1 Coríntios 13
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Manö yabɨƚ ke ke hagnabun aka ejol manö hagpal rö hagnabun u pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagnabun u, manö hon nɨŋlö belo paklö paklö hagab u rö lɨnab.
1 Ainda que eu fale as línguas dos homens e dos anjos, se não tiver amor, serei como o sino que ressoa ou como o prato que retine.
2 God manö nɨpe ke hagab manö anɨbu nɨŋun, nɨbi bɨ gau waiö hag ñɨnabun u pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagnabun u, hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö lɨnabun. Gasɨ nɨŋ kɨd hiɨkun, Krais manö aij u nɨŋ aij gɨnabun u pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagnabun u, hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö lɨnabun. Krais manö aij u manö iƚ u gasɨ nɨŋ kɨd hiɨknabun u pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagnabun u, hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö lɨnabun. Hon nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagun, Krais nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ yabɨƚ gun, ilö magö rɨmnap hagno ke gau arnab u pen hon nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mɨdmagö lagnabun u, hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö lɨnabun.
2 Ainda que eu tenha o dom de profecia e saiba todos os mistérios e todo o conhecimento, e tenha uma fé capaz de mover montanhas, mas não tiver amor, nada serei.
3 Pen nan hon magöŋhalö mɨdöp rö, nɨme lun nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨnabun aka God wög u gɨno nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp nɨŋlö, mulu lugö, hanɨp mab inab aŋ u ud yulö umnabun u, God nɨp aij gɨnab a gɨnabun u pen mɨdmagö lagnabun u, nan yɨharɨŋ rö lɨnab.
3 Ainda que eu dê aos pobres tudo o que possuo e entregue o meu corpo para ser queimado, mas não tiver amor, nada disso me valerá.
4 Hon mɨdmagö leinabun u, kalɨp manö hain hain hagun, ud aij gun, gɨ aij gɨnabun. Hon mɨdmagö leinabun u, nan aij kale gau hon rö lagöp, a gun gasɨ u nɨŋagnabun. Hon mɨdmagö leinabun u, hib hon ke hagno adö aragnab. Hon mɨdmagö leinabun u, hon nöp nɨbi bɨ kub nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ pro, a gun gasɨ u nɨŋagnabun.
4 O amor é paciente, o amor é bondoso. Não inveja, não se vangloria, não se orgulha.
5 Hon mɨdmagö leinabun u, nɨbi bɨ kalɨp manö naij hagun, haƚöwaƚö gagnabun. Hon mɨdmagö leinabun u, pör nan nɨhön nɨhön hane ke aij gɨnɨm adö u gasɨ nɨŋun gagnabun. Hon mɨdmagö leinabun u, yɨŋɨd kal juun manö pen pen hagagnabun. Hon mɨdmagö leinabun u, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij gɨnaböl u, manö anɨbu gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdagnabun.
5 Não maltrata, não procura seus interesses, não se ira facilmente, não guarda rancor.
6 Hon mɨdmagö leinabun u, nagɨ naij adö anɨbu nɨŋun ñɨñɨ lagnabun; nan nɨhön nɨŋö nöp mɨdöp u nöp nɨŋun mɨñ mɨñ gɨnabun.
6 O amor não se alegra com a injustiça, mas se alegra com a verdade.
7 Hon mɨdmagö leinabun u, marö nɨhön nɨhön rɨmnap hanɨp aunɨm, gasɨ halö mɨdeinabun. Hon mɨdmagö leinabun u, pör Bɨ Kub nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göl gɨ nöp mɨdeinabun. Hon mɨdmagö leinabun u, pör Bɨ Kub nɨp nɨŋ udöl gun gasɨ halö mɨdeinabun. Hon mɨdmagö leinabun u, pör kƚö gun Bɨ Kub hagöp rö göl gɨ mɨdeinabun.
