Lucas 1

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bañaaŋ baŧum, badoonaan na ppiiŧ, kaţup iko bŧi inţëpuŋ ţi pŧoofun.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Bakakalëşun ya, jibi bammaaruŋ abot awin na këş ki baka du ujuni, baţupuŋ baka ya. Bukal biki baţuuŋ pţup *Uţup Ulil Unuura.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ukaaŋ kë nşë şal aji, wi nheparuŋ bnuura, aten iko bŧi jibi iyeenkiiri du ujuni, uyuk maakan nji kak npiiŧu, nţupu bnuura jibi iko iţëpari, iwi Teofil i mmaganuŋ maakan,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 ihilna ime kë iko yi bajukaniiŋ iwo manjoonan.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Wal wi *Herod awooŋ naşih i uŧaak wi Yuda, naţeŋan i Naşibaţi aloŋ awo da i bajaaŋ bado Ŧakariya. Awo i pnŧuk pi baţeŋan biki pşini pi Abiya. Aharul awo i pşini pi *Aaron naţeŋan, katimul kawo Eliŧabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Bawo bukal batëb bŧi bañaaŋ baŧool ţi kadun ki Naşibaţi, banjayi bataş uţup na bgah bi Ajugun bŧi bnuura.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Kë başë wo baambuki, ţiki Eliŧabet aanhilan pbuk, kë bakak awo bukal batëb bŧi bañaaŋ bandooŋ abi ţaf ţaf.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Unuur uloŋ, Ŧakariya awo ţi pdo bţeŋan ţi kadun ki Naşibaţi, ţiki pnŧukul pakaaŋ na pdo ba.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Baţeŋan baji bado kambiiluŋ katen ñaaŋ i Naşibaţi adatuŋ, kë ul, Ŧakariya adataniiŋ ţi baţeŋan bŧi, pneej du *dko dyimanaan di Katoh Kaweek ki Naşibaţi, katër mnkulan.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Pnŧuk pi bañaaŋ baŧum kë paşë wo ţi pñehan Naşibaţi du bdig, wal wi aktëruŋ mnkulan.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ţi dko mënţ kë aşë win *uwanjuŧ uloŋ wi Ajugun, kë unaţ ţi umbaŋ udeenu wi umeeşa utëri mnkulan. Naţeŋan naweek ţi kadun ki umeeşa utëri mnkulan|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="1.11"
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ŧakariya alënk adiwşa, wi awinuŋ wa,
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 kë uwanjuŧ uşë jaka : « Ŧakariya, wutan kalënk! Uko wi iñehanuŋ, uŧiinkana du Naşibaţi : Eliŧabet aharu, aluŋ kabukaru napoţ ñiinţ, luŋi iţu'a katim ki *Yowan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Aluŋ kaţiju mnlilan na mnŧaŋ ; bañaaŋ baŧum baluŋ kalilandër kabuka ki nul.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Aluŋ kawo ñaaŋ naweek ţi kadun ki Ajugun. Aanwo kaluŋ kadaan nin poot. *Uhaaş wi Naşibaţi ujunna pwo ţi a du kayiŋ ki anin.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Aluŋ kakakan babuk *Iŧrayel du Ajugun, Naşibaţi i baka.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Aluŋ kado kapoş ţi kadun ki Naşibaţi, na uhaaş na mnhina mi *Eli *Naţupar Naşibaţi, bapoţ bakakna baŧiinkar na başin baka, banwooŋ baankţaş Naşibaţi, bakak bawo na ŋşal ŋnuura ji bañaaŋ banwooŋ baŧool. Aluŋ kado pnŧuk pi bañaaŋ, pabomandër bnuura pa Ajugun. »
