Marcos 12

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisa die dɩ taanna ba nandaga dɩ, “Daa wʋnyɩ die benne a suu tɩɩsɩ dieke dɩ nyɩnana bie, ta mɩɩ gaamɩŋ a geliŋke, ta die a tuu vɔrɩŋ jigidieke ba baaŋ nan dɩ ŋmʋa nyɩŋ biehe nyaabʋ a yie: ta die a mɩɩ jagɩŋ kʋakʋ ma, ta die nagɩ kʋakʋ a yɩ tʋntʋntɩŋ nuusi me dɩ ba daansɩma ka. Dɩ ka diile saŋŋa dɩ a keŋ tʋgɩ ba kpaa a yɩ wa ta dɩaŋ wa kpaa ba tʋaŋ. Ta die wa nagɩ kʋakʋ a yɩ ba ta dɩa ga jigiŋ.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Tɩɩsɩsɩ bie saŋŋa die dɩ tʋgɩna ka nyɩŋ ʋ tʋŋ ʋ yɔmʋ dɩ ʋ ga vuodiekemba dɩ benne kʋakʋ ma a tuo ʋ tʋaŋ a keŋ.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Vuosisi die dɩ yigi yɔmʋ wa, a nɩgɩ wa, ta yi ʋ yiŋŋi a ga aŋaŋ nuuwɩaga.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Tɩɩsɩsɩ tieŋ die dɩ bɩ tʋŋ yɔmʋ wʋnyɩ bɩbra, vuosisi die dɩ nɩgɩ ʋ sikpeŋ me ta nagɩ wa a yi viivi me.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Tɩɩsɩsɩ tieŋ die dɩ bɩ tʋŋ ʋ yɔmʋ wʋnyɩ bɩbra die ba kʋʋ wa. Die ba yi ʋ yɔŋɩsɩ pam dene gbaŋ gbaŋ a nɩga bataŋ ta kʋa bataŋ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Vuodieke nyɩɩna die dɩ tɩala daa wa dɩ baaŋ nan tʋŋ die wone ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ bʋadembiŋ dieke ʋ yaalala ʋ wɩa. Kʋaŋ chaaŋ die ʋ tʋŋ wa ta baarɩ ‘N yi yada dɩ ba nan yɩ n bʋa wa jɩlɩma.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ama vuosisi gie die dɩ balɩ a yɩ tamba, ‘Kʋakʋ tieŋ gbaŋ gbaŋ bʋadembiŋ wʋnna, nɩ kiere aŋ tɩ kʋʋ wa, ta ʋ sɩɩtɩ yi tɩ nyinti.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Die ba yigi bʋa wa a kʋʋ wa ta nagɩ wa vigi taaŋ kʋakʋ kʋaŋ.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Lalɩa kʋakʋ tieŋ dɩ baa ʋ yi? Ʋ nan keŋ kʋʋ vuosisi gie ta nagɩ kʋakʋ a yɩ vuogaasɩ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nɩ ye ka karɩŋ a wʋŋ wɩɩrɩ gie? Dɩ
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Ŋmɩŋ yine die;
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yaala sieŋ dɩ ba yigi wo, dama die ba sɩba a baarɩ ba wɩa die ʋ taaŋ nandagɩrɩ gie. Ama die ba chɩga daadamba ta die vaa wa ta ga.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Die ba tʋŋ Farasisi vuosi aŋaŋ Herodi vuosi bataŋ dɩ ba ga pɩasɩ wa wʋpɩasɩka ta ye dɩ ʋ nan balɩ wʋbɩaŋ.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Die ba ga Yisa jigiŋ a baarɩ dɩ, “Dɩdagɩrʋ, tɩ sɩba a baarɩ bala wusie, ta ka chɩɩlɩ vuosi sʋŋanyilike. Fʋnɩŋ bala wusie yaa gamma Ŋmɩŋ dɩ yaala vuotaŋ sɩmma die ta ka daansa yese vuoŋ dɩ sɩna die. Balɩ tɩ, dɩ mʋ dɩ tɩ tumme lampo a yɩma Roma naaŋ wa mɩŋ? Tɩ tumme yaa tɩ zeti?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ama Yisa die mɩŋŋɩ dɩ ba paalɩya mɩŋ ta pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yaala nɩ magɩsɩ mɩŋ? Nɩ yaa ligiribiŋ a keŋ aŋ n ye ke.