Mateus 18
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB
1 Saŋka mi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ keŋ ʋ jigiŋ a pɩasa wa dɩ, “Mɩnɩa yine vuokpɩɩŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Die ʋ wa bʋabiŋ a vaa ʋ zie ba nɩŋŋa,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 ta balɩ dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke nɩŋ dɩ kana ka tarɩgɩ ʋ beriŋ a sɩɩ sɩba bʋabiŋ beriŋ, ʋ kaaŋ wɔŋ juu Ŋmɩŋ naarɩ ma.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Die wɩa vuodieke nɩŋ mana dɩ sʋʋna ʋ gbaŋ tɩŋgbaŋ sɩba bʋabike gie, wʋnɩŋ ʋ balla ʋ yi vuokpɩɩŋ Ŋmɩŋ naarɩ ma.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Vuodieke dɩaŋ mana dɩ mɩŋŋɩna a tuose bʋabike gie chanchaaŋ n saaŋ ma, mɩŋŋɩ tuose mɩŋ mɩŋ.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Ballɩbɩ diekemba dɩ yine mɩŋ yada wa gie, vuodieke dɩ yi ba yi bɩaŋ, ba tɩŋ bɔbɩ nɩɩŋ a yi ʋ nyie ta nagɩ wa taaŋ mʋgɩkpɩɩrɩ ma ta nyaabʋ dɩ dii wo dɩ tɩŋ nan dɩ kpɩa.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Wʋbɩaŋ nan dɩ beri tɩŋgbaŋka gie vuodieke dɩ gaanana ba chanchaalɩŋ dɩ yie bɩaŋ wɩa. Magɩsɩŋ nan keŋ ama wʋbɩaŋ bie vuodieke dɩ yinene a kieŋ vuosi mi wo.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 “Dɩ yiwo fʋ nuuŋ yaa fʋ nachɩgɩsɩŋ yinene fʋ yie tʋmbɩatɩ die nɩŋ fʋ gobike a vigi taaŋ. Dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nuubalɩmɩŋ yaa nachɩgɩbalɩmɩŋ a juu miivoli dieke dɩ wone kpatɩ ma a tɩaŋ fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nuusi mana aŋaŋ nachɩgɩsɩ mana ta Ŋmɩŋ nagɩ fʋ a vigi taaŋ boli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Dɩ bɩ yiwo fʋ nimbiŋ dɩaŋ yinene fʋ tʋma tʋmbɩatɩ fʋ vʋarɩka a vigi taaŋ dama dɩ kpɩa fʋ baaŋ nan juu miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma aŋaŋ nimbibalɩmɩŋ a tɩaŋ fʋ baaŋ nan dɩ yallɩ nine ale ta Ŋmɩŋ nagɩ fʋ a taaŋ boli dieke dɩ wone kpatɩŋ ma.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Nɩ sɩmma nɩ da keŋ a daansɩ ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ yɔrɩ. Ama wusie maŋ balɩ nɩ, ba malakasisi bie wo Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma jigiŋ saŋŋa mana.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 ((Manɩŋ Vuota Bʋa keŋye dɩ n keŋ gbatɩ vuodieke dɩ bana wa a taaŋ.))
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “Dɩɩ yi ta vuoŋ dɩ yallɩ yiise kɔbɩga, ta kaanɩ dɩ bɩa, lalɩa nɩ yile ʋ nan yi? Ʋ nan vaa baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ awayɩ wa a zieŋ kunkogiŋ sikpeŋ ta yaalɩ jadieke dɩ bana wa.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Wusie maŋ balɩ nɩ, ʋ keŋ ye ke ʋ nan dɩ yallɩ sʋgɩfɩalɩŋ yiibalɩŋka gie wɩa a tɩaŋ yiise baŋɩsɩ-wayɩ aŋaŋ wayɩ dɩ kana ka baya wa.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Die gbaŋ gbaŋ nɩ Chɔɔŋ Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma wa dɩ ka yaala ballɩbɩsɩ gie wʋnyɩ bɩa.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Fʋ nɩmbʋa dɩ keŋ tʋŋ fʋ bɩaŋ, ga ʋ jigiŋ saŋŋa dieke ʋ benne ʋ nyɩɩna ma a balɩ wa wudieke ʋ yine. Dɩɩ yi ʋ saagɩ ʋ tʋnna die, nɩ bɩ yiwo nɩmballɩ bɩbra die.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Ama ʋ a keŋ ka yaala ʋ wʋŋ a yɩ fʋ, fʋ nagɩ vuobalɩmɩŋ yaa vuosi bale a gʋtɩ fʋ ma aŋ nɩ ga ʋ jigiŋ, aŋ vuosi bale wo yaa bataa wa wʋŋ wɩarɩ ta yi fʋ siaratieliŋ.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Ʋ bɩ ka yaala ʋ wʋŋ a yɩ ba, fʋ balɩ a yɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ vuosi mana, dɩɩ yi ʋ ka bɩ wʋŋ a yɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ vuosisi, nɩ va wa aŋ ʋ yi sɩba vuodieke dɩ kana ka jɩama Ŋmɩŋ yaa lampotuosiru.