Mateus 26

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisa die dɩ balla wɩaha gie mana a kpatɩ die ʋ balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ,
1 — ausente —
2 “Nɩ sɩba a baarɩ dɩ vʋntʋŋ yine gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga, ta ba nan nagɩ manɩŋ vuota Bʋa a yi vuosi nuusi me dɩ ba kpaasɩ mɩŋ a dɩɩsɩ dagarɩkʋ ma.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Saŋka mi die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋra die dɩ lagɩŋ taŋ Kayafasi tigiri me, vuodieke die dɩ yine Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Die ba saŋ ba baaŋ yi die a lɔbɩrɩ a yigi Yisa a kʋʋ wa.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Die ba baarɩ, “Tɩ ka mʋ tɩ yigi wo dʋʋgaka saŋŋa, tɩ yi die vuosisi nan yi watɩ aŋ waagɩŋ nan.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Die Yisa die benne Betani tɩka ma wa, Simoni vuodieke die dɩ yine gamɩŋ tigiŋ me wo,
6 — ausente —
7 die hɔgʋ wʋnyɩ dɩ keŋ ʋ jigiŋ a pɔgɩlɩ tulaari bʋnyɩ ligire dɩ faasɩna a tʋa a sitibu a yi Yisa sikpeŋ me saŋŋa dieke ʋ kala a die nyindiike.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yene naa, die ba jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ. Die ba pɩasa taŋ dɩ, “Bɩa ʋ chʋʋsa tulaaribu die?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Tulaaribu gie tɩŋ nan bɩagɩ daa ligirikpɩɩma a nagɩ ligirehe a suŋŋi zɔɔlɩntieliŋ!”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ wudieke ba balala, ta balɩ a yɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ mugise hɔgʋ wa gie dene? Wʋvɩɩnɩŋ ʋ yi a yɩ mɩŋ dene.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Zɔɔlɩntieliŋ nɩŋ nan dɩ beri nɩ jigiŋ daaŋ mana ama manɩŋ n kaaŋ dɩ bie nɩ jigiŋ daaŋ mana.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Tulaari dieke ʋ sitine a yi n ma wa, ʋ yi a gbarɩ wa n guule.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Wusie maŋ bala nɩ, jigidieke mana ba bala ba mʋʋlɩ Ŋmɩŋ wɩaha gie tɩŋgbaŋka gie me, ba nan balɩ wudieke ʋ yine wo a tɩɩnsɩ ʋ wɩa.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Saŋka mi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ, vuodieke die dɩ dine Judasi Asikaroti wa die dɩ nyɩŋ a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha jigiŋ
14 — ausente —
15 a baarɩ, “Bɩa nɩ nan yɩ mɩŋ dɩɩ yi maŋ dagɩ nɩ nɩ baaŋ nan yi die a yigi Yisa wa?” Die ba biisi salɩmayɩala ligiribie baŋɩsɩ-taa a yɩ wa.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Die a nyɩŋ daarɩ mi Judasi die wa a paalɩ a yaala sievɩɩnɩŋ dɩ ʋ nagɩ Yisa a yi ba nuusi me.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Ta paanʋ dieke die ba kana a ka yi dabɔtɩ dʋʋga piiliku daarɩ, ta Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a pɩasɩ wa, “Sɩa fʋ yaala tɩ ga wʋnsɩ a yɩ fʋ a gbara gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga nyindiike daraaŋ?”
17 — ausente —
18 Die ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Nɩ gamma tɩka sʋŋ daa wʋnyɩ tigiŋ a balɩ wa dɩ, ‘Tɩ dɩdagɩrʋ tʋnna tɩ dɩ tɩ keŋ balɩ fʋ dɩ ʋ saŋŋa gbigiye mɩŋ, ta ʋ yaala wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dii gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka nyindiikehe fʋ tigiŋ me.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ dɩ ʋ bala ba die wo, ta wʋnsɩ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka diile siri.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Jɩŋmɩŋ die dɩ tʋgɩna, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ sʋʋŋ kalɩ dɩ ba dii.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Die ba dinene wo Yisa die dɩ balɩ ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, nɩ wʋnyɩ bala ʋ posi n chɩaŋ.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋgɩtɩ die dɩ paalɩ chʋʋsɩ, die ba piili a pɩasa wa wʋnyɩ wʋnyɩ, dɩ “N Yɔmʋtieŋ, wusie n ka yi tama dɩ manɩŋ fʋ daga die?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Ʋ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Vuodieke maŋ aŋaŋ wa dɩ lune kpalɩ gie mi wo bala ʋ posi n chɩaŋ.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Manɩŋ vuota Bʋa nan kpi sɩba Ŋmɩŋ gbaŋkʋ die dɩ dagɩna die wo, ama wʋbɩaŋ bie vuodieke dɩ bala ʋ posi n chɩaŋ wa ma! Ba tɩŋ ka mɩɩrɩ dɩ tieŋ gbaŋ dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Saŋka mi Judasi vuodieke die dɩ bala ʋ posi ʋ chɩaka gbaŋ dɩ baarɩ, “Dɩdagɩrʋ, manɩŋ fʋ daga?” Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa, “Wa, dɩ yiwo fʋnɩŋ.”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Die ba yene ko die, Yisa die dɩ nagɩ paanʋ, a waasɩ Ŋmɩŋ ta yi ke gbieri gbieri a nagɩha a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba, ta baarɩ, “Nɩ tuo a dii. N nyɩŋgbanɩŋ wʋnna.”
