Rute 1
Kankanaey Bible (KNE) vs ACF
1 — ausente —
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; por isso um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele e sua mulher, e seus dois filhos;
2 — ausente —
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o de sua mulher Noemi, e os de seus dois filhos Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e chegaram aos campos de Moabe, e ficaram ali.
3 natey si Elimelec et tinaynana si Naomi ya din dowa ay anak da.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Din an-ak da ay nay et nangasawa das Moabita ay babbabai ay da Orpa en Ruth. Idi malabas di emey ay sinpo ay tawen,
4 Os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o da outra Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 natey abes da Malon en Kilion et nataynan si Naomi ay namaga din an-ak na ya si asawa na.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Idi wada da pay laeng ed Moab, dinamag Naomi ay binindisyonan Diyos din ipogaw na si mayat ay apit, isonga nansagana da ay mantaoli sin ili na ay kakoyog na din dowa ay innapo na.
6 Então se levantou ela com as suas noras, e voltou dos campos de Moabe, porquanto na terra de Moabe ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Tinaynan da din ili ay nantetean da, ngem idi wada da sin danan ay emey ed Juda,
7 Por isso saiu do lugar onde estivera, e as suas noras com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 kanan Naomi en daida, “Somaa kayo sin beey da ina yo et sapay koma ta seg-angan Yahweh si dakayo ay kaman din kasiged yo en sak-en ya sin natey ay an-ak ko.
8 Disse Noemi às suas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Sapay koma ta ipalobos na ay makiasawa kayo kasin ya mawad-an kayo si pamilya.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz e choraram.
10 yan kanan da en sisya, “Aga, makisaa kami en sik-a sin kad-an di kailiam.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo ao teu povo.
11 Ngem kanan Naomi, “Dakayo ay anak ko, masapol ay somaa kayo. Sinoy gapo ay makisaa kayo en sak-en? Ay siya mo man-anakak pay laeng si mangasawa en dakayo?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas. Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Somaa kayo et tan nay enggay nabakesak et adi mabalin ay makiasawaak. Olay pay mo kanak en way namnamak ta makiasawaak ed wani ay labi ya man-anakak,
12 Voltai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido e ainda tivesse filhos,
13 ay tan sed-en yo enggana ay madakdake da? Ay adi kayo mangasawa begew en daida? Ay an-ak ko, adi mabalin. Mansakit kayman di nemnem ko isnan napasamak en dakayo gapo ta dinokogan Diyos sak-en.”
13 Esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Nan-oga da kasin din innapon Naomi, pag ongoan Orpa sisya ta manpakada et sinmaa, ngem pinopomket pay si Ruth en sisya.
14 Então levantaram a sua voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Kanan Naomi, “Somaa ka et adi abe. Ilam si abbilat mo et sinmaa sin kad-an di kailiana ya didiyosen da.”
15 Por isso disse Noemi: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após tua cunhada.
16 Ngem kanan Ruth, “Adi ka kod kedawen di panaynanak en sik-a. Ipalobos mo koma ay makieyak en sik-a olay intoy em-emeyam. Makiteeak en sik-a olay intoy panbeeyam. Din kailiam et say kailiak ya din Diyos mo et say Diyos ko.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te abandone, e deixe de seguir-te; porque aonde quer que tu fores irei eu, e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus;
17 Mo intoy kateyam, say kateyak abe ya kaiponponak. Olay domosas Diyos mo ipalobos ko di olay sino ay makagapo si pansianan ta, malaksig si pese.”
17 Onde quer que morreres morrerei eu, e ali serei sepultada. Faça-me assim o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ginminek si Naomi idi ilaena ay ipapatin Ruth ay makiey en sisya.
18 Vendo Noemi, que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 — ausente —
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 — ausente —
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara; porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 — ausente —
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que pois me chamareis Noemi? O Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem feito mal.
22 — ausente —
22 Assim Noemi voltou, e com ela Rute a moabita, sua nora, que veio dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da colheita das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.