Atos 16
Kalam Baybol Buk Gor minim nuk kisin angayak (KMH) vs ARA
1 — ausente —
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 — ausente —
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pol pen, Timotiy nup niŋek tep gek, nund yip Jiysis minim ak aŋgñi taŋgor aŋgiy niŋak ak pen; Jiwda biynimb gok, nop Griyk nimb ak ñinuk kumbak ma tikip rek, minim nup ma niŋjun aŋgniŋgiy rek ayek niŋiy, Timotiy nup dand amek kumbak tikyak.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tikiy kisen mey, Pol, Salas, Timotiy kiykyakam, dawin yomb okok taŋgyiŋg, biynimb Jiysis nup gosimb niŋyak gok kuyip aŋgyak, “Bi Jiysis minim dand amemb gok sek, Jerusalem Jiysis biynimb nuk gok kuyip kond mindpay bi gok sek apay, ‘Mosis Jiwda asik mosik minim aŋgak ak maŋgiysek mer; kaw bap nep dinimimb apay aŋgiy kuyip aŋgrep giyak.’”
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Aŋgrep geyak mey, biynimb Jiysis nup gosimb niŋyak gok, mindrep geyak, biynimb yikop gok kunep tep gek, minek minek gunap sek Jiysis nup gosimb niŋyak.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 — ausente —
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 — ausente —
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kun aŋgek, miñmon Biytiyniya ma amniyak; Miysiya kirgiy, miñmon Trowas amniyak.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Amiy, kisyimnamb biyaŋ Pol day niŋak; bi Masedoniya propens nimb bap tikjakiy, nup suk aŋgyiŋg aŋgak, “Chinup simb niŋiy, ñiŋg tikiy, pis biy winimin aŋgak.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol kun giy day niŋek, ak Gor nep, Masedoniya biynimb kuyip minim tep ak aŋgñinimimb aŋgip aŋgiy, am siyip diy,
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 am am, miñmon ñiŋg timb kusgak Samotres amjaknuk. Minek pen, miñmon ñiŋg timb kusgak Niyapoliys amjakiy,
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 siyip ak kirgiy, Masedoniya biynimb miñmon yomb kiyk Piyliypay amjaknuk. Miñmon Piyliypay kun ak, Rom gapman kuŋaynep ap mindiy kond mindyiŋgipay.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jiwda lotiw ñin ak apek, miñmon yomb biy ñiŋg gol akyim, Gor nup aŋgniŋbay tip bap mindip aŋgiy, miñmon yomb kun ak kirgiy, amiy niŋnuk: biyn gunap ap mindeyak. Niŋiy, kun siŋak bisgiy, kuyip minim aŋgñinuk.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Biyn mindeyak kun gok, bap yimb nuk Liydiya. Nuk chech muk gok gayek tawyiŋgipay. Nuk Tayatayra nimb. Gor nup nep aŋgniŋyiŋgip. Biyn kun anup, Jiysis gos tep ñek, Pol minim aŋgak ak niŋind aŋgip aŋgiy dek,
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 nup ñiŋg pikñiy, biynimb nuk yip kinyak gok kuyip ñiŋg pikñiy ginuk. Biyn Liydiya kun ak aŋgak, “Nimb yip niŋem, Jiysis nup gosimb niŋbiyn rek ayip ak, ap korip yip biy mindenimimb aŋgak.” Chinup kun aŋgek, niŋind aŋgip aŋgiy, am korip nup ak kininuk.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Pen chin minek bap tip ak, Gor nup aŋgniŋniŋg amiy, pañ woŋg yikop giñemb bap nup namb piknuk. Pañ kun anup kichekiy abaŋ ayek mey, tap yerip yerip kisen giniŋgamb ak, biynimb gok kuyip aŋgñek, nup maniy tawyiŋgipay. Kun gek, bi nup taw dand apey, woŋg kuyip giñiyiŋgip gok, maniy yomb diyiŋgipay.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Chin amninukniŋ, pañ kun ak chinup kisen giyiŋg aŋgyiŋgip, “Bi guniy, Gor Biyomb ak nup woŋg giyiŋg, nimb yergem Gor nimbip diniŋgamb minim ak aŋgñiraspay aŋgyiŋgip.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Pen minim kun ak rek, minek minek aŋgek, minek bap Pol nup yiruk gek, andikiy pañ kun anup kichekiy ambaŋ ayak anup aŋgak, “Jiysis Krays yip ginimin aŋgip rek, nip aspiyn, pañ anup kirgiy amnoŋ aŋgak.” Kun aŋgakniŋ, kichekiy nup ambaŋ ayak ak, mis amnak.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Pen pañ kun anup kond mindyiŋgipay bi gok, Pol kichekiy aŋgyokak minim ak niŋiy, maniy yomb dipun ak, kisen ma diniŋgambun aŋgiy, Pol yip, Salas yip kuyip kor giniŋg, lipiŋg dand, Rom biyomb mindeyak ak amiy aŋgyak,
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 “Jiwda nimb bi omiŋal biy, ap miñmon chinup biy monmon gispiyr ak, yesek gispiyr.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Chin Rom biynimb, minim nindik ar ak key mindip ak pen; kiyk yerginiŋg, minim kisenimb ak niŋyaŋ aŋgiy aŋgraspiyr aŋgyak.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Biynimb mindeyak gok kunep, minim ar kun anep aŋgeyak, biyomb gok tikjakiy, chech kuyipmiŋay gok tuŋgasikiy aŋgyak, “Kur diy pikim aŋgyak.”
