2 Coríntios 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Mɨdaimam aij yad gau. God hanɨp manö aij manö nɨŋö anɨbu hagöp rö, nan si nan naij gɨpun gau hañ romaŋ hon abe gasɨ rɨmɨd hon abe gɨ naij göp u, nan asɨŋ böŋ nöp arö gun, God nɨp pɨñɨŋ gun, pör pör nöp gɨ aij nöp gɨ mɨdaiun.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kale hanɨp ud mɨdmagö lɨmim. Hon nɨbi bɨ kalöp ap manö piral hagun, gɨ naij gun, haƚöwaƚö gun gagno.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Yad kalöp hag pro gɨnɨg hagagabin. Nöd kalöp hagnö rö, hon kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbun; kalöp aip kamɨŋ mɨdeinabun aka umnabun u, kalöp mɨdmagö lun jɨm ñöl nöp mɨdeinabun.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Kalöp gasɨ ke nɨbö rɨmnap nɨŋagpin, aij göp nöp nɨŋöl gɨ mɨdpin. Yad kalöp gasɨ nɨŋem, ñɨñɨ lem gasɨ halö mɨdpin. Hanɨp marö yabɨƚ gab u pen yad mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpin.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Pen hon Masedonia Propins apjakno ñɨn u, magö ap ake lun yɨharɨŋ mɨdagaino. Mɨŋör ke ke iru yabɨƚ mɨdö, hanɨp pen pen gɨlö, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋno.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Pen God nɨbi bɨ mög nɨŋbal gau ud aij göp u, Daidas nɨp yuö auö, hanɨp ud aij ga.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Daidas nɨpe aui apöm, kale nɨhön nɨhön gɨmim nɨp ud aij gɨpe manö adö u hagöm; yɨp gasɨ nɨŋ aij gaibe manö adö u hagöm; kale yad aip gasɨ adö añɨ nöp nɨŋagaino u kale mög gaia manö adö u hagöm; kale yad aip kauyaŋ jɨm ñöl mɨdaiun, a gasɨ nɨŋaibe manö adö u hagöm; yɨp manö anɨbu haga nɨŋem yad aij yabɨƚ ga.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Köp kalɨ kƚiñ rɨknö u nɨŋbe, kalöp mög yabɨƚ ga u yad magö ap gasɨ kub nɨŋnö; pen uri yad gasɨ kub nɨŋagpin. Manö kƚö hagem köp kalɨ kƚiñ rɨk yunö anɨbu, kale nɨŋbe, mög ga u pen u yɨharɨŋ magö uƚep magö ap nöp ga.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Hainö me, aŋ hon i nagɨ naij adö u gagun, a gɨmim mög nɨŋmim arö gɨpe u, yad mɨñ mɨñ gɨpin. Kalöp mög ga anɨbu, God gɨnam a göm nɨŋa rö nöp kalöp gɨ aij ga u me, köp kalɨ kƚiñ rɨknö anɨbu, aij nöp rɨknö.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Nɨbi bɨ God nɨp gasɨ nɨŋöm, nan si nan naij gɨpal u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, nagɨ naij gɨpal adö u arö gɨlö, God kalɨp ud kamɨŋ yunab u aij göp. Pen nɨbi bɨ God nɨp gasɨ nɨŋagöm, yɨharɨŋ nöp nan dui gɨpin u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin a gɨnaböl u, umöm God nɨp aragnaböl.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Pen kale nan si nan naij gɨpim u nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨpe anɨbu, God gaia, gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨpe. Kale kƚö gɨmim, aŋ hon i gɨ naij gagpun nɨŋlaŋ a gɨpe. Kale pɨñɨŋ gɨmim, kal gɨmim, bɨ aŋ kale au gɨ naij ga bɨ anɨbu nɨp gasɨ ñun a gɨpe. Kƚö gɨmim, mɨdmagö yabɨƚ lɨbe u, hon nɨŋbun kale nan anɨbu gɨ naij gagpim.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Kalöp köp nöd kalɨ kƚiñ rɨk yunö u, bɨ nan si nan naij ga u aka bɨ nɨp gɨ naij ga u gasɨ nɨŋem kalɨ kƚiñ rɨkagnö. Kalöp nɨbi bɨ nöp gasɨ nɨŋem, God nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, kale hanɨp mɨdmagö lɨbim u kale ke nɨŋ aij gɨnabim, a gem, köp kalɨ kƚiñ rɨknö.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Pen kale köp anɨbu nɨŋmim, hanɨp ud aij yabɨƚ gɨpim u me, hon mɨñ mɨñ gun gasɨ halö mɨdpun.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Daidas nɨp nöd, añ mam Korid gau nöp ud aij gɨnaböl a gɨnö rö nöp gɨpe u me, yad nable gagöp. Manö kalöp hagpin gau pör nɨŋö nöp hagpin rö, manö Daidas nɨp hagnö u, rapɨn hagnö u pen u rö nöp nɨŋö yabɨƚ nöp hagnö.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Pen Daidas apjaköm kalöp manö hagö, kale pa gɨl gɨl göl gɨ, manö nɨpe u udmim, nɨp ud aij gɨpe u gasɨ nɨŋöm, nɨpe kalöp mɨdmagö yabɨƚ löp.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Pen yad mɨñi nɨŋ aij gɨpin, kale adö ap ke gagnabim; gɨ aij nöp gɨnabim u me, yad mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨpin.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.