Marcos 9

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeŧu akak aji na baka : « Dţupan na manjoonan, baloŋ ţi bañaaŋ banwooŋ nţa ţi baankkeţ bë baanwin Pşih pi Naşibaţi pabi na mnhina. »
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Wi ŋnuur paaj ŋaţëpuŋ, Yeŧu ajej Piyeer, Yakob na Yowan kë baya agaag du pnkuŋ pweek. Kë uleeful uşë ţëlşa ţi kadun ki baka, kë awo ji ñaaŋ nampaţi.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Imişa yi nul ikak ji unuur abot afaaŧ pfaaŧ pi imeeŋ nin nanaj aloŋ ţi umundu aanhil pwul imişa pfaaŧ pŧënţ puŋ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Eli na Moyiŧ kë başë winana ţi kadun ki baka, awo ţi pţiini na Yeŧu.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Piyeer aji na Yeŧu : « Najukan, uwo bnuura, jibi nja ŋwooŋ ţi : ŋtan iloona iwajanţ, kaloŋ kawo ki nu, kaloŋ kawo ki *Moyiŧ, kandukiiŋ ki *Eli. »
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Baţaşar Yeŧu balënk palënk paŋ kë Piyeer aando me uko wi akţupuŋ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Kanfëluŋ kabi awun baka, kë pdiim ploŋ paşë pënna ţi ka aji : « I, awooŋ Abuk naan, dŋala maakan, naŧiinkana. »
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ţi dko mënţ, baţaşarul baten dko di bawooŋ afooyan aşë wo baanwin nin aloŋ, Yeŧu ţañ awooŋ na baka.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Wi bapënuŋ ţi pnkuŋ ahela, Yeŧu kë aşë ji na baka bawut kaţup nin ñaaŋ uko wi bawinuŋ te wi *Abuk Ñiinţ aknaţiiŋ ţi pkeţ.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Bamëban uko wi ajakuŋ na baka, aşë ţiini jibi bawooŋ, ala pme uko wi aŋaluŋ pji wi ajakuŋ: « Pnaţa ţi pkeţ. »
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Baţaşarul bahepara aji : « we ukaaŋ kë *bajukan Bgah baji Eli awo i kaduna kabi ji Kriŧtu ado kabi? »
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Yeŧu aŧeem baka aji : « Na manjoonan, Eli awo i kadun kabi kakakan iko bŧi ţi bgah. Naşal aji babubara apiiŧ aji Abuk Ñiinţ awo i kahaj maakan, kapokana i?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Kë nşë ţupan, Eli adobi bi kë badola uko bŧi wi baŋaluŋ, jibi bapiiŧuŋ ţi a. »
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Wi Yeŧu, Piyeer Yakob na Yowan babanuŋ du baţaşar Yeŧu bandukiiŋ, aşë win pnŧuk pweek pi bañaaŋ na *bajukan Bgah kë bakţiini na baka.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Wi bañaaŋ bawinaŋ win Yeŧu, aşë lënkara bŧi, aţiira pwula mboş.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ahepar baka uko wi bakţiiniyaanuŋ.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ñiinţ aloŋ kë aşë ŧeemna du pnŧuk aji : « Naweek, dţiju abuk naan, awo na unŧaayi umbiişanuluŋ bţup.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Dko di uyaaŋ amobna, uji uwata ţi mboş, napoţ kayiih, katibrën iñiiŋ, uleeful uji ukak kaŧaaţ. Dkooţ baţaşaru badook wa kë baanhilani. »
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yeŧu aji na baka : « Nawo bañaaŋ bawuţaan, banwooŋ baanfiyaari! Dwo kaţo na an te lum ba? Dwo kado kamiiran te lum ba? Naţijaan napoţ. »
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Kë baţija'a. Wi unŧaayi uwinaaruŋ win Yeŧu, aşë jun pşëŋ şëŋan napoţ kë ajot ţi mboş, akëlënk, ayiih.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yeŧu ahepar aşin napoţ aji : « Lum di di ujunuŋ pwata hënk ba? » Kë aŧeem aji : « Wi awooŋ napoţ nampoţi te hënkuŋ.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Ŋyaaş ŋŧum uji uwata du bdoo na du meel kado na pfiŋa. Kë işale hil pdo uko uloŋ, kţënkun, ñagi'un. »
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yeŧu aŧeem aji : « Iji nşale hil... Ñaaŋ anfiyaaruŋ, Naşibaţi ahil pdo iko bŧi pa a. »
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Ţi dko mënţ ajug napoţ kë aşë ŋajar aji : « Dfiyaari, biin iţënkën, nhilna nkak nfiyaar maakan. »
