Gênesis 41

Beebaa Dabu (KPG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nia ngadau e lua nomuli, gei di king o Egypt gaa hai dana midi boo bolo ia nogo duu i taalinga di monowai damana go Nile,
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 gei nia kau e hidu pedi ga lloo aga i lodo di monowai, e gaigai nadau geingatolo i taalinga di monowai.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Nomuli hua, gei nia kau e hidu ga lloo aga labelaa, nia kau hegehege loo ge e huaidu, ga lloo aga gi baahi nia kau pedi i taalinga di monowai deelaa.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Nia kau hegehege aalaa la ga nnoo adu gi nia kau pedi aalaa, gaa gai nia maa. Nomuli gei di king gaa ala.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Mee gaa kii labelaa, gaa hai labelaa dana midi boloo: Nia ‘wheat’ e hidu e huwa mai i di laagau e dahi, e llauehe ge humalia, e hai ono mee no lodo.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Nomuli hua, gei nia ‘wheat’ labelaa e hidu ga huwa mai labelaa, ono mee no lodo ai, ge guu mae i di madangi mahana o di anggowaa.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Nia ‘wheat’ hegehege aanei ga hagabugu gaa holo nia ‘wheat’ e hidu ala e humalia. Di king la ga ala aga, ga iloo ia bolo ia nogo hai ana midi.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Luada dono daiaa, gei mee guu noho gu de nnoomaalia, gei mee ga haga dagabuli mai digau hai mogobuna mo digau kabemee huogodoo o Egypt, ga hagi anga gi digaula dana midi, gei di maa hagalee tangada e mee di haga donu nia midi a maa ai.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Tagi madamada humalia nia waini di king ga helekai gi mee, “Dangi nei, gei au e haagi dagu mee hala dela ne hai.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Do madagoaa dela ne hagawelewele mai gi gimaua mo dau dagi hai palaawaa, goe gaa lahi gimaua gaa haa gi lodo di hale galabudi gi baahi di tagi o digau hagaloohi.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Dahi boo hua, gei gimaua guu hai mau midi, malaa, mau midi le e hai geegee ono hadinga.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Tama daane o Hebrew nogo madalia gimaua i lodo di hale galabudi, di hege ni tagi o digau hagaloohi. Gimaua ne hagi anga mau midi gi mee, gei mee gu haga donu mai gi gimaua mau midi.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Malaa, nia mee huogodoo guu kila gadoo be di hai a mee ne haga donu: Au gu hanaga labelaa gi dogu lohongo, gei tagi hai palaawaa gu daudau gi tomo di laagau.”
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Di king ga hagau dana dangada gi Joseph bolo gi hanimoi gi dono baahi. Digaula ga hagalimalima ga daa mai a Joseph gi daha mo di hale galabudi, gaa dahi dono ngudu, ga koodai ono gahu, ga laha aga a mee gi mua di king.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Di king ga helekai gi mee, “Au ne hai dagu midi, malaa, deai tangada e mee di hagadonu dagu midi ai. Au ne longo bolo goe e mee di haga donu nia midi.”
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Joseph ga helekai, “Meenei di king, au e deemee. Ma go God ga haga donu hagahumalia adu laa gi di goe dau midi.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Di king ga helekai, “Au ne hai dagu midi bolo au e duu i taalinga di monowai Nile.
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 Gei au gaa mmada gi nia kau pedi humalia e hidu e lloo aga i lodo di monowai deelaa, ga gaigai nadau geingatolo i taalinga di monowai.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Ga nomuli, nia kau labelaa e hidu ga lloo aga i lodo di monowai, nia kau hegehege ge e huaidu. Au digi mmada loo gi nia kau hegehege beelaa i hongo Egypt hagatau.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Nia kau hegehege aalaa ga nnoo adu gi nia kau pedi aalaa, gaa gai nia maa.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Malaa, nomuli nia kau aalaa e hegehege hua be nia maa mai i mua, digi hai be nia kau guu gai nadau mee. Nomuli gei au gaa ala.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 “Gei au gaa hai labelaa dagu midi, e mmada gi nia ‘wheat’ e hidu e huwa mai i di gili di laagau e dahi, nia ‘wheat’ humalia ge llauehe.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Ga nomuli nia ‘wheat’ labelaa e hidu ga huwa mai labelaa i di gili di laagau la hua deelaa, nia ‘wheat’ aanei deai ono mee no lodo ai, gei guu mae i di madangi mahana o di anggowaa.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Gei nia ‘wheat’ huaidu aalaa gaa gai nia ‘wheat’ humalia.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Joseph ga helekai gi di king, “Au midi e lua aanaa, la dono hadinga hua e dahi: God gu haga modongoohia adu gi di goe dana mee dela gaa hai.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Nia kau e hidu pedi le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu, gei nia ‘wheat’ humalia e hidu le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu. Nia mee aanei le e hai hua di nau hadinga e dahi.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Gei nia kau hegehege ala ne lloo aga muliagi, mo nia ‘wheat’ e hidu ala deai ono mee no lodo ai ala ne mae i di madangi mahana o di anggowaa, le e hai dono hadinga bolo nia ngadau e hidu o tau magamaga damana.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 Di mee deenei e hai be dagu mee dela ne hagi adu gi di goe. God gu haga modongoohia adu gi di goe dana mee dela gaa hai.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Taugai damana gaa hai i hongo Egypt i lodo nia ngadau e hidu.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Ga nomuli, gei tau magamaga gaa hai i lodo nia ngadau e hidu. Nia ngadau huogodoo ala nogo humalia ga de langahia, idimaa tau magamaga ga hagahuaidu tenua deenei.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Nia daangada ga de langahia e ginaadou taugai damana deelaa, idimaa, tau magamaga dela gaa hai le e huaidu huoloo.
