Marcos 2

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ʋ bɩ yiŋŋi ga Kapenɔmi die vuosi dɩ wʋŋ dɩ ʋ bie mi.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Die vuosi die dɩ keŋ ʋ jigiŋ. Die wɩa jigiŋ die bɩ wori aŋaŋ vuogaasɩ dɩ baaŋ nan dɩ beri, die juoku mana suuliye mɩŋ aŋaŋ yeŋ me mana. Die ʋ bala Ŋmɩŋ wɩa a yɩa ba.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Womi ta dembisi banɩɩsa wonde a chii vuodieke nyɩŋgbanɩŋ mana dɩ kpine a kieŋ ʋ jigiŋ.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Die daadamba dɩ dala wa chɩaŋ ma die ba ka bɩagɩ a yaa wa tʋgɩ ʋ jigiŋ. Ba yuori toli mampili dieke ma ma Yisa Masia dɩ benne wo. Ba wana yuori toli mampili me a kpatɩ wa, ba nagɩ daa wa aŋaŋ giliŋgiliŋke a yaa sʋʋŋ dʋaŋ Yisa nɩŋŋa.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yisa die dɩ ye ta ba tuo wo dii mɩŋ, ʋ balɩ daa wa, “N bʋa, n nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Die vuodiekemba dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha die bie mi a yile
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 dɩ “Wʋbɩa daa wa gie dɩ bala die? Ʋ bala sɩba ʋ yi wo Ŋmɩŋ. Vuobɩa baaŋ nan nagɩ vuoŋ taalɩ a chaa wa ntaala Ŋmɩŋ nyɩɩna?”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Ta Yisa die dɩ wɔŋ mɩŋŋɩ ba sʋŋanyile, a balɩ ba dɩ, “Dɩ bɩa nɩ yile nɩ sʋŋ ma die?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Wʋbɩa yine mɔlɩ? Fʋ baaŋ nan balɩ a yɩ vuodieke nyɩŋgbanɩŋ dɩ kpine, ‘N nagɩ fʋ taalɩ a chaa fʋ?’ Yaa fʋ baaŋ nan balɩ ‘Hagɩ nagɩ fʋ giliŋgiliŋke a chʋŋ?’
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 N nan wa a dagɩ aŋ nɩ sɩmma a baarɩ manɩŋ Vuota Bʋa yaa yiko dʋnɩa ma ma a nan bɩagɩ a nagɩ vuosi tʋmbɩatɩ a chaa ba.” Die wɩa die ʋ balɩ a yɩ vuodieke nyɩŋgbanɩŋ die dɩ kpine wo,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “N bala fʋ, hagɩ a nagɩ fʋ giliŋgiliŋke, a kuli.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ʋ hagɩ bʋnyɩ a nagɩ ʋ giliŋgiliŋke, a chʋŋ ba mana nine me. Die ba yene wo die wo, ka paalɩ a yi be mamachi. Ba baarɩ, “Tɩ bɩra Ŋmɩŋ. Tɩ ye ka ye wɩɩŋ ka nɩasɩ naa.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Ka kʋaŋ chaaŋ Yisa dɩ bɩ yiŋŋi ga mʋgɩkpɩɩrɩ gie lʋgɩŋ ta vuosi pam dɩ lagɩsɩ ʋ jigiŋ a giliŋ wo, ta ʋ daga ba Ŋmɩŋ wɩa.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Die ʋ dɩna chʋŋ wa die ʋ ga haarɩ lampotuosiru wʋnyɩ Liiva, vuodieke die dɩ yine Alifusi bʋadembiŋ, ta ʋ kalɩ ʋ tʋʋma juoŋ me. Yisa die dɩ balɩ a yɩ wa, “Hagɩ a dɩa n kʋaŋ”, Liiva die dɩ hagɩ a dɩɩ ʋ kʋaŋ.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Die kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ die nyindiike Liiva tigiŋ me, lampotuosiriŋ pam aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha pam die dɩdɩ Yisa kʋaŋ. Ba pam die dɩ keŋ a gʋtɩ ba ma aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba nyindiikehe jigiŋ.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Mɩra dɩdagɩrɩba bataŋ die dɩ yine Farasisi die dɩ yene Yisa aŋaŋ lampotuosiribe aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha die dɩ lagɩsɩna tamba a die nyindiikehe, die ba pɩasɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Bɩa yine wʋnɩŋ aŋaŋ vuodiekemba dɩ kana ka dɩ Juu vuosisi mɩraha mi chanchaalɩŋ dɩ lagɩsa a die?