Êxodo 8

Beebaa Dabu (KPG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hana gi di king, helekai gi mee boloo, ‘Aanei nnelekai Dimaadua: Diagia agu daangada gii hula, e daumaha mai gi di Au.
1 Depois, disse o Senhor a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Maa goe ga hagalee hai digaula gii hula, gei Au ga hagahuaidu goodou gi nia kailuu gii honu i hongo do henua hagatau.
2 E, se recusares deixá-lo ir, eis que ferirei com rãs todos os teus termos.
3 Nia kailuu ga logowaahee i lodo di monowai Nile, ga lloo aga gi lodo doo hale, mo lodo do ruum kii, mo hongo doo hada, mo lodo nia hale oo gau aamua mo au daangada, mo lodo au mee daa palaawaa, mo au gowaa hai meegai.
3 E o rio criará rãs, que subirão e virão à tua casa, e ao teu dormitório, e sobre a tua cama, e às casas dos teus servos, e sobre o teu povo, e aos teus fornos, e às tuas amassadeiras.
4 Nia maa gaa hobo gi oo nua mo hongo au daangada mo au gau aamua huogodoo.’”
4 E as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Gei Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hagi anga ina gi Aaron bolo gi daahia gi nua dono lima mo dana dogodogo gi nia monowai lligi mo llauehe, mono madapua gi lloo aga nia kailuu gi hongo tenua go Egypt.”
5 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com tua vara sobre as correntes, e sobre os rios, e sobre os tanques, e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 Gei Aaron ga daahi dono lima gi hongo nia monowai o Egypt, gei nia kailuu gu lloo aga, gu buni hua i hongo tenua go Egypt.
6 E Arão estendeu a mão sobre as águas do Egito, e subiram rãs e cobriram a terra do Egito.
7 Gei digau hai mogobuna o Egypt guu hai nadau mogobuna, guu hai nia kailuu gi lloo aga labelaa gi hongo tenua go Egypt.
7 Então, os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos; e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Di king ga gahi aga a Moses mo Aaron ga helekai gi meemaa, “Dalodalo ina mua gi Dimaadua bolo gi heia nia kailuu aanei la gi daha, gei au laa ga dumaalia adu gulu daangada gii hula, e hai nadau tigidaumaha gi Dimaadua.”
8 E Faraó chamou a Moisés e a Arão e disse: Rogai ao Senhor que tire as rãs de mim e do meu povo; depois, deixarei ir o povo, para que sacrifiquem ao Senhor .
9 Moses ga helekai, “Au ga tenetene di dalodalo i di goe. Goe laa gi hilihilia dau madagoaa dela e hiihai ginai goe bolo au gi dalodalo i di goe mo au gau aamua mo au daangada, gi heia nia kailuu gi daha mo goodou mo godou hale, nia kailuu e dubu i golo ai aalaa hua i lodo di monowai Nile.”
9 E Moisés disse a Faraó: Tu tenhas glórias sobre mim. Quando orarei por ti, e pelos teus servos, e por teu povo, para tirar as rãs de ti e das suas casas, de sorte que somente fiquem no rio?
10 Di king ga helekai, “Goe dalodalo i di au daiaa.”
10 E ele disse: Amanhã. E Moisés disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Senhor , nosso Deus.
11 Nia kailuu la gaa hula gi daha mo goe mo oo hale mo au gau aamua mo au daangada, deai nia kailuu e dubu i golo ai aalaa hua i lodo di monowai Nile.”
11 E as rãs apartar-se-ão de ti, e das tuas casas, e dos teus servos, e do teu povo; somente ficarão no rio.
12 Di hagatanga hua Moses mo Aaron i baahi di king, gei Moses ga dalodalo gi Dimaadua bolo gi heia gi daha nia kailuu ala ne hagau mai go Mee gi di king.
12 Então, saiu Moisés e Arão de Faraó; e Moisés clamou ao Senhor por causa das rãs que tinha posto sobre Faraó.
13 Gei Dimaadua gu haga gila talodalo a Moses, malaa, nia kailuu ala nogo i lodo nia hale mo i lodo nia hadagee mo lodo henua huogodoo la guu mmade.
13 E o Senhor fez conforme a palavra de Moisés; e as rãs morreram nas casas, nos pátios e nos campos.
14 Gei digau Egypt ga hagabae mai nia kailuu guu hai nia hagabae llauehaa gu haga bilau tenua.
14 E ajuntaram-nas em montões, e a terra cheirou mal.
15 Di king ga iloo ia bolo nia kailuu la guu mmade, geia gu hamaaloo labelaa dono manawa, gu hagalee hagalongo labelaa gi Moses mo Aaron gadoo be nia helekai a Dimaadua ne hai.
15 Vendo, pois, Faraó que havia descanso, agravou o seu coração e não os ouviu, como o Senhor tinha dito.
16 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hai gi Aaron bolo gi hagamaawa dia di gelegele gi dana dogodogo, gei nia gelegele gaa huli gaa hai nia lamu gai dangada i hongo Egypt hagatau.”
16 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua vara e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 Gei Aaron ga hagamaawa di gelegele gi dana dogodogo. Nia gelegele o Egypt huogodoo guu hai nia lamu, gu buni hua i nia gili o nia daangada mono manu.
17 E fizeram assim; porque Arão estendeu a mão com a sua vara e feriu o pó da terra, e havia muitos piolhos nos homens e no gado; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 Digau hai mogobuna guu hai nadau mogobuna labelaa bolo gii hai nia lamu, ge deemee. Nia lamu gu honu hua i nia gowaa huogodoo,
18 E os magos fizeram também assim com os seus encantamentos para produzirem piolhos, mas não puderam; e havia piolhos nos homens e no gado.