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ba yaa a keŋ ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Mɩnɩa nine chaaŋ aŋaŋ ʋ saaŋ benne ka ma dene?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Yisa die dɩ wa baarɩ dɩ, “Tɔ, nɩ tuŋ naaŋ wa dɩ mʋna ʋ tuo dene ta tuŋ Ŋmɩŋ dɩaŋ dɩ mʋna ʋ tuo dene.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Womi Sadusisi, vuosi bataŋ dɩ balla dɩ vuoŋ kaaŋ hagɩ kuŋ me, dɩ ga Yisa jigiŋ a ga pɩasɩ wa dɩ,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Dɩdagɩrʋ, Mosisi die nagɩna mɩrɩka gie a yɩ tɩ: dɩ dembiŋ dɩ a keŋ kpi ta vaa ʋ hɔgʋ ta wo ballɩ, dɩ daa wa nɩmbʋa mʋ ʋ faarɩ wa kpihɔgʋ wa amʋ ba mɩɩrɩ ballɩ aŋ ba yi vuodieke dɩ kpine ballɩ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Tɔ, saŋŋa kaanɩ dembisi bayʋpɔyɩ die benne a yi nɩmballɩ: jakʋʋrɩ chaaŋ die dɩ faarɩ hɔgʋ ta kpi ta wo ballɩ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Die wɩa vuodieke die dɩ diisine jakʋʋrɩ ma die dɩ faarɩ hɔgʋ wa gbaŋ ta kpi ta vaa hɔgʋ wa ta wo ballɩ. Dene gbaŋ gbaŋ die dɩ bɩ a yi vuodieke die dɩ diisine bʋtaa wa ma.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Aŋaŋ tɩalɩka ha mana. Ba bayʋpɔyɩ wa mana die faarɩ hɔgʋ wa mɩŋ ta kpi ta wo ballɩ, ka kʋaŋ kʋaŋ chaaŋ hɔgʋ wa gbaŋ die dɩ kpi.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Lele, kuŋ hagɩŋ daraaŋ ba mana dɩ a keŋ hagɩ, ba jabɩa balla ʋ sɩmma hɔgʋ wa? Ba bayʋpɔyɩ wa mana die faarɩna wa mɩŋ?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ ka sɩba wusie! Dama nɩ zɩ Ŋmɩŋ gbanɩŋ wɩa yaa Ŋmɩŋ hagɩrɩŋ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Kunti dɩ a keŋ hagɩ kuŋ me, ba nan dɩ sɩɩ sɩba malakasi dɩ benne arɩzanna ma dene wo, ta hɔɔŋ faarɩŋ yaa dembiŋ yallɩŋ kaaŋ dɩ beri.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Dɩ tɩalɩ kunti hagɩŋ nɩŋ wɩa nɩ ka karɩŋ Mosisi gbaŋkʋ yaa gamma tɩɩka diile wɩa? Dɩ maagɩya mɩŋ dɩ Ŋmɩŋ die balɩ a yɩ Mosisi dɩ, ‘N yiwo Abarahami Ŋmɩŋ, Aziki Ŋmɩŋ aŋaŋ Jakobu Ŋmɩŋ.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Vuosi gie die wɔŋ kpi mɩŋ ama ba ye ko bie wo ba mɩsɩ ma dama Ŋmɩŋ ka yiwo kunti Ŋmɩŋ ʋ yiwo vuodiekemba dɩ benne ba mɩsɩ ma ma Ŋmɩŋ. Nɩ daga vuosi dɩ kunti kaaŋ bɩ hagɩ wa ka yi wusie.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Vuodiekemba die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha wʋnyɩ die bie mi a wʋŋ ba balɩkʋ. Die ʋ yeye sɩba Yisa die mɩŋŋɩ dagɩ Sadusisi vuosisi pɩasɩkʋ chɩaŋ, die wɩa die ʋ keŋ mi aŋaŋ wʋpɩasɩkɩŋ dɩ, “Mɩra bɩa tɩanna mɩraha mana.”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Jadieke dɩ tɩanna a mana wʋnna ‘Wʋmma, Izara vuosi! Nabidie Ŋmɩŋ nyɩɩna yine tɩ Ŋmɩŋ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Chome Ŋmɩŋ aŋaŋ fʋ sʋŋ mana aŋaŋ fʋ yɩaŋ mana aŋaŋ fʋ sʋŋanyile mana aŋaŋ fʋ hagɩrɩŋ mana.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Jadieke dɩ gʋtɩna bule wone, chome fʋ chanchaaŋ sɩba fʋ chone fʋ gbaŋ gbaŋ dene. Mɩra bɩ wori a tɩaŋ mɩra ale wo gie.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Daa wa dɩ balɩ Yisa dɩ, “Kpaŋŋɩ fʋ gbaŋ dɩdagɩrʋ! Dɩ yiwo wusie fʋ balɩ baarɩ Nabidie Ŋmɩŋ nyɩɩna ma yine Ŋmɩŋ dɩ ŋmɩŋ bɩ wori a gʋtɩ ʋ ma sie ʋ nyɩɩna ma wa,
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 dɩ vuota yaalɩma Ŋmɩŋ aŋaŋ ʋ sʋŋ mana, aŋaŋ ʋ sʋŋanyile mana aŋaŋ ʋ hagɩrɩŋ mana, ta yaalɩma ʋ chanchaaŋ sɩba ʋ yaalala ʋ gbaŋ gbaŋ dene wo. Fʋ baaŋ tuo mɩra ale wo gie dɩ tɩaŋ fʋ baaŋ nan kʋa dɔŋɩsɩ ta jʋʋ a yɩ Ŋmɩŋ ta bɩ kaaba nyinti yɩa Ŋmɩŋ.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yisa die dɩ yene ta daa wa mɩŋŋɩ a balɩ wa, ʋ balɩ a yɩ wa, “Fʋnɩŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ naarɩ ka yʋa.” Na kʋaŋ chaaŋ vuoŋ die bɩ wo sikimiŋ a baaŋ pɩasɩ wa wʋpɩasɩkɩŋ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Yisa die dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ʋ pɩasɩ ba, wʋpɩasɩkɩrɩ gie dɩ, “Dɩ yiwo lalɩa Ŋmɩŋ mɩra dɩdagɩrɩba dɩ baarɩ dɩ vuovʋarɩkɩŋ Masia wa baa ʋ yi wo Davidi haagɩŋ?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die june Davidi ma a yi ʋ baarɩ:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Davidi gbaŋ gbaŋ dɩ wasa wa ‘N Yɔmʋtieŋ’ Dɩ baa dɩ yiwo lalɩa ʋ bɩ yi Davidi haagɩŋ?”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ʋ dagɩkʋ sʋŋ die ʋ baarɩ dɩ, “Nɩ sɩmma vuodiekemba dɩ dagɩnana Ŋmɩŋ mɩraha, ba nan dɩ yaala ba yeegi guuwagɩtɩ a chʋmma gilime, ta yaala ba wasɩma ba aŋaŋ jɩlɩma nyʋgɩtɩ ma
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 ba keŋ juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me, ba yaala vuokpɩɩma jigikasɩka, ba keŋ lagɩ laalɩŋ jigiŋ ba yaala sikpeŋ kpɩɩmatieliŋ jigikasɩka.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Naa ba ŋaaŋ a nyɩra kpihɔgʋba ta gbata ba nyinti mana, ta jʋʋsa jʋʋsɩ wagɩtɩ sɩba ba chɩga Ŋmɩŋ. Vuodiekemba dɩ yinene dene nan faasɩ ye tɩbɩdatɩŋ pam.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Yisa die kalɩ a gbigi wo jigidieke ba nagɩna ligire a yɩa Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma a daansa ba nagɩnana ba ligire a yɩa, ligiretieliŋ pam die dɩ nagɩ ligire pam a yɩ:
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Womi kpihɔgʋ zɔɔlɩntieŋ dɩ keŋ a nyɩŋ a nagɩ tɔgɩfaasɩ ale a yɩ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Yisa dɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba a balɩ a yɩ ba dɩ, “N bala nɩ kpihɔgʋ zɔɔlɩntieŋ wo gie nagɩ ligire pam a yi a tɩaŋ banɩŋ ba mana,
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 dama banɩŋ ba mana nagɩ wa ligire a yi ta tɩalɩ ligire pam, ama wʋnɩŋ nɩŋ aŋaŋ ʋ zɔɔlɩbʋ mana ʋ nagɩ wa ʋ yalla die mana a yɩ, ta ka tɩalɩ ligire dieke ʋ baaŋ nan dii gbaŋ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.