Gênesis 29

Beebaa Dabu (KPG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jacob e hanadu hua i golo i dono ala dela e hana gi nia henua ala i bahi i dua.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 I dono hanadu hua, geia gaa mmada gi di monowai geli i lodo di gowaa maalama, nia hagabuulinga siibi e dolu i baahi di maa, idimaa nia hagabuulinga siibi le e inu mai i di monowai deenei. Di hadugalaa dela e pono i di ngudu di monowai deelaa le e damana.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Di madagoaa hua nia hagabuulinga siibi huogodoo ma ga dagabuli mai gi golo, gei digau hagaloohi siibi ga hagadaga gi daha di hadu deelaa, ga haga inu nadau siibi. Nomuli gei digaula ga hagadaga mai di hadu la gi dono lohongo.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Jacob ga heeu ang gi digau hagaloohi siibi aalaa, “Ogu duaahina nei, goodou digau o hee?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Jacob ge heeu adu, “Goodou e iloo Laban dela go tama a Nahor?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Gei mee ga heeu labelaa, “Mee e humalia hua?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Jacob ga helekai, “Di laangi le e oodee hua i golo, digi dau mai di madagoaa e laha mai nia siibi gi lodo di abaaba. Haga inu godou siibi gaa lahi labelaa digaula gi di gowaa dela e miami ai digaula.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Gei digaula ga helekai anga, “Gimaadou e deemee, gaa dae loo gi nia hagabuulinga siibi huogodoo la gu i ginei, gei gimaadou gaa mee di hagadaga gi daha di hadu deelaa, ga haga inu madau siibi.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Di madagoaa hua Jacob dela e leelee hua igolo gi digaula, gei Rachel gu dau mai mo ana siibi.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Gei Jacob gaa mmada gi Rachel mo di hagabuulinga siibi o tamana o maa go Laban, gei mee ga hanadu gi di monowai, ga hagadaga di hadu la gi daha, ga haga inu nia siibi a maa.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Nomuli, gei Jacob ga hanadu gi mee ga hongihongi adu a mee mo di dangi i dono tenetene,
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 ga helekai gi Rachel, “Au tangada e dau gi do damana, di tama ni Rebecca.”
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Laban ga iloo ia bolo Jacob la di tama ni dono duaahina ahina go Rebecca, gei mee gaa hana gaa lele belee haga heetugi ang gi mee, ga bulubulu adu a mee mo di hongi adu a mee, ga laha mai a mee gi dono hale. Jacob ga hagi anga gi mee nia mee huogodoo ala ne hai.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Laban ga helekai, “E donu bolo goe la di todo ni oogu.” Jacob gaa noho i baahi o mee i di malama e dahi.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Laban ga helekai gi Jacob, “Idimaa goe dela tangada e dau mai gi di au, malaa goe hagalee belee ngalua mai gi di au ge doo hui ai. Dehee doo hui dela e hiihai ginai goe?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Laban ana dama ahina dogolua i golo, tangada madua dono ingoo go Leah, gei tangada dulii la go Rachel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Nia golomada o Leah la hagalee loo e madanga, gei Rachel la koia e madanga ge humalia.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Jacob e hiihai huoloo gi Rachel, dela gei mee ga helekai gi Laban boloo, “Au ga ngalua adu gi di goe i nia ngadau e hidu, gei au gaa hai dogu lodo gi Rachel.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Laban ga helekai, “Uaa, au e hiihai e gowadu a mee gi di goe i dogu wanga a mee gi tangada i daha. Malaa, goe dela ga noho hua i kinei.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Jacob ga ngalua gi Laban i Rachel i nia ngadau e hidu, gei nia ngadau e hidu la guu hai be nia laangi hua dulii ang gi deia, idimaa Jacob gu hiihai huoloo gi Rachel.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Jacob ga helekai gi Laban, “Goe dugua mai gi di au a Rachel au gaa lodo gi mee, idimaa di madagoaa la gu dau mai.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Laban gaa hai dana hagamiami haga hai lodo, ga gahi mai digau huogodoo di guongo deelaa.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 I di boo hua deelaa, gei mee ga laha mai a Leah hagammuni, gaa wanga gi Jacob e pono di lohongo Rachel, gei Jacob gaa kii i baahi o mee.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 (Laban ga wanga dana hege ahina go Zilpah gi Leah e hai ai di hege ni mee.)
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Ga hooaga luada, gei Jacob ga iloo ia bolo ma go Leah, gei Jacob gaa hana gi Laban ga helekai gi mee, “Dau maa di aha dela ne hai mai gi di au beenei? Au ne ngalua adu gi di goe bolo Rachel e hai dogu lodo. Goe ne halahalau au eiaha?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Laban ga helekai anga, “Deenei di hai dela e hai i kinei. Gimaadou e deemee di hai di lodo tangada dulii i mua tangada madua digi hai dono lodo.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Noho taalia maalia tabu e dahi i muli di hagadabu o taga hai lodo, gei au ga gowadu laa Rachel, maa goe ga ngalua labelaa i nia ngadau e hidu i golo.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Jacob guu baba ginai. I muli hua di tabu e dahi o di hagadabu di haga hai lodo la ne lawa, gei Laban gaa wanga a Rachel gi Jacob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 (Laban ga wanga dana hege ahina go Bilhah gi Rachel e hai ai di hege ni mee.)
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Jacob gaa kii labelaa i baahi o Rachel. Mee koia gu hiihai huoloo gi mee i hongo Leah. Nomuli, gei Jacob ga ngalua gi Laban labelaa i nia ngadau e hidu i golo.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Dimaadua gu iloo Ia bolo Jacob la hagalee aloho loo i Leah be dono aloho i Rachel, gei Mee gaa hai Leah gii mee di hai ana dama, gei Rachel gi dee huwa.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leah ga hai dama ga haanau mai dana dama daane. Gei mee ga helekai, “Dimaadua gu iloo Ia dogu haingadaa, dolomeenei gei dogu lodo ga aloho i di au.” Gei mee gaa gahi di ingoo o dana dama bolo “Reuben”.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Dimaadua gu gaamai labelaa dana dama daane deenei gi di au, idimaa Mee dela gu hagalongo bolo Jacob e dee moehoni loo mai gi di au.” Gei mee gaa gahi di ingoo o maa bolo “Simeon”.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Deenei laa gei dogu lodo ga noho mau i dogu baahi, idimaa dela au gu haanau agu dama dogodolu.” Gei mee gaa gahi di ingoo o dana dama bolo “Levi”.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Gei mee ga hai dama labelaa ga haanau mai dana dama daane, gei mee ga helekai, “Dolomeenei gei au ga hagaamu a Dimaadua.” Gei mee gaa gahi di ingoo o maa bolo “Judah”, ga i nomuli gei Leah gu hagalee hai ana dama.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.