Apocalipse 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Hënk, kë nwin, wi anwooŋ unkaneel apënanuŋ uko uŧeek unkuuţnuŋ ulibra, kë nşë ŧiink uloŋ ţi ŋko ŋbaakër ŋuŋ kë ukţiini na pdiim pweek panwooŋ ji kamparantant aji : « Biini. »
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Kë nten aşë win umpëlënŧ ufaaŧal kë ukbi. Andapiiŋ wa awo na kaŋaanan ki işuuri, kë bafuuţana uŧepi wi pşih. Kë aya awo nayoh du ugut, kaya kado kayoha yoh.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Wi apënanuŋ utëbanţën, dŧiink uko utëbanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. »
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Kë umpëlënŧ uloŋ ukak apën, awo ujeenkal. Andapiiŋ wa bawula mnhina mi pţij ugut ţi mboş, bañaaŋ bado kafiŋar. Bawula kakej kaweek.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Wi apënanuŋ uwajanţën, dŧiink uko uwajanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. » Kë nten aşë win umpëlënŧ ujënal. Andapiiŋ wa awo na uko upeeşaaraani ţi kañen.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Kë nşë ŧiink uko ji pdiim ploŋ pampënnuŋ ţi pŧoof pi ŋko ŋbaakër ŋuŋ aji : « Unkil wi maaj pa baluk bi unuur, ŋkil ŋwajanţ ŋi udut pa baluk bi unuur. Kë ukëra na ubiñu, nawutan preeş jibi pawooŋ. »
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Wi apënanuŋ ubaakanţën, dŧiink uko ubaakanţën kë uhuuran aji : « Biini. »
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Kë nşë win umpëlënŧ unwooŋ ji ujaagal unlewuŋ. Andapiiŋ wa katimul kawo pkeţ kë i bajaaŋ bado mnkeţ aşë ţaşa. Bayeenk mnhina mi pfiŋ na kej, na ubon, mmaak, na ŋko ŋi uţeeh bañaaŋ biki kafah kaloŋ ţi ibaakër yi umundu.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Wi ahaabëşuŋ uñeenanţën, dwin ţi *bliit bi mngur uţeeh ŋhaaş ŋi bañaaŋ biki bafaaluŋ ţiki babi fiyaar Naşibaţi akuţ aţup uko wi nul.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Bahuuran na pdiim pweek aji : « Ajugun Nayimanaan, anwooŋ na manjoonan, iyoonk lum kawayşaanun na bañaaŋ biki umundu ţi pñaakun pi batuluŋ, kakob baka? »
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Wal mënţ kë başë wul baka andoli kamişa kafaaŧal aşë ji na baka bayoonk ntiinku kak te bayiţ baka banklemparuŋ Yeŧu banwooŋ i pbi kafiŋana jibi bukal bafiŋaniiŋ bakeţ.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Hënk, kë nwin, wi ahaabëşuŋ upaajanţën, kë mboş manşë şinţar maakan, kë unuur ujën awo ji ihil, kë pli bŧi pajeenk jud awo ji pñaak.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Ŋjah ŋajot ţi mboş awo ji mnko manwooŋ maandobi jeenk mi ukëk uwatuŋ,
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 kë baţi bakak awo ji kambanŧan ki baŋujuŋ, kë inkuŋ na ŋjiw bŧi ipën du dko di iwooŋ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Wal mënţ kë başih biki mboş, bañaaŋ baweek, başih biki bangoli, bayok, bañaaŋ banŧiinkaniiŋ, balemp bŧi na baweek biki baka bŧi başë ya amena du ihër yi inkuŋ na du mnlaak manwooŋ da.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bawo ţi pji na inkuŋ na mnlaak : « Najotnun, namenun ŋlow këş ki anţooŋ ţi pţij pi pşih, nakuţ nalowanun udeeb wi anwooŋ unkaneel.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Unuur uweek wi udeeb wi baka ubii, in aknaţuŋ? »
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.