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Kë Ŧakariya aşë ji na Uwanjuŧ: « Hum di di nji kadoluŋ, kadoo kame kë uko waŋ uwo manjoonan? Dţafi, kë ahar naan akak awo naweek. »
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Uwanjuŧ uŧeema aji : « Nji dwooŋ *Gabriyel! Dji kanaţ ţi kadun ki Naşibaţi, kalempara. Ul ayilnuŋ, mbi nţiini na iwi, nţupu uţup ulil wi.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Iinfiyaar uko wi nţupiiŋ, kë uşë luŋ kadolana ţi wal wi Naşibaţi adatuŋ, ikak keeri namum, kabiiş bţup, te unuur wi iko mënţ yuŋ ikluŋiiŋ kadolana. »
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Wal mënţ, kë bañaaŋ başë naţ ayoonk Ŧakariya aşë la uko unkaaŋ kë ajon maakan hënk du *dko dyimanaan.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Kë wi apënuŋ, aankak ahil pţiini na baka. Hënk di bañaaŋ bameeŋ kë aya ka mnwin du dko dyimanaan meeţ. Ŧakariya aţiiniyaan na baka na iñen ţañ, kë pdiim paankpën.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Wi abaaŋ ulemp wi awooŋ i pdo du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, aşë kak katohul.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Uunjoni, kë Eliŧabet aharul aşë mobana kayiŋ. Amen kayiŋ mënţ te kli kañeen, aşë ji ţi uşal :
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 « Kë hënk di di Ajugun alempuŋ na nji, ţi wal wi adatuŋ, abuuranaan mnkow ţi këş ki bañaaŋ! »
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Wi kayiŋ ki Eliŧabet kadoluŋ kli paaj, kë Naşibaţi aşë yil *Gabriyel *Uwanjuŧ du ubeeka wi *Naŧaret du uŧaak wi *Galilay
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 du neegani anwooŋ aamme ñiinţ, i ñiinţ aloŋ anwooŋ Yoŧef, i pşini pi *Dayiţ naşih, ajokuŋ. Katim ki neegani aŋ kawo *Mariya.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Uwanjuŧ uneej du katohul aşë ji na a : « Dwulu mboş, iwi i Naşibaţi awuluŋ bnuura bi nul aŧuman. Ajugun awo na iwi. »
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uţup waŋ aşë ñoŋar maakan, awo ţi pşal, aji : « Pwul mboş pi pawo phoŋ ba? »
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Uwanjuŧ kë uşë ji na a : « Mariya, wutan kalënk ; Naşibaţi awulu bnuura bi nul.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Hënk, iluŋ kawo na kayiŋ, kabuk napoţ ñiinţ ; luŋi iţu'a katim ki Yeŧu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Aluŋ kawo naweek. Baluŋ kado kadu'a Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan. Naşibaţi Ajugun, aluŋ kaţoorana ţi pşih pi *Dayiţ ateem.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ul akluŋ kaţijan pşini pi *Yakob bŧi, te mndani. Pşih pi nul paankluŋ kaba. »
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Kë Mariya aşë ji na uwanjuŧ: « Hum di di uko mënţ wuŋ ukhilanuŋ kaluŋ kadolana, wi nwooŋ mëndobi me biinţ? »
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Uwanjuŧ uŧeema aji : «*Uhaaş wi Naşibaţi uluŋ kahela ţi iwi, Naşibaţi Andëmuŋ Maakan aşë guru na mnhina mnweek mi nul ji blifi. Ukaaŋ kë napoţ nayimanaan ankluŋ kabuka akdu'ana Abuk Naşibaţi!
