Lucas 19
MƗNƗM KOMIŊ (KMH-M) vs NAA
1 Jisas Jeriko amɨl, nab nɨb sɨŋak ap padɨkak.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Pen Jeriko sɨŋak, bɨ mani tap okok koŋai mɨdolɨgɨp alap, bɨ takɨs bɨ dölɨgɨpal okok kɨrop magɨlsek kod mɨdolɨgɨp. Yɨb ne Sakias.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Jisas taun nab sɨŋak padɨkek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ koŋai nep ap nɨŋnɨg gelak. Sakias ne bɨ ulep won ak me, Jisas bɨ tigep bɨ rek mɨdeb ak nɨŋin, agɨl, nɨŋak ak pen ma nɨŋak.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nɨg gek, ne ned pɨg gɨ rɨkɨd ag am mab bɨd alap tan ar alaŋ amɨl, Jisas apek tam oŋɨd nɨŋlɨg gɨ mɨdek.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Jisas pen mab tan mɨdek wagɨn nɨb sɨŋak apɨl, kɨlan gɨ nɨŋɨl, Sakias nop agak, “Sakias, nak kasek wagɨn aul yowan! Mɨñi am karɨp nep ak eip mɨdenɨgain,” agak.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Agek, Sakias kasek wagɨn eyaŋ yapɨl, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ, Jisas nop poŋ dɨ dam karɨp ne dad amnak.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Bin bɨ okok gak nɨbak nɨŋel mɨlɨk yapek nɨŋɨl aglak, “Bɨ nɨbak am bɨ tap si tap tɨmel gɨp karɨp ak kɨnnɨg ameb,” aglak.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Pen Sakias warɨkɨl, Jisas nop agak, “Bɨ Kɨb, nak nɨŋan! Mɨñi tap yad okok nonɨm lɨ pɨs ak ke lɨl, pɨs ak bin bɨ yɨm gep rek okok kɨrop ñɨnɨgain. Pen yad ned wai ñɨl, bin bɨ ognap tap kɨri si dɨnek rek lɨp okok pen ñɨnɨgain, agɨl, tap nokɨm alap si dɨnek rek, pen omal omal ñɨnɨgain; pen tap omal si dɨnek rek, pen aknɨb jɨl oŋɨd ak ñɨnɨgain. Nɨg gɨ dam dam magɨlsek dai pag ju sakɨl, kɨrɨg gɨnɨgain,” agak.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Agek, Jisas agak, “Bɨ aul Ebraham ñɨ ne alap. Mɨñi God ne yakam karɨp aul kɨnebal tap si tap tɨmel gɨpal okok nɨŋɨl kɨrɨg gɨl dɨ komɨŋ yokɨp.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Bɨ Ñɨ ne owak ak, bin bɨ kɨr gɨpal okok kɨrop pɨyo nɨŋɨl dɨ komɨŋ yoknɨm, agɨl, owak,” agak.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Pen bin bɨ nɨb okok, Jisas me, Bɨ Kɨb per kod mɨdobɨn ak, Jerusalem amek, nop kiŋ ag lon, cɨnop kod mɨdek, mɨd tep yɨb gɨnɨgabɨn, agɨl gos ak nɨŋlak. Jisas, gos kɨri nɨŋlak nɨbak ke nɨŋɨl, kɨrop mɨnɨm alap sek sɨd tɨkɨl agak.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Jisas mɨnɨm sɨd tɨkɨl agak, “Bɨ kɨb alap, bɨ kɨb kod mɨdep yad mɨdeb sɨŋak amen, yɨp kiŋ ag lek, adɨk gɨ apɨl, bin bɨ karɨp lɨm yad sɨŋ aul kɨrop kiŋ kod mɨdenɨm, agɨl, karɨp lɨm par mɨlek okok amnɨgab.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Pen ned bɨ wög gep ne aknɨb wajrem alaŋ kɨrop sɨk agek apenɨgal, bɨ kɨb ne kab magɨl gol nokɨm nokɨm ke ke nonɨm lɨl agnɨgab, ‘Kab magɨl ñebin aul dɨl, sɨkim gɨ adɨk madɨk gɨl, koŋai dɨ lɨnɨmɨb; kɨsen yad kauyaŋ onɨgain,’ agnɨgab.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Nɨb agɨl amnɨgab ak pen bin bɨ karɨp lɨm ne kod mɨdek okok, nop mɨlɨk yapek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ognap ag yokel, kɨsen amɨl, bɨ kɨb yɨb ak nop agnɨgal, ‘Bɨ nɨbaul ne kiŋ cɨn ma mɨdenɨgab,’ agnɨgal.