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Aŋgeyak, kur diy pik andik mandik giy, dam kalambis miŋgan ak yokiy, bi kalambis kond mindek anup aŋgyak, “Kuyipmiŋay niŋmindenimin aŋgyak.”
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Aŋgeyak, bi kalambis kond mindek ak, kuyipmiŋay poŋind dam korip miŋgan yimb biyaŋ ay, tomb kind kuyip omiŋal ak diy mon yomb miŋgan ak aŋgek liŋger amek, lokiym gak.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Pen kisyimnamb yomb biyaŋ, Pol yip, Salas yip Gor nup aŋgniŋyiŋg, lotiw kamep gunap aŋg mindrikniŋ, kalambis bi gok maŋgiysek niŋmindeyak.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Kun giy niŋmindyakniŋ, day monmon yomb ak diy, kalambis korip ak dand doŋwiy giy, kinjeŋ gok yikiy, kalambis kay kuyip tiwniŋgiyak senwur gok, maŋgiysek asikak.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Kun gek, bi kalambis kay kuyip kond mindek ak tikjakiy niŋak; kinjeŋ gok maŋgiysek yikiy mindek. Nuk niŋiy, kalambis kay kinjeŋ yikiy pirik amdipay rek, biyomb ak yip ñaŋgniŋgamb aŋgiy, ñayip baynat ak lipiŋg diy, nuk key piŋiy ayin aŋgak.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol pen, meŋg miŋgan dand araniy aŋgak, “Yenen nak key piŋiy ayniŋg gispan? Chin ma pirik ambun. Maŋgiysek mindpun aŋgak.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Aŋgek, bi kalambis kond mindek ak meŋg miŋgan dand araniy aŋgak, “Kalambis kay amdipay rek ayip! Sup ak kasek dowim aŋgak.” Aŋgek, sup dand apeyak, dand korip miŋgan amiy, jel gek, jep jep diyiŋg, am Pol yip, Salas yip minderik kiñiŋ siŋak koŋgim yimak.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Pen kun giy koŋgim yimiy tikjakiy, kuyipmiŋay poŋind mis biyaŋ amiy aŋgak, “Bomiŋal. Yand yergen, Gor yip diniŋgamb?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Aŋgek, nup aŋgrik, “Jiysis nup gosimb niŋeniŋgamban; Gor nip diniŋgamb; biynimb nand yip kinban gok kunep aŋgrik.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 — ausente —
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ñiŋg pikñerik, bi kalambis kay kuyip kond mindek kun ak, kuyipmiŋay poŋind korip nuk ar biyoŋ amiy, tap keñmaŋgiy ñek ñiŋrik. Bi kun ak, biynuk ñapan nuk gok sek, “Miñiy Gor nup gosimb niŋbun aŋgiy,” tep gakniŋ mindeyak.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Minek pen, Rom biyomb gok, poliys gok kuyip aŋgyak, “Bi kalambis mindpiyr omiŋal ak kuyip wisik yokem, amnimiyr aŋgyak.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Aŋgeyak, bi kalambis kay kuyip kond mindyiŋgip ak, minim kun ak dand Pol yip, Salas yip minderik ak amiy aŋgak, “Biyomb gok nirip apay, ‘Wisik yokem amnimiyr apay.’ Kun ak gos sek amnimiyr aŋgak.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Aŋgek, Pol aŋgak, “Chirmiŋay kunep bi Rom nimb ak pen, kor niŋiy mer; biynimb namb ak chirupmiŋay kur diy pikiy, dam kalambis aypay ak tep ma gip. Kun ak chirup kapkap weygiy aŋgyokun aŋgiy aspay? Kiyk key apiy, chirup wisik yokniŋgambay aŋgak.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 — ausente —
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 — ausente —
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Aŋgeyak, Pol yip, Salas yip kalambis korip ak kirgiy, biyn Liydiya korip ak am mindiy, biynimb Jiysis nup gosimb niŋyak gok kuyip minim aŋgrep giy, amnirik.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.