Lucas 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Ţi unuur uloŋ wi pnoorfën wi bayuday, Yeŧu awo ţi pmuur ŋţeeh ŋi ŋdeey, kë baţaşarul başë wuur ŋa afoñël ţi iñen, adoh.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 *Bafariŧay baloŋ kë başë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakdo uko wi Bgah baneenanuŋ pdo ţi *unuur wi pnoorfën ba? »
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naanleyiir uko wi *Dayiţ abiiŋ ado i, wi ubon ukde'uluŋ ul na baŧënţul?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Aya aneej du katoh ki Naşibaţi ajej ipoom yi badoluŋ pa bţeŋan bi Naşibaţi ade akuţ awul baŧënţul kë badee. Ipoom yi baţeŋan ţañ bakaaŋ na pde. »
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na baka : «*Abuk Ñiinţ awooŋ Ajug unuur wi pnoorfën. »
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ţi unuur uloŋ kak wi pnoorfën wi bayuday, kë Yeŧu aşë ya du *katoh kañehanaani ajukan. Kë ñiinţ aloŋ aşë wo da anţakmi ţi kañen kadeenu.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 *Bajukan Bgah na *bafariŧay baloŋ kë başë la uko utapar Yeŧu, aşë tena bnuura, kame me ajeban ţi *unuur wi pnoorfën.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kë Yeŧu aşë me ŋşal ŋi baka. Aji na ñiinţ anţakmuŋ: « Naţiin ibi ţi kadun ki bañaaŋ. » Kë ñiinţ anaţa abi anaţ da.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Dheparan, we wi Bgah badinanuŋ ñaaŋ ado ţi unuur wi pnoorfën ba? Bnuura këme buţaan? Pbuuran ñaaŋ këme pŧoka? »
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Wi wi aşaaŋ aten baka bŧi afooyan aşë ji na ñiinţ: « Taran kañen. » Kë ado haŋ, kë kañen kabi jeb jeb.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Kë başë deebaţ maakan alaţar katen uko wi bahiini kado Yeŧu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Yeŧu aya ţi ŋnuur mënţan pñehan Naşibaţi du pnkuŋ, afër ţi pñehan.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Wi unuur ujinţuŋ, kë aşë du baţaşarul. Adat ţi baka bañaaŋ iñeen na batëb, aţu katim ki *banjañan.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bawooŋ: Ŧimoŋ i aţuuŋ katim ki Piyeer, Andre aţa Ŧimoŋ, *Yakob, *Yowan, Filip, Bartelemi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Maci, Tooma, Yakob abuk Alfe, Ŧimoŋ andu'aniiŋ Nagutar uŧaak,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 *Yudaŧ i Yakob, na Yudaŧ Iŧkariyot ambiiŋ adek Yeŧu kafeţ.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Wi wi Yeŧu aşaaŋ awala na baka, aşë naţ ţi dko dbad. Baţaşarul baŧum, aţu na pnŧuk pi bañaaŋ banwoonuŋ ŋfëţ bŧi ŋi *Yuda, na Yeruŧalem, na ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ ŋanwooŋ ţi kabaŋ ki bdëk.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Babi pŧiinka kabot kajeb mmaak mi baka. Biki ŋnŧaayi ŋakyewlënuŋ kak bajebi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Kë bañaaŋ bŧi başë do na pban Yeŧu, ţiki mnhina mloŋ mampënna ţi a, ajeban bañaaŋ bŧi.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Kë Yeŧu aşë kat këş aten baţaşarul aşë ji :
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Nanuurandëni an nanwooŋ na ubon hënkuŋ,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Nanuurandëni, woli bañaaŋ başooran,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Nalilaan unuur mënţ, nawo ţi mnŧaŋ, baluk bi nan baluŋ kadëm du baţi. Kë hënk di di bateem baka babiiŋ ado na *baţupar Naşibaţi.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Kë an bayok naşë wuţan,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Nawuţani, an nanyokuŋ hënkuŋ,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Nawuţani, woli bañaaŋ bŧi baţup bnuura ţi an!
