Marcos 7
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 *Bafariŧay na *bajukan Bgah baloŋ bampënnuŋ Yeruŧalem babi ayit añog Yeŧu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Bawin kë baţaşar Yeŧu baloŋ kë bakde bë baaññow iñen jibi udolade ujakuŋ.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Hënk di uwooŋ, bafariŧay ji bayuday bŧi baanji bade kë baaññow iñen yi baka bnuura. Baji bado haŋ pa pmëban udolade wi bajon.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Babot awo baanji bade woli bapënna bayiti bë baantul tulan ŋleef ŋi baka na meel. Bakak amëban idolade iŧum yi bajon, ji pñow ikoopa, idunk, na iraata.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ukaaŋ kë bafariŧay na bajukan bgah bahepar Yeŧu aji : « we ukaaŋ kë baţaşaru baanji baţaş udolade wi bajon, babaa ji bade de bë baaññow iñen? »
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Aŧeem baka aji : « Iŧayi afaŋ wi aţiiniyaanuŋ uko wi nan, an balagare, Naşibaţi aji ţi ulibra wi Iŧayi :
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Pñehan na bţeŋan bi baka iinjakën nin uko uloŋ
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Naji naduk uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë mëban udolade wi bañaaŋ bajën. »
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Akak aji na baka : « Naji napok bnuura uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë kaţaş udolade wi nan.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moyiŧ aji : “Mëbaan şaaş na naan bnuura” akak aji : “Ankkaruŋ aşin këme anin, pkeţ pakwooŋ baluk bi nul.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 An, naşë ji : Woli ñaaŋ aji na aşin këme anin : “uko wi nhilanuŋ lah kaţënknu uwo ‘korban’ (uwooŋ: uwo wi Naşibaţi.)”
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Naji nadinana keeri awut kado nin uko uloŋ kak pa aşin këme anin.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Hënk di nagaruŋ uţup wi Naşibaţi na udolade wi nakjukanuŋ. Nabot aji nado iko iŧum iŧënţ yuŋ kak. »
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Wi wi Yeŧu akaaŋ adu pnŧuk pi bañaaŋ aji na baka : « Naŧiinkan an bŧi nabot name.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nin uko uloŋ unwoonuŋ bdig uunhilan kaţopan ñaaŋ ţi këş ki Naşibaţi, wal wi ukneejuŋ ţi a. Uko unjaaŋ upënna ţi a ujaaŋ uţopana ţi këş ki Naşibaţi. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan ! ] »
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Wi Yeŧu aneejuŋ du katoh alow pnŧuk, baţaşarul bahepara uko wi uhoñ ukjukanuŋ.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Kë aji na baka : « An kak hënk di di nawaaŋuŋ ŋşal i? Naamme me kë nin uko uloŋ wi bdig unkneejuŋ ţi ñaaŋ uunhilan kaţopana ţi këş ki Naşibaţi i?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Uunji uneej ţi uhaaş wi nul, ţi kayiŋul di di ujaaŋ uneej, aya kapënan wa du bnţeeh. » Hënk ţi ŋţup ŋuŋ, Yeŧu adiiman kë iko ide bŧi inuura.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Aji kak : « Uko unjaaŋ upën ţi ñaaŋ ujaaŋ ukakana aţop ţi kadun ki Naşibaţi.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Hënk di uwooŋ, du ŋhaaş meeţ ŋi bañaaŋ di di ŋşal ŋwuţaan ŋajaaŋ ŋapënna, ŋşal ŋanjaaŋ ŋaţij pjuban pi piinţ, kakiij, pfiŋ,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ppiinţ na ahar ñaaŋ këme ayin ñaaŋ, pñeebar iko, mnŋot, kaguuru, pţuunk, pŋal uko wi aŧënţu, bkuutar, bbeehar, bpën.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Iko iwuţaan yuŋ bŧi iji ipënna ţi ñaaŋ meeţ yul ijaaŋ iţu ñaaŋ kaţop ţi këş ki Naşibaţi. »
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yeŧu apën da, aşë ya umbaŋ wi ubeeka wi Tir. Aneej du katoh kaloŋ aşë wo aanŋal bame, kë bañaaŋ başë mehaara me.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Uunjoni, kë ñaaţ aloŋ i unŧaayi uneejuŋ ţi abukul ñaaţ aşë ŧiink kë baţiiniyaan uko wi nul aşë bi ajot ţi ihoţ yi nul.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ñaaţ mënţ aanwo nayuday, awo nafiniŧeŋ i uŧaak wi Ŧiri. Akooţ Yeŧu aji na a adook unŧaayi, upën ţi abukul.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yeŧu kë aji na a : « Wutan duna bapoţ bade bayok, uunnuura bajej pde pi bapoţ bawul ŋbuş ŋmpoţi. »
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ñaaţ aŧeema aji : « Ajugun, ifaŋi, kë ŋbuş ŋmpoţi ŋaşë ji ŋade iŧuk yi bapoţ bawatuŋ ţi umeeşa uţeeh. »
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na a : « Uţup wi, uţu kë unŧaayi upën ţi abuku, yaani. »
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ñaaţ mënţ akak katohul aţënk kë napoţ apiinţ ţi kalişa, kë unŧaayi upën ţi a.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Yeŧu apën du umbaŋ wi ubeeka wi Tir aţëpna wi Ŧidoŋ amuur uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen aşë ya umbaŋ wi bdëk bi Galilay.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Baţija nadënëmaan ankaaŋ aji noor na bţup, aşë kooţa apafa iñen.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Yeŧu ajeja kë balow bañaaŋ, aya agaag. Aţu'a ikoñ ţi ibaţ, atëfëj, abana pndemënt,
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 aşë kat këş du baţi, awuuk uhefënţ aşë ji na ñiinţ: « Efaŧa » uwooŋ « haabşiin. »
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ţi dko mënţ, ibaţ ihaabşaa, kë pndemënt pabot afënëşa, kë akţiini bnuura.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Kë Yeŧu aşë ji na bañaaŋ bawut kaţup nin ñaaŋ uko unţëpuŋ. Jibi akneenanuŋ baka, kë babaa ţiiniyaan ţiiniyaan maakan uko wi adoluŋ.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Bañoŋar pñoŋar pweek maakan aşë ji : « Ado iko bŧi bnuura, adoo do kë bandënëmuŋ bakŧiink, kë babiiş bţup bakţiini. »
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.