Marcos 10

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wal mënţ kë Yeŧu aşë naţa ţi dko duŋ, aya umbaŋ wi Yuda, amuur bdëk bi Yordan. Bañaaŋ baŧum bakak ayit añoga, kë awo ţi pjukan baka jibi ajonuŋ kado.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Bafariŧay babi añoga, baŋal pţaawana aşë hepara me bgah bi Moyiŧ badinan ñaaŋ adook aharul ţi bniim.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Kë aşë ŧeem baka aji :
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 « We wi Moyiŧ ajakuŋ ţi uko mënţ? » Kë baji : « Moyiŧ adinan ñiinţ apiiŧ ñaaţ kakaarta kankyuujuŋ kë bniim babaa, kabaa dooka. »
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Yeŧu kë aşë ji na baka : « Mndënëm mi ŋhaaş ŋi nan manţuuŋ kë Moyiŧ aţup uko mënţ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ţi ujuni, wi Naşibaţi aţakuŋ umundu, ado baka kë bawo ñiinţ na ñaaţ.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ukaaŋ kë ñiinţ akluŋ kaduk aşin na anin,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 kaya kawo na aharul, bukal batëb bŧi başë bakak ñaaŋ aloolan. Hënk, baankwo bañaaŋ batëb, bawo aloolan.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ñaaŋ awutan keeri kagar uko wi Naşibaţi anaakrënuŋ. »
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Wi bakakuŋ katoh, kë baţaşarul başë kak ahepara ţi uko wi ajakuŋ.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Kë Yeŧu aji na baka : « Woli ñaaŋ adook aharul aşë niim aloŋ, ajuban pjuban pi piinţ.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Kë ñaaţ akale duk ayinul aşë niimar na ñiinţ aloŋ, ajuban pjuban pi piinţ.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Bañaaŋ baţij Yeŧu bapoţ pa aban baka, kë baţaşarul başë ŋoman na baka.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Wi Yeŧu awinuŋ uko mënţ aşë deebaţ, aji na baka : « Nawutan bapoţ babi ţi nji, nakneenan baka ţiki Pşih pi Naşibaţi pawo pi banwooŋ ji baka.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Na manjoonan, dţupan, anŋaluŋ pneej ţi Pşih pi Naşibaţi awo kanaam na napoţ. »
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Yeŧu ajej baka, amook abot apaf baka iñen, añehandër baka Naşibaţi.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Wi akpënuŋ pya, kë ñiinţ aloŋ aşë ţi, abi ajot ţi ihoţ yi nul aşë hepara aji : « Najukan nanuura, we wi nwooŋ kado kayeenkna ubida wi mnţo ba? »
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Yeŧu kë aşë ŧeema aji : « Imeha kë Naşibaţi ţañ anuuriiŋ, ukaaŋ kë ikdu'ën nanuura i?
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ime uko wi bgah bi Moyiŧ bajakuŋ: Iinkfiŋ ñaaŋ, iinkpiinţ na ayin ñaaŋ këme ahar ñaaŋ, iinkkiij, wutan katapar ñaaŋ uko wi awooŋ aandoo, kjej nin uko wi ñaaŋ ţi kaguuru, mëbaan şaaş na naan bnuura. »
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ñiinţ kë aşë ŧeema aji : « Najukan, iko mënţ djun pţaş ya wi nhumuŋ hum te hënkuŋ. »
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Yeŧu atena aşë magana, aji na a : « Uko uloolan uduki'iiŋ: Yaan iwaap iko yi ikaaŋ bŧi, iwul itaka bawaaŋ, wal mënţ ika pyok du baţi, işë ibi iţaşën. »
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Kë ul, wi aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ya na pjooţan ţiki ayok maakan.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Yeŧu aten bañaaŋ ayitan aşë ji na baţaşarul : « Uluŋ katam maakan pa bayok baneej du Pşih pi Naşibaţi. »
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Baţaşarul bañoŋar maakan ţi ŋţup ŋi nul. Kë Yeŧu akak aji na baka : « An bayiţ naan, utam maakan ñaaŋ aneej du Pşih pi Naşibaţi!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Uyoj apel pa unŧaam wi pnkunkaali uneej ţi bhër bi kaguja kë di nayok aneej du Pşih pi Naşibaţi. »Ŋnŧaam ŋweek ŋi pnkunkaali|src="hk00038c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="10.25"
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Baţaşarul babaa ñoŋar ñoŋar maakan aşë ji : « Kë in ahilanuŋ keeri kabuur? »
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Kë Yeŧu aşë jaban baka këş aşë ji : « Bañaaŋ bajën baanhilan pbuuran ŋleef ŋi baka, kë Naşibaţi aşë hil pbuuran baka, ţiki aambiişna biişna nin uko uloŋ. »
