Lucas 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Ţi unuur uloŋ wi pnoorfën wi bayuday, Yeŧu awo ţi pmuur ŋţeeh ŋi ŋdeey, kë baţaşarul başë wuur ŋa afoñël ţi iñen, adoh.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 *Bafariŧay baloŋ kë başë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakdo uko wi Bgah baneenanuŋ pdo ţi *unuur wi pnoorfën ba? »
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naanleyiir uko wi *Dayiţ abiiŋ ado i, wi ubon ukde'uluŋ ul na baŧënţul?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Aya aneej du katoh ki Naşibaţi ajej ipoom yi badoluŋ pa bţeŋan bi Naşibaţi ade akuţ awul baŧënţul kë badee. Ipoom yi baţeŋan ţañ bakaaŋ na pde. »
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na baka : «*Abuk Ñiinţ awooŋ Ajug unuur wi pnoorfën. »
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Ţi unuur uloŋ kak wi pnoorfën wi bayuday, kë Yeŧu aşë ya du *katoh kañehanaani ajukan. Kë ñiinţ aloŋ aşë wo da anţakmi ţi kañen kadeenu.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 *Bajukan Bgah na *bafariŧay baloŋ kë başë la uko utapar Yeŧu, aşë tena bnuura, kame me ajeban ţi *unuur wi pnoorfën.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Kë Yeŧu aşë me ŋşal ŋi baka. Aji na ñiinţ anţakmuŋ: « Naţiin ibi ţi kadun ki bañaaŋ. » Kë ñiinţ anaţa abi anaţ da.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Dheparan, we wi Bgah badinanuŋ ñaaŋ ado ţi unuur wi pnoorfën ba? Bnuura këme buţaan? Pbuuran ñaaŋ këme pŧoka? »
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Wi wi aşaaŋ aten baka bŧi afooyan aşë ji na ñiinţ: « Taran kañen. » Kë ado haŋ, kë kañen kabi jeb jeb.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Kë başë deebaţ maakan alaţar katen uko wi bahiini kado Yeŧu.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Yeŧu aya ţi ŋnuur mënţan pñehan Naşibaţi du pnkuŋ, afër ţi pñehan.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Wi unuur ujinţuŋ, kë aşë du baţaşarul. Adat ţi baka bañaaŋ iñeen na batëb, aţu katim ki *banjañan.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bawooŋ: Ŧimoŋ i aţuuŋ katim ki Piyeer, Andre aţa Ŧimoŋ, *Yakob, *Yowan, Filip, Bartelemi,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Maci, Tooma, Yakob abuk Alfe, Ŧimoŋ andu'aniiŋ Nagutar uŧaak,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 *Yudaŧ i Yakob, na Yudaŧ Iŧkariyot ambiiŋ adek Yeŧu kafeţ.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Wi wi Yeŧu aşaaŋ awala na baka, aşë naţ ţi dko dbad. Baţaşarul baŧum, aţu na pnŧuk pi bañaaŋ banwoonuŋ ŋfëţ bŧi ŋi *Yuda, na Yeruŧalem, na ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ ŋanwooŋ ţi kabaŋ ki bdëk.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Babi pŧiinka kabot kajeb mmaak mi baka. Biki ŋnŧaayi ŋakyewlënuŋ kak bajebi.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Kë bañaaŋ bŧi başë do na pban Yeŧu, ţiki mnhina mloŋ mampënna ţi a, ajeban bañaaŋ bŧi.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Kë Yeŧu aşë kat këş aten baţaşarul aşë ji :
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Nanuurandëni an nanwooŋ na ubon hënkuŋ,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Nanuurandëni, woli bañaaŋ başooran,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Nalilaan unuur mënţ, nawo ţi mnŧaŋ, baluk bi nan baluŋ kadëm du baţi. Kë hënk di di bateem baka babiiŋ ado na *baţupar Naşibaţi.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Kë an bayok naşë wuţan,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Nawuţani, an nanyokuŋ hënkuŋ,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Nawuţani, woli bañaaŋ bŧi baţup bnuura ţi an!