26 — ausente —
27 Ta die bɩ nagɩ nyaaŋchibiŋ aŋaŋ daaŋ, a pagɩ Ŋmɩŋ ta die a nagɩ ka a yɩ ba ta baarɩ, “Nɩ mana tuo a nyu.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Gembu yine n zɩŋ dieke dɩ bala ka yi Ŋmɩŋ nʋarɩ zie aŋaŋ wusie, zɩŋ dieke dɩ bala ka nyɩŋ n nyɩŋgbanɩŋ ma vuosi pam wɩa, aŋ ka vaa Ŋmɩŋ vaa a chaa ba tʋmbɩatɩ.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 N bala nɩ, n kaaŋ bɩ nyu daabʋ gie, sie daa dieke manɩŋ aŋaŋ nɩ dɩ bala tɩ lagɩsɩ a nyu daahaalɩbʋ n Chʋa Ŋmɩŋ naarɩ ma, ŋmɩŋsikpeŋ.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Die ba wa chɩa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ yɩlɩ, ka kʋaŋ chaaŋ ba chʋŋ ga Olivi Tɩɩsɩ kunkogiri me.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Saŋka mi die Yisa dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Yuku gie nɩ mana nan chɩgɩ ta va mɩŋ, dama dɩ maagɩya Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma dɩ ‘Ŋmɩŋ nan kʋʋ yiyagɩrʋ wa ta yiisehe ʋ yagɩnana wa jaasɩ jigiŋ mana.’
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Ama maŋ a keŋ hagɩ kuŋ me, ka kʋaŋ chaaŋ n nan woliŋ nɩ nɩŋŋa a ga Galili tɩŋ ma.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Ta Piita die dɩ a yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Dɩɩ yi ta vuoŋ mana dɩ chɩgɩ ta va fʋ, ama manɩŋ n kaaŋ chɩgɩ ta va fʋ.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ a yɩ wa dɩ, “Wusie maŋ bala fʋ, jinne yuku gie, kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma, ta chiisi mɩŋ wo bʋtaa ma dɩ zɩ mɩŋ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piita die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Dɩɩ yi maŋ ŋaŋ fʋ dɩ baa tɩ kpi gbaŋ, n kaaŋ chiisi dɩ n zɩ fʋ.” Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana die dɩ balɩ die gbaŋ gbaŋ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Die Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ ga jigidieke die ba wasɩnana Getisemani, die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ kala giena ta n ga nɩ nɩŋŋa a ga jʋʋsɩ Ŋmɩŋ.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Ta die nagɩ Piita aŋaŋ Zebedi ballɩ bale wo a gʋtɩ ʋ ma. Die ʋ sʋŋ die dɩ faasɩ a chʋʋsɩ,
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 die ʋ balɩ a yɩ ba, “Sʋgɩchʋʋsɩ dieke dɩ benne ʋ sʋŋ ma wa faasɩ dala mɩŋ a yaala ka kʋʋ mɩŋ. Nɩ kala gie ta yesime aŋaŋ manɩŋ.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Die ʋ chʋŋ a ga nɩŋŋa bɩta, a gbirigi tɩŋgbaŋ ta jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, dɩ tɩŋ nan bɩagɩ a yi, fʋ vʋarɩ mɩŋ a nyɩŋ wahalaka gie me! Ama daa vaa n dʋŋŋʋ yi, ama vaa fʋ dʋŋŋʋ yi.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Die ʋ yiŋŋi ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bataa wa jigiŋ ta ye ta ba gʋʋra; die ʋ pɩasɩ Piita, “Die wɩa nɩ kaaŋ bɩagɩ a yesime aŋaŋ mɩŋ saŋŋa bɩta gbaŋ?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Nɩ yesime ta jʋʋsɩma Ŋmɩŋ amʋ nɩ da keŋ juu magɩsɩŋ ma, dama nɩ haalɩtɩtɩ yaala a yi jadieke dɩ vɩɩna, ama nɩ nyɩŋgbaŋɩsɩsɩ ka hagɩrɩ.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Die ʋ bɩ yiŋŋi a ga ʋ bule ma a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ, “N Chʋa Ŋmɩŋ, dɩɩ yi wahala dieke dɩ kienene naa dɩ kaaŋ bɩagɩ a tɩaŋ, sie n diike, fʋ vaa fʋ dʋŋŋʋ yi.