Lucas 15
Minimib NT (KMH_MIN) vs ARIB
1 Pen bɨ takɨs dep okok abe, bin bɨ tap si tap tɨmel gɨlak okok abe, Jisas mɨnɨm ageb ak nɨŋɨn, agɨl, ap nɨŋ mɨdelak.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pen bɨ Perisi okok abe, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok abe, Jisas nop ag juɨl aglak, “Ne tari gɨnɨg bɨ tap si tap tɨmel gɨpal okok dɨl, eip tap magɨl jɨm ñɨl ñɨbeb?” aglak.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɨb agelak, Jisas mɨnɨm alap sɨd tɨkɨl kɨrop agak,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Bɨ nɨbi alap, kaj sipsip ñɨnjuɨl aknɨb mamɨd alaŋ (100) mɨk mɨdenɨgab. Pen nokɨm nɨb alap kɨr genɨgab ak, ognap dam lɨm sɨlɨn sɨlɨn mɨdeb okok lɨl, am kaj sipsip ne kɨr gɨnɨgab ak pɨyo nɨŋ tag tag, nop pɨyo nɨŋ dam dam nɨŋ dɨnɨgab.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Kaj sipsip ne nɨbak pɨyo nɨŋ dek, tep gek nɨŋlɨg gɨ, dɨ wajrem ne ak ar alaŋ lɨnɨgab.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Wajrem alaŋ dap karɨp amɨl, bin bɨ nɨŋeb ne okok, bin bɨ karɨp lɨm alog ne okok, kɨrop sɨk agɨl, ap mogɨm genɨgal agnɨgab, ‘Kaj sipsip yad kɨr gɨp ak, pɨyo nɨŋɨl bɨr dɨpin ak, nɨbi apem yad eip mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nɨg aknɨb rek me, bin bɨ koŋai nep okok, cɨn gɨ tep gɨl tap si tap tɨmel ma gɨpɨn, agɨl, gos nɨpal okok, seb kab ar alaŋ sɨŋak mɨdebal okok nɨŋɨl mɨñ mɨñ ma gɨnɨgal; pen bin bɨ nokɨm alap, tap si tap tɨmel gɨpin okok tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, kɨrɨg genɨgab ak, seb kab ar alaŋ sɨŋak nɨŋɨl mɨñ mɨñ gɨnɨgal.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Aka pen, bin alap mani silpa magɨl ne aknɨb wajrem alaŋ mɨdenɨgab. Pen magɨl alap, karɨp ñɨlɨk mɨgan okok kapkap ap yapenɨgab ak, ne tari gɨnɨgab? Ne sɨp dagɨl ar sɨŋ epel lɨl, pɨyo nɨŋ nɨŋ kau acɨp acɨp lɨg lɨg, kab magɨl ne nɨbak dɨnɨgab.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kab magɨl ne nɨbak pɨyo nɨŋ dek, tep gek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ nɨŋeb ne okok, bin bɨ karɨp lɨm alog ne okok, kɨrop sɨk agek, ap mogɨm genɨgal agnɨgab, ‘Kab magɨl yad yowɨp magɨl nokɨm nɨbak pɨyo nɨŋɨl bɨr dɨpin ak, nɨbi apem yad eip mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nɨbak rek me, bin bɨ nokɨm alap, tap si tap tɨmel gɨpin okok tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, kɨrɨg genɨgab ak, seb kab ar alaŋ sɨŋak God ejol ne okok nɨŋɨl mɨñ mɨñ gɨnɨgal,” agak.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jisas mɨnɨm nɨbak agɨl agak, “Bɨ alap ñɨ ne omal mɨdenɨgab ak.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ñɨ ne kɨsen ak, apɨl nap nop agnɨgab, ‘Bapi, tap cɨrop mal apan okok, tɨg asɨk yɨp okok ke ñan,’ agek, nap tap kɨrop mal okok tɨg asɨk ke ke ñɨnɨgab.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ñek, ñɨ ne kɨsen ak magɨl ulep magɨl alap mɨdɨl, nap tap nop tɨg asɨk ñak okok magɨlsek sɨkim gɨl, mani dɨl, dad karɨp lɨm par okok amnɨgab. Am nɨb okok mɨdɨl, bin si tap tɨmel okok gɨlɨg gɨ, mani tap ne dad amnɨgab okok, abramek bin bɨ okok ñɨ saknɨgab.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nɨg gek, mani ne sakek, karɨp lɨm nɨbak yuan kɨb yɨb lɨnɨgab. Pen tap magɨl tau ñɨŋnɨmɨŋ mani alap ma mɨdenɨgab.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nɨg gek, ne amɨl, bɨ karɨp lɨm nɨbak nɨb nap kɨri alap ag nɨŋek, nop kaj mɨkep wög ak ag lɨnɨgab.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Pen nop yuan kɨb yɨb ak lek gɨ mɨdek mɨdek, kaj mɨkelɨgɨpal womai wak okok ognap ñɨŋnɨm agnɨgab ak pen bin bɨ ognap nop tap magɨl ma ñɨnɨgal.