Lucas 15

God Da Geka Seka (KPR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sifo eni, takesi bari kakato a gegenembo ekoko mendenide dabade, Iesu da geka ningari dae fuseri.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Fera niningero, Moses da Geka ijuga kakato a kaifa kakato+ misi masi sise Iesu dae siseri, “Genemboé nu gungubo kakato a derari kakatokena nati joká doruse, nemonde dabade anumbedo bayau mindiraera,” aminge sero,
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Iesu tuturo edo kasia evia nemokena sisira.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Sifi (sheep) kaifa kato eveva enii, nunda sifi 100 ava eke jokáda kaifa ururari, eni ya baghimbarira amo, nu nange ari? Amo, nu nunda sifi 99 ava vasa aminda dodo, ya dabako ava tava use iria tambarira.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Tambudo, ivuga use fumbudo,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 kamboda yarira. Ya buvudo, nunda kokomana a nunda nano namendi aghi ari furoro sarira, ‘Nanda sifi (sheep) baghimbetira ava tambudo, ivuga beká ava use dubo jama erena. Ava sedo, namonde gumema use umo arera!’ aminge sarira.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Kau daba aminga ava, evetu genembo 99 eveva irarera amo, utuda aneya ivuga itako arera. O genembo dabako ari eko embo ava, dubo jovereghe God kena yarira amo, ne dabade utuda irise, ivuga teria beká ava arera.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “A eni mo saone: evetu eni nunda moni+ ghabu sovenisoveni irara ava, dabako baghimbarira amo, evetuá nu nange ari? Amo, nu nanefa dungedo, mando jokáda nasarai doruse, tava udo ya torugharira.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Torughedo, nunda biká bimono, nunda jao tatodae aghi ari furoro sarira, ‘Na ivuga beká ava erena. Nanda moni baghimbetira ava torugheteni. Ava sedo, namonde gumema use umo arera.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Na eminge resena: kau evetu ivuga etira, daba aminga ava, genembo dabako dubo jovereghari, nunda ari ekoko vujegarira amo, God da aneya ivuga beká ava arera,” aminge sisira.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Aminge sise, Iesu sisira, “Genembo eni nunda vide jamena etoto naká dabade iriara edo,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 sifo eni, mandi amboi eredo numamokena setira, ‘Afa, ninda gugua ambaso baetera ava, oroko soro use, nanda boanda mutaso barena!’ aminge setiri, numamo amingedo mandi ambo aikena, nunda boanda mutiri bira.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Sifo mendeni ainda amboda, mandiá nunda gugua a nunda enda oriro edo, ainda moni budo reighiá dotira. Dodo aira, reighi soka eninda buvudo, aminda irise nunda moni soesa fugetira.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Isambu fuge tefo etira, ainda amboda, reighi aminda baimara eko beká siroretiri, nunda ungoda moni dadabetira.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 A gido, nu aira genembo enikena saramana bira. Genemboá mandi amo dirigetiri aira, nunda fuka kaifa use undudo ghetira.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Nu ighoii ambududuruse, fuka da bayau ava mindari kotetira. Amo, jo evetu genemboi da mindari da kaugo iraeri, sena vanembori. Mave enii nundae jo joka edo bayau mutaeri.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Nu saramana use irara, sifo eni kotetira, ‘Na dara useni. Nanda afa da saramana kakato bayau inononda mindiraera. O namasi, ighoiimi ambududurerena.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ava sedo, na eredo ya afakena sarena, “Afa, na nimokena, a God kena dara useni.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Na jo ninda mandi beká amingo iraeri. Avata joka aso na ninda saramana kato eni aeteni,” ’ mandiá nu aminge kotedo,
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 eredo numamokena aira.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Muno iri, mandiá numamokena setira, ‘Afa, na God kena a nimokena dara useni. Na jo ninda mandi beká amingo iraeri,’ aminge setira.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Avata numamoimi nunda saramana kakatodae aghi etiri ojera buvero gido, nemokena setira, ‘Totoi yasivu, nanda tamo asugari evevago, ungo bumbuki, a ata jogha barago budo fuvu, numokena asugaove!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Edo yasivu, namonde burumakava da mandi (calf) unduse irera ava, de ojevu namonde kirumo aore!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ainda susu mo: nanda mandi evia ambariva setena avata, nu jebuga ojira buvira. Baghimbusira ava, oroko ojighiri tambeni,’ numamo aminge setiri, tuturo edo kirumo eteri.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Mandi ainda koro vareda saramana erara kamboda buvari dae fuse, yaru didivero ningira.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ava nininguse, saramana kato enikena kori setiri ojira buviri ategi etira, ‘Ne nanguse erevu?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Setiri, nu setira, ‘Ninda mandako oroko ojira buvira. Nu jebuga ojira buviri aindae sedo, nimamo burumakava da mandi (calf) unduse ireira ava, dedo ojetira.’ aminge setiri ningido,
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 nunda koro janje eko etiri, kamboda jo ya terae etira. Etiri ava gido, numamo kamboda ghe vosedo, nunda mandi bego foa terare dae setira.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Setiri, nunda mandi begoá setira, ‘Kote gi! Na ghaeko ghousa beká ava, ninda saramana kato edo, saramana use irena. Ninda sari ningari ava use irena. Avata ni nandae rejo eni jo ae iresa. Nanda kokomanade kirumo aono dae sedo, jo gouti (goat) mandi eni mutae iresa.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 O saone? Nanda namendi amo, nu kombo yagera use ninda gugua soesa etiri dadabetira. Etiri dadabetiri, jovereghe ojighira buviri, burumakava da mandi evevago ava nundae sedo, dedo ojetesi.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Aminge setiri, numamoá numokena setira, ‘Nanda mandi, ni nangae irera. Nanda gugua isambu nindari.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Avata namonde oroko umo use ivuga aeteri. Ainda susu mo: ninda mandako ambariá setera, avata jebuga ojira buvira. Aira baghimbetira, ava tamberi,’” Iesu aminge sisira.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.