Mateus 18
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 Saŋka mi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a pɩasa wa dɩ, “Mɩnɩa yine vuokpɩɩŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Die ʋ wa bʋabiŋ a vaa ʋ zie ba nɩŋŋa,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 ta balɩ dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ dɩ kana ka tarɩgɩ ʋ beriŋ a sɩɩ sɩba bʋabiŋ beriŋ, ʋ kaaŋ wɔŋ juu Ŋmɩŋ naarɩ ma.
3 e disse:
4 Die wɩa vuodieke nɩŋ mana dɩ sʋʋna ʋ gbaŋ tɩŋgbaŋ sɩba bʋabike gie, wʋnɩŋ ʋ balla ʋ yi vuokpɩɩŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Vuodieke dɩaŋ mana dɩ mɩŋŋɩna a tuose bʋabike gie chanchaaŋ n saaŋ ma, mɩŋŋɩ tuose mɩŋ mɩŋ.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Ballɩbɩ diekemba dɩ yine mɩŋ yada wa gie, vuodieke dɩ yi ba yi bɩaŋ, ba tɩŋ bɔbɩ nɩɩŋ a yi ʋ nyie ta nagɩ wa taaŋ mʋgɩkpɩɩrɩ ma ta nyaabʋ dɩ dii wo dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Wʋbɩaŋ nan dɩ beri tɩŋgbaŋka gie vuodieke dɩ gaanana ba chanchaalɩŋ dɩ yie bɩaŋ wɩa. Magɩsɩŋ nan keŋ ama wʋbɩaŋ bie vuodieke dɩ yinene a kieŋ vuosi mi wo.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Dɩ yiwo fʋ nuuŋ yaa fʋ nachɩgɩsɩŋ yinene fʋ yie tʋmbɩatɩ die nɩŋ fʋ gobike a vigi taaŋ. Dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nuubalɩmɩŋ yaa nachɩgɩbalɩmɩŋ a juu miivoli dieke dɩ wone kpatɩ ma a tɩaŋ fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nuusi mana aŋaŋ nachɩgɩsɩ mana ta Ŋmɩŋ nagɩ fʋ a vigi taaŋ boli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Dɩ bɩ yiwo fʋ nimbiŋ dɩaŋ yinene fʋ tʋma tʋmbɩatɩ fʋ vʋarɩka a vigi taaŋ dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma aŋaŋ nimbibalɩmɩŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nine ale ta Ŋmɩŋ nagɩ fʋ a taaŋ boli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Nɩ sɩmma nɩ da keŋ a daansɩ ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ yɔrɩ. Ama wusie maŋ balɩ nɩ, ba malakasisi bie wo Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma jigiŋ saŋŋa mana.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 ((Manɩŋ Vuota Bʋa keŋye dɩ n keŋ gbatɩ vuodieke dɩ bana wa a taaŋ.))
11 [Porque o
12 “Dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ yallɩ yiise kɔbɩga, ta kaanɩ dɩ bɩa, lalɩa nɩ yile ʋ nan yi? Ʋ nan vaa baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ wa a zieŋ kunkogiŋ sikpeŋ ta yaalɩ jadieke dɩ bana wa.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Wusie maŋ balɩ nɩ, ʋ keŋ ye ke ʋ nan dɩ yallɩ sʋgɩfɩalɩŋ yiibalɩŋka gie wɩa a tɩaŋ yiise baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ wayɩ dɩ kana ka baya wa.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Die gbaŋ gbaŋ nɩ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma wa dɩ ka yaala ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ bɩa.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Fʋ nɩmbʋa dɩ keŋ tʋŋ fʋ bɩaŋ, ga ʋ jigiŋ saŋŋa dieke ʋ benne ʋ nyɩɩna ma a balɩ wa wudieke ʋ yine. Dɩɩ yi ʋ saagɩ ʋ tʋnna die, nɩ bɩ yiwo nɩmballɩ bɩbra die.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ama ʋ a keŋ ka yaala ʋ wʋŋ a yɩ fʋ, fʋ nagɩ vuobalɩmɩŋ yaa vuosi bale a gʋtɩ fʋ ma aŋ nɩ ga ʋ jigiŋ, aŋ vuosi bale wo yaa bataa wa wʋŋ wɩarɩ ta yi fʋ siaratieliŋ.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ʋ bɩ ka yaala ʋ wʋŋ a yɩ ba, fʋ balɩ a yɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ vuosi mana, dɩɩ yi ʋ ka bɩ wʋŋ a yɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ vuosisi, nɩ va wa aŋ ʋ yi sɩba vuodieke dɩ kana ka jɩama Ŋmɩŋ yaa lampotuosiru.