Lucas 22
MƗNƗM KOMIŊ (KMH-M) vs ARIB
1 Juda kai Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn kɨb kɨri ak, Pasopa apal ñɨn kɨb kɨri ak, maŋ maŋ gak.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok abe, Jisas nop ñag pak lɨn, aglak ak pen bin bɨ okok kɨrop pɨrɨkɨl, titi gɨl ñag pak lɨn, agɨl, ag nɨŋ mɨdelak.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Ag nɨŋ mɨdel nɨŋlɨg gɨ, Seten ne apɨl, Judas yɨb ne alap Iskariot agölɨgɨpal bɨ nɨbak, nop yɨpɨl sɨkak. Bɨ nɨbak Jisas bɨ ne aknɨb umɨgan alaŋ okok bɨ alap.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Yɨpɨl sɨkek, Judas ne am God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe mɨdelak sɨŋak amɨl, Jisas nop titi gɨl mɨmɨg gɨ dam ñen nop ñag pak lɨlaŋ, agɨl, mɨnɨm nɨbak kɨrop eip ag nɨŋak.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Agek, kɨrop tep gek nɨŋlɨg gɨ aglak, “Nep mani ñɨnɨgabɨn,” aglak.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Agelak, Judas ne, won akal rek Jisas bin bɨ okok eip ma mɨdenɨgab ak, nop mɨmɨg gɨ dam bɨ kɨb okok kɨrop ñɨnɨgain, agɨl, kod nɨŋ mɨdek.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Pen Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn nɨbak apek, Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk pak sobok gep ñɨn mɨñi, agɨl,
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Jisas ne Pita eip Jon eip kɨrop mal ag yokɨl agak, “Nɨri mal am Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn ak gɨ lɨ tep gɨnɨmir,” agak.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Agek agrek, “Akal nɨg gɨr?” agrek.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Agerek, Jisas agak, “Nɨri mal taun kɨb ak amɨl nɨŋnɨgair, bɨ alap ñɨg mɨl dapenɨgab. Nop nabɨŋ pakɨl, amonɨmɨŋ karɨp ak amɨl,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 bɨ karɨp nap nɨb nɨbak nop agnɨmir, ‘Mɨnɨm Ag Ñeb Bɨ nep ag nɨŋɨp, “Karɨp ñɨlɨk mɨgan akal bɨ yad okok eip Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn?” agɨp,’ agnɨmir.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Nɨb agenɨgair, nɨrep mal dam karɨp ñɨlɨk mɨgan kɨb tebol tap okok sek mɨdenɨgab ar alaŋ ak agenɨgab ak, Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn okok ñɨlɨk mɨgan nɨbak gɨ jɨn gɨnɨmir,” agak.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Agek amɨl nɨŋrek, agak agak rek nep mɨdek. Nɨb ak, Pasopa tap ñɨŋnɨg gɨlak okok gɨ lɨ tep gɨrek.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Pen karɨp dɨgep magɨl ak tap ñɨŋnɨg gɨl, bɨ mɨnɨm ne dad ameb okok eip tebol ak bɨsɨg kɨs kɨs gɨl, caption|alt="last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="22:14-23"
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 kɨrop agak, “Gos yad per nɨpin ak, nɨbep eip Pasopa tap ñɨŋnɨg gobɨn aul ñɨbɨl me, kɨsen yur kɨb dɨnɨm, agɨl, gos ak nɨpin.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Pen yad nɨbep agebin, Pasopa tap ak kɨsen kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; kɨsen Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk per pak ñɨbɨn wagɨn nɨbak mɨseŋ lɨnɨgab nɨŋɨl God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep tap kɨb ñɨŋnɨgabɨn,” agak.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jisas nɨb agɨl, ñɨg wain kap dɨl, God nop tep agɨl, bɨ ne okok kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Ñɨg ñebin aul nɨbi ke dɨ ñɨŋɨm.