Apocalipse 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Hënk, kë nwin, wi anwooŋ unkaneel apënanuŋ uko uŧeek unkuuţnuŋ ulibra, kë nşë ŧiink uloŋ ţi ŋko ŋbaakër ŋuŋ kë ukţiini na pdiim pweek panwooŋ ji kamparantant aji : « Biini. »
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Kë nten aşë win umpëlënŧ ufaaŧal kë ukbi. Andapiiŋ wa awo na kaŋaanan ki işuuri, kë bafuuţana uŧepi wi pşih. Kë aya awo nayoh du ugut, kaya kado kayoha yoh.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Wi apënanuŋ utëbanţën, dŧiink uko utëbanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. »
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Kë umpëlënŧ uloŋ ukak apën, awo ujeenkal. Andapiiŋ wa bawula mnhina mi pţij ugut ţi mboş, bañaaŋ bado kafiŋar. Bawula kakej kaweek.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Wi apënanuŋ uwajanţën, dŧiink uko uwajanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. » Kë nten aşë win umpëlënŧ ujënal. Andapiiŋ wa awo na uko upeeşaaraani ţi kañen.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Kë nşë ŧiink uko ji pdiim ploŋ pampënnuŋ ţi pŧoof pi ŋko ŋbaakër ŋuŋ aji : « Unkil wi maaj pa baluk bi unuur, ŋkil ŋwajanţ ŋi udut pa baluk bi unuur. Kë ukëra na ubiñu, nawutan preeş jibi pawooŋ. »
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Wi apënanuŋ ubaakanţën, dŧiink uko ubaakanţën kë uhuuran aji : « Biini. »
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Kë nşë win umpëlënŧ unwooŋ ji ujaagal unlewuŋ. Andapiiŋ wa katimul kawo pkeţ kë i bajaaŋ bado mnkeţ aşë ţaşa. Bayeenk mnhina mi pfiŋ na kej, na ubon, mmaak, na ŋko ŋi uţeeh bañaaŋ biki kafah kaloŋ ţi ibaakër yi umundu.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Wi ahaabëşuŋ uñeenanţën, dwin ţi *bliit bi mngur uţeeh ŋhaaş ŋi bañaaŋ biki bafaaluŋ ţiki babi fiyaar Naşibaţi akuţ aţup uko wi nul.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Bahuuran na pdiim pweek aji : « Ajugun Nayimanaan, anwooŋ na manjoonan, iyoonk lum kawayşaanun na bañaaŋ biki umundu ţi pñaakun pi batuluŋ, kakob baka? »
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Wal mënţ kë başë wul baka andoli kamişa kafaaŧal aşë ji na baka bayoonk ntiinku kak te bayiţ baka banklemparuŋ Yeŧu banwooŋ i pbi kafiŋana jibi bukal bafiŋaniiŋ bakeţ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Hënk, kë nwin, wi ahaabëşuŋ upaajanţën, kë mboş manşë şinţar maakan, kë unuur ujën awo ji ihil, kë pli bŧi pajeenk jud awo ji pñaak.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ŋjah ŋajot ţi mboş awo ji mnko manwooŋ maandobi jeenk mi ukëk uwatuŋ,
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 kë baţi bakak awo ji kambanŧan ki baŋujuŋ, kë inkuŋ na ŋjiw bŧi ipën du dko di iwooŋ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Wal mënţ kë başih biki mboş, bañaaŋ baweek, başih biki bangoli, bayok, bañaaŋ banŧiinkaniiŋ, balemp bŧi na baweek biki baka bŧi başë ya amena du ihër yi inkuŋ na du mnlaak manwooŋ da.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bawo ţi pji na inkuŋ na mnlaak : « Najotnun, namenun ŋlow këş ki anţooŋ ţi pţij pi pşih, nakuţ nalowanun udeeb wi anwooŋ unkaneel.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Unuur uweek wi udeeb wi baka ubii, in aknaţuŋ? »
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.