Gênesis 29
Beebaa Dabu (KPG) vs VC
1 Jacob e hanadu hua i golo i dono ala dela e hana gi nia henua ala i bahi i dua.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 I dono hanadu hua, geia gaa mmada gi di monowai geli i lodo di gowaa maalama, nia hagabuulinga siibi e dolu i baahi di maa, idimaa nia hagabuulinga siibi le e inu mai i di monowai deenei. Di hadugalaa dela e pono i di ngudu di monowai deelaa le e damana.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Di madagoaa hua nia hagabuulinga siibi huogodoo ma ga dagabuli mai gi golo, gei digau hagaloohi siibi ga hagadaga gi daha di hadu deelaa, ga haga inu nadau siibi. Nomuli gei digaula ga hagadaga mai di hadu la gi dono lohongo.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Jacob ga heeu ang gi digau hagaloohi siibi aalaa, “Ogu duaahina nei, goodou digau o hee?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Jacob ge heeu adu, “Goodou e iloo Laban dela go tama a Nahor?”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Gei mee ga heeu labelaa, “Mee e humalia hua?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Jacob ga helekai, “Di laangi le e oodee hua i golo, digi dau mai di madagoaa e laha mai nia siibi gi lodo di abaaba. Haga inu godou siibi gaa lahi labelaa digaula gi di gowaa dela e miami ai digaula.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Gei digaula ga helekai anga, “Gimaadou e deemee, gaa dae loo gi nia hagabuulinga siibi huogodoo la gu i ginei, gei gimaadou gaa mee di hagadaga gi daha di hadu deelaa, ga haga inu madau siibi.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Di madagoaa hua Jacob dela e leelee hua igolo gi digaula, gei Rachel gu dau mai mo ana siibi.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Gei Jacob gaa mmada gi Rachel mo di hagabuulinga siibi o tamana o maa go Laban, gei mee ga hanadu gi di monowai, ga hagadaga di hadu la gi daha, ga haga inu nia siibi a maa.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Nomuli, gei Jacob ga hanadu gi mee ga hongihongi adu a mee mo di dangi i dono tenetene,
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 ga helekai gi Rachel, “Au tangada e dau gi do damana, di tama ni Rebecca.”
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Laban ga iloo ia bolo Jacob la di tama ni dono duaahina ahina go Rebecca, gei mee gaa hana gaa lele belee haga heetugi ang gi mee, ga bulubulu adu a mee mo di hongi adu a mee, ga laha mai a mee gi dono hale. Jacob ga hagi anga gi mee nia mee huogodoo ala ne hai.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Laban ga helekai, “E donu bolo goe la di todo ni oogu.” Jacob gaa noho i baahi o mee i di malama e dahi.
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Laban ga helekai gi Jacob, “Idimaa goe dela tangada e dau mai gi di au, malaa goe hagalee belee ngalua mai gi di au ge doo hui ai. Dehee doo hui dela e hiihai ginai goe?”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban ana dama ahina dogolua i golo, tangada madua dono ingoo go Leah, gei tangada dulii la go Rachel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Nia golomada o Leah la hagalee loo e madanga, gei Rachel la koia e madanga ge humalia.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Jacob e hiihai huoloo gi Rachel, dela gei mee ga helekai gi Laban boloo, “Au ga ngalua adu gi di goe i nia ngadau e hidu, gei au gaa hai dogu lodo gi Rachel.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Laban ga helekai, “Uaa, au e hiihai e gowadu a mee gi di goe i dogu wanga a mee gi tangada i daha. Malaa, goe dela ga noho hua i kinei.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Jacob ga ngalua gi Laban i Rachel i nia ngadau e hidu, gei nia ngadau e hidu la guu hai be nia laangi hua dulii ang gi deia, idimaa Jacob gu hiihai huoloo gi Rachel.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Jacob ga helekai gi Laban, “Goe dugua mai gi di au a Rachel au gaa lodo gi mee, idimaa di madagoaa la gu dau mai.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Laban gaa hai dana hagamiami haga hai lodo, ga gahi mai digau huogodoo di guongo deelaa.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 I di boo hua deelaa, gei mee ga laha mai a Leah hagammuni, gaa wanga gi Jacob e pono di lohongo Rachel, gei Jacob gaa kii i baahi o mee.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 (Laban ga wanga dana hege ahina go Zilpah gi Leah e hai ai di hege ni mee.)
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Ga hooaga luada, gei Jacob ga iloo ia bolo ma go Leah, gei Jacob gaa hana gi Laban ga helekai gi mee, “Dau maa di aha dela ne hai mai gi di au beenei? Au ne ngalua adu gi di goe bolo Rachel e hai dogu lodo. Goe ne halahalau au eiaha?”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Laban ga helekai anga, “Deenei di hai dela e hai i kinei. Gimaadou e deemee di hai di lodo tangada dulii i mua tangada madua digi hai dono lodo.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Noho taalia maalia tabu e dahi i muli di hagadabu o taga hai lodo, gei au ga gowadu laa Rachel, maa goe ga ngalua labelaa i nia ngadau e hidu i golo.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Jacob guu baba ginai. I muli hua di tabu e dahi o di hagadabu di haga hai lodo la ne lawa, gei Laban gaa wanga a Rachel gi Jacob.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 (Laban ga wanga dana hege ahina go Bilhah gi Rachel e hai ai di hege ni mee.)
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Jacob gaa kii labelaa i baahi o Rachel. Mee koia gu hiihai huoloo gi mee i hongo Leah. Nomuli, gei Jacob ga ngalua gi Laban labelaa i nia ngadau e hidu i golo.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Dimaadua gu iloo Ia bolo Jacob la hagalee aloho loo i Leah be dono aloho i Rachel, gei Mee gaa hai Leah gii mee di hai ana dama, gei Rachel gi dee huwa.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Leah ga hai dama ga haanau mai dana dama daane. Gei mee ga helekai, “Dimaadua gu iloo Ia dogu haingadaa, dolomeenei gei dogu lodo ga aloho i di au.” Gei mee gaa gahi di ingoo o dana dama bolo “Reuben”.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Dimaadua gu gaamai labelaa dana dama daane deenei gi di au, idimaa Mee dela gu hagalongo bolo Jacob e dee moehoni loo mai gi di au.” Gei mee gaa gahi di ingoo o maa bolo “Simeon”.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Deenei laa gei dogu lodo ga noho mau i dogu baahi, idimaa dela au gu haanau agu dama dogodolu.” Gei mee gaa gahi di ingoo o dana dama bolo “Levi”.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Dolomeenei gei au ga hagaamu a Dimaadua.” Gei mee gaa gahi di ingoo o maa bolo “Judah”, ga i nomuli gei Leah gu hagalee hai ana dama.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.