Gênesis 39

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wi baişmayelit baţijuŋ Yoŧef du uŧaak wi Ejiptu bawaapa ñiinţ aloŋ i katim kawooŋ Potifar. Awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na Yoŧef, kë iko bŧi yi ajaaŋ aţu kañeen iji iţëp bnuura. Afëţ du uko Potifar i uŧaak wi Ejiptu.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Kë jibi uŋ awinuŋ kë Nawat Kabuka awo na a, abot aji do uko bŧi wi aţuuŋ iñeen yi nul kë uji uţëp bnuura,
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 amëbana bnuura, aţu'a kë aklempara ul ţi bkowul. Adola kë awo namali i nul, aţu bka bi nul bŧi ţi iñen yi nul.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Yoŧef aţu kë Nawat Kabuka awul katoh ki Potifar bnuura, wi adoluluŋ kë awo namali i nul. Awula bnuura ţi iko bŧi yi akaaŋ ţi katoh na du uţeeh.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Hënk, kë Potifar aşë ţu bka bi nul bŧi ţi iñeen yi Yoŧef, uko ude wi nul ţañ wi wi adukiiŋ akaanaan.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë ahar ñiinţ i aklemparuŋ aşë ţu këş ţi a. Aji na a : « Joh ŋpiinţ. »
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Kë Yoŧef apoki aşë ji na a : « Ayinu, ajug naan aţu bka bi ŧul bŧi ţi iñen yi naan, aando ji heparaan uko unţëpuŋ ţi katoh.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Ul ţi uleeful aando pelanaan nin uko uloŋ ţi katoh ki. Aanneenanaan nin uko uloŋ ţi katoh bë mënţ iwi, ţiki iwo aharul. Kë hum di di nhiniiŋ kado uko uwuţaan wuŋ kajuban ţi kadun ki Naşibaţi ba? »
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Kë ñaaţ aşë bi duka duka ţi pţiini na Yoŧef ŋnuur bŧi, kë uŋ apoka pok ppiinţ na a, pwo na a.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Unuur uloŋ kë Yoŧef aşë neej ţi katoh pya kado ulempul, nin ñaaŋ aloŋ aanwo da ţi balemp bandukiiŋ.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Ñaaţ ahar Potifar amëbana ţi kamişa aşë ji na a : « Joh ŋpiinţ! » Kë Yoŧef aşë ţi apën bdig kë kamişa kaduka ţi iñen yi ñaaţ.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Wi ñaaţ awinuŋ kë adukara kamişa, apën bdig,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 ahuuran wal mënţ adu balemp biki nul aji na baka : « Nabiin naten, nahebërë i ayin naan aţijuŋ nja abi pnoha na nja. Abi aji apiinţ na nji kë nşë huuran maakan.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Wi aŧiinkuŋ kë nŋajari, kë aşë ţi aduk kamişa ki nul ki, apën bdig. »
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Ajej kamişa abëkan ayoonkna ayinul abi.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Wi abanuŋ kë aşë ţupa uko wi aţupuŋ balemp : « Nalemp nahebërë i iţijuŋ un abi pnoha na nji. Abi ala ppiinţ na nji,
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 wi nŋajaruŋ kë aşë ţi apën bdig aduk kamişa ki. »
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Wi ajug Yoŧef aŧiinkuŋ kë aharul aţupa uko wi nalemparul adoluluŋ, adeebaţ maakan.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Ado kë bamob Yoŧef awat ukalabuş du dko di bakalabuş biki naşih bawooŋ.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na a, awula bnuura abot adola kë awinana bnuura ţi këş ki naweek i ukalabuş.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Naweek uŋ aţu'a kë awo naweek i bakalabuş bŧi, uko bŧi unkdolaniiŋ da uji uţëpna ţi iñeen yi nul.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Naweek i ukalabuş aankak aji do do nin uko uloŋ wi baţu'u luŋ pdo, ţiki Nawat Kabuka awo na Yoŧef, abot ado kë iko yi ajaaŋ ado bŧi iji iţëp bnuura.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.