Marcos 3

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yeŧu akak aneej du *katoh kañehanaani, kë ñiinţ aloŋ anţakmi kañen aşë wo da.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Bañaaŋ baten Yeŧu bnuura me ajeban ţi unuur wi pnoorfën, başë baka wal mënţ uko utapara.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Yeŧu kë aşë ji na ñiinţ anţakmuŋ kañen : « Naţiin inaţ ţi pŧoof. »
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Ahepar baka aji : « We wi bgah bajakuŋ ñaaŋ ado ţi unuur wi pnoorfën ba? Bnuura këme buţaan? Pbuuran ñaaŋ këme pfiŋa? » Kë başë yomp.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Yeŧu aten baka ayitan aşë deebaţ abot ajooţan ţiki baanji bañaga. Wi wi aşaaŋ aji na ñiinţ: « Taran kañen » kë atar ka, kañen kë kajeb na a.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Wi bafariŧay bapënaŋ pën aşë yitiir na baţaşar Herod baloŋ alaţar jibi bakdoli kadoo kafiŋ Yeŧu.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Yeŧu apën aya agaag na baţaşarul du umbaŋ wi bdëk. Pnŧuk pweek paţaşa : Bapënna uŧaak wi Galilay, na wi Yuda,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 ubeeka wi Yeruŧalem, uŧaak wi Idume, ŋŧaak ŋi umbaŋ wundu wi bdëk bi Yordan na ŋntanka ŋi ŋmbaŋ ŋi ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ. Babi bŧi ţi a ţiki baŧiink uko wi adoluŋ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 — ausente —
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 — ausente —
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Bañaaŋ biki ŋnŧaayi ŋaneejuŋ baji wonţi bawina, başë jot kaŋup ţi kadunul kahuuran kaji : « Iwo Abuk Naşibaţi! »
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Kë aşë ji lëbar na ŋa kaneenan ŋa pţup ñaaŋ i awooŋ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Yeŧu apaya du pnkuŋ aşë du biki adatuŋ, kë babi ţi a.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Ţi baka adat bañaaŋ iñeen na batëb pa bawo na a, abot aluŋ ayil baka pţup Uţup wi Naşibaţi.
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Akak awul baka phina pi pdook ŋnŧaayi.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Bañaaŋ iñeen na batëb biki Yeŧu adatuŋ biki biki : Ŧimoŋ i aţuuŋ katim ki Piyeer,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Yakob na Yowan babuk Ŧebede biki awuluŋ katim ki Bowarnegeŧ uwooŋ babuk kamparantant ;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Andre, Filip, Bartolomi, Maci, Tooma, Yakob abuk Alfe, Ŧade, Ŧimoŋ i bajaaŋ badu nagutar uŧaak,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 na Yuda Iŧkariyot ambiiŋ adek Yeŧu kafeţ.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Yeŧu akak du katoh kë bañaaŋ baŧum kak babi ayit, ul na baţaşarul baando hilan pde.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Wi bayiţul baŧiinkuŋ uko mënţan waŋ, aşë biirada, ţiki baji ayilaa.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Kë *bajukan Bgah bampënnuŋ Yeruŧalem bakji : « Belŧebul aneej ţi a, mnhina mi uweek wi ŋnŧaayi mi mi ajaaŋ adookna ŋnŧaayi. »
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Kë Yeŧu aşë du baka ahoñ na baka aji : « Hum di di Ŧatana ahiluŋ kadook uleeful?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Woli bañaaŋ biki pşih baŋom apulad, pşih mënţ paanhilan kanaţ.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Woli bañaaŋ biki katoh kaloolan baŋom apulad, katoh mënţ kaankhil kanaţ.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Kë woli Ŧatana agut lah na bkowul, apulad, aanhil kanaţ, wi nul ubaa.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Kë nin ñaaŋ aşë wo aanhil pneej du katoh ki ñiinţ ammëgaţuŋ, kajej bka bi nul kë aandun atana. Woli ado haŋ aşë jej bka bi katohul.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Na manjoonan, dţupan, Naşibaţi ahilan kamiir bañaaŋ ipekadu na ŋţup ŋwuţaan ŋi bakţupuŋ ţi a, woli ŋadoo ŧum.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Kë ñaaŋ aşale ţup buţaan ţi Uhaaş wi Naşibaţi nin Naşibaţi aankmiira : ajuban pjuban panwooŋ paankba. »
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Aji na baka haŋ ţiki baji unŧaayi uwo ţi a.
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Anin na baţa Yeŧu banaţ du bdig aşë do kë badu'a.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Bañaaŋ baŧum baţo afooya, kë başë ji na a : « Tenan, naan na baţa'u bawo bdig, bala'u. »
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Kë aşë ŧeem baka aji : « In awooŋ ni na baţa naan ba? »
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Aten bañaaŋ banţooŋ ayitan, aşë ji : « An nawooŋ ni na baţa naan.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Ñaaŋ ankdoluŋ uko wi Naşibaţi aŋaluŋ awooŋ abuk paapa na ni. »
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.