Atos 28

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wi ŋbuuruŋ bŧi, aşë baa me kë unjiw uwo katim ki Malita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Bañaaŋ banfëţuŋ da baţijan un bnuura. Baŧehan bdoo, adu'un kë ŋţo atëma ţiki uşubal ujun pşub, kë ujonţ uwoo.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 *Pawulu ajej wal mënţ imul ikay afël du bdoo, kë upula uloŋ uşë pën ţi ya, aţi bdoo buŋ. Ulut alabari'a ţi kañen.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Wi bañaaŋ banfëţuŋ ţi unjiw bawinuŋ upula ţi kañen ki Pawulu, aşë hoopaţër aji : « Ñiinţ i aka pwo nafiŋ bañaaŋ, ţiki ajaka jak abuur pkeţ du bdëk, kë naşibaţi aloŋ andu'aniiŋ « naşibaţi anjaaŋ aluk » aşë wo aandinan awo najeb. »
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Kë Pawulu ul, aşë lëŧ upula awat du bdoo, nin ukoolan uundola do.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Kë bañaaŋ banuŋ aji ajun pwur këme kajot kakeţ ţi dko mënţ. Wal wi bayoonkuŋ ajon baanwin ukoolan, aşë wugëş ŋşal aji awo aloŋ ţi başibaţi.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ufëţ wi naweek i unjiw anwooŋ katim ki Publiyuŧ uñog da. Aţijanun kë ŋwo bayaanţ biki nul ŋnuur ŋwajanţ, ji banohul.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Aşin Publiyuŧ amaak wal mënţ awo na ptool kë uleef ubot ayik na a. Pawulu aya awina, aşë ñehan Naşibaţi, apafa iñen ţi bkow, ajebana.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kë wi wi bamaakal biki unjiw bandukiiŋ bŧi babiiŋ ţi Pawulu, kë ajeban baka.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Bañaaŋ bamaganun maakan, wi ŋkyaaŋ, kë başë pënan iko yi ŋkyaaŋ kanuma bŧi du bgah byaanţaani awulun.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Wal wi ŋdoluŋ kli kwajanţ, aşë jija ţi ulanŧu uloŋ wi ubeeka wi Alekŧandriya, unţëpanuŋ wal wi ujonţ ţi unjiw unwooŋ katim ki kbet.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ŋya awala du Ŧirakuŧa, ado da ŋnuur ŋwajanţ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Wi ŋwoonuŋ da, aşë ţaş kabaŋ ki bdëk, adoo ban ubeeka wi Regiyum. Na mnjinţ, kë uyook unwoonuŋ btammaŋu uşë jun pkob, kë ŋdo ŋnuur ŋtëb, aşë ban pkëŋ pi Putewoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Wal wi ŋbanuŋ ubeeka mënţ, ŋţënk da baloŋ banfiyaaruŋ, kë bamëbanun kë ŋţo da kanëm kapëb. Wi wi ŋşaaŋ aban Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Banfiyaaruŋ biki Rom baŧiink kë baji ŋwo ţi bgah, aşë bi te Ufeeru wi Apiyuŧ na du dko di bajaaŋ bado Itoh yi Bayaanţ Iwajanţ pkitun. Wi *Pawulu awinuŋ baka, abeeb Naşibaţi, aşë kak atëŋ maakan.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Wi ŋbanuŋ Rom, badinan *Pawulu kë agaag ufëţ wi nul aşë do nangoli aloŋ kë akyeŋa.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Wal wi aţooŋ ŋnuur ŋwajanţ, aşë du bantohi *bayuday babi bayit na a. Wi babiiŋ ayit, kë aşë ji na baka : « An bayiţ naan, nji, nwooŋ mëndo bañaaŋ biki pntaali pi nun ukoolan, këme ţi udolade wi başinun, bamobën du Yeruŧalem awul baromeŋ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Baheparaan bnuura uko unţëpuŋ, aşal pwutanaan ţiki baanwin win nin ukoolan ţi nji unkëşuŋ bafiŋën.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Kë wi bayuday başaaŋ apok uko mënţ, kë nwoyi kahepar pwayëş pi naşih najeenkal, ahepar pa. Aşë wo kakşa mënka nin uko uloŋ utapar pntaali pi naan.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Waŋ ukaaŋ kë ndu'an, kawinan, kaţiini na an, ţiki batanën na mnkorentu mi ţi katim ki ñaaŋ i biki *Iŧrayel bahaţuŋ. »
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Wi wi baŧeemuluŋ aji : « Ŋënyeenk nin uko uloŋ umpiiŧuŋ ţi iwi unwoonuŋ *Yuda kë bayiţun banwooŋ da baambi ţi aţup ukoolan uwuţaan ţi iwi.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Kë ŋşë ŋala kaŧiink uşalu, ţiki bañaaŋ ţi dko bŧi balaţ pnŧuk pi iwooŋ. »
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Hënk, kë bamëban unuur na Pawulu, kë bañaaŋ baŧum ţi baka baluŋ abi du dko di Pawulu awaliiŋ. Aţiini na baka nfa te utaakal uţup wi *Pşih pi Naşibaţi. Ado na pdo baka bayikrën uko wi Yeŧu, aţëpna ţi *Bgah bi Moyiŧ, na uko wi *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Baloŋ ţi baka bafiyaar uko wi aţupuŋ, kë baloŋ baanfiyaari.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Wi bawooŋ biki pwayşër bahumaara baanŧiinkari. Kë Pawulu aşë ji na baka ţañ: « Ni! *Uhaaş wi Naşibaţi unţiini bnuura, wi uţëpnuŋ ţi mntum mi *Iŧayi, Naţupar Naşibaţi.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Aţiini aji :
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ţiki ŋhaaş ŋakak adënëţ na bañaaŋ biki,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Kë Pawulu aşë baañëş bţup aji na baka « Nawo i kame keeri, kë Naşibaţi, banwooŋ baanwo bayuday biki awuluŋ Uţup wi mbuur. Bukal baluŋ kaŧiink wa! » [
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Wi Pawulu aţupuŋ haŋ kë bayuday başë ya, aŋom.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pawulu aţo da ŋşubal ŋtëb du katoh kaloŋ ki aklukuŋ luk bdidi'ul, aji yeenk banjaaŋ babi bŧi pwina.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Aţo da aţup uko wi Pşih pi Naşibaţi, abot ajukan uko wi Yeŧu Ajugun na mntëŋ abot awo najeeh.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.