Lucas 1
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 Bañaaŋ baŧum, badoonaan na ppiiŧ, kaţup iko bŧi inţëpuŋ ţi pŧoofun.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Bakakalëşun ya, jibi bammaaruŋ abot awin na këş ki baka du ujuni, baţupuŋ baka ya. Bukal biki baţuuŋ pţup *Uţup Ulil Unuura.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Ukaaŋ kë nşë şal aji, wi nheparuŋ bnuura, aten iko bŧi jibi iyeenkiiri du ujuni, uyuk maakan nji kak npiiŧu, nţupu bnuura jibi iko iţëpari, iwi Teofil i mmaganuŋ maakan,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 ihilna ime kë iko yi bajukaniiŋ iwo manjoonan.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Wal wi *Herod awooŋ naşih i uŧaak wi Yuda, naţeŋan i Naşibaţi aloŋ awo da i bajaaŋ bado Ŧakariya. Awo i pnŧuk pi baţeŋan biki pşini pi Abiya. Aharul awo i pşini pi *Aaron naţeŋan, katimul kawo Eliŧabet.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Bawo bukal batëb bŧi bañaaŋ baŧool ţi kadun ki Naşibaţi, banjayi bataş uţup na bgah bi Ajugun bŧi bnuura.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kë başë wo baambuki, ţiki Eliŧabet aanhilan pbuk, kë bakak awo bukal batëb bŧi bañaaŋ bandooŋ abi ţaf ţaf.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Unuur uloŋ, Ŧakariya awo ţi pdo bţeŋan ţi kadun ki Naşibaţi, ţiki pnŧukul pakaaŋ na pdo ba.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Baţeŋan baji bado kambiiluŋ katen ñaaŋ i Naşibaţi adatuŋ, kë ul, Ŧakariya adataniiŋ ţi baţeŋan bŧi, pneej du *dko dyimanaan di Katoh Kaweek ki Naşibaţi, katër mnkulan.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Pnŧuk pi bañaaŋ baŧum kë paşë wo ţi pñehan Naşibaţi du bdig, wal wi aktëruŋ mnkulan.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ţi dko mënţ kë aşë win *uwanjuŧ uloŋ wi Ajugun, kë unaţ ţi umbaŋ udeenu wi umeeşa utëri mnkulan. Naţeŋan naweek ţi kadun ki umeeşa utëri mnkulan|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="1.11"
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ŧakariya alënk adiwşa, wi awinuŋ wa,
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 kë uwanjuŧ uşë jaka : « Ŧakariya, wutan kalënk! Uko wi iñehanuŋ, uŧiinkana du Naşibaţi : Eliŧabet aharu, aluŋ kabukaru napoţ ñiinţ, luŋi iţu'a katim ki *Yowan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Aluŋ kaţiju mnlilan na mnŧaŋ ; bañaaŋ baŧum baluŋ kalilandër kabuka ki nul.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Aluŋ kawo ñaaŋ naweek ţi kadun ki Ajugun. Aanwo kaluŋ kadaan nin poot. *Uhaaş wi Naşibaţi ujunna pwo ţi a du kayiŋ ki anin.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Aluŋ kakakan babuk *Iŧrayel du Ajugun, Naşibaţi i baka.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Aluŋ kado kapoş ţi kadun ki Naşibaţi, na uhaaş na mnhina mi *Eli *Naţupar Naşibaţi, bapoţ bakakna baŧiinkar na başin baka, banwooŋ baankţaş Naşibaţi, bakak bawo na ŋşal ŋnuura ji bañaaŋ banwooŋ baŧool. Aluŋ kado pnŧuk pi bañaaŋ, pabomandër bnuura pa Ajugun. »
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Kë Ŧakariya aşë ji na Uwanjuŧ: « Hum di di nji kadoluŋ, kadoo kame kë uko waŋ uwo manjoonan? Dţafi, kë ahar naan akak awo naweek. »
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Uwanjuŧ uŧeema aji : « Nji dwooŋ *Gabriyel! Dji kanaţ ţi kadun ki Naşibaţi, kalempara. Ul ayilnuŋ, mbi nţiini na iwi, nţupu uţup ulil wi.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Iinfiyaar uko wi nţupiiŋ, kë uşë luŋ kadolana ţi wal wi Naşibaţi adatuŋ, ikak keeri namum, kabiiş bţup, te unuur wi iko mënţ yuŋ ikluŋiiŋ kadolana. »
