Marcos 4

God Da Geka Seka (KPR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iesu nu eredo ira, Galilee uvu da teria irira ainda betuda buvudo, sekago tuturo edo ijugusira. Ijugiri, evetu genembo digari numokena fera totorugedo vasa ganjibuseri. Aindae sedo, nu ghaka+ evada feghiri gido, ghaka+ jokáda vose anumbetiri, evetu genembo isambu buvudo uvu betuda fefetuseri.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Fetetero, Iesu nemokena kasiaimi geka mendeni mendeni ijuguse, eminge sisira,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kote givu! Genembo eni eredo, farava veka govari dae sedo, aira vareda buvudo,
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 tuturo edo, veka giririghe budo jife jafe getira. Etiri, veka mendeni mo, begatada vosetiri, rikamanei ojighera minderi.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 — ausente —
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 — ausente —
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Veka mendeni mo, vive titifaghae ainda jokáda vosedo, viveghae dabade vitira. Ainghae vitido, vivei gaetiri dadabetira, beká jo ae etira.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 A veka mendeni mo, enda evevada vosedo vitira. Viti, beká digarigo jighira. Amo, mendeni 30, mendeni 60, a mendeni 100 avavaga jighira,” kasia evia se dotutuse,
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Iesu eminge sisira, “Kasia setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Natofo nu dodo isera ainda amboda, Iesu da ambo jimbi 12 nunda kokomana mendeninde dabade fera numokena kasia da tuka aindae ategi useri.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ategi etero, Iesu nemokena sisira, “God Afa kau nange nunda natofo+ kaifa eraira, ainda geka mendeni ava kivo usira. Ne nanda ambo jimbiri. Ava sedo, nu rea kivo usira amo, nemokena isagha saono ningi kasama aovo dae sise, seraena. O natofo mendenikena geka isambu kasiaimi ijugeraena.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Aminge ijugeraena da beká mo eviri:
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Dadabetiri, Iesu nemokena ategi usira, “Ne nangetiraimi kasia da tuka erebunevu? Amboda kotugo, na sekago kasia sarena amo, ne nange tuka kasama arevu? Avori, kasia setena, ainda tuka ava ijugaono kasama areva.
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Vare govari kato veka govetira amo, God da Gekari.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Veka mendeni emboro begatada vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningeoro Satan foa, God da Geka ningiraera ava, nenda jokáda ufena saghimbe buraira, amingori.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Kau daba aminga ava, veka mendeni enda aroroghae aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido ivugaghae buraera, amingori.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Avata nenda dubo jokáda tumondari jo inono ae arira. Ava sedo, ne sifo tufako tumonduse iroro, dara sirorarira, o ne God da Geka tumonderaira aindae, gitofu nemokena fakarago use mema mutarera amo, ne oju use totoi gofarera.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Veka mendeni vive titifaghae ainda jokáda vosetira, ainda tuka mo eviri. Amo, evetu genembo mave God da Geka ningiraera, amingori.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Avata amboda nenda irari, reighi da gugua, a fisi da uju ava koteraera. Aimi, God da Geka gajeari, nenda tumondari da beká ava jo sirorae eraira.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Avata veka mendeni enda eveva aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido bu kaifa urureoro, vitido beká jighiraira amo, 30, 60, a 100 avavaga jighiraira, amingori,” Iesu kasia ainda tuka aminge setiri nininguseri.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Iesu sekago kasia sisira, “Namonde jo arivo injibedo budo okia jokáda vendae eraera, o jo ghaitoi gajae eraera. Namonde, arivo isaghada jigheoro jaragheraira.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Roera oroko jungedo irira, amboda foa isagha ari kasama arera. A roera oroko kivo etero irira, amboda isagha vironu sirurari ningarera. Kau daba aminga ava kasia resera einda beká mo, amboda kasama arera.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Geka setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aminge sise, nu sekago sisira, “Ne rea niningereva ava, kote gogoghombevu! Ne rea evetu genembokena mutareva amo, God nemokena mino kau daba ava futuse, ainda etoda mendeni bu fitido, ainghae mutarira.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ainda beká mo: mave God da Geka ningido, kotari eveva koteraira amo, God sonembari nu kote gogoghombarira. Avata mave God da Geka jo kotae eraira amo, God nunda kotari isambu bari dadabarira,” Iesu aminge sisira.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Iesu aminge sise, kasia eni sisira, “God da natofo nange siroreraera amo, emingori. Nu inono, genembo eni nu veka giririghe budo endada jife jafe ge dotutusira.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Dodo ainda amboda, sifo tumba ava, avido eredo ghuse deinghurureari, veka nusuka batuno edo vitiraira. Ava kau nange vitiraira ava, nu bunariri.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Endaimi eveva muteari, veka batuno edo, viti beká jighido safufu eraira.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Safufu eari gido, ‘Bambari da sifo buviro!’ sedo, genembo nunda saramana kakato dirigeari, ya kaiyaimi dive bamburaera. Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni tuturo edo, God da Geka niningurureoro, tumondari siroreari, ne foama nunda sasingu eraera,” aminge sisira.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Iesu kasia ika mainekena fifituse sisira, “God da natofo+ kau nange digarigo eraera ava, sari dae erena.
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 God da natofo+ tuturo edo, nange digarigo siroreraera amo, kau ika maine da vujiimi vose batuno edo vitiraira, ainda kaugori. Maine da vuji mo, veveyako bekári. Nu jo ika mendeni da vujigo iraeri.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Avata vuji avavaga, genembo enii bu yama nunda vareda govari vitarira amo, nu viti vareda roera isambu darigedo mindafu beká ava edo, fafatu saredo itumu siroreari, rikamane foama nenda mogha fafatu aminda fitiraera. Kau daba aminga ava, God da natofo+ tuturo edo digarigo eraera,” aminge sisira.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iesu nu kasia kau daba aimi, evetu genembokena ijugedo ghusira. Ijugurureari, ne duboi kotise, ainda tuka ava inonoda kasama aetera, ava sedo ghusira.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Nu natofokena kasia ainembo ijugedo ghusira. Avata ne dodo esike irureoro nunda ambo jimbide dabade anumbirise, nesuka nemokena kasia da tuka ava isagha ijugeari, ne ningido ghuseri.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Sifo daba aminda, ungobu iri, Iesu nunda ambo jimbikena sisira, “Namonde sembi ya betu sovenida darore!”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aminga setiri, nunda ambo jimbi ghaka+ nune irisira aminda vosedo, evetu genembo anumbirisera dodo, ne sirigedo ghaka+ mendeni ainde dabade betu sovenida sembiseri.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 — ausente —
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 — ausente —
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Aminge setero, nu eredo yaura bureguse kovionoghae sisira, “Dodo binono e!” aminge setiri, eva yaura tukughedo binono usira.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Amingetiri, nemokena sisira, “Ne redae oju etevu? Nemokena tumondari tefori!”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Aminge setiri, ne dudukughedo tofo tofo se nininguseri, “Arie! Genemboé kau avegorai? Nune setiri, eva yaura nunda geka ningi! Ari emo, jo evetu genemboi ari da kaugo iraeri!” aminge siseri.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.