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Pen gos magɨl ne nɨŋ dad amek gos tep magɨl ak apek agnɨgab, ‘Bapi yad bɨ nop wög gɨpal okok, tap magɨl koŋai mɨdeb. Pen yad sɨŋaul mɨdebin, yɨp yuan kɨb yɨb lɨp.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nɨb ak, yad karɨp lɨm aul kɨrɨg gɨl, bapi mɨdeb sɨŋak kauyaŋ adɨk gɨ amɨl, nop agnɨgain, “God udɨn yɨrɨk ar ne ak gɨ tɨmel gɨl, udɨn yɨrɨk ar nep ak gɨ tɨmel gɨl, gɨpin rek,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 nak yɨp ñɨ yad ma agnɨmɨn. Yɨp bɨ wög gɨ ñeb nak alap rek ag lek gɨnɨgain,” agnɨgain,’ agnɨgab.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Gos nɨbak nɨŋɨl, bapi karɨp adɨk gɨ amnɨgain, agɨl, paŋ dɨnɨgab. Am am am, nap ne par okok nɨb ñɨ ne nɨbak nop yɨpɨd nɨŋnɨgab. Nap ñɨ ne nɨŋɨl, nop yɨmɨg yɨb gɨnɨgab. Ne kasek pɨg gɨ rɨkɨd ag amɨl nop nab nab lɨ dɨ kaiŋ gɨl, tɨg bom sɨlokɨl mɨlɨk ñɨŋnɨgab.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nap nɨg gek, ñɨ agnɨgab, ‘Bapi, God udɨn yɨrɨk ar ne ak gɨ tɨmel gɨl, udɨn yɨrɨk ar nep ak gɨ tɨmel gɨl, gɨpin rek, nak yɨp ñɨ yad ma agnɨmɨn,’ agnɨgab.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nap pen, bɨ wög gɨ ñeb ne okok kɨrop agnɨgab, ‘Nɨbi kasek nep am walɨj par kɨb yad ak dap nop yɨm ñɨl, ñɨnmagɨl nop ak riŋ lɨ ñɨl, tob tɨrɨp lɨ ñɨl, gɨm.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Nɨg gɨl, amɨl kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep yɨb ak pak dam dagɨlem, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ tap kɨb ñɨŋɨn.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ñɨ yad ak pɨs nep kɨmak rek lak ak, pen mɨñi ne kauyaŋ komɨŋ mɨdeb. Ned ne pɨs nep kɨrɨg gak ak, pen mɨñi nop pɨyo nɨŋɨl adɨk dɨpin,’ agnɨgab. Nap nɨb agek, kɨri am kaj kau ñɨlɨk pak dapɨl, tap magɨl dagɨlel, mɨñ mɨñ gɨnɨgal.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Pen ñɨ ne ned ak, wög dai okok gɨ tag kɨrɨg gɨl, adɨk gɨ yokop karɨp ulep sɨŋak apɨl nɨŋnɨgab, cacɨŋ, mab cög paklɨg gɨ, kogɨm paglɨg gɨ, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ mɨdenɨgal.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nɨg genɨgal, ñɨ ned ak nap bɨ wög gɨ ñeb ne alap nop sɨk agek apek ag nɨŋɨl agnɨgab, ‘Tari gebal?’ agnɨgab.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Agenɨgab, agnɨgab, ‘Namam kɨsen nak kɨmɨb agɨl nɨŋɨp ak pen mɨñi adɨk gɨ aposɨp, nap kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep ak pak dagɨl ñɨblɨg gɨ mɨñ mɨñ gebal,’ agnɨgab.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Agenɨgab, nop mɨlɨk kal yɨb yapek, karɨp ñɨlɨk mɨgan ma amnɨgab; söŋ sɨŋak eyaŋ nep mɨdenɨgab. Nap pen söŋ amɨl, apek karɨp ñɨlɨk mɨgan amnɨr, agɨl, nop mɨnɨm sain sain agɨl agnɨgab.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Nap ne mɨnɨm sain sain agenɨgab pen ñɨ ned ne agnɨgab, ‘Yad mɨnɨm nak apan rek per nep kɨsen gɨl, bɨ mɨñ wög gep nak rek mɨdɨl, wög nep per per gen gen mɨ koŋai yɨb nep amɨb. Pen yɨp kaj meme ñɨlɨk alap ñek, ñɨbemmam yad okok eip pak dagɨl ñɨbɨl mɨñ mɨñ ma gɨpin.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pen ñɨ nak nɨbak, tap nonɨm lɨ ñɨnak okok damɨl, bin si tap okok gɨl gɨ ñɨb yok sakɨl owɨp, nop yɨmɨg nɨŋɨl, kaj kau ñɨlɨk marɨp sɨlɨn tep yɨb ak pakpan!’ agnɨgab.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nɨb agenɨgab, nap ñɨ ne ned nop agnɨgab, ‘Cɨr apɨl per mɨdobɨr rek, tap yad okok magɨlsek nak dɨnɨgan.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Namam kɨsen nak pɨs nep kɨmak rek lak ak, pen mɨñi ne kauyaŋ komɨŋ mɨdeb. Ne pɨs nep kɨr gak rek lak ak, pen mɨñi nop pɨyo nɨŋ adɨk dɨpin. Nɨb ak me, cɨn mɨñ mɨñ gɨn,’ agnɨgab,” agak.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.