Marcos 2

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ʋ bɩ yiŋŋi ga Kapenɔmi die vuosi dɩ wʋŋ dɩ ʋ bie mi.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Die vuosi die dɩ keŋ ʋ jigiŋ. Die wɩa jigiŋ die bɩ wori aŋaŋ vuogaasɩ dɩ baaŋ nan dɩ beri, die juoku mana suuliye mɩŋ aŋaŋ yeŋ me mana. Die ʋ bala Ŋmɩŋ wɩa a yɩa ba.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Womi ta dembisi banɩɩsa wonde a chii vuodieke nyɩŋgbanɩŋ mana dɩ kpine a kieŋ ʋ jigiŋ.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Die daadamba dɩ dala wa chɩaŋ ma die ba ka bɩagɩ a yaa wa tʋgɩ ʋ jigiŋ. Ba yuori toli mampili dieke ma ma Yisa Masia dɩ benne wo. Ba wana yuori toli mampili me a kpatɩ wa, ba nagɩ daa wa aŋaŋ giliŋgiliŋke a yaa sʋʋŋ dʋaŋ Yisa nɩŋŋa.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Yisa die dɩ ye ta ba tuo wo dii mɩŋ, ʋ balɩ daa wa, “N bʋa, n nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Die vuodiekemba dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die bie mi a yile
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 dɩ “Wʋbɩa daa wa gie dɩ bala die? Ʋ bala sɩba ʋ yi wo Ŋmɩŋ. Vuobɩa baaŋ nan nagɩ vuoŋ taalɩ a chaa wa ntaala Ŋmɩŋ nyɩɩna?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Ta Yisa die dɩ wɔŋ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile, a balɩ ba dɩ, “Dɩ bɩa nɩ yile nɩ sʋŋ ma die?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Wʋbɩa yine mɔlɩ? Fʋ baaŋ nan balɩ a yɩ vuodieke nyɩŋgbanɩŋ dɩ kpine, ‘N nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ?’ Yaa fʋ baaŋ nan balɩ ‘Hagɩ nagɩ fʋ giliŋgiliŋke a chʋŋ?’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ Vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa ma ma a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba.” Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ vuodieke nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine wo,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “N bala fʋ, hagɩ a nagɩ fʋ giliŋgiliŋke, a kuli.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ʋ hagɩ bʋnyɩ a nagɩ ʋ giliŋgiliŋke, a chʋŋ ba mana nine me. Die ba yene wo die wo, ka paalɩ a yi be mamachi. Ba baarɩ, “Tɩ bɩra Ŋmɩŋ. Tɩ ye ka ye wɩɩŋ ka nɩasɩ naa.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa dɩ bɩ yiŋŋi ga mʋgɩkpɩɩrɩ gie lʋgɩŋ ta vuosi pam dɩ lagɩsɩ ʋ jigiŋ a giliŋ wo, ta ʋ daga ba Ŋmɩŋ wɩa.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Die ʋ dɩna chʋŋ wa die ʋ ga haarɩ lampotuosiru wʋnyɩ Liiva, vuodieke die dɩ yine Alifusi bʋadembiŋ, ta ʋ kalɩ ʋ tʋʋma juoŋ me. Yisa die dɩ balɩ a yɩ wa, “Hagɩ a dɩa n kʋaŋ”, Liiva die dɩ hagɩ a dɩɩ ʋ kʋaŋ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Die kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ die nyindiike Liiva tigiŋ me, lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha pam die dɩdɩ Yisa kʋaŋ. Ba pam die dɩ keŋ a gʋtɩ ba ma aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba nyindiikehe jigiŋ.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Mɩra dɩdagɩrɩba bataŋ die dɩ yine Farasisi die dɩ yene Yisa aŋaŋ lampotuosiribe aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha die dɩ lagɩsɩna tamba a die nyindiikehe, die ba pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa yine wʋnɩŋ aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha mi chanchaalɩŋ dɩ lagɩsa a die?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yisa die dɩ wʋŋ ba ta balɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ yalla alaafɩa ka yaala gbɩgbaantʋ, sie vuodiekemba dɩ yʋagɩna. Dɩ ka yi vuovɩɩna wɩa maŋ keŋ, wʋbɩatɩtieliŋ wɩa maŋ keŋ.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Saŋŋa kaanɩ, Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosisi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ vuosi bataŋ ba wasɩnana Farasisi die dɩ bɔba nʋaŋ. Vuosi bataŋ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yine Jɔɔn kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ Farasisi dɩ bɔba nʋaŋ, ta fʋnɩŋ nɩŋ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ka bɔba?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ ma bɔbɩ nʋaŋ? Banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo, die kaaŋ bɩagɩ a yi.
19 Jesus respondeu:
20 Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a nagɩ garɩhaalɩŋ garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama garɩhaalɩkʋ gie nan chɩɩrɩ ta vaa garɩkʋʋrɩ, aŋ ka vɔrɩkʋ wa a faasɩ a dalɩma.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ a sʋʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ. Ama ʋ ŋaaŋ nagɩ wa daahaalɩŋ a sʋʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala ma.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Tɔ, Juu vuosi davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ chʋŋ tɩanna zaa kʋaŋ ma. Die ba ganana wa die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ gobe zaapakɩtɩ a yɩaga ŋɔba ta gara.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Die wɩa Farasisi vuosi die dɩ pɩasɩ dɩ, “Ye, bɩa wɩa ba yie wudieke tɩ mɩraha dɩ kana ka saaga dɩ ba yi davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ ba, “Nɩ ye ka karɩŋ Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ Davidi aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yine wudieke kɔŋ die dɩ yalla ba wa? Kɔŋ die yigine wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba,
25 Ele lhes respondeu:
26 die wɩa die ʋ ga a juu Ŋmɩŋ tigiri me a ŋɔbɩ paanʋ dieke die ba nagɩna a yɩ Ŋmɩnnɩ. Saŋka mi Abiata die yine Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ. Ama tɩ mɩra die ka baarɩ vuogaasɩ ŋɔbɩha sie Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩɩna ma; ama ta Davidi die dɩ ŋɔbɩ paanʋkʋ gie, halɩ ta die a nagɩ ataŋ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba gbaŋ ba ŋɔbɩ.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Womi die ʋ balɩ a kpatɩ ba dɩ, “Vuotaŋ wɩa Ŋmɩŋ dɩ naaŋ davʋʋsɩkɩrɩ ama daa davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ wɩa ʋ naaŋ vuotaŋ.
27 E Jesus acrescentou:
28 Die wɩa, manɩŋ vuota Bʋadembiŋ yine davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ jakʋʋŋ.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.