Gênesis 35
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Naşibaţi aji na Yakob : « Naţiin iya Betel iya iţo da. Yaan ido da *bliit bi mngur pa nji Naşibaţi, nji mpënuŋ awinana ţi kadunu wi ikţiiŋ Eŧawu abuk şaaş. »
1 E Deus disse a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel, e habita ali. E faze ali um altar para Deus, que te apareceu quando tu fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Yakob aji na bañaaŋ biki katohul na bangakandëruŋ na a bŧi aji : « Napënaan itu yi najaaŋ nadëman ţi pŧoofan, nadolan bañow nakakna najinţ ţi këş ki Naşibaţi. Naţëlşan kak imişa.
2 Então Jacó disse a sua família, e a todos que estavam com ele: Lançai fora os deuses estranhos que estão entre vós, e sede puros, e mudai as vossas vestes.
3 Najoh ŋya Betel ddo da bliit pa Naşibaţi anŧiinknuŋ wi nwooŋ ţi mnţëg, anţënknuŋ ţi bayaaş bi ndoluŋ. »
3 Levantemo-nos e vamos a Betel, e lá eu farei um altar para Deus, que me respondeu no dia da minha angústia, e esteve comigo no caminho em que eu andei.
4 Bapënan itu yi bawoonaanuŋ na irinku yi baţuuŋ ţi ibaţ awul Yakob kë amoy ţi bko bweek banwooŋ ţi kañog Ŧikem.
4 E eles deram a Jacó todos os deuses estranhos que estavam em suas mãos, e todos os seus brincos que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que estava junto a Siquém.
5 Wal mënţ kë başë naţa aŧool pya. Naşibaţi aţu palënk ţi ŋbeeka ŋanfooyuŋ dko di babiiŋ awo, kë bañaaŋ banwooŋ da baandookar na baka.
5 E eles viajaram, e o terror de Deus estava sobre as cidades que estavam ao redor deles, e eles não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yakob na bañaaŋ biki awoonaanuŋ bŧi baban du Luŧ du uŧaak wi Kana. Dko mënţ dawooŋ Betel.
6 Então Jacó veio a Luz, que está na terra de Canaã, isto é, Betel, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Aboman da bliit bi mngur aşë du dko mënţ El Betel, ţiki dul di di Naşibaţi apënuŋ awinana ţi kadunul wi akţiiŋ abuk aşin.
7 E ele edificou ali um altar, e chamou o lugar El-Betel, porque ali Deus lhe apareceu, quando ele fugia da face de seu irmão.
8 Wi bawooŋ da kë Debora, ñaaţ ambiiŋ ayewi Rebeka aşë keţ, kë bamoya du Betel du pţeef bi bko bweek banwooŋ da. Uko waŋ ukaaŋ kë Yakob adu bko mënţ aji bko bweek bi ŋwooni.
8 Mas morreu Débora, ama de Rebeca, e ela foi sepultada abaixo de Betel debaixo do carvalho; e o nome do lugar foi chamado Alom-Bacute.
9 Naşibaţi akak apën awinana ţi kadun ki Yakob wi apënnuŋ Padan-Aram, awula bnuura.
9 E Deus apareceu a Jacó novamente, quando ele veio de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Aji na a : « Katimu kawo Yakob, kë başë wo baankak ado kadu'u Yakob ; katimu kawo Iŧrayel. » Kë hënk di aţu'u luŋ katim ki Iŧrayel.
10 E Deus lhe disse: Teu nome é Jacó; teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel será o teu nome; e ele chamou seu nome Israel.
11 Naşibaţi akak aji na a : « Nji dwooŋ *El Şaday, Naşibaţi Anhiniiŋ iko bŧi. Kabuk kajoobëţ na iwi ibot ibuk iŧuman. Pntaali pankpënuŋ ţi iwi pawo uŧaak, pado wo ŋŧaak ŋŧum ; başih babot bapënna ţi iwi.
11 E Deus lhe disse: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja frutífero e multiplique; uma nação e uma multidão de nações virão de ti, e reis virão dos teus lombos.