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Wusie maŋ balɩ nɩ, jadieke dɩ baa dɩ chʋarɩ tɩŋgbaŋka gie me die gbaŋ gbaŋ nan dɩ chʋarɩ arɩzanna ma; ta jadieke dɩ kana ka chʋarɩ tɩŋgbaŋka gie me die gbaŋ gbaŋ jaabʋ kaaŋ dɩ chʋarɩ arɩzanna ma.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “N bɩ bala nɩ, nɩnɩŋ nɩ vuosi bale dɩ yi nʋabalɩmɩŋ tɩŋgbaŋka gie me a jʋʋsɩ n Chʋa Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma jaaŋ, ʋ nan yi nɩ yaalala die a yɩ nɩ.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Dama jigidieke mana vuosi bale yaa bataa dɩ lagɩsɩna n saaŋ ma, mi maŋ gʋtɩ a bie ba sʋŋ.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Die Piita die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi n nɩmbʋa dɩ yi mɩŋ bɩaŋ, bʋŋmɩa maŋ baa n nagɩ a chaa wa? Bʋyʋpɔyɩ?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Yisa dɩ yiŋŋi a balɩ wa, “Aayɩ, daa bʋyʋpɔyɩ ama baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ jigiŋ ayʋpɔyɩ.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Dama Ŋmɩŋ naarɩ sɩɩ sɩba naaŋ wʋnyɩ dɩ wana ʋ tigiŋ yɔŋɩsɩ dɩ ʋ bɩɩsɩ ba hamɩŋ ligire dɩ mʋna die.
23 Porque o
24 Die ʋ piiline a bɩɩsa ba ba yaa daa wʋnyɩ a keŋ ʋ jigiŋ, die ʋ dii wo ʋ hamɩŋ ligire tuse tuse pam.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Die ʋ kaaŋ dɩ bɩagɩ a tuŋ; naa chɩaŋ ma naaŋ wa die dɩ a baarɩ ba nagɩ wa aŋaŋ ʋ hɔgʋ aŋaŋ ʋ ballɩ aŋaŋ nyindiekemba ʋ yalla mana a daa a keŋ tuŋ hannɩ.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ama yɔmʋ wa die dɩ gbirigi naaŋ wa nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa a baarɩ, ‘Dii suguru, n nan tuŋ fʋ jaaŋ mana.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Ta zɔɔlɩŋ die dɩ yigi naaŋ wa die ʋ nagɩ hannɩ a chaa wa, ta va ʋ ga.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Womi yɔmʋ wa die dɩ nyɩŋ a ga haarɩ ʋ yɔmʋ chanchaaŋ die dɩ dine ʋ hamɩŋ ligire bɩta, die ʋ yigi ʋ nyie ta balɩ wa, ‘Tuŋ mɩŋ n hannɩ lele!’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Ʋ chanchaaka die dɩ a gbirigi ʋ nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa a baarɩ, ‘Dii suguru n nan tuŋ fʋ!’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ama ta die ʋ zeti ta baarɩ ba yigi wo a ga a yi dansarɩka ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan tuŋ hannɩ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Die ʋ yɔmʋ chanchaalɩba die dɩ yene die wo die ba sʋgɩtɩ dɩ paalɩ chʋʋsɩ die ba ga balɩ ba naaŋ wa wudieke mana dɩ yine.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Naaŋ wa die dɩ wa wa ʋ juu; ʋ piili a zɩa wa a baarɩ dɩ, ‘Fʋnɩŋ vuobɩakʋ gie die n nagɩ hannɩ dieke fʋ dinene a chaa fʋ mɩŋ dama die jʋʋsɩ mɩŋ mɩŋ.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Dɩ tɩŋ mʋ fʋ chɩgɩ wa fʋ chanchaaka zɔɔlɩŋ sɩba die n chɩgɩna fʋ zɔɔlɩŋ die wo gbaŋ gbaŋ.’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Die sɩnyɩɩrɩŋ dɩ paala yallɩ naaŋ wa ʋ nagɩ daa wa a yi dansarɩka sʋŋ dɩ ʋ dii wahala a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan tuŋ hannɩ mana.”
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Nandagɩrɩ gie kʋaŋ chaaŋ die Yisa dɩ balɩ dɩ, “Dɩɩ yi fʋ ka nagɩ a chaa fʋ chanchaalɩŋ aŋaŋ fʋ sʋŋ mana die gbaŋ gbaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma wa dɩ nan yi fʋ.”
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.