Êxodo 8

Beebaa Dabu (KPG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hana gi di king, helekai gi mee boloo, ‘Aanei nnelekai Dimaadua: Diagia agu daangada gii hula, e daumaha mai gi di Au.
1 E falou o SENHOR a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Maa goe ga hagalee hai digaula gii hula, gei Au ga hagahuaidu goodou gi nia kailuu gii honu i hongo do henua hagatau.
2 E se te recusares a deixá-los ir, eis que ferirei todos os teus termos com rãs;
3 Nia kailuu ga logowaahee i lodo di monowai Nile, ga lloo aga gi lodo doo hale, mo lodo do ruum kii, mo hongo doo hada, mo lodo nia hale oo gau aamua mo au daangada, mo lodo au mee daa palaawaa, mo au gowaa hai meegai.
3 e o rio produzirá rãs em abundância, que subirão e entrarão em tua casa, e em teu quarto, e sobre a tua cama, e na casa dos teus servos, e sobre o teu povo, e nos teus fornos, e nas amassadeiras.
4 Nia maa gaa hobo gi oo nua mo hongo au daangada mo au gau aamua huogodoo.’”
4 E as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Gei Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hagi anga ina gi Aaron bolo gi daahia gi nua dono lima mo dana dogodogo gi nia monowai lligi mo llauehe, mono madapua gi lloo aga nia kailuu gi hongo tenua go Egypt.”
5 E o SENHOR falou a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com o cajado sobre as correntes, sobre os rios, e sobre os tanques e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 Gei Aaron ga daahi dono lima gi hongo nia monowai o Egypt, gei nia kailuu gu lloo aga, gu buni hua i hongo tenua go Egypt.
6 E Arão estendeu a sua mão sobre as águas do Egito; e as rãs subiram, e cobriram a terra do Egito.
7 Gei digau hai mogobuna o Egypt guu hai nadau mogobuna, guu hai nia kailuu gi lloo aga labelaa gi hongo tenua go Egypt.
7 E os magos fizeram o mesmo com seus encantamentos, e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Di king ga gahi aga a Moses mo Aaron ga helekai gi meemaa, “Dalodalo ina mua gi Dimaadua bolo gi heia nia kailuu aanei la gi daha, gei au laa ga dumaalia adu gulu daangada gii hula, e hai nadau tigidaumaha gi Dimaadua.”
8 Então chamou Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Rogai ao SENHOR, para que retire as rãs de mim e do meu povo, e deixarei o povo ir, para que possam fazer sacrifício ao SENHOR.
9 Moses ga helekai, “Au ga tenetene di dalodalo i di goe. Goe laa gi hilihilia dau madagoaa dela e hiihai ginai goe bolo au gi dalodalo i di goe mo au gau aamua mo au daangada, gi heia nia kailuu gi daha mo goodou mo godou hale, nia kailuu e dubu i golo ai aalaa hua i lodo di monowai Nile.”
9 E disse Moisés a Faraó: Glória sobre mim; quando devo rogar por ti, e por teus servos, e por teu povo, para destruir as rãs de ti e de tuas casas, para que permaneçam somente no rio?
10 Di king ga helekai, “Goe dalodalo i di au daiaa.”
10 E ele disse: Amanhã. E disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que não há ninguém como o SENHOR nosso Deus.
11 Nia kailuu la gaa hula gi daha mo goe mo oo hale mo au gau aamua mo au daangada, deai nia kailuu e dubu i golo ai aalaa hua i lodo di monowai Nile.”
11 E as rãs se apartarão de ti, e de tuas casas, e de teus servos, e de teu povo; elas permanecerão somente no rio.
12 Di hagatanga hua Moses mo Aaron i baahi di king, gei Moses ga dalodalo gi Dimaadua bolo gi heia gi daha nia kailuu ala ne hagau mai go Mee gi di king.
12 E Moisés e Arão saíram da presença de Faraó; e Moisés clamou ao SENHOR por causa das rãs que ele havia trazido sobre Faraó.
13 Gei Dimaadua gu haga gila talodalo a Moses, malaa, nia kailuu ala nogo i lodo nia hale mo i lodo nia hadagee mo lodo henua huogodoo la guu mmade.
13 E o SENHOR fez conforme a palavra de Moisés, e as rãs morreram nas casas, nas aldeias e nos campos.
14 Gei digau Egypt ga hagabae mai nia kailuu guu hai nia hagabae llauehaa gu haga bilau tenua.
14 E as ajuntaram em montes, e a terra cheirou mal.
15 Di king ga iloo ia bolo nia kailuu la guu mmade, geia gu hamaaloo labelaa dono manawa, gu hagalee hagalongo labelaa gi Moses mo Aaron gadoo be nia helekai a Dimaadua ne hai.
15 Mas quando Faraó viu que houve alívio, endureceu o seu coração, e não os ouviu, como o SENHOR havia dito.
16 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hai gi Aaron bolo gi hagamaawa dia di gelegele gi dana dogodogo, gei nia gelegele gaa huli gaa hai nia lamu gai dangada i hongo Egypt hagatau.”
16 E disse o SENHOR a Moisés: Dize a Arão: Estende o teu cajado, e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 Gei Aaron ga hagamaawa di gelegele gi dana dogodogo. Nia gelegele o Egypt huogodoo guu hai nia lamu, gu buni hua i nia gili o nia daangada mono manu.
17 E eles assim fizeram, porque Arão estendeu a sua mão com seu cajado, e feriu o pó da terra, e ele se tornou piolhos nos homens, e nos animais; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 Digau hai mogobuna guu hai nadau mogobuna labelaa bolo gii hai nia lamu, ge deemee. Nia lamu gu honu hua i nia gowaa huogodoo,
18 E os magos fizeram o mesmo com seus encantamentos para produzir piolhos, mas não conseguiram. Assim havia piolhos sobre os homens e sobre os animais.