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Die ʋ bɩ yiŋŋi keŋ, ta ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die bɩ gʋʋra dama gbieŋ die dɩ faasɩna yallɩ ba pam.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Die ʋ bɩ va ba, ta ga a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ bʋtaa ma a balɩ ʋ wolinne a jʋʋsa wudieke wo.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Saŋka mi die ʋ yiŋŋi a ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ a keŋ pɩasɩ ba dɩ, “Nɩ ye ko a gʋʋra ta voose mɩŋ? Nɩ ye, saŋka gbigiye mɩŋ. Ba nan nagɩ wa manɩŋ vuota Bʋa a yi vuobɩatɩ nuusi me.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Nɩ hagɩ aŋ tɩ ga. Nɩ ye, daa dieke dɩ posine n chɩaka gbigiye mɩŋ!”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Ʋ nʋaŋ die ye ka nan tɩŋgbaŋ, ta Judasi, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ dɩ keŋ tʋgɩ mi, aŋaŋ kpɩkpaaŋ, bataŋ dɩ pɔgɩlɩ jɩbɩwagɩtɩ ta bataŋ dɩaŋ dɩ pɔgɩlɩ dengbile, die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ Juu vuosi nyɩŋkʋraha tʋnna ba.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Judasi vuodieke die dɩ posine ʋ chɩaka aŋaŋ vuosisi die wɔŋ balɩ zieŋ mɩŋ dɩ, “Maŋ keŋ a mʋgɩsɩ vuodieke kaamɩŋ, daa dieke nɩ yaalala wonde, nɩ yigi wo.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Judasi die dɩ kenne tʋgɩ, ʋ ga Yisa nɩŋŋa a baarɩ, “Dɩdagɩrʋ, aŋ fʋ ŋmɩɩ”, ta mʋgɩsɩ ʋ kaamɩŋ.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa, “N zʋa, yi fʋ balla fʋ yi die wo lagɩ lagɩ!” Womi die ba a keŋ a mɩŋŋɩ yigi wo.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ dɩ vʋarɩ jɩbɩwaŋ a chɩa gobi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ yɔmʋ tɩbɩŋ a taaŋ.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Die Yisa die dɩ balɩ wa, “Nagɩ fʋ jɩbɩwaŋkʋ a yiŋŋi a sʋʋ ka fɔgʋ ma, dama vuodieke dɩ wagɩnana aŋaŋ jɩbɩŋ, ŋaaŋ kpi wo jɩbɩka kuŋ.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Nɩ ka sɩba a baarɩ n tɩŋ nan bɩagɩ a wa n Chʋa Ŋmɩŋ dɩ ʋ suŋŋi mɩŋ, aŋ bʋnyɩ ʋ tɩŋ nan tʋŋ malakasi a tɩaŋ tuse baŋ aŋaŋ ale?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ama maŋ yi die, lalɩa wudieke dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa dɩ naa nan yiwo, keŋ yi wusie?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Womi Yisa die dɩ pɩasɩ kpɩkpaakʋ dɩ, “Nɩ mʋ dɩ nɩ keŋ wo aŋaŋ jɩbɩwagɩtɩ aŋaŋ dengbile dɩ nɩ keŋ a yigi mɩŋ sɩba n yiwo gbɩgbatɩrʋ? Daaŋ mana die n bie wo Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma a daga ta nɩ ka yigi mɩŋ.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Ama naa mana yiye mɩŋ amʋ wudieke Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ maagɩna Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa keŋ yi wusie.” Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mana dɩ chɩgɩ ta va wa.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Vuodiekemba die dɩ yigine Yisa wa die dɩ yallɩ wa a ga Kayafasi tigiŋ, vuodieke die dɩ yine Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ, mi die mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha dɩ lagɩŋ taŋ.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Die ba yalla Yisa a gara wa, die Piita dɩ dɩ ʋ kʋaŋ a bie saasaa, a ga tʋgɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ gbaaŋ sʋŋ. Die ʋ juu gbaŋkʋ sʋŋ aŋaŋ tʋntʋntɩba dɩ ʋ ye wudieke dɩ balla ka yi.