Lucas 22
MƗNƗM KOMIŊ (KMH-M) vs ARA
1 Juda kai Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn kɨb kɨri ak, Pasopa apal ñɨn kɨb kɨri ak, maŋ maŋ gak.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok abe, Jisas nop ñag pak lɨn, aglak ak pen bin bɨ okok kɨrop pɨrɨkɨl, titi gɨl ñag pak lɨn, agɨl, ag nɨŋ mɨdelak.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Ag nɨŋ mɨdel nɨŋlɨg gɨ, Seten ne apɨl, Judas yɨb ne alap Iskariot agölɨgɨpal bɨ nɨbak, nop yɨpɨl sɨkak. Bɨ nɨbak Jisas bɨ ne aknɨb umɨgan alaŋ okok bɨ alap.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yɨpɨl sɨkek, Judas ne am God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe mɨdelak sɨŋak amɨl, Jisas nop titi gɨl mɨmɨg gɨ dam ñen nop ñag pak lɨlaŋ, agɨl, mɨnɨm nɨbak kɨrop eip ag nɨŋak.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Agek, kɨrop tep gek nɨŋlɨg gɨ aglak, “Nep mani ñɨnɨgabɨn,” aglak.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Agelak, Judas ne, won akal rek Jisas bin bɨ okok eip ma mɨdenɨgab ak, nop mɨmɨg gɨ dam bɨ kɨb okok kɨrop ñɨnɨgain, agɨl, kod nɨŋ mɨdek.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Pen Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn nɨbak apek, Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk pak sobok gep ñɨn mɨñi, agɨl,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Jisas ne Pita eip Jon eip kɨrop mal ag yokɨl agak, “Nɨri mal am Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn ak gɨ lɨ tep gɨnɨmir,” agak.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Agek agrek, “Akal nɨg gɨr?” agrek.
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Agerek, Jisas agak, “Nɨri mal taun kɨb ak amɨl nɨŋnɨgair, bɨ alap ñɨg mɨl dapenɨgab. Nop nabɨŋ pakɨl, amonɨmɨŋ karɨp ak amɨl,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 bɨ karɨp nap nɨb nɨbak nop agnɨmir, ‘Mɨnɨm Ag Ñeb Bɨ nep ag nɨŋɨp, “Karɨp ñɨlɨk mɨgan akal bɨ yad okok eip Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn?” agɨp,’ agnɨmir.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Nɨb agenɨgair, nɨrep mal dam karɨp ñɨlɨk mɨgan kɨb tebol tap okok sek mɨdenɨgab ar alaŋ ak agenɨgab ak, Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn okok ñɨlɨk mɨgan nɨbak gɨ jɨn gɨnɨmir,” agak.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Agek amɨl nɨŋrek, agak agak rek nep mɨdek. Nɨb ak, Pasopa tap ñɨŋnɨg gɨlak okok gɨ lɨ tep gɨrek.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Pen karɨp dɨgep magɨl ak tap ñɨŋnɨg gɨl, bɨ mɨnɨm ne dad ameb okok eip tebol ak bɨsɨg kɨs kɨs gɨl, caption|alt="last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="22:14-23"
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 kɨrop agak, “Gos yad per nɨpin ak, nɨbep eip Pasopa tap ñɨŋnɨg gobɨn aul ñɨbɨl me, kɨsen yur kɨb dɨnɨm, agɨl, gos ak nɨpin.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Pen yad nɨbep agebin, Pasopa tap ak kɨsen kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; kɨsen Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk per pak ñɨbɨn wagɨn nɨbak mɨseŋ lɨnɨgab nɨŋɨl God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep tap kɨb ñɨŋnɨgabɨn,” agak.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jisas nɨb agɨl, ñɨg wain kap dɨl, God nop tep agɨl, bɨ ne okok kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Ñɨg ñebin aul nɨbi ke dɨ ñɨŋɨm.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Pen nɨbep agebin, mɨñi ñɨn aul tɨkek, ñɨg wain kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnɨgain,” agak.