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Tenan, Eliŧabet, i nayiţuŋ, andooŋ awo naţaf awo kak na kayiŋ ki napoţ ñiinţ. Ul i bajakuŋ aanhil pbuk awo ţi kli paaj,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 ţiki Naşibaţi aambiişna biişna nin ukoolan. »
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ţi dko mënţ, kë Mariya aşë ŧeem aji : « Nji, dwo nalempar Ajugun, uko mënţ uwoon jibi ijakuŋ! » Wi wi uwanjuŧ wuŋ uyaaŋ, aduka.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ţi ŋnuur mënţ ŋuŋ, kë *Mariya aşë bomandër aŧaran pya du ubeeka uloŋ unwooŋ du inkuŋ du Yuda.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Aya aban, aneej du uko Ŧakariya, aşë wul Eliŧabet mboş.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ţi dko mënţ, wi Eliŧabet aŧiinkuŋ pwul mboş pi Mariya, kë napoţ aşë şinţar du kayiŋul meeţ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë ŧum ţi Eliŧabet,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 wi wi aşaaŋ ado pdiim pweek, aji : « Naşibaţi awulu bnuura apelan baaţ bŧi, abot awul napoţ i iwoonaanuŋ ţi kayiŋ bnuura bweek!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Nji dbaa wo wo in ba, kë anin Ajugun adoo poş aban du nji?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Wi nŧiinkaaŋ ŧiink pwul mboş pi nu, kë napoţ aşë lilan, aşinţar ţi kayiŋ naan meeţ.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ñaaŋ anfiyaaruŋ aji uko wi Ajugun aţupuŋ uluŋ kadolana anuurandëni! »
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Kë *Mariya aşë ŧeema aji :
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 kë uşal wi naan uwo ţi mnlilan wi Naşibaţi abuuranaanuŋ,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 ţiki aţo aten nji
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 ţiki Naşibaţi anhiniiŋ iko bŧi, ado pa nji iko inuura iweek maakan :
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Mñaga mi nul manwo ţi bañaaŋ biki iwuuŋ bŧi bankdëmanuluŋ.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Atar kañen adiiman mnhina mi nul
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Awalan başih ţi pşih pi baka,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Awul banwooŋ ţi kanuma iko inuura, aŧuman
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mariya aţo na Eliŧabet uko ji kli kwajanţ, abaa wugşa, aţiiş katohul.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Wi unuur wi Eliŧabet awooŋ i kabuk ubanuŋ, aţij napoţ ñiinţ.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Bakinţul na bayiţul, baŧiink kë Naşibaţi ayuuja mnñaga, aşë wo ţi mnlilan na a.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Unuur uţënk bakreŋ, babi pwalan napoţ *kaŧëmp, kaşë kaţu'a katim ki aşin : Ŧakariya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kë anin aşë pok, aji : « Naţu'ana katim ki *Yowan »
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Kë başë ŧeema aji : « Nin aloŋ ţi bayiţu aanwo wo katim ki Yowan. »
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Kë başë du aşin, ahepara na iñen katim ki aŋaluŋ baţu abukul.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ŧakariya ado kë baŧemana iko ipiiŧi, aşë piiŧ aji : « Awo katim ki Yowan. » Bañaaŋ kë başë ñoŋar bŧi.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ţi dko mënţ mntum manhaabşa na a, pndemënt kë pafënşaa, kë aşë jun pţiini, abeeb Naşibaţi.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Bakinţul bŧi balënk, abot añoŋar. Kë iko inţëpuŋ yuŋ imeeţana, aniink uŧaak unwooŋ du inkuŋ du *Yuda bŧi.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Bañaaŋ bŧi bahank iko yi baŧiinkuŋ du ŋhaaş, aşë ji : « we wi napoţ i akluŋ kawo? » Mnhina mi Ajugun manwo na a na manjoonan.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë bi, aneej aŧum ţi Ŧakariya aşin napoţ, kë awo ţi pţup ji *baţupar Naşibaţi aji :
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 « Najoh ŋdëman Ajugun, Naşibaţi i *Iŧrayel
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Anaţan pa un, ţi biki pşini pi *Dayiţ nalemparul
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Jibi abiiŋ aţup ţi mntum mi baţuparul bayimanaan bajon.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Aji ankmbiiŋ, aluŋ kabuuranun ţi başooradun,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Hënk, Naşibaţi adiiman mnñaga mi nul ţi bateemun
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Abi hoŋ *Abraham aşinun amehna,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 aji, aŧehun, kapënan ţi iñen yi başooradun,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ŋhilna ŋwo bajinţ na baŧool ţi këş ki Naşibaţi,
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Kë, iwi, napoţ i naan, iluŋ kadu'ana naţupar *Andëmuŋ Maakan, Naşibaţi
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 kaţupna pntaali pi nul, kë aluŋ kabuuran baka,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Naşibaţi aŧum na mnñaga, ukaaŋ kë
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 kajeehanaan banwooŋ ţi bdëm
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Kë napoţ, ul, aşë dëma dëm na uleef na uhaaş. Awo du dko di *pndiiş te unuur wi aluŋiiŋ anaţa, abi awinana ţi bañaaŋ biki Iŧrayel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.