Marcos 7
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 *Bafariŧay na *bajukan Bgah baloŋ bampënnuŋ Yeruŧalem babi ayit añog Yeŧu.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Bawin kë baţaşar Yeŧu baloŋ kë bakde bë baaññow iñen jibi udolade ujakuŋ.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Hënk di uwooŋ, bafariŧay ji bayuday bŧi baanji bade kë baaññow iñen yi baka bnuura. Baji bado haŋ pa pmëban udolade wi bajon.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Babot awo baanji bade woli bapënna bayiti bë baantul tulan ŋleef ŋi baka na meel. Bakak amëban idolade iŧum yi bajon, ji pñow ikoopa, idunk, na iraata.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Ukaaŋ kë bafariŧay na bajukan bgah bahepar Yeŧu aji : « we ukaaŋ kë baţaşaru baanji baţaş udolade wi bajon, babaa ji bade de bë baaññow iñen? »
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Aŧeem baka aji : « Iŧayi afaŋ wi aţiiniyaanuŋ uko wi nan, an balagare, Naşibaţi aji ţi ulibra wi Iŧayi :
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Pñehan na bţeŋan bi baka iinjakën nin uko uloŋ
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Naji naduk uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë mëban udolade wi bañaaŋ bajën. »
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Akak aji na baka : « Naji napok bnuura uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë kaţaş udolade wi nan.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Moyiŧ aji : “Mëbaan şaaş na naan bnuura” akak aji : “Ankkaruŋ aşin këme anin, pkeţ pakwooŋ baluk bi nul.”
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 An, naşë ji : Woli ñaaŋ aji na aşin këme anin : “uko wi nhilanuŋ lah kaţënknu uwo ‘korban’ (uwooŋ: uwo wi Naşibaţi.)”
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Naji nadinana keeri awut kado nin uko uloŋ kak pa aşin këme anin.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Hënk di nagaruŋ uţup wi Naşibaţi na udolade wi nakjukanuŋ. Nabot aji nado iko iŧum iŧënţ yuŋ kak. »
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Wi wi Yeŧu akaaŋ adu pnŧuk pi bañaaŋ aji na baka : « Naŧiinkan an bŧi nabot name.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Nin uko uloŋ unwoonuŋ bdig uunhilan kaţopan ñaaŋ ţi këş ki Naşibaţi, wal wi ukneejuŋ ţi a. Uko unjaaŋ upënna ţi a ujaaŋ uţopana ţi këş ki Naşibaţi. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan ! ] »
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Wi Yeŧu aneejuŋ du katoh alow pnŧuk, baţaşarul bahepara uko wi uhoñ ukjukanuŋ.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Kë aji na baka : « An kak hënk di di nawaaŋuŋ ŋşal i? Naamme me kë nin uko uloŋ wi bdig unkneejuŋ ţi ñaaŋ uunhilan kaţopana ţi këş ki Naşibaţi i?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Uunji uneej ţi uhaaş wi nul, ţi kayiŋul di di ujaaŋ uneej, aya kapënan wa du bnţeeh. » Hënk ţi ŋţup ŋuŋ, Yeŧu adiiman kë iko ide bŧi inuura.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Aji kak : « Uko unjaaŋ upën ţi ñaaŋ ujaaŋ ukakana aţop ţi kadun ki Naşibaţi.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Hënk di uwooŋ, du ŋhaaş meeţ ŋi bañaaŋ di di ŋşal ŋwuţaan ŋajaaŋ ŋapënna, ŋşal ŋanjaaŋ ŋaţij pjuban pi piinţ, kakiij, pfiŋ,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 ppiinţ na ahar ñaaŋ këme ayin ñaaŋ, pñeebar iko, mnŋot, kaguuru, pţuunk, pŋal uko wi aŧënţu, bkuutar, bbeehar, bpën.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Iko iwuţaan yuŋ bŧi iji ipënna ţi ñaaŋ meeţ yul ijaaŋ iţu ñaaŋ kaţop ţi këş ki Naşibaţi. »
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Yeŧu apën da, aşë ya umbaŋ wi ubeeka wi Tir. Aneej du katoh kaloŋ aşë wo aanŋal bame, kë bañaaŋ başë mehaara me.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Uunjoni, kë ñaaţ aloŋ i unŧaayi uneejuŋ ţi abukul ñaaţ aşë ŧiink kë baţiiniyaan uko wi nul aşë bi ajot ţi ihoţ yi nul.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Ñaaţ mënţ aanwo nayuday, awo nafiniŧeŋ i uŧaak wi Ŧiri. Akooţ Yeŧu aji na a adook unŧaayi, upën ţi abukul.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Yeŧu kë aji na a : « Wutan duna bapoţ bade bayok, uunnuura bajej pde pi bapoţ bawul ŋbuş ŋmpoţi. »
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Ñaaţ aŧeema aji : « Ajugun, ifaŋi, kë ŋbuş ŋmpoţi ŋaşë ji ŋade iŧuk yi bapoţ bawatuŋ ţi umeeşa uţeeh. »
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na a : « Uţup wi, uţu kë unŧaayi upën ţi abuku, yaani. »
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ñaaţ mënţ akak katohul aţënk kë napoţ apiinţ ţi kalişa, kë unŧaayi upën ţi a.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Yeŧu apën du umbaŋ wi ubeeka wi Tir aţëpna wi Ŧidoŋ amuur uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen aşë ya umbaŋ wi bdëk bi Galilay.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Baţija nadënëmaan ankaaŋ aji noor na bţup, aşë kooţa apafa iñen.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Yeŧu ajeja kë balow bañaaŋ, aya agaag. Aţu'a ikoñ ţi ibaţ, atëfëj, abana pndemënt,
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 aşë kat këş du baţi, awuuk uhefënţ aşë ji na ñiinţ: « Efaŧa » uwooŋ « haabşiin. »
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Ţi dko mënţ, ibaţ ihaabşaa, kë pndemënt pabot afënëşa, kë akţiini bnuura.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Kë Yeŧu aşë ji na bañaaŋ bawut kaţup nin ñaaŋ uko unţëpuŋ. Jibi akneenanuŋ baka, kë babaa ţiiniyaan ţiiniyaan maakan uko wi adoluŋ.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Bañoŋar pñoŋar pweek maakan aşë ji : « Ado iko bŧi bnuura, adoo do kë bandënëmuŋ bakŧiink, kë babiiş bţup bakţiini. »
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.