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Un, ŋduk iko bŧi aţaşu. »
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Yeŧu aŧeema aji : « Na manjoonan, dţupan, nin ñaaŋ aankduk katohul, babuk aşin, anin, aşin, bapoţ, këme ŋţeehul pa nji na Uţup Ulil Unuura,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 bë aankyeenk ţi ŋwal ŋi ŋwooŋ ŋi ŋyaaş iñeen-week itoh, babuk aşin, banin, bapoţ na ŋţeeh. Iko mënţ bŧi igakandër na mnhaj. Kë du umundu unkmbiiŋ, aka ubida wi mnţo.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Baŧum ţi banwooŋ baŧeek hënkuŋ baluŋ kawo babaañşaani kë banwooŋ babaañşaani baluŋ kawo baŧeek.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Yeŧu na baţaşarul bawo ţi bgah aya ubeeka wi Yeruŧalem, kë Yeŧu ajotuŋ kadun. Baţaşarul bahaajala maakan, kë bankţaşuŋ baka babot awo na palënk. Yeŧu kë aşë jej kak na a baţaşarul iñeen na batëb, awo ţi pţup baka uko unkmbiiŋ kadola.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Aji : « Natenan, un biki biki aya Yeruŧalem kë başë luŋ kawul *Abuk Ñiinţ baţeŋan baweek na *bajukan Bgah, baluŋ kaji aduknaanaa, pduknaana pi pkeţ kaşë kawula banwooŋ baanwo bayuday.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Babeŋa, katëfjëra, kakoba na itinŧël, kafiŋa. Unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Yakob na Yowan babuk Ŧebede baya ñog Yeŧu aşë ji na a : « Najukan, ŋŋal idolun uko wi ŋkhepariiŋ. »
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Kë Yeŧu ahepar baka uko wi baŋaluŋ ado pa baka.
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Kë başë ji : « Ţenun ŋluŋ ŋţo aloŋ ţi kadeenu ki nu, undu ţi kamayu ki nu wal wi ikyeenkuŋ pşih. »
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Yeŧu aji na baka : « Naamme uko wi nakñehanuŋ. Nahilan kahaj ji nji i, këme kayeenk batiŧmu bi nji kayeenkuŋ i? »
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Baŧeem aji : « Ŋhili. »
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Kë uko wi pţo ţi kadeenu këme ţi kamayu ki naan mënţ nji dwooŋ kadat bañaaŋ banwooŋ pţo da, bankaaŋ na pţo da baluŋ kaţo da.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Wi banjañan iñeen bandukiiŋ baŧiinkuŋ uko wi Yakob na Yowan bajakuŋ, aşë deebaţër baka.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Yeŧu adu baka aşë ji na baka : « Nawini, banjakuŋ aji bawo başih biki ŋŧaak baji başih na mnŋot, baweek biki ŋŧaak kaŋoonkna bañaaŋ.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Uunwo kawo haŋ pa an. Anŋaluŋ pwo naweek ţi an awo kaţëp ţëp kawo nalempar baŧënţul.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Kë woli ñaaŋ aŋal pwo naŧeek ţi an, awalaan bkowul ado kalempar baŧënţul.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 *Abuk Ñiinţ ţi uleeful aambi bi pa bado kalempara, abi pdo kalempar bañaaŋ kabot kawul ubida wi nul, uwo baluk bankbuuranuŋ bañaaŋ baŧum maakan.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Yeŧu na baţaşarul baban ubeeka wi Yeriko, kë wi bakpënuŋ da na pnŧuk pweek pi bañaaŋ, Bartime nakuul abuk Time aţo ţi kabaŋ bgah awo ţi bñehan.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Wi aŧiinkuŋ kë Yeŧu i Naŧaret akţëpuŋ aşë jun phuuran aji : « Yeŧu abuk Dayiţ, ñagi'aan »
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Kë wi bañaaŋ baŧum bawooŋ ţi pŋoman na a ayomp, kë abaa huuran huuran maakan aji : « Abuk Dayiţ ñagi'aan »
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Yeŧu kë aşë naţ aji : « Nadu'ana. » Badu nakuul aji na a : « Wutan kalënk, naţiin, adu'u. »
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Kë aşë fël umanta, alut anaţa aya du umbaŋ wi Yeŧu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Yeŧu aji na a : « we wi iŋaluŋ ndolu ba? » Nakuul kë aji : « Najukan i naan, dolaan nkak ndo kawin. »
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Yeŧu kë aşë ji na a : « Yaani, pfiyaar pi nu pabuuranu. » Ţi dko mënţ kë aşë kak awin ; aşë ţaş Yeŧu na bgah.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.