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nɨb agɨl, bred alap dɨl, God nop tep agɨl, tɨ paŋɨl kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Mɨb goŋ yad aul nɨbep ñebin. Nɨbi kɨsen nɨg aknɨb rek nep gɨl, yɨp gos nɨŋlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kɨri tap ñɨb sakɨl, Jisas ñɨg wain kap ak dɨl, kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Lakañ yad soŋ gɨ yapek kɨmen me, God nɨbep, bin bɨ yad, agɨl, dɨnɨgain agak mɨnɨm ar ak am kɨlɨs gɨnɨgab ak me, nɨbep ñɨg wain aul ñebin.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Pen bɨ yɨp kain gɨ dad amnɨgab ak eip bɨsɨg mɨdobɨn. Ñɨnmagɨl yad tebol ar aul mɨdeb ñɨnmagɨl ne abe ar aul mɨdeb.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Bɨ Ñɨ ne, God bɨrarɨk nep agak mɨñ ar ak nep kɨsen gɨl kɨmnɨgab ak pen bɨ nop kain gɨ dam amnɨgab ak nop yɨmɨg nɨŋebin,” agak.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Jisas nɨb agek, bɨ ne okok kɨri ke nep, an rek nɨg gɨnɨgab, agɨl, pen pen ag nɨŋlɨg gɨ mɨdelak.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Jisas bɨ ne okok, nɨbi mer, yad nep bɨ kɨb mɨdebin, agɨl, kɨri ke nep pen pen agelak.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nɨb agelak, Jisas kɨrop agak, “Kiŋ okok Juda bin bɨ mer okok kɨlɨs gɨl kod mɨdlɨg gɨ apal, ‘Kɨrop dɨ tep yɨb gɨpɨn,’ apal.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Pen nɨbi aknɨb rek ma gɨnɨmɨb. Bɨ kɨb nɨbi okok, ñɨ praj rek mɨdenɨmel; bɨ kɨb yɨb okok, bɨ wög gɨ ñeb rek mɨdenɨmel.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Lɨm dai ar wagɨn aul gɨpal nag ar ak, bɨ kɨb am bɨsɨgel, bɨ wög gɨ ñeb okok tap magɨl tap kɨrop okok pɨɫak pɨɫak gɨpal. Pen yad nab nɨbep bɨ wög gɨ ñeb rek nep mɨdebin.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 “Yɨp mɨker yɨb golɨgɨp ak nɨŋɨl yɨp ma kɨrɨg gɨpɨm; yɨp kod mɨdebɨm.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nɨg gɨpɨm ak, God yɨp agɨp, ‘Nak Kiŋ mɨdɨl, bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgan,’ agɨp rek, yad pen ak rek nep nɨbep agebin, nɨbi kiŋ rek mɨdɨl bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgabɨm.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Ñɨn nɨbak nɨbi karɨp lɨm yad ak amɨl, yad eip bɨsɨgɨl tap magɨl ñɨbɨl, ñɨg ñɨbɨl, gɨnɨgabɨm; nɨbi kiŋ bɨsɨgpal sea ar ak bɨsɨgɨl, Isrel wagɨn ke ke aknɨb umɨgan alaŋ kɨrop mɨnɨm kɨb nɨŋnɨgabɨm,” agak.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jisas ne Pita nop agak, “Saimon, Saimon, nɨŋan. God ne Seten nop yau agek, nɨbep bɨ, wid magɨl soŋ gel soŋ gel, magɨl yɨb ak ke lɨl, dai dai ak ke lɨl gɨpal rek ak gɨl, nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨgabɨm aka mer agɨl gɨ nɨŋnɨgab,” agak.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Pen yad God nop sobok gɨpin rek, yɨp pɨs nep ma kɨrɨg gɨnɨgan. Pen tap si tap tɨmel gɨnɨgan ak, tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, yɨp kauyaŋ adɨk gɨ onɨgan. Pen nɨg gɨl, kɨsen apɨl namɨd namam nak ognap kɨrop mɨnɨm ag ñɨ tep gek, kɨri kɨlɨs gɨl yɨp kɨsen gɨnɨmel,” agak.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Jisas nɨb agek Pita agak, “Bɨ Kɨb, yad nep ma kɨrɨg gɨnɨgain. Omalgɨl nep ajonɨgabɨr. Nep mɨñ lɨl, yɨp abe mɨñ lɨnɨmel. Pen nep ñag pak lɨl, yɨp abe ñag pak lɨnɨmel,” agak.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Agek, Jisas agak, “Pita, yad nep agebin, mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Jisas nɨb agɨl kɨrop agak, “Ned nɨbep ag yokɨl agnek, ‘Mani tin, wad, tob tɨrɨp okok dɨl ma dad amnɨmɨb; yokop amnɨmɨb,’ agnek. Agnek ambek ñɨn nɨbak, tap nɨbi ognap mɨdek aka ma mɨdek?” agak.