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Pen bɨ kɨb yɨb ak mɨnɨm kɨri ak ma dɨl, bɨ kɨb nɨbak nop kiŋ kɨri ag lɨnɨgab. Nɨg gek, ne kauyaŋ adɨk gɨ apɨl, bɨ wög gɨ ñeb ne okok kɨrop sɨk agek apenɨgal, kiŋ kɨri ak agnɨgab, ‘Kab magɨl gol ñɨbin okok, nɨbi dɨ sɨkim gɨ adɨk madɨk gɨl, pen titi gɨl dɨpɨm?’ agnɨgab.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Agek, bɨ ned ak apɨl agnɨgab, ‘Bɨ kɨb, kab magɨl gol nokɨm yɨp ñɨnak ak, sɨkim gɨ adɨk madɨk gɨl, pen aknɨb wajrem alaŋ kab magɨl gol dɨpin,’ agnɨgab.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Agenɨgab, bɨ kɨb ne ak agnɨgab, ‘Nak gɨ tep gɨpan. Tap sɨkol ak ñɨnek wög gɨ tep gɨpan rek, mɨñi taun kɨb aknɨb wajrem alaŋ nep agen, kod mɨdenɨgan,’ agnɨgab.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Pen bɨ alap apɨl agnɨgab, ‘Bɨ kɨb, kab magɨl gol nokɨm yɨp ñɨnak ak, sɨkim gɨ adɨk madɨk gɨl, pen aknɨb mamɨd alaŋ kab magɨl gol dɨpin,’ agnɨgab.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Agenɨgab, bɨ kɨb ne ak agnɨgab, ‘Gɨpan nɨbak rek, mɨñi taun kɨb aknɨb mamɨd alaŋ nep agen, kod mɨdenɨgan,’ agnɨgab.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 — ausente —
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 — ausente —
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Agenɨgab, bɨ kɨb ne ak agnɨgab, ‘Mɨnɨm nak apan ak tɨg adɨk gɨl, mɨnɨm kɨb nak eip agnɨgain. “Nak bɨ kal yɨb, bin bɨ ognap tap kɨri okok, nak sɨkim gɨ tep gɨl mer, tau pɨlɨ gɨ dɨpan; tap wög koslam gɨ yɨbal okok, nak kɨlɨs gɨl nep ñɨban,” ageban ar?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Nɨb ak, tari gɨnɨg kab magɨl yad ak dam beg pasbuk lek, adɨk gɨ apɨl sinɨŋ ognap sek ma dɨpin?’ agnɨgab.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Nɨb agɨl, bɨ ulep sɨŋak mɨdenɨgal okok kɨrop agnɨgab, ‘Kab magɨl gol yad ak pɨlɨ gɨ dɨl, bɨ sɨŋak kab magɨl gol wajrem alaŋ mɨdeb ak nop ñɨm,’ agnɨgab.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Agenɨgab agnɨgal, ‘Bɨ kɨb. Ne kab magɨl gol wajrem alaŋ bɨr mɨdeb!’ agnɨgal.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Agenɨgal agnɨgab, ‘Nɨbep agebin, per bin bɨ tap kɨri koŋai mɨdenɨgab okok ognap sek dɨnɨgal, pen bin bɨ tap kɨri sɨkol sɨkol mɨdenɨgab okok gel, tap sɨkol nɨbak pɨs nep yap lɨg amnɨgab.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Pen bin bɨ yɨp nɨŋɨl mɨlɨk nɨŋɨl, bɨ nɨbak ne kiŋ cɨn ma mɨdenɨgab, aglak bin bɨ okok, kɨrop am dapɨl, udɨn yɨrɨk ar yad sɨŋaul ñag pak lɨm,’ agnɨgab,” agak.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Jisas kɨrop mɨnɨm nɨbak agɨl, bɨ ne okok eip Jerusalem amnɨn, agɨl, ne ned gak.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Am am Olip Dɨm sɨŋak, karɨp tɨrɨg tɨroŋ Betpagi Betani gol sɨŋak ulep amjakɨl, bɨ ne omal kɨrop ned ag yokɨl agak,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Karɨp tɨrɨg tɨroŋ mɨgan kɨdadaŋ amɨl nɨŋnɨgair, kaj donki marɨp bin bɨ dad ma ajpal alap, nag ñon gɨ lel mɨdenɨgab ak, wɨsɨb donɨmir.
