Mateus 14
Minimib NT (KMH_MIN) vs NTLH
1 Pen gapman bɨ kɨb karɨp lɨm Galili kod mɨdolɨgɨp Herod, Jisas ne tari tari gak mɨnɨm ak nɨŋɨl,
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 am bɨ nop wög gɨ ñeb ognap kɨrop agak, “Bɨ Jisas tap ma gep rek geb bɨ nɨbak, ne bɨ alap ke mer; ne Jon bɨ ñɨg pak ñeb bɨ nɨbak nep. Nop ñag pak lɨnek ak pen kauyaŋ warɨkɨl ap mɨdeb rek, tap ma gep rek nɨb okok geb,” agak.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Pen Herod ne Jon nop mɨñ lɨl ñag pak lak mɨnɨm wagɨn ak nɨg gɨl mɨdeb. Herod ne nɨmam Pilip bin ne ak Herodias dad amek, Jon ne Herod nop agak, “Nak aknɨb gɨpan, gɨ tɨmel gɨpan. Bɨ alap nɨmam ne komɨŋ mɨdenɨgab bin nuwi ne ma dɨnɨgab,” agak. Jon nɨb agek, bin nɨbak Herodias ne Herod nop mɨnɨm agak nɨŋɨl Herod Jon nop dam mɨñ lɨl, ñag pak lɨn, ag gos nɨŋak ak pen bin bɨ okok Jon nop, bɨ God mɨnɨm agep cɨn aglak rek, pɨrɨkɨl kɨrɨg gak.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 — ausente —
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Pen kɨsen Herod nonɨm nop tɨk dowak kos tɨkep ñɨn ak amek, bin bɨ koŋai nep ap mogɨm gɨl, tap magɨl dagɨl ñɨŋnɨg gɨlak. Ñɨn nɨbak, Herodias pai ne ak apɨl nab nɨb sɨŋak kogɨm pagek, Herod nɨŋek, tep yɨb gak.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Nɨg gek, ne pai nɨbak nop mɨnɨm agɨl agak, “Yad mɨnɨm nɨŋɨd yɨb agɨl nep agebin, nak tap alap ag nɨŋenɨgan, nep abramek dɨ ñɨnɨgain,” agak.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Agek, pai nɨbak, nonɨm agak rek nɨŋɨl agak, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb kɨmɨg cög ne ak, kɨnaŋ cög mɨgan eyaŋ lɨl, dap ñɨnɨmɨn,” agak.
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Nɨb agek, Herod nɨŋek yɨmɨg gak, pen bin bɨ okok nɨŋ mɨdel nɨŋlɨg gɨ, pai nɨbak nop mɨseŋ mɨnɨm nɨŋɨd ag lɨl agak, “Nak tap alap ag nɨŋenɨgan, nep abramek ñɨnɨgain,” agak rek nɨŋɨl, bɨ ognap ag yokek, am Jon mɨñ mɨdek sɨŋak amɨl, kɨmɨg cög nop ak tɨb gɨ rɨk gɨl,
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 — ausente —
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 dɨ kɨnaŋ cög mɨgan eyaŋ lɨl, dap pai nɨbak nop ñɨlak. Ñelak, ne pen damɨl nonɨm nop ñak.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pen Jon bɨ ne okok apɨl, cɨp se dam tɨgel gɨl, am Jisas nop ag ñɨlak.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Jisas mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl, am karɨp lɨm ke mɨgan alap mɨdenɨm, agɨl, ñɨg magöb dɨl, karɨp lɨm nɨbak kɨrɨg gɨl, paŋdak. Pen bin bɨ okok, Jisas ameb sɨŋak sain amnɨn, agɨl, karɨp lɨm kɨri okok kɨrɨg gɨl, wagɨn ar amlɨg gɨ, Jisas amnɨg gek sɨŋak amnɨlak.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Jisas ne pen karɨp lɨm mɨgan nɨbak apjakɨl, ñɨg magöb ak kɨrɨg gɨl, gol okok apɨl nɨŋak, bin bɨ koŋai nep mɨdelak. Kɨrop nɨŋek, yɨmɨg gek, bin bɨ tap gak okok gek, komɨŋ lak.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Pen dɨgep won ak, bɨ ne okok Jisas mɨdek sɨŋak apɨl, nop aglak, “Maŋ kɨslɨm gɨnɨg geb. Mɨdarɨk nep tap magɨl ñɨŋeb won ak padɨkɨp. Sɨŋ aul mɨñ mab nep nab sɨŋaul. Nɨbak nak bin bɨ koŋai nep sɨŋ aul agek, karɨp maŋ sɨŋ aul amɨl, tap magɨl kɨri ognap tau ñɨŋlaŋ,” aglak.
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Nɨb agelak, Jisas kɨrop pen agak, “Mer, kɨri ma amnɨgal. Nɨbi ke kɨrop tap magɨl ñɨnɨmɨb,” agak.
