Rute 1
Kankanaey Bible (KNE) vs ARA
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 natey si Elimelec et tinaynana si Naomi ya din dowa ay anak da.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Din an-ak da ay nay et nangasawa das Moabita ay babbabai ay da Orpa en Ruth. Idi malabas di emey ay sinpo ay tawen,
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 natey abes da Malon en Kilion et nataynan si Naomi ay namaga din an-ak na ya si asawa na.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Idi wada da pay laeng ed Moab, dinamag Naomi ay binindisyonan Diyos din ipogaw na si mayat ay apit, isonga nansagana da ay mantaoli sin ili na ay kakoyog na din dowa ay innapo na.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Tinaynan da din ili ay nantetean da, ngem idi wada da sin danan ay emey ed Juda,
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 kanan Naomi en daida, “Somaa kayo sin beey da ina yo et sapay koma ta seg-angan Yahweh si dakayo ay kaman din kasiged yo en sak-en ya sin natey ay an-ak ko.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Sapay koma ta ipalobos na ay makiasawa kayo kasin ya mawad-an kayo si pamilya.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 yan kanan da en sisya, “Aga, makisaa kami en sik-a sin kad-an di kailiam.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Ngem kanan Naomi, “Dakayo ay anak ko, masapol ay somaa kayo. Sinoy gapo ay makisaa kayo en sak-en? Ay siya mo man-anakak pay laeng si mangasawa en dakayo?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Somaa kayo et tan nay enggay nabakesak et adi mabalin ay makiasawaak. Olay pay mo kanak en way namnamak ta makiasawaak ed wani ay labi ya man-anakak,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 ay tan sed-en yo enggana ay madakdake da? Ay adi kayo mangasawa begew en daida? Ay an-ak ko, adi mabalin. Mansakit kayman di nemnem ko isnan napasamak en dakayo gapo ta dinokogan Diyos sak-en.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Nan-oga da kasin din innapon Naomi, pag ongoan Orpa sisya ta manpakada et sinmaa, ngem pinopomket pay si Ruth en sisya.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Kanan Naomi, “Somaa ka et adi abe. Ilam si abbilat mo et sinmaa sin kad-an di kailiana ya didiyosen da.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ngem kanan Ruth, “Adi ka kod kedawen di panaynanak en sik-a. Ipalobos mo koma ay makieyak en sik-a olay intoy em-emeyam. Makiteeak en sik-a olay intoy panbeeyam. Din kailiam et say kailiak ya din Diyos mo et say Diyos ko.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Mo intoy kateyam, say kateyak abe ya kaiponponak. Olay domosas Diyos mo ipalobos ko di olay sino ay makagapo si pansianan ta, malaksig si pese.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ginminek si Naomi idi ilaena ay ipapatin Ruth ay makiey en sisya.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 — ausente —
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 — ausente —
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 — ausente —
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 — ausente —
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.