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Wal mënţ, kë bañaaŋ başë naţ ayoonk Ŧakariya aşë la uko unkaaŋ kë ajon maakan hënk du *dko dyimanaan.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Kë wi apënuŋ, aankak ahil pţiini na baka. Hënk di bañaaŋ bameeŋ kë aya ka mnwin du dko dyimanaan meeţ. Ŧakariya aţiiniyaan na baka na iñen ţañ, kë pdiim paankpën.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Wi abaaŋ ulemp wi awooŋ i pdo du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, aşë kak katohul.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Uunjoni, kë Eliŧabet aharul aşë mobana kayiŋ. Amen kayiŋ mënţ te kli kañeen, aşë ji ţi uşal :
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 « Kë hënk di di Ajugun alempuŋ na nji, ţi wal wi adatuŋ, abuuranaan mnkow ţi këş ki bañaaŋ! »
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Wi kayiŋ ki Eliŧabet kadoluŋ kli paaj, kë Naşibaţi aşë yil *Gabriyel *Uwanjuŧ du ubeeka wi *Naŧaret du uŧaak wi *Galilay
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 du neegani anwooŋ aamme ñiinţ, i ñiinţ aloŋ anwooŋ Yoŧef, i pşini pi *Dayiţ naşih, ajokuŋ. Katim ki neegani aŋ kawo *Mariya.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Uwanjuŧ uneej du katohul aşë ji na a : « Dwulu mboş, iwi i Naşibaţi awuluŋ bnuura bi nul aŧuman. Ajugun awo na iwi. »
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uţup waŋ aşë ñoŋar maakan, awo ţi pşal, aji : « Pwul mboş pi pawo phoŋ ba? »
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Uwanjuŧ kë uşë ji na a : « Mariya, wutan kalënk ; Naşibaţi awulu bnuura bi nul.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Hënk, iluŋ kawo na kayiŋ, kabuk napoţ ñiinţ ; luŋi iţu'a katim ki Yeŧu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Aluŋ kawo naweek. Baluŋ kado kadu'a Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan. Naşibaţi Ajugun, aluŋ kaţoorana ţi pşih pi *Dayiţ ateem.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Ul akluŋ kaţijan pşini pi *Yakob bŧi, te mndani. Pşih pi nul paankluŋ kaba. »
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Kë Mariya aşë ji na uwanjuŧ: « Hum di di uko mënţ wuŋ ukhilanuŋ kaluŋ kadolana, wi nwooŋ mëndobi me biinţ? »
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Uwanjuŧ uŧeema aji : «*Uhaaş wi Naşibaţi uluŋ kahela ţi iwi, Naşibaţi Andëmuŋ Maakan aşë guru na mnhina mnweek mi nul ji blifi. Ukaaŋ kë napoţ nayimanaan ankluŋ kabuka akdu'ana Abuk Naşibaţi!
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Tenan, Eliŧabet, i nayiţuŋ, andooŋ awo naţaf awo kak na kayiŋ ki napoţ ñiinţ. Ul i bajakuŋ aanhil pbuk awo ţi kli paaj,
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 ţiki Naşibaţi aambiişna biişna nin ukoolan. »
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ţi dko mënţ, kë Mariya aşë ŧeem aji : « Nji, dwo nalempar Ajugun, uko mënţ uwoon jibi ijakuŋ! » Wi wi uwanjuŧ wuŋ uyaaŋ, aduka.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ţi ŋnuur mënţ ŋuŋ, kë *Mariya aşë bomandër aŧaran pya du ubeeka uloŋ unwooŋ du inkuŋ du Yuda.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Aya aban, aneej du uko Ŧakariya, aşë wul Eliŧabet mboş.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ţi dko mënţ, wi Eliŧabet aŧiinkuŋ pwul mboş pi Mariya, kë napoţ aşë şinţar du kayiŋul meeţ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë ŧum ţi Eliŧabet,
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 wi wi aşaaŋ ado pdiim pweek, aji : « Naşibaţi awulu bnuura apelan baaţ bŧi, abot awul napoţ i iwoonaanuŋ ţi kayiŋ bnuura bweek!
