Lucas 15
Minimib NT (KMH_MIN) vs ARA
1 Pen bɨ takɨs dep okok abe, bin bɨ tap si tap tɨmel gɨlak okok abe, Jisas mɨnɨm ageb ak nɨŋɨn, agɨl, ap nɨŋ mɨdelak.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pen bɨ Perisi okok abe, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok abe, Jisas nop ag juɨl aglak, “Ne tari gɨnɨg bɨ tap si tap tɨmel gɨpal okok dɨl, eip tap magɨl jɨm ñɨl ñɨbeb?” aglak.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nɨb agelak, Jisas mɨnɨm alap sɨd tɨkɨl kɨrop agak,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Bɨ nɨbi alap, kaj sipsip ñɨnjuɨl aknɨb mamɨd alaŋ (100) mɨk mɨdenɨgab. Pen nokɨm nɨb alap kɨr genɨgab ak, ognap dam lɨm sɨlɨn sɨlɨn mɨdeb okok lɨl, am kaj sipsip ne kɨr gɨnɨgab ak pɨyo nɨŋ tag tag, nop pɨyo nɨŋ dam dam nɨŋ dɨnɨgab.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kaj sipsip ne nɨbak pɨyo nɨŋ dek, tep gek nɨŋlɨg gɨ, dɨ wajrem ne ak ar alaŋ lɨnɨgab.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Wajrem alaŋ dap karɨp amɨl, bin bɨ nɨŋeb ne okok, bin bɨ karɨp lɨm alog ne okok, kɨrop sɨk agɨl, ap mogɨm genɨgal agnɨgab, ‘Kaj sipsip yad kɨr gɨp ak, pɨyo nɨŋɨl bɨr dɨpin ak, nɨbi apem yad eip mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nɨg aknɨb rek me, bin bɨ koŋai nep okok, cɨn gɨ tep gɨl tap si tap tɨmel ma gɨpɨn, agɨl, gos nɨpal okok, seb kab ar alaŋ sɨŋak mɨdebal okok nɨŋɨl mɨñ mɨñ ma gɨnɨgal; pen bin bɨ nokɨm alap, tap si tap tɨmel gɨpin okok tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, kɨrɨg genɨgab ak, seb kab ar alaŋ sɨŋak nɨŋɨl mɨñ mɨñ gɨnɨgal.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Aka pen, bin alap mani silpa magɨl ne aknɨb wajrem alaŋ mɨdenɨgab. Pen magɨl alap, karɨp ñɨlɨk mɨgan okok kapkap ap yapenɨgab ak, ne tari gɨnɨgab? Ne sɨp dagɨl ar sɨŋ epel lɨl, pɨyo nɨŋ nɨŋ kau acɨp acɨp lɨg lɨg, kab magɨl ne nɨbak dɨnɨgab.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Kab magɨl ne nɨbak pɨyo nɨŋ dek, tep gek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ nɨŋeb ne okok, bin bɨ karɨp lɨm alog ne okok, kɨrop sɨk agek, ap mogɨm genɨgal agnɨgab, ‘Kab magɨl yad yowɨp magɨl nokɨm nɨbak pɨyo nɨŋɨl bɨr dɨpin ak, nɨbi apem yad eip mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nɨbak rek me, bin bɨ nokɨm alap, tap si tap tɨmel gɨpin okok tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, kɨrɨg genɨgab ak, seb kab ar alaŋ sɨŋak God ejol ne okok nɨŋɨl mɨñ mɨñ gɨnɨgal,” agak.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisas mɨnɨm nɨbak agɨl agak, “Bɨ alap ñɨ ne omal mɨdenɨgab ak.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ñɨ ne kɨsen ak, apɨl nap nop agnɨgab, ‘Bapi, tap cɨrop mal apan okok, tɨg asɨk yɨp okok ke ñan,’ agek, nap tap kɨrop mal okok tɨg asɨk ke ke ñɨnɨgab.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ñek, ñɨ ne kɨsen ak magɨl ulep magɨl alap mɨdɨl, nap tap nop tɨg asɨk ñak okok magɨlsek sɨkim gɨl, mani dɨl, dad karɨp lɨm par okok amnɨgab. Am nɨb okok mɨdɨl, bin si tap tɨmel okok gɨlɨg gɨ, mani tap ne dad amnɨgab okok, abramek bin bɨ okok ñɨ saknɨgab.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nɨg gek, mani ne sakek, karɨp lɨm nɨbak yuan kɨb yɨb lɨnɨgab. Pen tap magɨl tau ñɨŋnɨmɨŋ mani alap ma mɨdenɨgab.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nɨg gek, ne amɨl, bɨ karɨp lɨm nɨbak nɨb nap kɨri alap ag nɨŋek, nop kaj mɨkep wög ak ag lɨnɨgab.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Pen nop yuan kɨb yɨb ak lek gɨ mɨdek mɨdek, kaj mɨkelɨgɨpal womai wak okok ognap ñɨŋnɨm agnɨgab ak pen bin bɨ ognap nop tap magɨl ma ñɨnɨgal.