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Wi Yeŧu awinuŋ kë bañaaŋ baŧum bakţi abi ayit kë aşë lëbar na unŧaayi aji : « Iwi unŧaayi, injaaŋ kdënëman kabot kabiişan bţup, dji ipën ţi napoţ i, işë iwut kaluŋ kakak ţi a. »
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Wi unŧaayi ukpënuŋ, kë napoţ aşë ŋajar alëŧar maakan. Napoţ awo ji ñaaŋ ankeţuŋ, kë bañaaŋ bŧi bado ji akeţi.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Yeŧu kë aşë mëbana ţi kañen anaţana kë anaţi.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Wi Yeŧu aţiişuŋ katoh, agaag na baţaşarul, kë başë hepara aji : « we ukaaŋ kë un, ŋënhil lah adook unŧaayi ba? »
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Kë aşë ŧeem baka aji : « Unŧaayi uŧënţ wuŋ, pñehan Naşibaţi ţañ pahilanuŋ pdook wa. »
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Wi bapënuŋ ţi dko duŋ, aşë muur uŧaak wi Galilay. Kë Yeŧu aşë ŋal bañaaŋ bawut kame.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Awo ţi pjukan baţaşarul aji : «*Abuk Ñiinţ awulana du bañaaŋ, bafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Kë baţaşarul başë wo baamme uko wi akţupuŋ abot aţi phepar apiban baka wa.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Yeŧu na baţaşarul baŧool aya Kapernawum. Wi babanuŋ du katoh kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « We wi nakţiiniyaanuŋ lah du bgah ba? »
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Kë başë yomp, ţiki du bgah bawo ţi plaţar ala andëmnuŋ ţi baka.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yeŧu aţo aşë du baţaşarul iñeen na btëb, aji na baka : « Woli aloŋ aŋal pwo naŧeek, akakan awo kafeţ ki baŧënţul, awo nalempar baka. »
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ajej napoţ aloŋ aţu'a ţi pŧoof pi baka, amooka, aşë ji :
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 « Ñaaŋ anyeenkuŋ napoţ aŧënţ i ţi katim ki naan, nji ţi uleef naan i i ñaaŋ mënţ ayeenkuŋ, kë anyeenknuŋ, mënţ nji i ayeenkuŋ, anyilnuŋ a. »
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yowan aji na Yeŧu : « Naweek, ŋwin aloŋ kë akdook ŋnŧaayi ţi katimu, kë ŋneenana, ţiki aanji ţaşun. »
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Yeŧu aŧeema aji : « Nawutan kaneenana : Nin ñaaŋ aanhilan kado mlagre ţi katim ki naan kabot kaţup uko uwuţaan ţi nji ţi dko mënţ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Anwooŋ aampok nja, awo na nja.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Kë ankwulanaŋ kakoopa ki meel nadaan ţiki nawo i Kriŧtu, aluŋ kayeenk baluk bi awooŋ i kayeenk. »
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Yeŧu akak aji : « Ankdoluŋ aloŋ ţi bapoţ biki ajot ţi pjuban, uhokan batana ţi kaţuţ plaak pweek başë bafëla du bdëk.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Woli kañen ki nu kaţu kë ikjuban, falan ka, uhokan iya baţi na kañen kammukşiiŋ kë di pya du infernu na iñeen itëb du bdoo banwooŋ baankjëmşa
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa].
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Woli kahoţ ki nu kaţu'u kë ikjuban, falan ka, uhokan iya baţi na kahoţ kammukşiiŋ, kë di pya na ihoţ itëb du infernu
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa].
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Woli pkëş pi nu paţu'u kë ikjuban, lookşan pa. Uhokan ineej du Pşih pi Naşibaţi na pkëş ploolan kë di bafëlu du infernu na këş ktëb,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 di ubob uwooŋ uunji ukeţ, kë bdoo baanji bajëmşa.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Baluŋ kaţu bañaaŋ bŧi bdoo jibi bajaaŋ baţu pnam ţi mnde.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Pnam pawo uko unuura. Paşale yaş, nakakanaan we kaŧaabare ki pa? Nawoon na pnam ţi uleef wi nan nabot naŧiinkar na baŧënţan.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.