Gênesis 35

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Naşibaţi aji na Yakob : « Naţiin iya Betel iya iţo da. Yaan ido da *bliit bi mngur pa nji Naşibaţi, nji mpënuŋ awinana ţi kadunu wi ikţiiŋ Eŧawu abuk şaaş. »
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel, e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu, quando fugiste da face de Esaú teu irmão.
2 Yakob aji na bañaaŋ biki katohul na bangakandëruŋ na a bŧi aji : « Napënaan itu yi najaaŋ nadëman ţi pŧoofan, nadolan bañow nakakna najinţ ţi këş ki Naşibaţi. Naţëlşan kak imişa.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Tirai os deuses estranhos, que há no meio de vós, e purificai-vos, e mudai as vossas vestes.
3 Najoh ŋya Betel ddo da bliit pa Naşibaţi anŧiinknuŋ wi nwooŋ ţi mnţëg, anţënknuŋ ţi bayaaş bi ndoluŋ. »
3 E levantemo-nos, e subamos a Betel; e ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho que tenho andado.
4 Bapënan itu yi bawoonaanuŋ na irinku yi baţuuŋ ţi ibaţ awul Yakob kë amoy ţi bko bweek banwooŋ ţi kañog Ŧikem.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham em suas mãos, e as arrecadas que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Wal mënţ kë başë naţa aŧool pya. Naşibaţi aţu palënk ţi ŋbeeka ŋanfooyuŋ dko di babiiŋ awo, kë bañaaŋ banwooŋ da baandookar na baka.
5 E partiram; e o terror de Deus foi sobre as cidades que estavam ao redor deles, e não seguiram após os filhos de Jacó.
6 Yakob na bañaaŋ biki awoonaanuŋ bŧi baban du Luŧ du uŧaak wi Kana. Dko mënţ dawooŋ Betel.
6 Assim chegou Jacó a Luz, que está na terra de Canaã (esta é Betel), ele e todo o povo que com ele havia.
7 Aboman da bliit bi mngur aşë du dko mënţ El Betel, ţiki dul di di Naşibaţi apënuŋ awinana ţi kadunul wi akţiiŋ abuk aşin.
7 E edificou ali um altar, e chamou aquele lugar El-Betel; porquanto Deus ali se lhe tinha manifestado, quando fugia da face de seu irmão.
8 Wi bawooŋ da kë Debora, ñaaţ ambiiŋ ayewi Rebeka aşë keţ, kë bamoya du Betel du pţeef bi bko bweek banwooŋ da. Uko waŋ ukaaŋ kë Yakob adu bko mënţ aji bko bweek bi ŋwooni.
8 E morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho cujo nome chamou Alom-Bacute.
9 Naşibaţi akak apën awinana ţi kadun ki Yakob wi apënnuŋ Padan-Aram, awula bnuura.
9 E apareceu Deus outra vez a Jacó, vindo de Padã-Arã, e abençoou-o.
10 Aji na a : « Katimu kawo Yakob, kë başë wo baankak ado kadu'u Yakob ; katimu kawo Iŧrayel. » Kë hënk di aţu'u luŋ katim ki Iŧrayel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. E chamou-lhe Israel.
11 Naşibaţi akak aji na a : « Nji dwooŋ *El Şaday, Naşibaţi Anhiniiŋ iko bŧi. Kabuk kajoobëţ na iwi ibot ibuk iŧuman. Pntaali pankpënuŋ ţi iwi pawo uŧaak, pado wo ŋŧaak ŋŧum ; başih babot bapënna ţi iwi.
11 Disse-lhe mais Deus: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Uŧaak wi nwuluŋ Abraham na Iŧaak dwulu wa, kabot kawul pntaali pankmbiiŋ ţi kafeţu apënna ţi iwi uŧaak wi. »
12 E te darei a ti a terra que tenho dado a Abraão e a Isaque, e à tua descendência depois de ti darei a terra.
13 Kë Naşibaţi aşë pën ţi kadunul aya.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde falara com ele.
14 Yakob ajej plaak aŧëf ţi dko di Naşibaţi abiiŋ aţiiniyaan na a, ajatan ţi pa abot atul ukëra ţi pa.
14 E Jacó pôs uma coluna no lugar onde falara com ele, uma coluna de pedra; e derramou sobre ela uma libação, e deitou sobre ela azeite.
15 Adu dko di Naşibaţi abiiŋ aţiini na a aji Betel.
15 E chamou Jacó aquele lugar, onde Deus falara com ele, Betel.
16 Yakob na bañaaŋ biki nul bapën du Betel aya. Baankak alow Efrata, kë Rakel aşë buk. Kabuk kanoorana maakan.
16 E partiram de Betel; e havia ainda um pequeno espaço de terra para chegar a Efrata, e deu à luz Raquel, e ela teve trabalho em seu parto.
17 Wal wi akhajuŋ na pdo na kabuk kë ñaaţ ankbuk bukanuluŋ aşë ji na a : « Wutan kalënk, ikak abuk napoţ ñiinţ. »
17 E aconteceu que, tendo ela trabalho em seu parto, lhe disse a parteira: Não temas, porque também este filho terás.
18 Anoor maakan ado ñogan pkeţ, kë wi abanuŋ ţi pjëmşa aşë wul napoţ katim ki Ben-Oni, kë Yakob aşë wula katim ki Benyamin.
18 E aconteceu que, saindo-se-lhe a alma (porque morreu), chamou-lhe Benoni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Rakel akeţi, kë bamoya du bgah bi Efrata, dko mënţ dawooŋ Betleyem.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata; que é Belém.
20 Yakob aŧëf plaak ţi bhër bi nul. Plaak pi bhër bi Rakel mënţ pawooŋ da hënk te nţa ayuuj dko di amoynaaniiŋ.
20 E Jacó pôs uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Yakob i bakakuŋ ado Iŧrayel anaţa na bañaaŋ biki nul aya aţëp Migdal-Eder aşë tar kaloona ki nul.
21 Então partiu Israel, e estendeu a sua tenda além de Migdal Eder.
22 Wi bawooŋ ţi uŧaak wuŋ kë Ruben aşë ya apiinţ na Bila, ñaaţ i aşin awoonaanuŋ, kë baţup aşin uko mënţ.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. E eram doze os filhos de Jacó.
23 Biinţ biki abukuŋ na Leya bawo : Ruben bajeenul, Ŧimeyoŋ, Lewi, Yuda, Iŧaakar, na Ŧabulon.
23 Os filhos de Lia: Rúben, o primogênito de Jacó, depois Simeão e Levi, e Judá, e Issacar e Zebulom;
24 Kë biki abukuŋ na Rakel bawo : Yoŧef na Benyamin.
24 Os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Kë biki Bila nalemp i Rakel bawo : Dan na Neftali. Kë biki Ŧilpa nalemp i Leya bawo : Gad na Aŧer.
25 E os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Bapoţ bukuŋ biki Yakob abukuŋ wi awooŋ du Padan-Aram.
26 E os filhos de Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Yakob aban du uko aşin du Mamre du Kiriyat-Arba, dul dawooŋ Hebroŋ. Dul di Abraham na Iŧaak babiiŋ afëţ.
27 E Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Iŧaak aka ŋşubal iñeen-week na iñeen bakreŋ (180),
28 E foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 aşë noorfën aya du bajugul. Wi akkeţuŋ, aţafi, kë ŋnuur ŋi nul ŋabot aŧum. Eŧawu na Yakob babukul kë bamoya.
29 E Isaque expirou, e morreu, e foi recolhido ao seu povo, velho e farto de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.