30 dizendo-lhes:
31 Pen bin bɨ ognap apɨl, ‘Kaj donki ak tari gɨnɨg wɨsɨb dad amebir,’ agenɨmel ak, agnɨmir, ‘Bɨ Kɨb ak wög mɨdek cɨrop ag yokosɨp, dɨnɨg apobɨr,’ agnɨmir,” agak.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Nɨb agek, amɨl nɨŋrek, agak rek nep mɨdek.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Am nag wɨsɨb ger nɨŋlɨg gɨ, bɨ kaj donki nap nɨb okok apɨl aglak, “Kaj donki marɨp ak tari gɨnɨg nag wɨsɨbebir?” aglak.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Agelak agrek, “Bɨ Kɨb ak wög mɨdek cɨrop ag yokosɨp, apɨl nag wɨsɨbobɨr,” agrek.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nɨb agɨl, kaj donki marɨp nɨbak nag wɨsɨbɨl, poŋ dapɨl Jisas mɨdek sɨŋak amjakɨl, walɨj kɨri bad ognap tɨg juɨl, dɨ kaj donki ar ak lɨl, Jisas nop dɨ kaj donki ar nɨb alaŋ lɨrek. caption|alt="trumphal entry into Jerusalem" src="LB00315B.TIF" size="col" ref="19:35-40"
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Jisas donki ar alaŋ bɨsɨg gɨl, majɨl ar ak amek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ okok walɨj tap kɨri ognap dap majɨl ar nɨbak lel nɨŋlɨg gɨ, kaj donki Jisas bɨsɨg mɨdek nɨbak walɨj tap kɨri ar nɨbak taulɨg gɨ taulɨg gɨ amnak.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Am am Jerusalem ulep ulep gel nɨŋlɨg gɨ, Olip Dɨm majɨl tam kɨyan gep kau sɨŋak, bin bɨ ne okok koŋai yɨb nep, magɨlsek nop mɨñ mɨñ yɨb gɨlɨg gɨ, Jisas tap tari tari gak okok gos ak nɨŋlɨg gɨ, sɨk kɨb aglɨg gɨ, God yɨb ne dap ranɨl aglak,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Bɨ Kɨb ne Kiŋ cɨnop ag yokek apeb aul,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Nɨb agel nɨŋlɨg gɨ, bɨ Perisi ognap nab nɨb sɨŋak mɨdelak okok, Jisas nop aglak, “Mɨnɨm ag ñeb bɨ. Bin bɨ nak okok kɨrop ag gek, nɨg aknɨb rek ma aglaŋ,” aglak.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Agelak, Jisas pen agak, “Nɨbep agebin, kɨri mɨnɨm nɨbak rek ma agenɨgal ak, kab okok ke sɨk agnɨgal,” agak.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Jisas Jerusalem ulep ulep gɨlɨg gɨ, taun kɨb nɨbak nɨŋɨl, udɨn ñɨg pɨg gɨ rɨk yapek nɨŋlɨg gɨ agak,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “Karɨp lɨm Jerusalem aul, nɨbep yɨmɨg yɨb nɨŋebin. Yad nɨbep dɨ God eip jɨm ñɨl, cɨbur sain sain magɨl ak nɨbep ñɨnɨg onek ak nɨpkep ak, tep yɨb gɨpkop. Pen mɨñi nɨbi ma nɨŋɨl, udɨn kwoi rek mɨdebɨm.
42 dizendo:
43 Kɨsen bɨ kaual maual nɨbi apɨl, taun kɨb nɨbi aul, ulɨŋɨn lɨl kɨs kɨs gɨ mɨdɨl,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 apɨl gɨ tɨmel yɨb gel, wög wari, karɨp okok magɨlsek, kab alap kab alap ar alaŋ kosɨgɨl ma mɨdenɨgab; bin bɨ, ñɨ pai, kab wari mɨgan nab eyaŋ mɨdenɨgal okok, karɨp sek pag jɨsɨpɨk masɨpɨk gɨ yoknɨgal. God nɨbep dɨnɨg owɨp ñɨn aul ma nɨpɨm ak me, nɨg gɨnɨgab,” agak.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jisas nɨb agɨl, God sobok gep karɨp ak amɨl, bin bɨ sɨkim gelak okok kɨrop ag söŋ yoklɨg gɨ agak,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “God Mɨnɨm ak ñu kɨl tɨkɨl aglak, ‘Karɨp yad ak, yɨp sobok gep karɨp mɨdenɨgab,’ aglak ak pen nɨbi sɨkim gɨ gem gem, bin bɨ tap si dɨl dap we gɨl kɨnbal karɨp alap rek lɨp,” agak.
46 dizendo-lhes:
47 Pen Jisas ne per per, ñɨn nokɨm nokɨm amɨl God sobok gep karɨp ñɨlɨk mɨgan ak, bin bɨ okok kɨrop mɨnɨm ag ñolɨgɨp. Bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok, bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok, nop ñag pak lɨn, agɨl, gos nokɨm ak nɨŋelak.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Nɨg gos nɨŋlak ak pen bin bɨ magɨlsek, mɨnɨm tep ne nɨŋɨn, agɨl, nop mɨñ mɨñ gel nɨŋlɨg gɨ, kɨri Jisas nop ñag pak lɨnɨmel rek ma lak.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.