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Pen nɨbep agebin, mɨñi ñɨn aul tɨkek, ñɨg wain kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnɨgain,” agak.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nɨb agɨl, bred alap dɨl, God nop tep agɨl, tɨ paŋɨl kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Mɨb goŋ yad aul nɨbep ñebin. Nɨbi kɨsen nɨg aknɨb rek nep gɨl, yɨp gos nɨŋlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kɨri tap ñɨb sakɨl, Jisas ñɨg wain kap ak dɨl, kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Lakañ yad soŋ gɨ yapek kɨmen me, God nɨbep, bin bɨ yad, agɨl, dɨnɨgain agak mɨnɨm ar ak am kɨlɨs gɨnɨgab ak me, nɨbep ñɨg wain aul ñebin.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Pen bɨ yɨp kain gɨ dad amnɨgab ak eip bɨsɨg mɨdobɨn. Ñɨnmagɨl yad tebol ar aul mɨdeb ñɨnmagɨl ne abe ar aul mɨdeb.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Bɨ Ñɨ ne, God bɨrarɨk nep agak mɨñ ar ak nep kɨsen gɨl kɨmnɨgab ak pen bɨ nop kain gɨ dam amnɨgab ak nop yɨmɨg nɨŋebin,” agak.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Jisas nɨb agek, bɨ ne okok kɨri ke nep, an rek nɨg gɨnɨgab, agɨl, pen pen ag nɨŋlɨg gɨ mɨdelak.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Jisas bɨ ne okok, nɨbi mer, yad nep bɨ kɨb mɨdebin, agɨl, kɨri ke nep pen pen agelak.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nɨb agelak, Jisas kɨrop agak, “Kiŋ okok Juda bin bɨ mer okok kɨlɨs gɨl kod mɨdlɨg gɨ apal, ‘Kɨrop dɨ tep yɨb gɨpɨn,’ apal.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Pen nɨbi aknɨb rek ma gɨnɨmɨb. Bɨ kɨb nɨbi okok, ñɨ praj rek mɨdenɨmel; bɨ kɨb yɨb okok, bɨ wög gɨ ñeb rek mɨdenɨmel.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Lɨm dai ar wagɨn aul gɨpal nag ar ak, bɨ kɨb am bɨsɨgel, bɨ wög gɨ ñeb okok tap magɨl tap kɨrop okok pɨɫak pɨɫak gɨpal. Pen yad nab nɨbep bɨ wög gɨ ñeb rek nep mɨdebin.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Yɨp mɨker yɨb golɨgɨp ak nɨŋɨl yɨp ma kɨrɨg gɨpɨm; yɨp kod mɨdebɨm.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Nɨg gɨpɨm ak, God yɨp agɨp, ‘Nak Kiŋ mɨdɨl, bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgan,’ agɨp rek, yad pen ak rek nep nɨbep agebin, nɨbi kiŋ rek mɨdɨl bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgabɨm.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Ñɨn nɨbak nɨbi karɨp lɨm yad ak amɨl, yad eip bɨsɨgɨl tap magɨl ñɨbɨl, ñɨg ñɨbɨl, gɨnɨgabɨm; nɨbi kiŋ bɨsɨgpal sea ar ak bɨsɨgɨl, Isrel wagɨn ke ke aknɨb umɨgan alaŋ kɨrop mɨnɨm kɨb nɨŋnɨgabɨm,” agak.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jisas ne Pita nop agak, “Saimon, Saimon, nɨŋan. God ne Seten nop yau agek, nɨbep bɨ, wid magɨl soŋ gel soŋ gel, magɨl yɨb ak ke lɨl, dai dai ak ke lɨl gɨpal rek ak gɨl, nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨgabɨm aka mer agɨl gɨ nɨŋnɨgab,” agak.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Pen yad God nop sobok gɨpin rek, yɨp pɨs nep ma kɨrɨg gɨnɨgan. Pen tap si tap tɨmel gɨnɨgan ak, tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, yɨp kauyaŋ adɨk gɨ onɨgan. Pen nɨg gɨl, kɨsen apɨl namɨd namam nak ognap kɨrop mɨnɨm ag ñɨ tep gek, kɨri kɨlɨs gɨl yɨp kɨsen gɨnɨmel,” agak.