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ nyɩŋkʋraha mana die dɩ yaala dɩ ba ye vuodieke dɩ baaŋ chɩbɩ ŋmɩnchɩbɩsɩ yaa gamma wudieke Yisa dɩ yine aŋ ba nagɩ a baarɩ dɩ ʋ chʋʋsɩya mɩŋ ta kʋʋ wa.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Daadaŋ pam die dɩ keŋ nɩŋŋa a chɩbɩ ŋmɩnchɩbɩsɩ a yɩ wa, ama die mana yɔrɩ, die ba ka ye wudieke ba baaŋ nan nagɩ a yigi wo. Ka kʋaŋ kʋaŋ chaaŋ die dembisi bale die dɩ keŋ nɩŋŋa a baarɩ dɩ,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 “Daa wa gie die baarɩ dɩ ʋ nan bɩagɩ a kpaŋŋɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ a taaŋ ta yiŋŋi mɩɩ ka daraa ataa daraaŋ.”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ hagɩ zie a baarɩ, “Wo wɩɩŋ a baa fʋ balɩ yaa gamma wudieke ba balla yaa gamma fʋ wɩa naa?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Ama die Yisa dɩ tarɩ. Ta Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ bɩ pɩasɩ wa, “Balɩ tɩ miivolitieŋ Ŋmɩŋ saaŋ ma, fʋ yine Vuovʋarɩkɩŋ Masia wa ta bɩ yi Ŋmɩŋ Bʋadembike?”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa, “Wa, fʋnɩŋ fʋ balla. Ama n bala nɩ, a nyɩŋ jinne yaa gamma nɩ nan daansɩ ye manɩŋ vuota Bʋa ta n kalɩ Nabidie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ, ta bɩ ye ta n bie nɩɩŋmara sʋŋ a keŋ sʋʋna.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ dɩ datɩ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ nyinyeeke a chɩɩrɩ ta natɩ dɩ, “Ʋ naga ʋ gbaŋ a magɩsa Ŋmɩŋ! Tɩ ka bɩ yaala daansɩa. Nɩ mana wɔŋ wʋŋ ʋ nagɩna ʋ gbaŋ a magɩsa Ŋmɩŋ die.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Lalɩa nɩ yile?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Womi die ba piile a tɩɩra nɩntɔbɩtɩ a yie ʋ nine me, ta nɩgɩ wa; ta vuodiekemba die dɩ falala wa wa
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 dɩ baarɩ, “Fʋnɩŋ Masia, bugi a dagɩ vuodieke dɩ nɩgɩna fʋ wa.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Piita die dɩ kala Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ gbaakʋ ma wa, die tigiri mi havʋʋbiŋ tʋntʋntʋ wʋnyɩ die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a keŋ balɩ dɩ, “Fʋ gbaŋ die gʋtɩ wa Yisa vuodieke dɩ nyɩnna Galili wo ma.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ama ta Piita die dɩ baarɩ ʋ ka sɩba wa ba mana nɩŋŋa. Dɩ, “N ka sɩba vuodieke nɩ balala wa wɩa.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Die ʋ nyɩŋ ga yeŋ me, mi havʋʋbiŋ tʋntʋntʋ wʋnyɩ die dɩ bɩ ye wo a balɩ yɩ vuosisi dɩ, “Daa wa gie dɩaŋ die gʋtɩ wa Yisa vuodieke dɩ nyɩnna Nazeriti wa ma.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Die Piita die dɩ bɩ chiisike aŋaŋ huusi dɩ, “N ka sɩba daa wa!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Die dɩ bɩna a yi bɩta, vuodiekemba dɩ zene mi wo dɩ keŋ Piita jigiŋ a balɩ wa dɩ, “Wusie, yiwo ba wʋnyɩ dama fʋ bala sɩba Galili vuoŋ!”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Womi Piita dɩ huu dɩ, “Ŋmɩŋ datɩ n tɩbɩŋ dɩɩ yi maŋ ka bala wusie! N ka sɩba daa wa mi!” Womi kparaaŋ die dɩ kʋŋ,
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 die Piita dɩ tɩɩnsɩ wudieke Yisa dɩ bala a yɩ wa wa dɩ, “Kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma, nan chiisi mɩŋ bʋtaa dɩ ka sɩba mɩŋ.” Ta Piita die dɩ nyɩŋ a kʋŋ pam.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.