12 Uŧaak wi nwuluŋ Abraham na Iŧaak dwulu wa, kabot kawul pntaali pankmbiiŋ ţi kafeţu apënna ţi iwi uŧaak wi. »
12 E a terra que eu dei a Abraão e a Isaque, a ti eu a darei, e à tua semente depois de ti eu darei a terra.
13 Kë Naşibaţi aşë pën ţi kadunul aya.
13 E Deus subiu do lugar em que falou com ele.
14 Yakob ajej plaak aŧëf ţi dko di Naşibaţi abiiŋ aţiiniyaan na a, ajatan ţi pa abot atul ukëra ţi pa.
14 E Jacó levantou um pilar no lugar em que falou com ele, um pilar de pedra; e ele derramou uma oferta de bebida nele, e derramou óleo nele.
15 Adu dko di Naşibaţi abiiŋ aţiini na a aji Betel.
15 E Jacó chamou Betel o nome do lugar onde Deus falou com ele.
16 Yakob na bañaaŋ biki nul bapën du Betel aya. Baankak alow Efrata, kë Rakel aşë buk. Kabuk kanoorana maakan.
16 E eles partiram de Betel, e era um curto caminho para chegar a Efrata; e Raquel entrou em trabalho de parto; e ela teve dificuldades no parto.
17 Wal wi akhajuŋ na pdo na kabuk kë ñaaţ ankbuk bukanuluŋ aşë ji na a : « Wutan kalënk, ikak abuk napoţ ñiinţ. »
17 E aconteceu que, quando ela estava com dificuldades no parto, a parteira lhe disse: Não temas, tu terás este filho também.
18 Anoor maakan ado ñogan pkeţ, kë wi abanuŋ ţi pjëmşa aşë wul napoţ katim ki Ben-Oni, kë Yakob aşë wula katim ki Benyamin.
18 E aconteceu que, enquanto sua alma partia (porque ela morreu), ela chamou seu nome Benoni, mas seu pai o chamou Benjamim.
19 Rakel akeţi, kë bamoya du bgah bi Efrata, dko mënţ dawooŋ Betleyem.
19 E Raquel morreu, e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yakob aŧëf plaak ţi bhër bi nul. Plaak pi bhër bi Rakel mënţ pawooŋ da hënk te nţa ayuuj dko di amoynaaniiŋ.
20 E Jacó colocou um pilar sobre o seu túmulo; este é o pilar do túmulo de Raquel até este dia.
21 Yakob i bakakuŋ ado Iŧrayel anaţa na bañaaŋ biki nul aya aţëp Migdal-Eder aşë tar kaloona ki nul.
21 E Israel viajou, e estendeu sua tenda além da torre de Éder.
22 Wi bawooŋ ţi uŧaak wuŋ kë Ruben aşë ya apiinţ na Bila, ñaaţ i aşin awoonaanuŋ, kë baţup aşin uko mënţ.
22 E aconteceu que, quando Israel habitou naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai, e Israel o escutou. Ora, os filhos de Jacó eram doze:
23 Biinţ biki abukuŋ na Leya bawo : Ruben bajeenul, Ŧimeyoŋ, Lewi, Yuda, Iŧaakar, na Ŧabulon.
23 os filhos de Lia: Rúben, primogênito de Jacó, e Simeão, e Levi, e Judá, e Issacar, e Zebulom;
24 Kë biki abukuŋ na Rakel bawo : Yoŧef na Benyamin.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Kë biki Bila nalemp i Rakel bawo : Dan na Neftali. Kë biki Ŧilpa nalemp i Leya bawo : Gad na Aŧer.
25 e os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Bapoţ bukuŋ biki Yakob abukuŋ wi awooŋ du Padan-Aram.
26 e os filhos de Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Yakob aban du uko aşin du Mamre du Kiriyat-Arba, dul dawooŋ Hebroŋ. Dul di Abraham na Iŧaak babiiŋ afëţ.
27 E Jacó veio a Isaque, seu pai, em Manre, à cidade de Arba, que é Hebrom, onde Abraão e Isaque peregrinaram.
28 Iŧaak aka ŋşubal iñeen-week na iñeen bakreŋ (180),
28 E os dias de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 aşë noorfën aya du bajugul. Wi akkeţuŋ, aţafi, kë ŋnuur ŋi nul ŋabot aŧum. Eŧawu na Yakob babukul kë bamoya.
29 E Isaque entregou o espírito, e morreu, e foi reunido ao seu povo, sendo idoso e pleno de dias; e seus filhos, Esaú e Jacó o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.