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Wusie maŋ balɩ nɩ, jadieke dɩ baa dɩ chʋarɩ tɩŋgbaŋka gie me die gbaŋ gbaŋ nan dɩ chʋarɩ arɩzanna ma; ta jadieke dɩ kana ka chʋarɩ tɩŋgbaŋka gie me die gbaŋ gbaŋ jaabʋ kaaŋ dɩ chʋarɩ arɩzanna ma.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “N bɩ bala nɩ, nɩnɩŋ nɩ vuosi bale dɩ yi nʋabalɩmɩŋ tɩŋgbaŋka gie me a jʋʋsɩ n Chʋa Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma jaaŋ, ʋ nan yi nɩ yaalala die a yɩ nɩ.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Dama jigidieke mana vuosi bale yaa bataa dɩ lagɩsɩna n saaŋ ma, mi maŋ gʋtɩ a bie ba sʋŋ.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Die Piita die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa, “N Yɔmʋtieŋ, dɩɩ yi n nɩmbʋa dɩ yi mɩŋ bɩaŋ, bʋŋmɩa maŋ baa n nagɩ a chaa wa? Bʋyʋpɔyɩ?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Yisa dɩ yiŋŋi a balɩ wa, “Aayɩ, daa bʋyʋpɔyɩ ama baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ jigiŋ ayʋpɔyɩ.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Dama Ŋmɩŋ naarɩ sɩɩ sɩba naaŋ wʋnyɩ dɩ wana ʋ tigiŋ yɔŋɩsɩ dɩ ʋ bɩɩsɩ ba hamɩŋ ligire dɩ mʋna die.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Die ʋ piiline a bɩɩsa ba ba yaa daa wʋnyɩ a keŋ ʋ jigiŋ, die ʋ dii wo ʋ hamɩŋ ligire tuse tuse pam.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Die ʋ kaaŋ dɩ bɩagɩ a tuŋ; naa chɩaŋ ma naaŋ wa die dɩ a baarɩ ba nagɩ wa aŋaŋ ʋ hɔgʋ aŋaŋ ʋ ballɩ aŋaŋ nyindiekemba ʋ yalla mana a daa a keŋ tuŋ hannɩ.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Ama yɔmʋ wa die dɩ gbirigi naaŋ wa nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa a baarɩ, ‘Dii suguru, n nan tuŋ fʋ jaaŋ mana.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Ta zɔɔlɩŋ die dɩ yigi naaŋ wa die ʋ nagɩ hannɩ a chaa wa, ta va ʋ ga.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Womi yɔmʋ wa die dɩ nyɩŋ a ga haarɩ ʋ yɔmʋ chanchaaŋ die dɩ dine ʋ hamɩŋ ligire bɩta, die ʋ yigi ʋ nyie ta balɩ wa, ‘Tuŋ mɩŋ n hannɩ lele!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Ʋ chanchaaka die dɩ a gbirigi ʋ nɩŋŋa a jʋʋsɩ wa a baarɩ, ‘Dii suguru n nan tuŋ fʋ!’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Ama ta die ʋ zeti ta baarɩ ba yigi wo a ga a yi dansarɩka ma a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan tuŋ hannɩ.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Die ʋ yɔmʋ chanchaalɩba die dɩ yene die wo die ba sʋgɩtɩ dɩ paalɩ chʋʋsɩ die ba ga balɩ ba naaŋ wa wudieke mana dɩ yine.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Naaŋ wa die dɩ wa wa ʋ juu; ʋ piili a zɩa wa a baarɩ dɩ, ‘Fʋnɩŋ vuobɩakʋ gie die n nagɩ hannɩ dieke fʋ dinene a chaa fʋ mɩŋ dama die jʋʋsɩ mɩŋ mɩŋ.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Dɩ tɩŋ mʋ fʋ chɩgɩ wa fʋ chanchaaka zɔɔlɩŋ sɩba die n chɩgɩna fʋ zɔɔlɩŋ die wo gbaŋ gbaŋ.’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Die sɩnyɩɩrɩŋ dɩ paala yallɩ naaŋ wa ʋ nagɩ daa wa a yi dansarɩka sʋŋ dɩ ʋ dii wahala a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ baaŋ nan tuŋ hannɩ mana.”
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Nandagɩrɩ gie kʋaŋ chaaŋ die Yisa dɩ balɩ dɩ, “Dɩɩ yi fʋ ka nagɩ a chaa fʋ chanchaalɩŋ aŋaŋ fʋ sʋŋ mana die gbaŋ gbaŋ n Chʋa Ŋmɩŋ dieke dɩ benne arɩzanna ma wa dɩ nan yi fʋ.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.