19 gei digau hai mogobuna ga helekai gi di king, “Di mee deelaa di mee mai God!” Gei di king e lodo hamaaloo hua igolo, hagalee loo e hagalongo gi Moses mo Aaron be nnelekai Dimaadua ala ne hai.
19 Então, disseram os magos a Faraó: Isto é o dedo de Deus. Porém o coração de Faraó se endureceu, e não os ouvia, como o Senhor tinha dito.
20 Dimaadua ga helekai gi Moses, “Hana haga luada heetugi gi di king o Egypt i di madagoaa o mee dela e hana ai gi di monowai, helekai gi mee boloo, ‘Dimaadua gu helekai bolo goe gi hagau ina agu daangada gii hula digaula gi daumaha mai gi di Au.
20 Disse mais o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó; eis que ele sairá às águas, e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
21 Maa goe ga hagalee hagau digaula, gei Au ga hagaduadua goe, Au ga hagau adu nia lamu gi doo gili, mo au gau aamua mo au daangada. Nia hale o digau Egypt gaa honu lamu mo nia gelegele o tenua gaa gahu gi nia maa.
21 Porque, se não deixares ir o meu povo, eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, e às tuas casas; e as casas dos egípcios se encherão destes enxames, e também a terra em que eles estiverem.
22 Gei Au e loohi di guongo go Goshen dela e noho ai agu daangada, gi dee hai nia lamu. Au e hai beenei gi iloo e goe bolo ma ko Au go Dimaadua dela e ngalua i tenua deenei.
22 E, naquele dia, eu separarei a terra de Gósen, em que meu povo habita, a fim de que nela não haja enxames de moscas, para que saibas que eu sou o Senhor no meio desta terra.
23 Au gaa wwae gi daha agu daangada mo au daangada. Di mogobuna deenei le e gila aga daiaa.’”
23 E porei separação entre o meu povo e o teu povo; amanhã será este sinal.
24 Dimaadua guu hai di mee deenei, nia lamu gu ulu gi lodo di hale o di king mo nia hale o ono gau aamua. Egypt hagatau gu hagahuaidu hua go nia lamu aalaa.
24 E o Senhor fez assim; e vieram grandes enxames de moscas à casa de Faraó, e às casas dos seus servos, e sobre toda a terra do Egito; a terra foi corrompida destes enxames.
25 Di king ga gahi mai a Moses mo Aaron, ga helekai gi meemaa boloo, “Goolua hula, tigidaumaha gi di gulu God i lodo tenua deenei.”
25 Então, chamou Faraó a Moisés e a Arão e disse: Ide e sacrificai ao vosso Deus nesta terra.
26 Moses ga helekai, “Deemee di hai beenaa, idimaa tigidaumaha manu dela e hai go gimaadou ang gi Dimaadua go di madau God, le e haga lodo huaidu digau Egypt. Maa gimaadou ga hai hegau gi nia manu ala e hagahuaidu nadau manawa, ga tigidaumaha iei gimaadou, gaa mmada ginai digaula, gei ogo digaula ga dilidili gimaadou gii mmade.
26 E Moisés disse: Não convém que façamos assim, porque sacrificaríamos ao Senhor , nosso Deus, a abominação dos egípcios; eis que, se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejariam eles?
27 Gimaadou belee hula gi lodo di anggowaa i lodo nia laangi e dolu e tigidaumaha gi Dimaadua go di madau God, be nia helekai a Mee ala ne hai mai gi gimaadou.”
27 Deixa-nos ir caminho de três dias ao deserto, para que sacrifiquemos ao Senhor , nosso Deus, como ele nos dirá.
28 Di king ga helekai, “Au ga hagau goodou e daumaha gi Dimaadua go di godou God i di anggowaa dela e hoohoo mai, hagalee mogowaa. Dalodalo laa i di au.”
28 Então, disse Faraó: Deixar-vos-ei ir, para que sacrifiqueis ao Senhor , vosso Deus, no deserto; somente que indo, não vades longe; orai também por mim.
29 Gei Moses ga helekai, “Di madagoaa hua dela ga hagatanga iei au i ginei, gei au ga dalodalo gi Dimaadua, gei daiaa nia lamu gaa hula gi daha mo goe mo au gau aamua mo au daangada huogodoo. Goe hudee halahalau ina labelaa gimaadou be dugu gimaadou ala belee hula e daumaha gi Dimaadua.”
29 E Moisés disse: Eis que saio de ti e orarei ao Senhor , que estes enxames de moscas se retirem amanhã de Faraó, dos seus servos e do seu povo; somente que Faraó não mais me engane, não deixando ir a este povo para sacrificar ao Senhor .
30 Moses ga hagatanga gi daha mo di king gaa hana, ga dalodalo ang gi Dimaadua.
30 Então, saiu Moisés de Faraó e orou ao Senhor .
31 Gei Dimaadua gu dumaalia gi talodalo a Moses ne hai. Nia lamu gu de igolo i baahi di king mo digau aamua mo di gau huogodoo. Di lamu e dahi ne dubu i golo ai.
31 E fez o Senhor conforme a palavra de Moisés, e os enxames de moscas se retiraram de Faraó, dos seus servos e do seu povo; não ficou uma só.
32 Gei di king gu haga hamaaloo ono lodo hua igolo, hagalee hagau digau Israel.
32 Mas endureceu Faraó ainda esta vez seu coração e não deixou ir o povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.