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Jisas nɨb agek Pita agak, “Bɨ Kɨb, yad nep ma kɨrɨg gɨnɨgain. Omalgɨl nep ajonɨgabɨr. Nep mɨñ lɨl, yɨp abe mɨñ lɨnɨmel. Pen nep ñag pak lɨl, yɨp abe ñag pak lɨnɨmel,” agak.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Agek, Jisas agak, “Pita, yad nep agebin, mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Jisas nɨb agɨl kɨrop agak, “Ned nɨbep ag yokɨl agnek, ‘Mani tin, wad, tob tɨrɨp okok dɨl ma dad amnɨmɨb; yokop amnɨmɨb,’ agnek. Agnek ambek ñɨn nɨbak, tap nɨbi ognap mɨdek aka ma mɨdek?” agak.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Agelak, Jisas agak, “Pen mɨñi nɨbi mani tin, wad mɨdonɨmɨŋ ak, sek dad amnɨmɨb. Bɨ an tu par kɨd ma mɨdonɨmɨŋ ak, kolsior ne ak bɨ ognap kɨrop sɨkim gɨl mani dɨl tu par kɨd alap tauaŋ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Pen nɨŋɨm! Ned God mɨnɨm agep bɨ Aisaia God Mɨnɨm dai alap ñu kɨl tɨkɨl agak, ‘ “Ne bɨ tap si tap tɨmel gep bɨ alap,” agnɨgal,’ agak. Agak nɨbak yɨp nep agak. Mɨnɨm agɨl ñu kɨl tɨkak nɨbak mɨñi gɨnɨg geb,” agak.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Jisas nɨb agek, kɨri aglak, “Bɨ Kɨb, tu par kɨd cɨn omal mɨdeb,” aglak.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Jisas Jerusalem söŋ amɨl, per Nap nop sobok golɨgɨp Olip Dɨm sɨŋak amnak; bɨ ne okok kɨsen gɨlak.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Karɨp lɨm nɨbak amjakɨl kɨrop agak, “Gos tɨmel apek gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, God nop sobok gɨlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nɨb agɨl, kɨrop kɨrɨg gɨl, ne ke ke sɨŋak amɨl, kogɨm yɨmɨl God nop sobok gɨl agak,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Bapi, gos yad nɨpin ak ñɨg sɨlek kap yɨp ñɨnɨg geban ak ma ñɨnɨmɨn. Pen yad gos nɨpin ar ak ma gɨnɨmɨn; gos nak ke nɨpan ar ak nep gɨnɨmɨn,” agak.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Jisas nɨb agek, ejol alap seb kab ar alaŋ sɨŋak nɨb apɨl nop kɨlɨs ñak.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Nop mɨker yɨb gek, Jisas ne Nap nop kɨlɨs yɨb gɨl sobok gɨlɨg gɨ mɨdek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨb ak lakañ rek pɨg gɨ rɨkɨl wagɨn eyaŋ yowak.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Nap nop sobok gɨ mɨd juɨl amɨl nɨŋak, bɨ ne okok mɨker gɨ dap yapek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨn kɨnelak.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Nɨg gelak ak nɨŋɨl kɨrop agak, “Tari gɨnɨg wɨsɨn kɨnebɨm? Seten ne gos ñek nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, warɨkɨl, sobok gɨlɨg gɨ mɨdem,” agak.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jisas mɨnɨm nɨbak ag mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne Judas bɨ ñon kɨb alap poŋ dɨl dad apjakɨl, Jisas nop dɨ bom sɨloknɨg gek. caption|alt="Judas kissing Jesus" src="cn01812B.tif" size="col" ref="22:47-53"
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Nɨg gek, Jisas nop agak, “Judas, ‘Bɨ me aul nop ñag pak lɨm,’ agɨl, yɨp Bɨ Ñɨ ne dɨ bom sɨloknɨg geban ar?” agak.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne okok tap tari gɨnɨg gelak nɨbak nɨŋɨl aglak, “Bɨ Kɨb, cɨn kɨrop tu par kɨd dɨl tɨbɨn aka?” aglak.