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 « Kë nşë ţupan, an nanknŧinknuŋ: Naŋalan başooradan, nado kado bampokanaŋ bnuura.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nañehandëran bankfëpanaŋ Naşibaţi awul baka bnuura, nañehaan Naşibaţi pa bankţupuŋ buţaan ţi an.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Woli ñaaŋ akobu ţi kajeem kaloŋ, kdek kak kundu. Woli ñaaŋ aŧehu bayeti, wutana ajej kak kamişa.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Woli ñaaŋ añehanu, ţenana, woli ajej uko wi nu, wutan kahepara wa.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Uko wi naŋaluŋ bañaaŋ badolan, nadoon wa kak pa baka.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 « Woli naŋal banŋalanaŋ ţañ, ubeeb uhoŋ wi wi nakaaŋ ba? Bado buţaan badoo ji baŋal banŋaluŋ baka.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Woli nado bnuura bankdolanaŋ bnuura ţañ, ubeeb uhoŋ wi wi nakaaŋ ba? Bado buţaan badoo ji bado haŋ.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Woli naţeeţan banhilanuŋ kalukan, ubeeb uhoŋ wi wi nakyoonkuŋ ba? Bado buţaan badoo ji baţeeţan kak baŧënţ baka, kayoonk baluk banliŋuŋ na wi baţeeţanuŋ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Kë naşë wo i kaţëp ţëp kaŋal başooradan, nadoon kado bnuura, kaţeeţan, kawut kahaţ balukan. Naluŋ kayeenk baluk bweek, kaşë kawo babuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan. Ul, annuuriiŋ na banwooŋ baanji babeeba, na banŋotuŋ. »
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 « Nadoon kañaga maakan, jibi Aşinan ajaaŋ ñagi'an maakan.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Nawutan katen buţaan bi baŧënţan, başë baluŋ bawut pten bi nan. Nawutan kaji aŧënţan aduknaanaa, başë bawo baankluŋ kaji naduknaanaa. Namiiran baŧënţan, başë baluŋ bamiiran.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Naţenan, başë baluŋ baţenan. Baluŋ kawulan unŧumuŋ adoo apel umbooţu wi nan, ŋdeey ŋaluŋ kaŧum kadoo katula, baluŋ kaniiban na kaniibi ki najaaŋ naniibna! »
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Yeŧu akak ahoñ na baka aji : « Hum di di nakuul ahinanuŋ kaţoŋ nakuul aŧënţul ba? A-a, baya kajot bukal batëb bŧi ţi bhër.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Nin najuk aloŋ aanhinan kapel najukan i nul, kë najuk anjukuŋ ame, aşë luŋ kawo ji najukan i nul.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 « Iba ya we ppënan katëmal kanwooŋ ţi pkëş pi aŧënţu, aşë duk pmul panwooŋ ţi pi nu? We ukaaŋ ba?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Hum di di ihinanuŋ kaji na aŧënţu, “ayiţ naan, biin mpënanu katëmal ţi pkëş,” aşë wo iinwin pmul panwooŋ ţi pi nu? Iwi naŧaaki, duni ipënan pmul panwooŋ ţi pkëş pi nu! Woli ipënan pa kbaa hil kawin bnuura, kapënan katëmal kanwooŋ ţi pkëş pi aŧënţu! »
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 « Bko bjeb baanhil kabuk mnko mnwuţaan, kë bko bmaakal baanhil pbuk mnko mnuura.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Baji bayikrënaan bko ţi mnko mi ba. Ñaaŋ aanhinan kamar pjaak ţi byuw, kë ñaaŋ aanhil kak kamar mbut ţi bţëmpël. »
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ñaaŋ anwooŋ nanuura, aji jejna bnuura mënţ du kaţëbul, kanŧumi na iko inuura, anwuţuŋ aji jejna buţaan bi nul du kaţëbul, kanŧumi na iko iwuţaan. Aa, uko unŧumuŋ ţi kaţëb ki ñaaŋ, ujaaŋ upënna ţuŋ mntumul.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 « Naji nadu'ën kaji “Ajugun, Ajugun,” kaşë wo naanji nado uko wi njakuŋ. We ukaaŋ ba?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Woli ñaaŋ abi ţi nji, aŧiink uţup wi naan, aţaş wa, ddiimanan jibi anaamuŋ:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Anaam ji ñaaŋ anniwuŋ katoh. Ajip adiilën, aşë paf katoh ţi mnlaak. Woli uşubal uweek ubii, kë meel mampaari, maanji mahilan ka pşinţ, ţiki, katoh kaniw bnuura aliinŧ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Kë anşaaŋ aŧiink uţup wi naan aşë wo aandi pdo uko wi njakuŋ, anaam na ñaaŋ anniwuŋ katoh ţi mboş aşë wo aanjip adiilan. Woli meel mampaari, katoh kajot ţi dko mënţ, kaŧoka bŧi. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.