Marcos 11
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT
1 Die ba gana a ga tʋga Jerusalemi ba keŋ Betifiji aŋaŋ Betani tɩgɩsɩ, tɩgɩsɩ gie die bie wo kunkogiŋ dieke ba wasɩnana Olivi Tɩɩsɩsɩ lʋgɩŋ, Yisa dɩ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale ta
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 balɩ ba dɩ, “Nɩ gamma tɩŋkpaŋŋɩ dieke dɩ benne nɩ nɩŋka, nɩ die keŋ a juu tɩka ma nɩ nan ye bonpɔlɩ dɩ bɔbɩna zie vuoŋ dɩ ye ka jʋalɩ ka, nɩ forisike a yaa keŋ giena.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Vuoŋ dɩ a keŋ keŋ pɩasɩ nɩ, dɩ bɩa nɩ yi dene, nɩ balɩ wa dɩ, tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka, ama ʋ nan yiŋŋi a yaa ka a keŋ lele.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Die ba ga a ye bonpɔlɩka dɩ ka zie sieku me a bɔbɩ juoŋ kaanɩ sanʋaŋ ma. Die ba forisinene ke
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 vuosi bataŋ die zie mi, a pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yie, nɩ forise bonpɔlɩka mɩŋ?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ba balɩ ba Yisa die dɩ bala die wo gbaŋ gbaŋ, die wɩa vuosisi die dɩ vaa ba yaa a ga.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Die ba yaa bonpɔlɩka a keŋ Yisa jigiŋ a nagɩ ba garɩtɩ a diisi ka sikpeŋ Yisa die dɩ wa jʋalɩ kalɩ ka sikpeŋ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Vuosi pam die dɩ nagɩ ba gaatɩ a jaatɩ sieku me bataŋ dɩaŋ dɩ nagɩ vaatɩ ba chɩana nyɩŋ haagɩŋ ma a jaata sieku me.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Vuodiekemba die dɩ benne ʋ nɩŋŋa aŋaŋ ʋ kʋaŋ, die dɩ wa a piili keesiŋ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Ŋmɩŋ bɩ yi alibarika a yɩ tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Davidi naarɩ dieke dɩ kienene wo ma.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yisa die dɩ ga tʋgɩ Jerusalemi, a ga Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku sʋŋ, a daansɩ jaaŋ mana ka sʋŋ. Ama saŋŋa dieke ŋmɩŋ dɩ yaala ka nan die ʋ ŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba, baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ nyɩŋ ga Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tʋŋ die dɩ vʋnna ba nyɩŋ Betani a kieŋ, kɔŋ die dɩ yallɩ Yisa,
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 die ʋ ye kɩnkamɩŋ tɩɩŋ dɩ gana ga zie ŋaŋ vaatɩ, die ʋ ga ʋ daansɩ ye sɩba ka yaa nyɩŋnyɩŋka mɩŋ. Die ʋ tʋgɩna mi die ʋ ye wo vaatɩ nyɩɩna ka sikpeŋ, dama ka saŋŋa die ye ka tʋgɩya aŋaŋ ka baaŋ nan nyɩŋ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yisa dɩ balɩ a yɩ tɩɩka dɩ, “Vuoŋ kaaŋ bɩ ye nyɩŋnyɩŋka fʋ ma a dii bɩbra.” Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ wʋŋ ʋ bala wa.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Die ba gana ga tʋgɩ Jerusalemi, Yisa dɩ ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma, a piili a yaga vuodiekemba die dɩ yalla nyinti a daa aŋaŋ vuodiekemba die dɩ daanana nyintiti ta kpaŋŋɩ vuodiekemba dɩ yalla ligire a tarɩga aŋaŋ vuodiekemba die dɩ yalla ŋmarɩsɩ a daa teebulisi a bubi bubi.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ta ka saagɩya dɩ vuoŋ chii jaaŋ a daagɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ gbaakʋ sʋŋ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Die ʋ wa dagɩ vuosisi ta baarɩ, “Ŋmɩŋ wɩa baarɩ, Ŋmɩŋ tigiŋ baa ka yiwo Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ jigiŋ a yɩ vuoŋ mana, ta nɩ nagɩ ka a bɩrɩŋ gaarɩŋ tigiŋ?”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ wʋnna naa wa, die ba piili a yaala sieti dɩ ba kʋʋ Yisa. Die ba chɩga wa mɩŋ, dama die ʋ dagɩkʋ die yi daadamba mana mamachi mɩŋ.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Die jɩŋmɩŋ dɩ tʋgɩna Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nyɩŋ mi.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tuŋ die dɩ vʋnna sʋkʋleeliŋ, ba chʋŋ sieku me die ba ye tɩɩ dieke Yisa die dɩ kana a yɩ wa, die ka mana dɩ kpi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piita die dɩ tɩɩnsɩ wudieke die dɩ yine wo ta balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, daansɩ, tɩɩka die fʋ kana a yi wa kpiye!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ yi Ŋmɩŋ yada. Nɩ keŋ a yi Ŋmɩŋ yada,
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 nan bɩagɩ a balɩ a yɩ kunkogiri gie, vʋʋ a ga nan nyaakpɩɩbʋ ma, fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ keŋ a balɩ die ta ka chɩɩlɩya fʋ sