Marcos 9
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Yeŧu akak aji na baka : « Dţupan na manjoonan, baloŋ ţi bañaaŋ banwooŋ nţa ţi baankkeţ bë baanwin Pşih pi Naşibaţi pabi na mnhina. »
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Wi ŋnuur paaj ŋaţëpuŋ, Yeŧu ajej Piyeer, Yakob na Yowan kë baya agaag du pnkuŋ pweek. Kë uleeful uşë ţëlşa ţi kadun ki baka, kë awo ji ñaaŋ nampaţi.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Imişa yi nul ikak ji unuur abot afaaŧ pfaaŧ pi imeeŋ nin nanaj aloŋ ţi umundu aanhil pwul imişa pfaaŧ pŧënţ puŋ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Eli na Moyiŧ kë başë winana ţi kadun ki baka, awo ţi pţiini na Yeŧu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Piyeer aji na Yeŧu : « Najukan, uwo bnuura, jibi nja ŋwooŋ ţi : ŋtan iloona iwajanţ, kaloŋ kawo ki nu, kaloŋ kawo ki *Moyiŧ, kandukiiŋ ki *Eli. »
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Baţaşar Yeŧu balënk palënk paŋ kë Piyeer aando me uko wi akţupuŋ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Kanfëluŋ kabi awun baka, kë pdiim ploŋ paşë pënna ţi ka aji : « I, awooŋ Abuk naan, dŋala maakan, naŧiinkana. »
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Ţi dko mënţ, baţaşarul baten dko di bawooŋ afooyan aşë wo baanwin nin aloŋ, Yeŧu ţañ awooŋ na baka.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Wi bapënuŋ ţi pnkuŋ ahela, Yeŧu kë aşë ji na baka bawut kaţup nin ñaaŋ uko wi bawinuŋ te wi *Abuk Ñiinţ aknaţiiŋ ţi pkeţ.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Bamëban uko wi ajakuŋ na baka, aşë ţiini jibi bawooŋ, ala pme uko wi aŋaluŋ pji wi ajakuŋ: « Pnaţa ţi pkeţ. »
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Baţaşarul bahepara aji : « we ukaaŋ kë *bajukan Bgah baji Eli awo i kaduna kabi ji Kriŧtu ado kabi? »
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Yeŧu aŧeem baka aji : « Na manjoonan, Eli awo i kadun kabi kakakan iko bŧi ţi bgah. Naşal aji babubara apiiŧ aji Abuk Ñiinţ awo i kahaj maakan, kapokana i?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Kë nşë ţupan, Eli adobi bi kë badola uko bŧi wi baŋaluŋ, jibi bapiiŧuŋ ţi a. »
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Wi Yeŧu, Piyeer Yakob na Yowan babanuŋ du baţaşar Yeŧu bandukiiŋ, aşë win pnŧuk pweek pi bañaaŋ na *bajukan Bgah kë bakţiini na baka.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Wi bañaaŋ bawinaŋ win Yeŧu, aşë lënkara bŧi, aţiira pwula mboş.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Ahepar baka uko wi bakţiiniyaanuŋ.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ñiinţ aloŋ kë aşë ŧeemna du pnŧuk aji : « Naweek, dţiju abuk naan, awo na unŧaayi umbiişanuluŋ bţup.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Dko di uyaaŋ amobna, uji uwata ţi mboş, napoţ kayiih, katibrën iñiiŋ, uleeful uji ukak kaŧaaţ. Dkooţ baţaşaru badook wa kë baanhilani. »
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yeŧu aji na baka : « Nawo bañaaŋ bawuţaan, banwooŋ baanfiyaari! Dwo kaţo na an te lum ba? Dwo kado kamiiran te lum ba? Naţijaan napoţ. »
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Kë baţija'a. Wi unŧaayi uwinaaruŋ win Yeŧu, aşë jun pşëŋ şëŋan napoţ kë ajot ţi mboş, akëlënk, ayiih.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yeŧu ahepar aşin napoţ aji : « Lum di di ujunuŋ pwata hënk ba? » Kë aŧeem aji : « Wi awooŋ napoţ nampoţi te hënkuŋ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ŋyaaş ŋŧum uji uwata du bdoo na du meel kado na pfiŋa. Kë işale hil pdo uko uloŋ, kţënkun, ñagi'un. »
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Yeŧu aŧeem aji : « Iji nşale hil... Ñaaŋ anfiyaaruŋ, Naşibaţi ahil pdo iko bŧi pa a. »
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ţi dko mënţ ajug napoţ kë aşë ŋajar aji : « Dfiyaari, biin iţënkën, nhilna nkak nfiyaar maakan. »
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Wi Yeŧu awinuŋ kë bañaaŋ baŧum bakţi abi ayit kë aşë lëbar na unŧaayi aji : « Iwi unŧaayi, injaaŋ kdënëman kabot kabiişan bţup, dji ipën ţi napoţ i, işë iwut kaluŋ kakak ţi a. »
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Wi unŧaayi ukpënuŋ, kë napoţ aşë ŋajar alëŧar maakan. Napoţ awo ji ñaaŋ ankeţuŋ, kë bañaaŋ bŧi bado ji akeţi.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Yeŧu kë aşë mëbana ţi kañen anaţana kë anaţi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Wi Yeŧu aţiişuŋ katoh, agaag na baţaşarul, kë başë hepara aji : « we ukaaŋ kë un, ŋënhil lah adook unŧaayi ba? »
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Kë aşë ŧeem baka aji : « Unŧaayi uŧënţ wuŋ, pñehan Naşibaţi ţañ pahilanuŋ pdook wa. »
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Wi bapënuŋ ţi dko duŋ, aşë muur uŧaak wi Galilay. Kë Yeŧu aşë ŋal bañaaŋ bawut kame.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Awo ţi pjukan baţaşarul aji : «*Abuk Ñiinţ awulana du bañaaŋ, bafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Kë baţaşarul başë wo baamme uko wi akţupuŋ abot aţi phepar apiban baka wa.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Yeŧu na baţaşarul baŧool aya Kapernawum. Wi babanuŋ du katoh kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « We wi nakţiiniyaanuŋ lah du bgah ba? »
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Kë başë yomp, ţiki du bgah bawo ţi plaţar ala andëmnuŋ ţi baka.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yeŧu aţo aşë du baţaşarul iñeen na btëb, aji na baka : « Woli aloŋ aŋal pwo naŧeek, akakan awo kafeţ ki baŧënţul, awo nalempar baka. »
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ajej napoţ aloŋ aţu'a ţi pŧoof pi baka, amooka, aşë ji :
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 « Ñaaŋ anyeenkuŋ napoţ aŧënţ i ţi katim ki naan, nji ţi uleef naan i i ñaaŋ mënţ ayeenkuŋ, kë anyeenknuŋ, mënţ nji i ayeenkuŋ, anyilnuŋ a. »
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yowan aji na Yeŧu : « Naweek, ŋwin aloŋ kë akdook ŋnŧaayi ţi katimu, kë ŋneenana, ţiki aanji ţaşun. »
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Yeŧu aŧeema aji : « Nawutan kaneenana : Nin ñaaŋ aanhilan kado mlagre ţi katim ki naan kabot kaţup uko uwuţaan ţi nji ţi dko mënţ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Anwooŋ aampok nja, awo na nja.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kë ankwulanaŋ kakoopa ki meel nadaan ţiki nawo i Kriŧtu, aluŋ kayeenk baluk bi awooŋ i kayeenk. »
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Yeŧu akak aji : « Ankdoluŋ aloŋ ţi bapoţ biki ajot ţi pjuban, uhokan batana ţi kaţuţ plaak pweek başë bafëla du bdëk.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Woli kañen ki nu kaţu kë ikjuban, falan ka, uhokan iya baţi na kañen kammukşiiŋ kë di pya du infernu na iñeen itëb du bdoo banwooŋ baankjëmşa
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa].
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Woli kahoţ ki nu kaţu'u kë ikjuban, falan ka, uhokan iya baţi na kahoţ kammukşiiŋ, kë di pya na ihoţ itëb du infernu
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa].
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Woli pkëş pi nu paţu'u kë ikjuban, lookşan pa. Uhokan ineej du Pşih pi Naşibaţi na pkëş ploolan kë di bafëlu du infernu na këş ktëb,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Baluŋ kaţu bañaaŋ bŧi bdoo jibi bajaaŋ baţu pnam ţi mnde.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Pnam pawo uko unuura. Paşale yaş, nakakanaan we kaŧaabare ki pa? Nawoon na pnam ţi uleef wi nan nabot naŧiinkar na baŧënţan.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.