19 gei digau hai mogobuna ga helekai gi di king, “Di mee deelaa di mee mai God!” Gei di king e lodo hamaaloo hua igolo, hagalee loo e hagalongo gi Moses mo Aaron be nnelekai Dimaadua ala ne hai.
19 Então disseram os magos a Faraó: Este é o dedo de Deus. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não os ouviu, conforme o SENHOR havia dito.
20 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hana haga luada heetugi gi di king o Egypt i di madagoaa o mee dela e hana ai gi di monowai, helekai gi mee boloo, ‘Dimaadua gu helekai bolo goe gi hagau ina agu daangada gii hula digaula gi daumaha mai gi di Au.
20 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e põe-te diante de Faraó. Eis que ele sairá às águas, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
21 Maa goe ga hagalee hagau digaula, gei Au ga hagaduadua goe, Au ga hagau adu nia lamu gi doo gili, mo au gau aamua mo au daangada. Nia hale o digau Egypt gaa honu lamu mo nia gelegele o tenua gaa gahu gi nia maa.
21 De outro modo, se não deixares meu povo ir, eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre teus servos, e sobre teu povo, e nas tuas casas. E as casas dos egípcios estarão cheias de enxames de moscas, e também o chão em que eles estão.
22 Gei Au e loohi di guongo go Goshen dela e noho ai agu daangada, gi dee hai nia lamu. Au e hai beenei gi iloo e goe bolo ma ko Au go Dimaadua dela e ngalua i tenua deenei.
22 E eu separarei naquele dia a terra de Gósen, em que habita o meu povo, para que lá não haja enxames de moscas, para que ao final saibas que eu sou o SENHOR no meio da terra.
23 Au gaa wwae gi daha agu daangada mo au daangada. Di mogobuna deenei le e gila aga daiaa.’”
23 E porei uma divisão entre o meu povo e o teu povo. Amanhã será este sinal.
24 Dimaadua guu hai di mee deenei, nia lamu gu ulu gi lodo di hale o di king mo nia hale o ono gau aamua. Egypt hagatau gu hagahuaidu hua go nia lamu aalaa.
24 E o SENHOR assim fez, e vieram grandes enxames de moscas para dentro da casa de Faraó, e para dentro das casas de seus servos, e para toda a terra do Egito. A terra estava corrompida por causa desses enxames de moscas.
25 Di king ga gahi mai a Moses mo Aaron, ga helekai gi meemaa boloo, “Goolua hula, tigidaumaha gi di gulu God i lodo tenua deenei.”
25 E chamou Faraó a Moisés e a Arão e disse: Ide e sacrificai a vosso Deus nesta terra.
26 Moses ga helekai, “Deemee di hai beenaa, idimaa tigidaumaha manu dela e hai go gimaadou ang gi Dimaadua go di madau God, le e haga lodo huaidu digau Egypt. Maa gimaadou ga hai hegau gi nia manu ala e hagahuaidu nadau manawa, ga tigidaumaha iei gimaadou, gaa mmada ginai digaula, gei ogo digaula ga dilidili gimaadou gii mmade.
26 E Moisés disse: Não convém fazer assim, pois sacrificaríamos a abominação dos egípcios ao SENHOR nosso Deus. Eis que se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, eles não nos apedrejariam?
27 Gimaadou belee hula gi lodo di anggowaa i lodo nia laangi e dolu e tigidaumaha gi Dimaadua go di madau God, be nia helekai a Mee ala ne hai mai gi gimaadou.”
27 Nós vamos três dias de jornada no deserto, e sacrificaremos ao SENHOR nosso Deus, conforme ele nos ordenou.
28 Di king ga helekai, “Au ga hagau goodou e daumaha gi Dimaadua go di godou God i di anggowaa dela e hoohoo mai, hagalee mogowaa. Dalodalo laa i di au.”
28 E Faraó disse: Eu vos deixarei ir, para que ofereçais sacrifícios ao SENHOR vosso Deus no deserto. Somente não devereis ir muito longe. Suplicai por mim.
29 Gei Moses ga helekai, “Di madagoaa hua dela ga hagatanga iei au i ginei, gei au ga dalodalo gi Dimaadua, gei daiaa nia lamu gaa hula gi daha mo goe mo au gau aamua mo au daangada huogodoo. Goe hudee halahalau ina labelaa gimaadou be dugu gimaadou ala belee hula e daumaha gi Dimaadua.”
29 E Moisés disse: Eis que sairei da tua presença, e orarei ao SENHOR, para que os enxames de moscas se apartem amanhã de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; mas que Faraó não aja mais de forma enganosa não deixando o povo ir e sacrificar ao SENHOR.
30 Moses ga hagatanga gi daha mo di king gaa hana, ga dalodalo ang gi Dimaadua.
30 E Moisés saiu da presença de Faraó, e rogou ao SENHOR.
31 Gei Dimaadua gu dumaalia gi talodalo a Moses ne hai. Nia lamu gu de igolo i baahi di king mo digau aamua mo di gau huogodoo. Di lamu e dahi ne dubu i golo ai.
31 E o SENHOR fez segundo a palavra de Moisés, e ele removeu os enxames de moscas de Faraó, de seus servos e de seu povo. Não permaneceu nem mesmo uma.
32 Gei di king gu haga hamaaloo ono lodo hua igolo, hagalee hagau digau Israel.
32 E Faraó endureceu seu coração também dessa vez, e não deixou o povo ir.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.