Mateus 13
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Unuur mënţ Yeŧu apën ţi katoh aşë ţo du kabaŋ ki bdëk.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Bañaaŋ baŧum babi wal mënţ añoga, kë adoo paya ţi bţeem bloŋ aţo ; kë bañaaŋ bŧi baduka du pkay, aŧiinka.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kë aşë ţëpna ţi uhoñ aţup baka ŋţup ŋŧum. Aji na baka : « Najaar apën pgur ŋdeey.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Wi akguruŋ, ŋdeey ŋloŋ kë ŋaya ajot ţi bgah ; kë ŋkaŧ ŋabi ade ŋa bŧi.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ŋloŋ kë ŋajot ţi dko di mnlaak, danwooŋ daanwo na mboş, anaţa ţi dko mënţ ţiki mboş maanŧumi.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Kë wi bnuur banaţi'aaŋ naţa aşë tër ŋa, kë jibi ŋawooŋ ŋaanka intaañ abi kay kay.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ŋloŋ ŋajot ţi dko di iyiw, kë iyiw idëm afiiklën ŋa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ŋloŋ kë ŋajot ţi mboş mnuura, awul ŋdeey. Bloŋ baji bawul mbuk iñeen-week, bloŋ iñeen paaj, bloŋ kak mbuk iñeen ŋwajanţ.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki, aŧiinkan! »
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Baţaşar Yeŧu babi añoga aşë hepara aji : « we ukaaŋ kë iji khoñ na bañaaŋ ba? »
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Kë aşë ji na baka : « An, baţenan kë name iko injoonanuŋ yi *Pşih pi Baţi inwooŋ iimmeeţanaa, kë bandukiiŋ, baanţen baka wa.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ñaaŋ ankaaŋ, baluŋ kaţena ado pelan, kë anwooŋ aanka, badoo yeenka uko wi akaaŋ
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Uko mënţ ukaaŋ kë nji kahoñ na baka : ţiki baji baten, baanji bawin, baji baŧiink, baanji bate, baanji bame uko wi bajakuŋ.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Hënk uko wi *Iŧayi *Naţupar Naşibaţi abiiŋ aţup udolana pa baka, aji :
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Bañaaŋ biki pntaali pi badënëţ ŋhaaş
15 Porque o coração deste povo
16 Kë an naşë nuurandën, këş ki nan kawin, kë ibaţ yi nan ikŧiink.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Dţupan, na manjoonan, baţupar Naşibaţi baŧum na baŧool baŧum babi ŋal pwin uko wi nakwinuŋ bë baanwin wa, akuţ aŋal pŧiink uko wi nakŧiinkuŋ bë baanŧiink wa! »
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Yeŧu akak aji : « Naŧiinkan, uko wi uhoñ ujakuŋ wii wi :
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Ñaaŋ anŧiinkuŋ Uţup wi Pşih pi Baţi, aşë wo aamme uko wi ujakuŋ Ŧatana aji bi kapënan Uţup wi baŧepiiŋ ţi kaţëb ki nul. Awo ji bgah bi uţup ujotuŋ.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kë aloŋ awo dko di mnlaak di ŋdeey ŋajotuŋ, ayeenk ţi dko mënţ uţup na mnlilan,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 aşë wo aanka intaañ, aanji ţijan kaliinŧan. Wi Uţup ukţu'aŋ ţu bajun pnoorana këme phajana aji bi wutan wutan.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Anwooŋ dko di iyiw, ajaaŋ aŧiink Uţup, kë manţaaf, pyok panjaaŋ pafooyan bkow, na pñeebar iko iŧum ŋaşë fiiklën Uţup aneenan wa pbuk.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Anwooŋ mboş mnuura, ajaaŋ aŧiink Uţup, kate wa, kaşë buk ŋdeey. Aloŋ aji buk ŋdeey iñeen week, aloŋ ŋdeey iñeen paaj, aloŋ iñeen ŋwajanţ. »
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yeŧu akak ahoñ na baka aji : « Natenan uko wi *Pşih pi Baţi panaamuŋ: Pawo ji ñiinţ anŧepiiŋ ŋdeey ŋnuura du uţeehul.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Wi bañaaŋ bŧi bakŋoyënţuŋ, kë naşooradul aşë bi, agur umbiilu ţi pŧoof pi ŋdeey aşë ya na bgahul.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Wi ŋdeey ŋanaţiiŋ, alumën kë ugof ukak apën.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Balemparul babi aji na a : “Naweek, mënţ ŋdeey ŋnuura ŋi ŋi iŧepiiŋ du uţeeh i? Kë hum di di ujaagal uwooŋ da ba?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Kë aŧeem baka aji : “Naşooradaan adoluŋ uko mënţ.”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Kë aŧeem baka aji : “A-a, nahilan woli nalëb ujaagal kapënan ŋdeey.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Nawutan ŋanaţa ŋul bŧi te wal wi kakit ; ţi wal mënţ dluŋ kaji na bakit : Naduniin napënan ujaagal natan nado idaaj natër wa ; naşë najej ŋdeey nahank du pnkuŧi.” »