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Nɨb aglɨg gɨ, bɨ alap tu par kɨd ne ak dɨl, bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb bɨ wög gɨ ñeb ne ak, nop tɨmɨd yɨpɨd kɨd pɨs nep tɨb gɨ rɨk yokak.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nɨg gek, Jisas nɨŋɨl agak, “Nɨg ma gɨm! Me tep,” agak. Nɨb agɨl, tɨmɨd ak dɨ nɨŋek komɨŋ lak.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Pen God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe, bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok abe, ap nop dɨnɨg gelak okok, kɨrop agak, “Nɨbi tu par kɨd dɨl, yɨr pakep dɨl dopɨm ak, yɨp bɨ pen pen ñagep bɨ alap rek ag gos nɨŋɨl, dɨ cɨcɨ lɨnɨg opɨm ar?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Yad nɨbi eip per per God sobok gep karɨp ak mɨdenek yɨp ma dɨpek. Pen mɨñi Seten, bɨ kɨslɨm pɨs ken mɨdeb ak, ñɨn ne ak me, nɨg gebɨm,” agak.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jisas nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, nop dɨ cɨcɨ lɨl, dam God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb karɨp ak dad amnɨlak. Pita pen kɨsen kɨsen nɨŋlɨg amnak.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Karɨp nɨbak amjakɨl, karɨp gol sɨŋak mab dagɨl bɨsɨg mɨdelak. Pita kɨsen amjakɨl kɨrop eip bɨsɨgak.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Pita eip bɨsɨg mɨdek nɨŋlɨg gɨ, pai karɨp nɨbak wög gɨ ñolɨgɨp alap nop nɨŋ dap ran dap yaplɨg gɨ agak, “Bɨ aul abe Jisas eip mɨdolɨgɨp,” agak.
56 — ausente —
57 Agek, Pita agak, “Pai, bɨ nɨbak adi ma nɨpin!” agak.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Nɨb agɨl, yokop sɨkol won alap mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ alap pen apɨl Pita nop nɨŋɨl agak, “Nak ak rek nep Jisas bɨ ne alap,” agak.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Pen kɨsen sɨkol sɨkol magɨl alap aua nokɨm alap rek mɨdek, bɨ alap pen apɨl, kɨlɨs gɨl agak, “Nɨŋɨd agebin, bɨ aul Jisas eip mɨdolɨgɨp. Ne abe karɨp lɨm Galili nɨb,” agak.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Agek, Pita agak, “Bɨ aul, mɨnɨm ageban ak adi ma nɨpin me!” agak.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nɨg gek, Jisas adɨk gɨl, Pita nop nɨŋ i sek lek, Pita pen Jisas, “Mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak mɨnɨm ak gos nɨŋak.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Nɨg nɨŋɨl, kɨŋam mɨlep gek, molɨl pag apek, söŋ amɨl sɨl agak.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Bɨ Jisas nop dɨ mɨdelak okok nop ag julɨg gɨ, paklɨg gɨ gɨlak.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Kɨri walɨj bad alap dɨ udɨn nop ak karɨk ñɨl, nop paklɨg gɨ aglak, “Nak bɨ ke nɨpan ak, nep an pakeb ak cɨnop ag ñan!” aglak.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Pen mɨnɨm tɨmel nɨbak rek, nop tapɨn koŋai nep aglak.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Kɨslɨm sek, Juda bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok lɨl, God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok lɨl, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb okok lɨl, ap mogɨm gel, Jisas nop poŋ dɨl Kansol kɨb nɨbak mɨdelak nab sɨŋak dad olak.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Pen Kansol bɨ okok kɨri Jisas nop aglak, “Pen nak ke agnɨmɨn, nak Mesaia ak aka mer,” aglak.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Pen ag nɨŋeb yad mɨdeb ak, nɨbep ag nɨŋenɨgain ak, yɨp pen ma ag ñɨnɨgabɨm.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Pen mɨñi tɨkɨl mɨd damɨl kɨsen okok, Bɨ Ñɨ ne God Bɨ kɨlɨs aknɨb ke sek mɨdeb ak, ñɨnmagɨl yɨpɨd pɨs ar ne sɨŋak bɨsɨg mɨdenɨgab,” agak.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Nɨb agek, bɨ kansol okok magɨlsek nop aglak, “Nɨb ak, nak ke God Ñɨ ne ak aka?” aglak.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Agek aglak, “Tari gɨnɨg mɨnɨm kɨb tapɨn ag mɨdɨl, bɨ ognap ag nɨŋon, Jisas nɨg gɨp nɨg gɨp agenɨmel? Meg mɨgan ne ke agosɨp nɨpɨn ak,” aglak.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.