16 Mas Jesus respondeu:
17 Agek, aglak, “Cɨn tap magɨl koŋai ma mɨdeb. Yokop bred magɨl aknɨb mamɨd kɨbsal omal mɨdeb,” aglak.
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Agelak, Jisas kɨrop pen agak, “Tap nɨb okok dɨl yɨp dowɨm,” agak.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Nɨb agɨl, bin bɨ okok kɨrop agek, tap kas ar okok bɨsɨg gel amek nɨŋlɨg gɨ, bred kab ak dɨl, kɨbsal omal ak dɨl, kɨlan gɨ nɨŋɨl, God nop tep agɨl, bred ak dɨ pag gɨl, bɨ ne okok kɨrop ñek nɨŋlɨg gɨ, kɨri dɨlɨg gɨ, bin bɨ okok kɨrop nonɨm lɨ ñɨlak. Kɨbsal ak ak rek nep gɨlak.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Nɨg gɨl nonɨm lɨ ñelak, ñɨbel, ñɨbel, kogi gek, ñɨb saknɨmel rek ma lak. Dai dai kɨrɨg gɨlak okok me, Jisas bɨ ne okok wad aknɨb umɨgan alaŋ ak dɨ yɨgel, pɨs nep ap ran jakak.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Bin bɨ tap ñɨbelak nɨb okok, bin okok mer, ñɨ pai sɨkol okok mer, bɨ okok nep me paip tausan rek amnak.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Jisas, bɨ ne okok kɨri ñɨg pɨs kɨdadaŋ amnɨlaŋ ag gos nɨŋɨl agek, ñɨg magöb dɨl amelak nɨŋɨl ne bin bɨ okok kɨrop ag yokɨl,
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 ne ke God nop sobok gɨnɨg karɨp lɨm dɨm alap amnak. Mɨdek, karɨp dɨgnɨg gek pen ne ausek nep dɨm nɨb alaŋ mɨdek.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Pen bɨ ne okok ñɨg magöb dɨl ñɨg cöb nab kɨb sɨŋak amel nɨŋlɨg gɨ, yɨgen asad kɨb yɨb ak apɨl, ñɨg magöb ak tɨg adɨk gɨnɨg rek gak.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Won nɨbak karɨp kɨsen nep tɨknɨg gek ak me, Jisas ñɨg kas ar ak taulɨg gɨ apɨl, bɨ ne okok mɨdelak ulep sɨŋak apek,
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 kɨri nɨŋɨl, “Ak cɨp kaun alap apeb!” agɨl, jel gek pɨrɨkɨl, wal kɨb agɨl bleble gɨlak.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Jisas pen kɨrop agak, “Ma pɨrɨknɨmɨb! Yad nep apebin!” agak.
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Agek, Pita agak, “Bɨ Kɨb! Nak nep apenɨmɨn ak, yɨp abe agek, ñɨg kas ar sɨŋak taulɨg gɨ pɨyak sɨŋak nin,” agak.
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Agek, Jisas pen agak, “Nɨb ak, nak owan!” agak. Agek, Pita ñɨg magöb ar ak kɨrɨg gɨl, ñɨg kas ar ak taulɨg gɨ am Jisas mɨdek sɨŋak am am nab sɨŋak amɨl nɨŋak, yɨgen kɨb yɨb apɨl, ñɨg ak pag aposɨp. Nɨg gek ne pɨrɨkɨl, ñɨg eyaŋ paŋɨd yaplɨg gɨ, sɨk kɨb agɨl agak, “Bɨ Kɨb! Nak yɨp kasek dɨ yokan!” agak.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 — ausente —
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Nɨb agek, Jisas kasek nop dɨ rɨbɨkɨl agak, “Nɨŋ dep won nak ak maŋ yɨb gɨp. Tari gɨnɨg gos omal nɨŋesan?” agak.
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Nɨb agɨl, Jisas eip Pita eip ñɨg magöb mɨgan ak amel nɨŋlɨg gɨ, yɨgen asad kɨb dek ak pɨs nep kɨr gak.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Nɨg gek nɨŋɨl, bɨ ne ñɨg magöb mɨgan eyaŋ bɨsɨg mɨdelak okok, Jisas yɨb nop agel ar amek nɨŋlɨg gɨ aglak, “Nɨŋɨd! Nak God Ñɨ ne yɨb!” aglak.
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Pen kɨri ñɨg cöb juɨl, karɨp lɨm Genesaret pɨs kɨdadaŋ amjaklak.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Amjakel, bin bɨ kɨn mɨdelɨgɨpal okok Jisas nop nɨŋɨl, Jisas nep owɨp agɨl, bin bɨ karɨp lɨm ulep nɨb okok magɨlsek sɨk agel, bin bɨ tap gak okok magɨlsek dolak.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Dapɨl, Jisas nop neb neb gɨlɨg gɨ aglak, “Nak cɨnop yau agek, bin bɨ tap gɨp sɨŋ aul, walɨj nep gol sɨŋak nep dɨ nɨŋel, komɨŋ laŋ,” aglak. Agelak ne yau agek, bin bɨ walɨj ne dɨ nɨŋlak okok kɨrop magɨlsek komɨŋ lak.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.