaia manö adö u hagöm; kale yad aip kauyaŋ jɨm ñöl mɨdaiun, a gasɨ nɨŋaibe manö adö u hagöm; yɨp manö anɨbu haga nɨŋem yad aij yabɨƚ ga.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Köp kalɨ kƚiñ rɨknö u nɨŋbe, kalöp mög yabɨƚ ga u yad magö ap gasɨ kub nɨŋnö; pen uri yad gasɨ kub nɨŋagpin. Manö kƚö hagem köp kalɨ kƚiñ rɨk yunö anɨbu, kale nɨŋbe, mög ga u pen u yɨharɨŋ magö uƚep magö ap nöp ga.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Hainö me, aŋ hon i nagɨ naij adö u gagun, a gɨmim mög nɨŋmim arö gɨpe u, yad mɨñ mɨñ gɨpin. Kalöp mög ga anɨbu, God gɨnam a göm nɨŋa rö nöp kalöp gɨ aij ga u me, köp kalɨ kƚiñ rɨknö anɨbu, aij nöp rɨknö.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Nɨbi bɨ God nɨp gasɨ nɨŋöm, nan si nan naij gɨpal u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, nagɨ naij gɨpal adö u arö gɨlö, God kalɨp ud kamɨŋ yunab u aij göp. Pen nɨbi bɨ God nɨp gasɨ nɨŋagöm, yɨharɨŋ nöp nan dui gɨpin u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin a gɨnaböl u, umöm God nɨp aragnaböl.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Pen kale nan si nan naij gɨpim u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨpe anɨbu, God gaia, gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨpe. Kale kƚö gɨmim, aŋ hon i gɨ naij gagpun nɨŋlaŋ a gɨpe. Kale pɨñɨŋ gɨmim, kal gɨmim, bɨ aŋ kale au gɨ naij ga bɨ anɨbu nɨp gasɨ ñun a gɨpe. Kƚö gɨmim, mɨdmagö yabɨƚ lɨbe u, hon nɨŋbun kale nan anɨbu gɨ naij gagpim.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Kalöp köp nöd kalɨ kƚiñ rɨk yunö u, bɨ nan si nan naij ga u aka bɨ nɨp gɨ naij ga u gasɨ nɨŋem kalɨ kƚiñ rɨkagnö. Kalöp nɨbi bɨ nöp gasɨ nɨŋem, God nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, kale hanɨp mɨdmagö lɨbim u kale ke nɨŋ aij gɨnabim, a gem, köp kalɨ kƚiñ rɨknö.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Pen kale köp anɨbu nɨŋmim, hanɨp ud aij yabɨƚ gɨpim u me, hon mɨñ mɨñ gun gasɨ halö mɨdpun.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Daidas nɨp nöd, añ mam Korid gau nöp ud aij gɨnaböl a gɨnö rö nöp gɨpe u me, yad nable gagöp. Manö kalöp hagpin gau pör nɨŋö nöp hagpin rö, manö Daidas nɨp hagnö u, rapɨn hagnö u pen u rö nöp nɨŋö yabɨƚ nöp hagnö.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Pen Daidas apjaköm kalöp manö hagö, kale pa gɨl gɨl göl gɨ, manö nɨpe u udmim, nɨp ud aij gɨpe u gasɨ nɨŋöm, nɨpe kalöp mɨdmagö yabɨƚ löp.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Pen yad mɨñi nɨŋ aij gɨpin, kale adö ap ke gagnabim; gɨ aij nöp gɨnabim u me, yad mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨpin.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.