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Yisa die dɩ wʋŋ ba ta balɩ ba dɩ, “Vuodiekemba dɩ yalla alaafɩa ka yaala gbɩgbaantʋ, sie vuodiekemba dɩ yʋagɩna. Dɩ ka yi vuovɩɩna wɩa maŋ keŋ, wʋbɩatɩtieliŋ wɩa maŋ keŋ.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Saŋŋa kaanɩ, Jɔɔn vuodieke die dɩ sɩnana vuosisi Ŋmɩŋ nyaabʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ vuosi bataŋ ba wasɩnana Farasisi die dɩ bɔba nʋaŋ. Vuosi bataŋ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yine Jɔɔn kʋaŋandɩɩsɩrɩba aŋaŋ Farasisi dɩ bɔba nʋaŋ, ta fʋnɩŋ nɩŋ fʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ ka bɔba?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba, “Nɩ tɩŋ yaala chaaŋ diekemba dɩ gana hɔgʋ faarɩŋ ma bɔbɩ nʋaŋ? Banɩŋ aŋaŋ hɔgʋ wa tieŋ dɩ lagɩsɩna a beri wo, die kaaŋ bɩagɩ a yi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ama saŋŋa nan keŋ ba nan nagɩ hɔgʋ wa tieŋ a nyɩŋ ba jigiŋ, saŋka mi ba nan wa bɔbɩ nʋaŋ.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Vuoŋ kaaŋ saagɩ a nagɩ garɩhaalɩŋ garɩchɔɔtɩŋ a baalɩ a ligi garɩkʋʋŋ vɔrɩŋ, dama garɩhaalɩkʋ gie nan chɩɩrɩ ta vaa garɩkʋʋrɩ, aŋ ka vɔrɩkʋ wa a faasɩ a dalɩma.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Yaa nɩ yeye ta vuoŋ nagɩ daahaalɩŋ a sʋʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋkʋra ma? Dama ʋ yi die daabʋ nan kʋŋ a chɩɩrɩ kolititi aŋ daabʋ aŋaŋ kolititi mana taaŋ yɔrɩ. Ama ʋ ŋaaŋ nagɩ wa daahaalɩŋ a sʋʋ gbanɩŋ koliti diekemba dɩ yine nyɩŋhaala ma.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Tɔ, Juu vuosi davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ chʋŋ tɩanna zaa kʋaŋ ma. Die ba ganana wa die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ gobe zaapakɩtɩ a yɩaga ŋɔba ta gara.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Die wɩa Farasisi vuosi die dɩ pɩasɩ dɩ, “Ye, bɩa wɩa ba yie wudieke tɩ mɩraha dɩ kana ka saaga dɩ ba yi davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Yisa die dɩ yiŋŋi a pɩasɩ ba, “Nɩ ye ka karɩŋ Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ Davidi aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yine wudieke kɔŋ die dɩ yalla ba wa? Kɔŋ die yigine wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba,
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 die wɩa die ʋ ga a juu Ŋmɩŋ tigiri me a ŋɔbɩ paanʋ dieke die ba nagɩna a yɩ Ŋmɩnnɩ. Saŋka mi Abiata die yine Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ. Ama tɩ mɩra die ka baarɩ vuogaasɩ ŋɔbɩha sie Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩɩna ma; ama ta Davidi die dɩ ŋɔbɩ paanʋkʋ gie, halɩ ta die a nagɩ ataŋ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba gbaŋ ba ŋɔbɩ.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Womi die ʋ balɩ a kpatɩ ba dɩ, “Vuotaŋ wɩa Ŋmɩŋ dɩ naaŋ davʋʋsɩkɩrɩ ama daa davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ wɩa ʋ naaŋ vuotaŋ.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Die wɩa, manɩŋ vuota Bʋadembiŋ yine davʋʋsɩkɩrɩ daraaŋ jakʋʋŋ.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.