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 « Kë nşë ţupan, an nanknŧinknuŋ: Naŋalan başooradan, nado kado bampokanaŋ bnuura.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Nañehandëran bankfëpanaŋ Naşibaţi awul baka bnuura, nañehaan Naşibaţi pa bankţupuŋ buţaan ţi an.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Woli ñaaŋ akobu ţi kajeem kaloŋ, kdek kak kundu. Woli ñaaŋ aŧehu bayeti, wutana ajej kak kamişa.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Woli ñaaŋ añehanu, ţenana, woli ajej uko wi nu, wutan kahepara wa.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Uko wi naŋaluŋ bañaaŋ badolan, nadoon wa kak pa baka.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 « Woli naŋal banŋalanaŋ ţañ, ubeeb uhoŋ wi wi nakaaŋ ba? Bado buţaan badoo ji baŋal banŋaluŋ baka.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Woli nado bnuura bankdolanaŋ bnuura ţañ, ubeeb uhoŋ wi wi nakaaŋ ba? Bado buţaan badoo ji bado haŋ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Woli naţeeţan banhilanuŋ kalukan, ubeeb uhoŋ wi wi nakyoonkuŋ ba? Bado buţaan badoo ji baţeeţan kak baŧënţ baka, kayoonk baluk banliŋuŋ na wi baţeeţanuŋ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Kë naşë wo i kaţëp ţëp kaŋal başooradan, nadoon kado bnuura, kaţeeţan, kawut kahaţ balukan. Naluŋ kayeenk baluk bweek, kaşë kawo babuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan. Ul, annuuriiŋ na banwooŋ baanji babeeba, na banŋotuŋ. »
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 « Nadoon kañaga maakan, jibi Aşinan ajaaŋ ñagi'an maakan.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Nawutan katen buţaan bi baŧënţan, başë baluŋ bawut pten bi nan. Nawutan kaji aŧënţan aduknaanaa, başë bawo baankluŋ kaji naduknaanaa. Namiiran baŧënţan, başë baluŋ bamiiran.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Naţenan, başë baluŋ baţenan. Baluŋ kawulan unŧumuŋ adoo apel umbooţu wi nan, ŋdeey ŋaluŋ kaŧum kadoo katula, baluŋ kaniiban na kaniibi ki najaaŋ naniibna! »
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Yeŧu akak ahoñ na baka aji : « Hum di di nakuul ahinanuŋ kaţoŋ nakuul aŧënţul ba? A-a, baya kajot bukal batëb bŧi ţi bhër.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Nin najuk aloŋ aanhinan kapel najukan i nul, kë najuk anjukuŋ ame, aşë luŋ kawo ji najukan i nul.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 « Iba ya we ppënan katëmal kanwooŋ ţi pkëş pi aŧënţu, aşë duk pmul panwooŋ ţi pi nu? We ukaaŋ ba?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Hum di di ihinanuŋ kaji na aŧënţu, “ayiţ naan, biin mpënanu katëmal ţi pkëş,” aşë wo iinwin pmul panwooŋ ţi pi nu? Iwi naŧaaki, duni ipënan pmul panwooŋ ţi pkëş pi nu! Woli ipënan pa kbaa hil kawin bnuura, kapënan katëmal kanwooŋ ţi pkëş pi aŧënţu! »
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 « Bko bjeb baanhil kabuk mnko mnwuţaan, kë bko bmaakal baanhil pbuk mnko mnuura.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Baji bayikrënaan bko ţi mnko mi ba. Ñaaŋ aanhinan kamar pjaak ţi byuw, kë ñaaŋ aanhil kak kamar mbut ţi bţëmpël. »
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ñaaŋ anwooŋ nanuura, aji jejna bnuura mënţ du kaţëbul, kanŧumi na iko inuura, anwuţuŋ aji jejna buţaan bi nul du kaţëbul, kanŧumi na iko iwuţaan. Aa, uko unŧumuŋ ţi kaţëb ki ñaaŋ, ujaaŋ upënna ţuŋ mntumul.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 « Naji nadu'ën kaji “Ajugun, Ajugun,” kaşë wo naanji nado uko wi njakuŋ. We ukaaŋ ba?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Woli ñaaŋ abi ţi nji, aŧiink uţup wi naan, aţaş wa, ddiimanan jibi anaamuŋ:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Anaam ji ñaaŋ anniwuŋ katoh. Ajip adiilën, aşë paf katoh ţi mnlaak. Woli uşubal uweek ubii, kë meel mampaari, maanji mahilan ka pşinţ, ţiki, katoh kaniw bnuura aliinŧ.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Kë anşaaŋ aŧiink uţup wi naan aşë wo aandi pdo uko wi njakuŋ, anaam na ñaaŋ anniwuŋ katoh ţi mboş aşë wo aanjip adiilan. Woli meel mampaari, katoh kajot ţi dko mënţ, kaŧoka bŧi. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.