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Nji dbaa wo wo in ba, kë anin Ajugun adoo poş aban du nji?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Wi nŧiinkaaŋ ŧiink pwul mboş pi nu, kë napoţ aşë lilan, aşinţar ţi kayiŋ naan meeţ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ñaaŋ anfiyaaruŋ aji uko wi Ajugun aţupuŋ uluŋ kadolana anuurandëni! »
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Kë *Mariya aşë ŧeema aji :
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 kë uşal wi naan uwo ţi mnlilan wi Naşibaţi abuuranaanuŋ,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 ţiki aţo aten nji
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 ţiki Naşibaţi anhiniiŋ iko bŧi, ado pa nji iko inuura iweek maakan :
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Mñaga mi nul manwo ţi bañaaŋ biki iwuuŋ bŧi bankdëmanuluŋ.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Atar kañen adiiman mnhina mi nul
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Awalan başih ţi pşih pi baka,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Awul banwooŋ ţi kanuma iko inuura, aŧuman
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mariya aţo na Eliŧabet uko ji kli kwajanţ, abaa wugşa, aţiiş katohul.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Wi unuur wi Eliŧabet awooŋ i kabuk ubanuŋ, aţij napoţ ñiinţ.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Bakinţul na bayiţul, baŧiink kë Naşibaţi ayuuja mnñaga, aşë wo ţi mnlilan na a.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Unuur uţënk bakreŋ, babi pwalan napoţ *kaŧëmp, kaşë kaţu'a katim ki aşin : Ŧakariya.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Kë anin aşë pok, aji : « Naţu'ana katim ki *Yowan »
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Kë başë ŧeema aji : « Nin aloŋ ţi bayiţu aanwo wo katim ki Yowan. »
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Kë başë du aşin, ahepara na iñen katim ki aŋaluŋ baţu abukul.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ŧakariya ado kë baŧemana iko ipiiŧi, aşë piiŧ aji : « Awo katim ki Yowan. » Bañaaŋ kë başë ñoŋar bŧi.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ţi dko mënţ mntum manhaabşa na a, pndemënt kë pafënşaa, kë aşë jun pţiini, abeeb Naşibaţi.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Bakinţul bŧi balënk, abot añoŋar. Kë iko inţëpuŋ yuŋ imeeţana, aniink uŧaak unwooŋ du inkuŋ du *Yuda bŧi.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Bañaaŋ bŧi bahank iko yi baŧiinkuŋ du ŋhaaş, aşë ji : « we wi napoţ i akluŋ kawo? » Mnhina mi Ajugun manwo na a na manjoonan.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë bi, aneej aŧum ţi Ŧakariya aşin napoţ, kë awo ţi pţup ji *baţupar Naşibaţi aji :
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 « Najoh ŋdëman Ajugun, Naşibaţi i *Iŧrayel
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Anaţan pa un, ţi biki pşini pi *Dayiţ nalemparul
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Jibi abiiŋ aţup ţi mntum mi baţuparul bayimanaan bajon.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Aji ankmbiiŋ, aluŋ kabuuranun ţi başooradun,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Hënk, Naşibaţi adiiman mnñaga mi nul ţi bateemun
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Abi hoŋ *Abraham aşinun amehna,
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 aji, aŧehun, kapënan ţi iñen yi başooradun,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 ŋhilna ŋwo bajinţ na baŧool ţi këş ki Naşibaţi,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Kë, iwi, napoţ i naan, iluŋ kadu'ana naţupar *Andëmuŋ Maakan, Naşibaţi
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 kaţupna pntaali pi nul, kë aluŋ kabuuran baka,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Naşibaţi aŧum na mnñaga, ukaaŋ kë
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 kajeehanaan banwooŋ ţi bdëm
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Kë napoţ, ul, aşë dëma dëm na uleef na uhaaş. Awo du dko di *pndiiş te unuur wi aluŋiiŋ anaţa, abi awinana ţi bañaaŋ biki Iŧrayel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.