Lucas 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Yeŧu awo unuur uloŋ ţi pjukan du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi abot aţup *Uţup Ulil Unuura, kë *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah başë wuj na bantohi
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ahepara aji : « Ţupun, mnhina mnhoŋ mi mi ikdolnuŋ iko yi ba? In ajakiiŋ kë ihilan kado ya? »
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Kë aşë ŧeem baka aji : « Nji kak dŋal kaheparan uko uloŋ. Naţupaan,
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 in ayiluŋ *Yowan pbatŧaar ba? Naşibaţi a këme bañaaŋ baka? »
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Kë başë wo ţi plaţar ţi pŧoof pi baka aji : « Woli ŋŧeem aji Naşibaţi ayiluluŋ, aheparun kaji, we ukaaŋ kë ŋënfiyaara?
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Kë woli ŋji bañaaŋ bayiluluŋ, bañaaŋ bŧi batapun mnlaak, ţiki bafiyaar aji awo *Naţupar Naşibaţi. »
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Baŧeem aji baamme anyiluluŋ.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Yeŧu kë aşë ji na baka : « Nji kak, mënkţupan na mnhina mnhoŋ mi nji kadolnuŋ iko yi. »
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ahoñ na bañaaŋ aji : « Ñiinţ aloŋ abi ŧepi uwoorta wi mnko manjaaŋ mandolna ubiñu, aşë wul wa bañaaŋ baloŋ pa badoki bapooñle bawula kafah ki nul, aşë ya bayaaş bi awo i kaya kajon.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Wal wi umar ubanuŋ, kë aşë yil nalemparul aloŋ du baka pa bawula kafah ki nul ; kë başë koba, adook kë akak iñen ijinţ.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Kë ñiinţ ajug uţeeh akak ayil nalemparul aloŋ ; kë bakak akob uŋ mënţan, akowandëna, aşë dooka kë akak iñen ijinţ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Kë akak ayil nawajanţën ; kë bakoba añaakan afëla bdig.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 « Kë ajug uţeeh aşë ji wal mënţ: “Dbaa do do hum ba? Dyil da abuk naan i nŋaluŋ maakan, ulome ul, baya kakali'a.”
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Wi bañaaŋ biki awuluŋ uwoorta bawinuŋ abuk ñiinţ uŋ aşë şal aji : “I akdukiiŋ na iko yi aşin ; nawulan ŋfiŋa, ŋyeenkna phiij.”
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Kë hënk di bamobuluŋ apul pulan apënan du uwoorta aşë fiŋa. We wi ajug uţeeh akeeri bi kado bañaaŋ mënţ?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Aluŋ kabi kafiŋ baka kawul uwoorta bañaaŋ baloŋ. »
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ajaban baka këş aşë ji na baka : « Natenan uko wi bapiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi :
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 ñaaŋ ankjotuŋ ţi pnduba mënţ akita, kë ñaaŋ i pakjotnuŋ, panantëla. »
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 *Bajukan Bgah na *baţeŋan baweek bayikrën wal mënţ, na manjoonan kë bukal bakaaŋ kë ahoñ haŋ. Bala wal mënţ pmoba, aşë ţi bañaaŋ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 *Bajukan Bgah na *baţeŋan baweek bamena wal mënţ aşë yil bañaaŋ baloŋ bandaaruŋ aji bawo baŧool bado katen me Yeŧu ajub ţi uţup uloŋ, kahilna kamoba, kañooţ du pşih pi nanŧuŋa naromeŋ.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Wi wi başaaŋ aji na a : « Najukan, ŋme kë iji kţup kabot kajukan bnuura, abot awo iinji kpaţşër, na manjoonan, bgah bi Naşibaţi bi bi ijaaŋ kjukan.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Ŋwo i kaluk Ŧeŧar naşih najeenkal daaşa, këme ŋënwo kaluka da? »
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋi kalagare ŋi baka aşë ji :
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 « Nadiimanaan pataka. Kaara di in na katim ki in iwooŋ ţi pa? » Kë baŧeem aji : «*Ŧeŧar a. »
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Kë aşë ji na baka wal mënţ: « Nakeerin nakakan Ŧeŧar uko unwooŋ wi Ŧeŧar, naşë nakakan Naşibaţi uko unwooŋ wi Naşibaţi. »
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kë baanhinan amob Yeŧu ţi ŋţup ŋi aţupuŋ ţi kadun ki bañaaŋ, bañoŋar jibi aŧeemuŋ, aşë yomp.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 *Baŧaduk baloŋ babi añog ţi Yeŧu, bukal bajaaŋ baji pnaţa ţi pkeţ paanwoo, bahepara aji :
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 « Najukan, *Moyiŧ apiiŧ pa un aji : “Woli ñaaŋ aka abuk aşin anniimuŋ aşë keţ bë aanduk napoţ, ayeenkan ahar abuk aşin mënţ ahilna abukara bapoţ.”
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Ubi ka biinţ paaj na aloŋ banţaaruŋ. Naŧeek aniim ñaaţ aşë waaŋa bë aambuki.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Natëbanţën kë ayeenk ñaaţ akeţ kak bë aambuki,
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 nawajanţën kak kë ayeenk ñaaţ akak akeţ bë aambuki. Kë biinţ paaj na aloŋ bukuŋ bŧi bado haŋ, akeţ bë baanduk napoţ.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Kë ñaaţ akak abaañşaan aneem.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kë hënkuŋ woli bañaaŋ baluŋ anaţa ţi pkeţ, in akwooŋ ayin ñaaţ mënţ, wi bukal paaj na aloŋ bŧi baniimuluŋ? »
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Biinţ na baaţ biki umundu wi baji baniimar ;
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 kë biki Naşibaţi akluŋ kaji kë baŧaaŋ na pnaţa ţi pkeţ kabot kawo ţi ubida unkmbiiŋ, baankak aluŋ kado kaniimar wal mënţ.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Hënk di di bawooŋ kak baankak akeţ, banaam na ŋwanjuŧ abot awo babuk Naşibaţi, wi banaţiiŋ ţi pkeţ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kë Moyiŧ aţup bnuura aji bañaaŋ baluŋ kanaţa ţi pkeţ. Ţi dko di Ulibra wi Naşibaţi dankţiiniyaanuŋ uko wi bgof bankyikuŋ, adu Ajugun aji, “Naşibaţi i *Abraham, i *Iŧaak, na i Yakob.” »
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Yeŧu akak aji « Naşibaţi awo i bañaaŋ bajeb, aanwo i bankeţuŋ, ţiki biinţ bawajanţ bukuŋ bŧi bawo bajeb pa ul. »
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 *Bajukan Bgah baloŋ bajej bţup wal mënţ aşë ji na a : « Najukan, iţiini bnuura. »
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Kë baankak añoom phepara uko uloŋ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Yeŧu aji kak na baka : « Hum di di ñaaŋ ahilanuŋ kaji *Kriŧtu awo *Abuk Dayiţ?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Dayiţ ţi uleeful aţup ţi uko wi Kriŧtu ţi Ulibra wi pñaamarën aji :
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 te ndoo ndo başooradu,
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Dayiţ aji du'a kaji “Ajugun” hum di di Kriŧtu ahinanuŋ keeri kawo abuk Dayiţ? »
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Jibi bañaaŋ bawooŋ ţi pŧiinka, kë Yeŧu aşë ji na baţaşarul :
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 « Nalipariin *bajukan Bgah banjaaŋ baŋal pñaay na imişa iyul, kaŋal banohnţën baka ţi dko di bañaaŋ, kaŋal pţo kadun ţi itoh iñehanaani, na ţi iţij inuura ţi ŋfeŧtu.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Baji bade bka bŧi bi baaţ bayoţ, kadaar kajon ţi pñehan Naşibaţi pa pwinana. Naşibaţi aluŋ kakob baka kakob kandëmnuŋ maakan! »
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.