Gênesis 41
Beebaa Dabu (KPG) vs BKJ
1 Nia ngadau e lua nomuli, gei di king o Egypt gaa hai dana midi boo bolo ia nogo duu i taalinga di monowai damana go Nile,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 gei nia kau e hidu pedi ga lloo aga i lodo di monowai, e gaigai nadau geingatolo i taalinga di monowai.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Nomuli hua, gei nia kau e hidu ga lloo aga labelaa, nia kau hegehege loo ge e huaidu, ga lloo aga gi baahi nia kau pedi i taalinga di monowai deelaa.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Nia kau hegehege aalaa la ga nnoo adu gi nia kau pedi aalaa, gaa gai nia maa. Nomuli gei di king gaa ala.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Mee gaa kii labelaa, gaa hai labelaa dana midi boloo: Nia ‘wheat’ e hidu e huwa mai i di laagau e dahi, e llauehe ge humalia, e hai ono mee no lodo.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Nomuli hua, gei nia ‘wheat’ labelaa e hidu ga huwa mai labelaa, ono mee no lodo ai, ge guu mae i di madangi mahana o di anggowaa.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Nia ‘wheat’ hegehege aanei ga hagabugu gaa holo nia ‘wheat’ e hidu ala e humalia. Di king la ga ala aga, ga iloo ia bolo ia nogo hai ana midi.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Luada dono daiaa, gei mee guu noho gu de nnoomaalia, gei mee ga haga dagabuli mai digau hai mogobuna mo digau kabemee huogodoo o Egypt, ga hagi anga gi digaula dana midi, gei di maa hagalee tangada e mee di haga donu nia midi a maa ai.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Tagi madamada humalia nia waini di king ga helekai gi mee, “Dangi nei, gei au e haagi dagu mee hala dela ne hai.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Do madagoaa dela ne hagawelewele mai gi gimaua mo dau dagi hai palaawaa, goe gaa lahi gimaua gaa haa gi lodo di hale galabudi gi baahi di tagi o digau hagaloohi.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Dahi boo hua, gei gimaua guu hai mau midi, malaa, mau midi le e hai geegee ono hadinga.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Tama daane o Hebrew nogo madalia gimaua i lodo di hale galabudi, di hege ni tagi o digau hagaloohi. Gimaua ne hagi anga mau midi gi mee, gei mee gu haga donu mai gi gimaua mau midi.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Malaa, nia mee huogodoo guu kila gadoo be di hai a mee ne haga donu: Au gu hanaga labelaa gi dogu lohongo, gei tagi hai palaawaa gu daudau gi tomo di laagau.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Di king ga hagau dana dangada gi Joseph bolo gi hanimoi gi dono baahi. Digaula ga hagalimalima ga daa mai a Joseph gi daha mo di hale galabudi, gaa dahi dono ngudu, ga koodai ono gahu, ga laha aga a mee gi mua di king.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Di king ga helekai gi mee, “Au ne hai dagu midi, malaa, deai tangada e mee di hagadonu dagu midi ai. Au ne longo bolo goe e mee di haga donu nia midi.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Joseph ga helekai, “Meenei di king, au e deemee. Ma go God ga haga donu hagahumalia adu laa gi di goe dau midi.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Di king ga helekai, “Au ne hai dagu midi bolo au e duu i taalinga di monowai Nile.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Gei au gaa mmada gi nia kau pedi humalia e hidu e lloo aga i lodo di monowai deelaa, ga gaigai nadau geingatolo i taalinga di monowai.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Ga nomuli, nia kau labelaa e hidu ga lloo aga i lodo di monowai, nia kau hegehege ge e huaidu. Au digi mmada loo gi nia kau hegehege beelaa i hongo Egypt hagatau.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Nia kau hegehege aalaa ga nnoo adu gi nia kau pedi aalaa, gaa gai nia maa.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Malaa, nomuli nia kau aalaa e hegehege hua be nia maa mai i mua, digi hai be nia kau guu gai nadau mee. Nomuli gei au gaa ala.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 “Gei au gaa hai labelaa dagu midi, e mmada gi nia ‘wheat’ e hidu e huwa mai i di gili di laagau e dahi, nia ‘wheat’ humalia ge llauehe.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Ga nomuli nia ‘wheat’ labelaa e hidu ga huwa mai labelaa i di gili di laagau la hua deelaa, nia ‘wheat’ aanei deai ono mee no lodo ai, gei guu mae i di madangi mahana o di anggowaa.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Gei nia ‘wheat’ huaidu aalaa gaa gai nia ‘wheat’ humalia.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Joseph ga helekai gi di king, “Au midi e lua aanaa, la dono hadinga hua e dahi: God gu haga modongoohia adu gi di goe dana mee dela gaa hai.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Nia kau e hidu pedi le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu, gei nia ‘wheat’ humalia e hidu le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu. Nia mee aanei le e hai hua di nau hadinga e dahi.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Gei nia kau hegehege ala ne lloo aga muliagi, mo nia ‘wheat’ e hidu ala deai ono mee no lodo ai ala ne mae i di madangi mahana o di anggowaa, le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu o tau magamaga damana.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Di mee deenei e hai be dagu mee dela ne hagi adu gi di goe. God gu haga modongoohia adu gi di goe dana mee dela gaa hai.