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yeŧu akak ahoñ na baka aji : «*Pşih pi Baţi panaam na pbuk pmpoţi pi ñaaŋ ajejuŋ aŧepi du uţeehul.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Pawoonuŋ pmpoţi ţi mbuk, paşale naţa, pajaaŋ pakak bgof bandëmnuŋ ţi ugof unŧepiiŋ ţi unkintaar, ŋkaŧ ŋadoo ji ŋabi kado inŧaŋ ţi inah yi ba. »
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Yeŧu akak aţup na baka ţi uhoñ aji : « Pşih pi Baţi panaam na bko bntiinku bi ñaaţ ajejuŋ anaakrën na pşon pŧum, kë pataaj bŧi. »
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Yeŧu aţup iko yuŋ bŧi pnŧuk pi bañaaŋ na uhoñ, aanji ţiini na baka bë aanhoñi.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Hënk, ayuuj kë uko wi Naţupar Naşibaţi ajakuŋ udolanaa, aji :
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Wal mënţ Yeŧu aduk bañaaŋ aşë kak katoh ; kë baţaşarul başë bi aji na a : « Pibaan un uhoñ wi umbiilu du uţeeh. »
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Kë aŧeem baka aji : « Anŧepiiŋ ŋdeey ŋnuura awooŋ *Abuk Ñiinţ ;
37 E Jesus respondeu:
38 uţeeh uwooŋ umundu ; ŋdeey ŋnuura ŋawooŋ bañaaŋ biki Pşih pi Baţi ; umbiilu uwooŋ banjaaŋ baţaş Naguuru.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Naşoorad anjaaŋ aŧepi umbiilu, awooŋ Unŧaayi Uweek, kakit kawooŋ uba umundu kë bakit başë wo ŋwanjuŧ.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Kë jibi bajaaŋ bajej umbiilu kaya tër, hënk di uba umundu ukwohaŋ ;
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 *Abuk Ñiinţ aluŋ kayil ŋwanjuŧ ŋi nul, ŋaluŋ kadook bañaaŋ bŧi bankdoluŋ baloŋ bapën ţi bgah na bañaaŋ bŧi bankdoluŋ buţaan ţi Pşih pi nul.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Ŋwanjuŧ ŋafël baka du bdoo banyikuŋ maakan : dko mënţ dawo na ŋwooni na udeeb wi pdohrën iñiiŋ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Wal mënţ, banwooŋ baŧool ţi këş ki Naşibaţi baluŋ kajeeh ji bnuur du Pşih pi Naşibaţi Aşin baka. Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan! »
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Yeŧu akak aji : «*Pşih pi Baţi pawo ji uwuuru wi ñiinţ aloŋ awinuŋ kë bamen du uţeeh. Akak amen wa aşë ya na mnlilan awaap bka bi nul bŧi, aya nug uţeeh mënţ.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 « Pşih pi Baţi pakak anaam na nawaap anklaaŋ mlaak mantamuŋ preeş.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Wi awinuŋ ploŋ pnuura, aya awaap bka bi nul bŧi aya anug pa. »
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Yeŧu aji na baka : «*Pşih pi Baţi pakak anaam na bridiya bi bafëluŋ du bdëk kë baţij ŋţëb ŋŧum.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Wi baŧumuŋ, baŧuh kë bapul ba du pkay aşë ţo ajej ŋannuuriiŋ aţu ţi icah aşë fël ŋanwooŋ ŋaanuura.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Kë hënk di di ukwooŋ ţi uba umundu : ŋwanjuŧ ŋaluŋ kabi kapaţëş bawuţaan na banwooŋ baŧool,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 kafël bawuţaan du bdoo banyikuŋ maakan : dko mënţ dawo na ŋwooni na udeeb wi pdohrën iñiiŋ. »
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yeŧu ahepar baţaşarul aji : « Nateha iko yi nţupanaŋ bŧi i? » Kë baŧeem aji : « Aa, ŋtee. »
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Kë aşë ji na baka : « Kë hënk *najukan Bgah anjukuŋ uko wi Pşih pi Baţi abot aţaş uko wi ujakuŋ anaam na ajug katoh anjaaŋ ajejna ţi bka bi nul uko uhalu na ujon. »
52 Então Jesus lhes disse:
53 Wi Yeŧu ahoñuŋ na baka haŋ aşë ŧool aya.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Aya du dko di akuşnaaniiŋ aşë jukan bañaaŋ du *katoh kañehanaani ki baka, kë badoo ñoŋar aji : « Ţuŋ di di akaanuŋ uşal unŧuŋa wi? Hum di di ahiluŋ ado mlagre mi bŧi ba?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 I mënţan, aanwo abuk naţukan i? Mënţ Mariya awooŋ anin i, kë bi Yakob, Yoŧef, Ŧimoŋ na Yuda bawo baţa'ul?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Kë baaţ baţa'ul, baanwo bŧi ţi na un i? Kë ţuŋ di ameenuŋ keeri iko yi bŧi? »
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Kë uko waŋ uneenan baka pfiyaara. Kë aşë ji na baka : «*Naţupar Naşibaţi ţi uŧaakul, na ţi katohul meeţ ţañ di di bañaaŋ bawooŋ baanji bamëbana bnuura. »
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Yeŧu aando da mlagre mnŧum ţiki baanfiyaari.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.