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Tadinga o dau midi dela ne hai haga lua, go di maa dela bolo God gu haga noho bolo nia mee ala nogo helekai iei au adu gi di goe le e kila aga i di madagoaa hoohoo mai.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Malaa, dolomeenei, gei goe ga hilihili dau dangada kabemee ge e iloo di hai nia mee, gei goe gaa wanga gi mee di moomee dela e madamada humalia i tenua deenei.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Gei goe ga hilihili labelaa au daangada aamua e hagabudu mai e dahi baahi e lima mai i nia huwa laagau i lodo nia ngadau e hidu o taugai.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Hai gi digaula bolo gi hagabudu ina nia huwa laagau huogodoo ala i lodo nia ngadau e hidu o taugai ala ga lloomoi. Haga mogobuna ina digaula gi benabena ina nia ‘wheat’ gi lodo nia waahale llauehe gi hagaloohi ina.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Nia meegai aalaa le e benebene ang gi di hagahumalia o tenua i lodo tau magamaga o nia ngadau e hidu dela ma gaa hai i hongo Egypt. Maa gaa hai beenei, gei nia daangada hagalee hiigai.”
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Di king mo ana gau aamua gu haga mogobuna di hagamaanadu deenei,
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 di king ga helekai gi digaula, “Gidaadou e deemee di gida tadau dangada e humalia i Joseph dela iai di Hagataalunga o God i ono lodo.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Di king ga helekai gi Joseph, “God la gu haga modongoohia adu gi di goe nia mee huogodoo aanei, malaa, gu modongoohia bolo ma deai taane i golo e kabemee ge iloo ia nia mee i oo nua ai.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Au ga haga menege aga goe e dagi dogu henua. Agu daangada huogodoo ga haga kila aga au haganoho. Deelaa hua ko au dela e aamua i di goe ga no lala kooe.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Dolomeenei, gei au e haga menege aga goe e hai di gobinaa o Egypt hagatau.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Di king ga daa gi daha dono buulei king nogo i dono madaalima, gaa wanga gi di madaalima o Joseph, ga haga ulu a mee gi di gahu hagalamalia, gaa wanga dana hau goolo gi di uwa o maa.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Gaa wanga gi mee dono lua waga hongo henua e hana iei mee. Nia madaloohi o di king e hula i mua o mee, mo di wwolowwolo boloo, “Haga aadee ina di ala! Haga aadee ina di ala!” Malaa, Joseph gu haga menege aga go di king guu hai di gobinaa o Egypt hagatau.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Di king ga helekai gi Joseph, “Au di king, deai tangada i hongo Egypt hagatau e dahi aga dono lima be go dono wae ai, maa goe digi hai gi mee bolo gi heia.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 I lodo hua nia ngadau e hidu o taugai, gei di gai o tenua guu huwa logowaahee.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Malaa, Joseph gu hagabudu mai nia huwa laagau o tenua hagatau gi lodo nia waahale llauehe. Malaa, di waahale nei mo di waahale nei le e hagabudu hua ginai nia mee ala e hoohoo ginai.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Nia huwa ‘wheat’ a Joseph ne hagabudu la gu logowaahee gadoo be nia gelegele i tongotai. Mee gu hagalee hagatau nia maa, idimaa ma gu deemee di hagatau.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 I mua hua nia ngadau o tau magamaga, gei Joseph guu hai ana dama daane dogolua gi Asenath.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Joseph ga helekai, “God guu hai au gi de langahia ogu hagaduadua mo digau o di hale o dogu damana.” Mee gaa gahi di ingoo o dana dama daane matagidagi bolo Manasseh.
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Mee ga helekai labelaa boloo, “God gu gaamai agu dama i lodo tenua o ogu haingadaa.” Malaa, gei mee gaa gahi di ingoo o dana lua dama bolo Ephraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Nia ngadau e hidu o taugai i hongo Egypt la guu odi,
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 gei nia ngadau e hidu o tau magamaga gu daamada be nia helekai a Joseph ne hai. Nia henua huogodoo ala i daha mo Egypt la guu hai tau magamaga damana, gei i hongo Egypt la nogo iai nia meegai i golo.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Digau Egypt ma ga hiigai, gei digaula gaa hula ga tangi gi di king i nia meegai, gei di king ga helekai gi digaula bolo gii hula gi Joseph gi heia nia mee a mee ma ga hagi anga gi ginaadou.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Tau magamaga la gu huaidu huoloo i hongo nia henua huogodoo, malaa, Joseph guu huge nia hale benebene mee huogodoo, ga huihui nia palaawaa aalaa gi digau Egypt.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Nia daangada i nia madagowaa huogodoo i henuailala e lloomoi gi Egypt e hui nadau palaawaa gi Joseph, idimaa tau magamaga la guu dau i nia madagowaa huogodoo.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.