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Agelak, Jisas agak, “Pen mɨñi nɨbi mani tin, wad mɨdonɨmɨŋ ak, sek dad amnɨmɨb. Bɨ an tu par kɨd ma mɨdonɨmɨŋ ak, kolsior ne ak bɨ ognap kɨrop sɨkim gɨl mani dɨl tu par kɨd alap tauaŋ.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Pen nɨŋɨm! Ned God mɨnɨm agep bɨ Aisaia God Mɨnɨm dai alap ñu kɨl tɨkɨl agak, ‘ “Ne bɨ tap si tap tɨmel gep bɨ alap,” agnɨgal,’ agak. Agak nɨbak yɨp nep agak. Mɨnɨm agɨl ñu kɨl tɨkak nɨbak mɨñi gɨnɨg geb,” agak.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Jisas nɨb agek, kɨri aglak, “Bɨ Kɨb, tu par kɨd cɨn omal mɨdeb,” aglak.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Jisas Jerusalem söŋ amɨl, per Nap nop sobok golɨgɨp Olip Dɨm sɨŋak amnak; bɨ ne okok kɨsen gɨlak.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Karɨp lɨm nɨbak amjakɨl kɨrop agak, “Gos tɨmel apek gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, God nop sobok gɨlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nɨb agɨl, kɨrop kɨrɨg gɨl, ne ke ke sɨŋak amɨl, kogɨm yɨmɨl God nop sobok gɨl agak,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Bapi, gos yad nɨpin ak ñɨg sɨlek kap yɨp ñɨnɨg geban ak ma ñɨnɨmɨn. Pen yad gos nɨpin ar ak ma gɨnɨmɨn; gos nak ke nɨpan ar ak nep gɨnɨmɨn,” agak.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Jisas nɨb agek, ejol alap seb kab ar alaŋ sɨŋak nɨb apɨl nop kɨlɨs ñak.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Nop mɨker yɨb gek, Jisas ne Nap nop kɨlɨs yɨb gɨl sobok gɨlɨg gɨ mɨdek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨb ak lakañ rek pɨg gɨ rɨkɨl wagɨn eyaŋ yowak.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Nap nop sobok gɨ mɨd juɨl amɨl nɨŋak, bɨ ne okok mɨker gɨ dap yapek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨn kɨnelak.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Nɨg gelak ak nɨŋɨl kɨrop agak, “Tari gɨnɨg wɨsɨn kɨnebɨm? Seten ne gos ñek nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, warɨkɨl, sobok gɨlɨg gɨ mɨdem,” agak.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jisas mɨnɨm nɨbak ag mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne Judas bɨ ñon kɨb alap poŋ dɨl dad apjakɨl, Jisas nop dɨ bom sɨloknɨg gek. caption|alt="Judas kissing Jesus" src="cn01812B.tif" size="col" ref="22:47-53"
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Nɨg gek, Jisas nop agak, “Judas, ‘Bɨ me aul nop ñag pak lɨm,’ agɨl, yɨp Bɨ Ñɨ ne dɨ bom sɨloknɨg geban ar?” agak.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne okok tap tari gɨnɨg gelak nɨbak nɨŋɨl aglak, “Bɨ Kɨb, cɨn kɨrop tu par kɨd dɨl tɨbɨn aka?” aglak.