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Pen gos magɨl ne nɨŋ dad amek gos tep magɨl ak apek agnɨgab, ‘Bapi yad bɨ nop wög gɨpal okok, tap magɨl koŋai mɨdeb. Pen yad sɨŋaul mɨdebin, yɨp yuan kɨb yɨb lɨp.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nɨb ak, yad karɨp lɨm aul kɨrɨg gɨl, bapi mɨdeb sɨŋak kauyaŋ adɨk gɨ amɨl, nop agnɨgain, “God udɨn yɨrɨk ar ne ak gɨ tɨmel gɨl, udɨn yɨrɨk ar nep ak gɨ tɨmel gɨl, gɨpin rek,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 nak yɨp ñɨ yad ma agnɨmɨn. Yɨp bɨ wög gɨ ñeb nak alap rek ag lek gɨnɨgain,” agnɨgain,’ agnɨgab.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Gos nɨbak nɨŋɨl, bapi karɨp adɨk gɨ amnɨgain, agɨl, paŋ dɨnɨgab. Am am am, nap ne par okok nɨb ñɨ ne nɨbak nop yɨpɨd nɨŋnɨgab. Nap ñɨ ne nɨŋɨl, nop yɨmɨg yɨb gɨnɨgab. Ne kasek pɨg gɨ rɨkɨd ag amɨl nop nab nab lɨ dɨ kaiŋ gɨl, tɨg bom sɨlokɨl mɨlɨk ñɨŋnɨgab.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nap nɨg gek, ñɨ agnɨgab, ‘Bapi, God udɨn yɨrɨk ar ne ak gɨ tɨmel gɨl, udɨn yɨrɨk ar nep ak gɨ tɨmel gɨl, gɨpin rek, nak yɨp ñɨ yad ma agnɨmɨn,’ agnɨgab.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nap pen, bɨ wög gɨ ñeb ne okok kɨrop agnɨgab, ‘Nɨbi kasek nep am walɨj par kɨb yad ak dap nop yɨm ñɨl, ñɨnmagɨl nop ak riŋ lɨ ñɨl, tob tɨrɨp lɨ ñɨl, gɨm.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Nɨg gɨl, amɨl kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep yɨb ak pak dam dagɨlem, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ tap kɨb ñɨŋɨn.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ñɨ yad ak pɨs nep kɨmak rek lak ak, pen mɨñi ne kauyaŋ komɨŋ mɨdeb. Ned ne pɨs nep kɨrɨg gak ak, pen mɨñi nop pɨyo nɨŋɨl adɨk dɨpin,’ agnɨgab. Nap nɨb agek, kɨri am kaj kau ñɨlɨk pak dapɨl, tap magɨl dagɨlel, mɨñ mɨñ gɨnɨgal.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Pen ñɨ ne ned ak, wög dai okok gɨ tag kɨrɨg gɨl, adɨk gɨ yokop karɨp ulep sɨŋak apɨl nɨŋnɨgab, cacɨŋ, mab cög paklɨg gɨ, kogɨm paglɨg gɨ, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ mɨdenɨgal.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nɨg genɨgal, ñɨ ned ak nap bɨ wög gɨ ñeb ne alap nop sɨk agek apek ag nɨŋɨl agnɨgab, ‘Tari gebal?’ agnɨgab.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Agenɨgab, agnɨgab, ‘Namam kɨsen nak kɨmɨb agɨl nɨŋɨp ak pen mɨñi adɨk gɨ aposɨp, nap kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep ak pak dagɨl ñɨblɨg gɨ mɨñ mɨñ gebal,’ agnɨgab.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Agenɨgab, nop mɨlɨk kal yɨb yapek, karɨp ñɨlɨk mɨgan ma amnɨgab; söŋ sɨŋak eyaŋ nep mɨdenɨgab. Nap pen söŋ amɨl, apek karɨp ñɨlɨk mɨgan amnɨr, agɨl, nop mɨnɨm sain sain agɨl agnɨgab.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Nap ne mɨnɨm sain sain agenɨgab pen ñɨ ned ne agnɨgab, ‘Yad mɨnɨm nak apan rek per nep kɨsen gɨl, bɨ mɨñ wög gep nak rek mɨdɨl, wög nep per per gen gen mɨ koŋai yɨb nep amɨb. Pen yɨp kaj meme ñɨlɨk alap ñek, ñɨbemmam yad okok eip pak dagɨl ñɨbɨl mɨñ mɨñ ma gɨpin.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pen ñɨ nak nɨbak, tap nonɨm lɨ ñɨnak okok damɨl, bin si tap okok gɨl gɨ ñɨb yok sakɨl owɨp, nop yɨmɨg nɨŋɨl, kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep yɨb ak pakpan!’ agnɨgab.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Nɨb agenɨgab, nap ñɨ ne ned nop agnɨgab, ‘Cɨr apɨl per mɨdobɨr rek, tap yad okok magɨlsek nak dɨnɨgan.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Namam kɨsen nak pɨs nep kɨmak rek lak ak, pen mɨñi ne kauyaŋ komɨŋ mɨdeb. Ne pɨs nep kɨr gak rek lak ak, pen mɨñi nop pɨyo nɨŋ adɨk dɨpin. Nɨb ak me, cɨn mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab,” agak.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.