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Taugai damana gaa hai i hongo Egypt i lodo nia ngadau e hidu.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Ga nomuli, gei tau magamaga gaa hai i lodo nia ngadau e hidu. Nia ngadau huogodoo ala nogo humalia ga de langahia, idimaa tau magamaga ga hagahuaidu tenua deenei.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Nia daangada ga de langahia e ginaadou taugai damana deelaa, idimaa, tau magamaga dela gaa hai le e huaidu huoloo.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Tadinga o dau midi dela ne hai haga lua, go di maa dela bolo God gu haga noho bolo nia mee ala nogo helekai iei au adu gi di goe le e kila aga i di madagoaa hoohoo mai.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “Malaa, dolomeenei, gei goe ga hilihili dau dangada kabemee ge e iloo di hai nia mee, gei goe gaa wanga gi mee di moomee dela e madamada humalia i tenua deenei.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Gei goe ga hilihili labelaa au daangada aamua e hagabudu mai e dahi baahi e lima mai i nia huwa laagau i lodo nia ngadau e hidu o taugai.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Hai gi digaula bolo gi hagabudu ina nia huwa laagau huogodoo ala i lodo nia ngadau e hidu o taugai ala ga lloomoi. Haga mogobuna ina digaula gi benabena ina nia ‘wheat’ gi lodo nia waahale llauehe gi hagaloohi ina.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Nia meegai aalaa le e benebene ang gi di hagahumalia o tenua i lodo tau magamaga o nia ngadau e hidu dela ma gaa hai i hongo Egypt. Maa gaa hai beenei, gei nia daangada hagalee hiigai.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Di king mo ana gau aamua gu haga mogobuna di hagamaanadu deenei,
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 di king ga helekai gi digaula, “Gidaadou e deemee di gida tadau dangada e humalia i Joseph dela iai di Hagataalunga o God i ono lodo.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Di king ga helekai gi Joseph, “God la gu haga modongoohia adu gi di goe nia mee huogodoo aanei, malaa, gu modongoohia bolo ma deai taane i golo e kabemee ge iloo ia nia mee i oo nua ai.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Au ga haga menege aga goe e dagi dogu henua. Agu daangada huogodoo ga haga kila aga au haganoho. Deelaa hua ko au dela e aamua i di goe ga no lala kooe.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Dolomeenei, gei au e haga menege aga goe e hai di gobinaa o Egypt hagatau.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Di king ga daa gi daha dono buulei king nogo i dono madaalima, gaa wanga gi di madaalima o Joseph, ga haga ulu a mee gi di gahu hagalamalia, gaa wanga dana hau goolo gi di uwa o maa.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Gaa wanga gi mee dono lua waga hongo henua e hana iei mee. Nia madaloohi o di king e hula i mua o mee, mo di wwolowwolo boloo, “Haga aadee ina di ala! Haga aadee ina di ala!” Malaa, Joseph gu haga menege aga go di king guu hai di gobinaa o Egypt hagatau.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Di king ga helekai gi Joseph, “Au di king, deai tangada i hongo Egypt hagatau e dahi aga dono lima be go dono wae ai, maa goe digi hai gi mee bolo gi heia.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 I lodo hua nia ngadau e hidu o taugai, gei di gai o tenua guu huwa logowaahee.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Malaa, Joseph gu hagabudu mai nia huwa laagau o tenua hagatau gi lodo nia waahale llauehe. Malaa, di waahale nei mo di waahale nei le e hagabudu hua ginai nia mee ala e hoohoo ginai.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Nia huwa ‘wheat’ a Joseph ne hagabudu la gu logowaahee gadoo be nia gelegele i tongotai. Mee gu hagalee hagatau nia maa, idimaa ma gu deemee di hagatau.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 I mua hua nia ngadau o tau magamaga, gei Joseph guu hai ana dama daane dogolua gi Asenath.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Joseph ga helekai, “God guu hai au gi de langahia ogu hagaduadua mo digau o di hale o dogu damana.” Mee gaa gahi di ingoo o dana dama daane matagidagi bolo Manasseh.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Mee ga helekai labelaa boloo, “God gu gaamai agu dama i lodo tenua o ogu haingadaa.” Malaa, gei mee gaa gahi di ingoo o dana lua dama bolo Ephraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Nia ngadau e hidu o taugai i hongo Egypt la guu odi,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 gei nia ngadau e hidu o tau magamaga gu daamada be nia helekai a Joseph ne hai. Nia henua huogodoo ala i daha mo Egypt la guu hai tau magamaga damana, gei i hongo Egypt la nogo iai nia meegai i golo.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Digau Egypt ma ga hiigai, gei digaula gaa hula ga tangi gi di king i nia meegai, gei di king ga helekai gi digaula bolo gii hula gi Joseph gi heia nia mee a mee ma ga hagi anga gi ginaadou.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Tau magamaga la gu huaidu huoloo i hongo nia henua huogodoo, malaa, Joseph guu huge nia hale benebene mee huogodoo, ga huihui nia palaawaa aalaa gi digau Egypt.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Nia daangada i nia madagowaa huogodoo i henuailala e lloomoi gi Egypt e hui nadau palaawaa gi Joseph, idimaa tau magamaga la guu dau i nia madagowaa huogodoo.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.