Atos 12

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wal mënţ *Herod naşih akak ţi phajan banfiyaaruŋ Yeŧu baloŋ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Ado kë bafiŋ *Yakob naweek *Yowan na kakej.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Wi awinuŋ kë waŋ ulil *bayuday aşë taman, ado kë bamob Ŧimoŋ Piyeer (uwo ţi wal wi *ufeŧtu wi ipoom indaţ).
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Wi amobuŋ Ŧimoŋ Piyeer, ado kë bawata ukalabuş aşë ţu bangoli, kë baji balutşar babaakër babaakër pyeŋa. Aŋal karuhnaana Ŧimoŋ Piyeer ţi kadun ki bañaaŋ bŧi woli *ufeŧtu wi mnjeeh uţëpi.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Hënk, kë batuh Ŧimoŋ Piyeer ayeŋa bnuura. Wal mënţ kë banfiyaaruŋ başë ñehan maakan Naşibaţi pa a.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ţi uŧejan unţaanuŋ unuur wi Herod aţuuŋ pluŋ kado *uruha wi Ŧimoŋ Piyeer, kë awo ţi pŧoof pi bangoli batëb aŋoyënţ. Batana na mnkorentu, kë bayeŋ baloŋ bakak anaţ ţi plëman pi ukalabuş.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ţi dko mënţ, kë *uwanjuŧ wi Ajugun uşë bi, kë ukalabuş ukak ajeeh maakan. Uwanjuŧ ukob koban Ŧimoŋ Piyeer ţi kanŧaagan ahuma aşë ji na a : « Ŧaraan inaţa! » Ţi wal mënţ, kë mnkorentu manşë pënna ţi iñen yi Ŧimoŋ Piyeer ajot. Mnkorentu|src="hk00203c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12.7"
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Uwanjuŧ kë uşë ji na a : « Naţiin ibomandër! » kë Ŧimoŋ Piyeer ado jibi ujakuŋ. Kë uwanjuŧ ukak ajaka : « Jejan bayeti bi nu, iţaşën. »
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Bapën ţi ukalabuş kë Ŧimoŋ Piyeer akţaş uwanjuŧ aamme aji uko unkţëpuŋ hënk, uwo manjoonan, aşal aji aţaafi ţaafi.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Hënk kë baţëp bayeŋ baŧeek, aţëp batëbanţën, aşë ban du plëman pweek pnţak panwujuŋ du ubeeka. Plëman pahaabşa bdidi pa, ţi kadun ki baka. Bapën aţëp na bgah bloŋ ; ţi dko mënţ, kë uwanjuŧ uşë neem.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Wal mënţ, kë uhaaş uşë kak na Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji : « Dbaaŋ ayikrën hënkuŋ, manjoonan ma. Ajugun ayil uwanjuŧ wi nul, abuuranaan ţi phina pi Herod, na ţi iko iwuţaan bŧi yi bayuday başaluŋ pdolën. »
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Wi Ŧimoŋ Piyeer aşalnţënuŋ uko mënţ, aşë ŧool aya du uko *Mariya anin Yowan andu'aniiŋ Markuŧ. Bañaaŋ baŧum bayit da añehan Naşibaţi.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Akob ţi plëman, kë nalemp ñaaţ aloŋ andu'aniiŋ Rode aşë ñog, ahepar ñaaŋ ankobuŋ.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Ayikrën pdiim pi Ŧimoŋ Piyeer aşë lilan maakan, aando haabëş plëman, aţi akak meeţ aji na bañaaŋ: « Ŧimoŋ Piyeer a! Awooŋ du plëman, du bdig. »
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Kë başë ŧeema aji : « Iwi iyilaa » kë ul aşë mëbana ţi uţup wi nul, kë başë kak ajaka : « Om uwanjuŧ wi nul wa? »
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Wal waŋ bŧi, Ŧimoŋ Piyeer awo ţi pkob ţi plëman. Banfiyaaruŋ Yeŧu bahaabëş, awina aşë ñoŋar maakan bukal bŧi.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Anëţ baka kañen bayompna, aşë kakalëş baka jibi Ajugun adoluŋ te kë adoo pën du ukalabuş. Aşë ji na baka « Nayaan naţup uko mënţ Yakob, na banfiyaaruŋ bukundu. » Wi abaaŋ, aşë kak aya dko dmpaţi.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Wal wi unuur ujinţuŋ, bangoli bañoŋar maakan aşë hepar dko di Ŧimoŋ Piyeer abaaŋ aya ya?
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Herod aţu bañaaŋ pla'a, kë nin aloŋ aanwina win. Wi aheparuŋ bayeŋ, aşë do kë bafiŋ baka. Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Herod aşë pën du uŧaak wi *Yuda aya ado ŋnuur ŋloŋ du ubeeka wi Kayŧaraya.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 *Herod adeebaţër bnuura wal mënţ bañaaŋ biki ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ, kë başë ŧiinkar aji baya kawina. Bajunna aţiini na Blaŧtuŧ, nalempar Herod aloŋ i ahaţuŋ, awat ţi ploolan na a. Wi babaaŋ aşë ya du Herod, akooţa aba na udeeb, bateer. Uko ude wi baka uji uwoona du uŧaak wi Herod Naşih.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ţi unuur wi Herod adatuŋ, ul ţi uleeful, awohara imişa yi pşih aţo ţi pţij pi pşih, aşë ţiini na bañaaŋ, jibi ajonuŋ kado.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Bañaaŋ kë başë maagatëna maakan aji : « Mënţ ñaaŋ najën akţiiniiŋ hënk, naşibaţi nampoţi a! »
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ţi dko mënţ kë *uwanjuŧ wi Ajugun uşë koba, ţiki aandëman Naşibaţi. Ŋkuŧ ŋajota kayiŋ, kë akeţi.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Kë bañaaŋ banfiyaaruŋ Uţup wi Naşibaţi akuţ aŧiink wa başë ŧuma ŧum pya.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wi bi Barnabaŧ na *Ŧawul, babaaŋ ulemp wi babiiŋ pdo ţi ubeeka wi Yeruŧalem, bapën da, aşë ya na *Yowan andu'aniiŋ Markuŧ.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.