7 Tudo sofre, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
8 Hon mɨdmagö leinabun u, rol ruö pör pör nöp anɨg gɨ damun, am Bɨ Kub aip kumi kabö adö laŋ au mɨdeinabun ñɨn u, mɨdmagö löl gɨ nöp mɨdeinabun. God Ana hanɨp nan aij ñö, God manö nɨpe ke hagab manö anɨbu nɨŋun, nɨbi bɨ gau waiö hag ñɨbun u, hainö anɨg gagnabun. God Ana hanɨp nan aij ñö, manö yabɨƚ ke ke aka ejol manö hagpal rö hagpun u, hainö anɨg gagnabun. God Ana hanɨp nan aij ñö, Krais manö aij u manö iƚ u nɨŋ kɨd hiɨkpun u, hainö anɨg gagnabun.
8 O amor nunca perece; mas as profecias desaparecerão, as línguas cessarão, o conhecimento passará.
9 Nɨhön gɨnɨg: God Ana hanɨp nan aij ñö, Krais manö aij u manö iƚ u nɨŋ kɨd hiɨkpun a gɨ gasɨ nɨŋbun u pen uri rɨmnap nöp nɨŋbun. God Ana hanɨp nan aij ñö, God manö nɨpe ke hagab manö anɨbu nɨŋun nɨbi bɨ gau waiö hag ñɨbun a gɨ gasɨ nɨŋbun u pen God Manö nɨpe rɨmnap nöp nɨŋun, nɨbi bɨ gau hag ñɨbun.
9 Pois em parte conhecemos e em parte profetizamos;
10 Pen Krais Bɨ aij unbö ke aunab u, hon nan gau rɨmnap nöp nɨŋagnabun; hon nɨbi bɨ magöŋhalö nan gau magöŋhalö waiö nɨŋ haknabun.
10 quando, porém, vier o que é perfeito, o que é imperfeito desaparecerá.
11 Ñɨ paiŋaŋ mɨdmɨdun ñɨn u, ñɨ paiŋaŋ gasɨ nɨŋbal rö gasɨ nɨŋun, ñɨ paiŋaŋ hagpal rö hagun mɨdmɨdun. Pen hainö majö gun, nɨbi bɨ kub lun, ñɨ paiŋaŋ gasɨ nɨŋöm gɨpal rö u böŋ nöp arö gɨpun.
11 Quando eu era menino, falava como menino, pensava como menino e raciocinava como menino. Quando me tornei homem, deixei para trás as coisas de menino.
12 Uri ñɨn anɨbi, ñɨg ana rö ral nɨŋbal rö u nɨŋun, nan gau magöŋhalö nɨŋ aij gagpun. Rɨmnap nɨŋbun; rɨmnap nɨŋagpun. Pen ñɨn hain anɨbu, nan gau rɨmnap nöp nɨŋagnabun; hon nɨbi bɨ magöŋhalö nan gau magöŋhalö amgö magö hon ke waiö nɨŋun, nɨŋ haknabun. Uri ñɨn anɨbi, God nɨpe aigale Bɨ rö mɨdöp u rɨmnap nɨŋbun, rɨmnap nɨŋagpun. Pen ñɨn hain anɨbu, God hanɨp nɨŋ aij yabɨƚ göp rö u, nɨp u rö nöp nɨŋ aij yabɨƚ gɨnabun.
12 Agora, pois, vemos apenas um reflexo obscuro, como em espelho; mas, então, veremos face a face. Agora conheço em parte; então, conhecerei plenamente, da mesma forma como sou plenamente conhecido.
13 Anɨb u, manö kub mɨhau nɨgaŋ pör mɨdöp: Krais nɨp nɨŋ udep u; Krais nɨp gasɨ halö abad mɨdep u; mɨdmagö lep u. Pen manö kub yabɨƚ u me, mɨdmagö lep u.
13 Assim, permanecem agora estes três: a fé, a esperança e o amor. O maior deles, porém, é o amor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.