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Nɨb aglɨg gɨ, bɨ alap tu par kɨd ne ak dɨl, bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb bɨ wög gɨ ñeb ne ak, nop tɨmɨd yɨpɨd kɨd pɨs nep tɨb gɨ rɨk yokak.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nɨg gek, Jisas nɨŋɨl agak, “Nɨg ma gɨm! Me tep,” agak. Nɨb agɨl, tɨmɨd ak dɨ nɨŋek komɨŋ lak.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Pen God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe, bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok abe, ap nop dɨnɨg gelak okok, kɨrop agak, “Nɨbi tu par kɨd dɨl, yɨr pakep dɨl dopɨm ak, yɨp bɨ pen pen ñagep bɨ alap rek ag gos nɨŋɨl, dɨ cɨcɨ lɨnɨg opɨm ar?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Yad nɨbi eip per per God sobok gep karɨp ak mɨdenek yɨp ma dɨpek. Pen mɨñi Seten, bɨ kɨslɨm pɨs ken mɨdeb ak, ñɨn ne ak me, nɨg gebɨm,” agak.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jisas nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, nop dɨ cɨcɨ lɨl, dam God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb karɨp ak dad amnɨlak. Pita pen kɨsen kɨsen nɨŋlɨg amnak.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Karɨp nɨbak amjakɨl, karɨp gol sɨŋak mab dagɨl bɨsɨg mɨdelak. Pita kɨsen amjakɨl kɨrop eip bɨsɨgak.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Pita eip bɨsɨg mɨdek nɨŋlɨg gɨ, pai karɨp nɨbak wög gɨ ñolɨgɨp alap nop nɨŋ dap ran dap yaplɨg gɨ agak, “Bɨ aul abe Jisas eip mɨdolɨgɨp,” agak.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Agek, Pita agak, “Pai, bɨ nɨbak adi ma nɨpin!” agak.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Nɨb agɨl, yokop sɨkol won alap mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ alap pen apɨl Pita nop nɨŋɨl agak, “Nak ak rek nep Jisas bɨ ne alap,” agak.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Pen kɨsen sɨkol sɨkol magɨl alap aua nokɨm alap rek mɨdek, bɨ alap pen apɨl, kɨlɨs gɨl agak, “Nɨŋɨd agebin, bɨ aul Jisas eip mɨdolɨgɨp. Ne abe karɨp lɨm Galili nɨb,” agak.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Agek, Pita agak, “Bɨ aul, mɨnɨm ageban ak adi ma nɨpin me!” agak.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nɨg gek, Jisas adɨk gɨl, Pita nop nɨŋ i sek lek, Pita pen Jisas, “Mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak mɨnɨm ak gos nɨŋak.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Nɨg nɨŋɨl, kɨŋam mɨlep gek, molɨl pag apek, söŋ amɨl sɨl agak.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bɨ Jisas nop dɨ mɨdelak okok nop ag julɨg gɨ, paklɨg gɨ gɨlak.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Kɨri walɨj bad alap dɨ udɨn nop ak karɨk ñɨl, nop paklɨg gɨ aglak, “Nak bɨ ke nɨpan ak, nep an pakeb ak cɨnop ag ñan!” aglak.
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Pen mɨnɨm tɨmel nɨbak rek, nop tapɨn koŋai nep aglak.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kɨslɨm sek, Juda bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok lɨl, God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok lɨl, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb okok lɨl, ap mogɨm gel, Jisas nop poŋ dɨl Kansol kɨb nɨbak mɨdelak nab sɨŋak dad olak.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Pen Kansol bɨ okok kɨri Jisas nop aglak, “Pen nak ke agnɨmɨn, nak Mesaia ak aka mer,” aglak.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Pen ag nɨŋeb yad mɨdeb ak, nɨbep ag nɨŋenɨgain ak, yɨp pen ma ag ñɨnɨgabɨm.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Pen mɨñi tɨkɨl mɨd damɨl kɨsen okok, Bɨ Ñɨ ne God Bɨ kɨlɨs aknɨb ke sek mɨdeb ak, ñɨnmagɨl yɨpɨd pɨs ar ne sɨŋak bɨsɨg mɨdenɨgab,” agak.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Nɨb agek, bɨ kansol okok magɨlsek nop aglak, “Nɨb ak, nak ke God Ñɨ ne ak aka?” aglak.
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Agek aglak, “Tari gɨnɨg mɨnɨm kɨb tapɨn ag mɨdɨl, bɨ ognap ag nɨŋon, Jisas nɨg gɨp nɨg gɨp agenɨmel? Meg mɨgan ne ke agosɨp nɨpɨn ak,” aglak.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.