Gênesis 39
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Wi baişmayelit baţijuŋ Yoŧef du uŧaak wi Ejiptu bawaapa ñiinţ aloŋ i katim kawooŋ Potifar. Awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na Yoŧef, kë iko bŧi yi ajaaŋ aţu kañeen iji iţëp bnuura. Afëţ du uko Potifar i uŧaak wi Ejiptu.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 Kë jibi uŋ awinuŋ kë Nawat Kabuka awo na a, abot aji do uko bŧi wi aţuuŋ iñeen yi nul kë uji uţëp bnuura,
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 amëbana bnuura, aţu'a kë aklempara ul ţi bkowul. Adola kë awo namali i nul, aţu bka bi nul bŧi ţi iñen yi nul.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Yoŧef aţu kë Nawat Kabuka awul katoh ki Potifar bnuura, wi adoluluŋ kë awo namali i nul. Awula bnuura ţi iko bŧi yi akaaŋ ţi katoh na du uţeeh.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Hënk, kë Potifar aşë ţu bka bi nul bŧi ţi iñeen yi Yoŧef, uko ude wi nul ţañ wi wi adukiiŋ akaanaan.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë ahar ñiinţ i aklemparuŋ aşë ţu këş ţi a. Aji na a : « Joh ŋpiinţ. »
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Kë Yoŧef apoki aşë ji na a : « Ayinu, ajug naan aţu bka bi ŧul bŧi ţi iñen yi naan, aando ji heparaan uko unţëpuŋ ţi katoh.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Ul ţi uleeful aando pelanaan nin uko uloŋ ţi katoh ki. Aanneenanaan nin uko uloŋ ţi katoh bë mënţ iwi, ţiki iwo aharul. Kë hum di di nhiniiŋ kado uko uwuţaan wuŋ kajuban ţi kadun ki Naşibaţi ba? »
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Kë ñaaţ aşë bi duka duka ţi pţiini na Yoŧef ŋnuur bŧi, kë uŋ apoka pok ppiinţ na a, pwo na a.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Unuur uloŋ kë Yoŧef aşë neej ţi katoh pya kado ulempul, nin ñaaŋ aloŋ aanwo da ţi balemp bandukiiŋ.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Ñaaţ ahar Potifar amëbana ţi kamişa aşë ji na a : « Joh ŋpiinţ! » Kë Yoŧef aşë ţi apën bdig kë kamişa kaduka ţi iñen yi ñaaţ.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Wi ñaaţ awinuŋ kë adukara kamişa, apën bdig,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 ahuuran wal mënţ adu balemp biki nul aji na baka : « Nabiin naten, nahebërë i ayin naan aţijuŋ nja abi pnoha na nja. Abi aji apiinţ na nji kë nşë huuran maakan.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Wi aŧiinkuŋ kë nŋajari, kë aşë ţi aduk kamişa ki nul ki, apën bdig. »
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Ajej kamişa abëkan ayoonkna ayinul abi.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Wi abanuŋ kë aşë ţupa uko wi aţupuŋ balemp : « Nalemp nahebërë i iţijuŋ un abi pnoha na nji. Abi ala ppiinţ na nji,
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 wi nŋajaruŋ kë aşë ţi apën bdig aduk kamişa ki. »
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Wi ajug Yoŧef aŧiinkuŋ kë aharul aţupa uko wi nalemparul adoluluŋ, adeebaţ maakan.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 Ado kë bamob Yoŧef awat ukalabuş du dko di bakalabuş biki naşih bawooŋ.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na a, awula bnuura abot adola kë awinana bnuura ţi këş ki naweek i ukalabuş.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Naweek uŋ aţu'a kë awo naweek i bakalabuş bŧi, uko bŧi unkdolaniiŋ da uji uţëpna ţi iñeen yi nul.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Naweek i ukalabuş aankak aji do do nin uko uloŋ wi baţu'u luŋ pdo, ţiki Nawat Kabuka awo na Yoŧef, abot ado kë iko yi ajaaŋ ado bŧi iji iţëp bnuura.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.