Marcos 4
God Da Geka Seka (KPR) vs ARA
1 Iesu nu eredo ira, Galilee uvu da teria irira ainda betuda buvudo, sekago tuturo edo ijugusira. Ijugiri, evetu genembo digari numokena fera totorugedo vasa ganjibuseri. Aindae sedo, nu ghaka+ evada feghiri gido, ghaka+ jokáda vose anumbetiri, evetu genembo isambu buvudo uvu betuda fefetuseri.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Fetetero, Iesu nemokena kasiaimi geka mendeni mendeni ijuguse, eminge sisira,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Kote givu! Genembo eni eredo, farava veka govari dae sedo, aira vareda buvudo,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 tuturo edo, veka giririghe budo jife jafe getira. Etiri, veka mendeni mo, begatada vosetiri, rikamanei ojighera minderi.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 — ausente —
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 — ausente —
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Veka mendeni mo, vive titifaghae ainda jokáda vosedo, viveghae dabade vitira. Ainghae vitido, vivei gaetiri dadabetira, beká jo ae etira.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 A veka mendeni mo, enda evevada vosedo vitira. Viti, beká digarigo jighira. Amo, mendeni 30, mendeni 60, a mendeni 100 avavaga jighira,” kasia evia se dotutuse,
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Iesu eminge sisira, “Kasia setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Natofo nu dodo isera ainda amboda, Iesu da ambo jimbi 12 nunda kokomana mendeninde dabade fera numokena kasia da tuka aindae ategi useri.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ategi etero, Iesu nemokena sisira, “God Afa kau nange nunda natofo+ kaifa eraira, ainda geka mendeni ava kivo usira. Ne nanda ambo jimbiri. Ava sedo, nu rea kivo usira amo, nemokena isagha saono ningi kasama aovo dae sise, seraena. O natofo mendenikena geka isambu kasiaimi ijugeraena.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Aminge ijugeraena da beká mo eviri:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Dadabetiri, Iesu nemokena ategi usira, “Ne nangetiraimi kasia da tuka erebunevu? Amboda kotugo, na sekago kasia sarena amo, ne nange tuka kasama arevu? Avori, kasia setena, ainda tuka ava ijugaono kasama areva.
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Vare govari kato veka govetira amo, God da Gekari.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Veka mendeni emboro begatada vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningeoro Satan foa, God da Geka ningiraera ava, nenda jokáda ufena saghimbe buraira, amingori.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Kau daba aminga ava, veka mendeni enda aroroghae aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido ivugaghae buraera, amingori.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Avata nenda dubo jokáda tumondari jo inono ae arira. Ava sedo, ne sifo tufako tumonduse iroro, dara sirorarira, o ne God da Geka tumonderaira aindae, gitofu nemokena fakarago use mema mutarera amo, ne oju use totoi gofarera.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Veka mendeni vive titifaghae ainda jokáda vosetira, ainda tuka mo eviri. Amo, evetu genembo mave God da Geka ningiraera, amingori.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Avata amboda nenda irari, reighi da gugua, a fisi da uju ava koteraera. Aimi, God da Geka gajeari, nenda tumondari da beká ava jo sirorae eraira.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Avata veka mendeni enda eveva aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido bu kaifa urureoro, vitido beká jighiraira amo, 30, 60, a 100 avavaga jighiraira, amingori,” Iesu kasia ainda tuka aminge setiri nininguseri.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Iesu sekago kasia sisira, “Namonde jo arivo injibedo budo okia jokáda vendae eraera, o jo ghaitoi gajae eraera. Namonde, arivo isaghada jigheoro jaragheraira.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Roera oroko jungedo irira, amboda foa isagha ari kasama arera. A roera oroko kivo etero irira, amboda isagha vironu sirurari ningarera. Kau daba aminga ava kasia resera einda beká mo, amboda kasama arera.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Geka setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aminge sise, nu sekago sisira, “Ne rea niningereva ava, kote gogoghombevu! Ne rea evetu genembokena mutareva amo, God nemokena mino kau daba ava futuse, ainda etoda mendeni bu fitido, ainghae mutarira.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Ainda beká mo: mave God da Geka ningido, kotari eveva koteraira amo, God sonembari nu kote gogoghombarira. Avata mave God da Geka jo kotae eraira amo, God nunda kotari isambu bari dadabarira,” Iesu aminge sisira.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Iesu aminge sise, kasia eni sisira, “God da natofo nange siroreraera amo, emingori. Nu inono, genembo eni nu veka giririghe budo endada jife jafe ge dotutusira.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Dodo ainda amboda, sifo tumba ava, avido eredo ghuse deinghurureari, veka nusuka batuno edo vitiraira. Ava kau nange vitiraira ava, nu bunariri.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Endaimi eveva muteari, veka batuno edo, viti beká jighido safufu eraira.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Safufu eari gido, ‘Bambari da sifo buviro!’ sedo, genembo nunda saramana kakato dirigeari, ya kaiyaimi dive bamburaera. Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni tuturo edo, God da Geka niningurureoro, tumondari siroreari, ne foama nunda sasingu eraera,” aminge sisira.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Iesu kasia ika mainekena fifituse sisira, “God da natofo+ kau nange digarigo eraera ava, sari dae erena.
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 God da natofo+ tuturo edo, nange digarigo siroreraera amo, kau ika maine da vujiimi vose batuno edo vitiraira, ainda kaugori. Maine da vuji mo, veveyako bekári. Nu jo ika mendeni da vujigo iraeri.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Avata vuji avavaga, genembo enii bu yama nunda vareda govari vitarira amo, nu viti vareda roera isambu darigedo mindafu beká ava edo, fafatu saredo itumu siroreari, rikamane foama nenda mogha fafatu aminda fitiraera. Kau daba aminga ava, God da natofo+ tuturo edo digarigo eraera,” aminge sisira.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Iesu nu kasia kau daba aimi, evetu genembokena ijugedo ghusira. Ijugurureari, ne duboi kotise, ainda tuka ava inonoda kasama aetera, ava sedo ghusira.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Nu natofokena kasia ainembo ijugedo ghusira. Avata ne dodo esike irureoro nunda ambo jimbide dabade anumbirise, nesuka nemokena kasia da tuka ava isagha ijugeari, ne ningido ghuseri.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Sifo daba aminda, ungobu iri, Iesu nunda ambo jimbikena sisira, “Namonde sembi ya betu sovenida darore!”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Aminga setiri, nunda ambo jimbi ghaka+ nune irisira aminda vosedo, evetu genembo anumbirisera dodo, ne sirigedo ghaka+ mendeni ainde dabade betu sovenida sembiseri.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 — ausente —
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 — ausente —
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Aminge setero, nu eredo yaura bureguse kovionoghae sisira, “Dodo binono e!” aminge setiri, eva yaura tukughedo binono usira.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Amingetiri, nemokena sisira, “Ne redae oju etevu? Nemokena tumondari tefori!”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Aminge setiri, ne dudukughedo tofo tofo se nininguseri, “Arie! Genemboé kau avegorai? Nune setiri, eva yaura nunda geka ningi! Ari emo, jo evetu genemboi ari da kaugo iraeri!” aminge siseri.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.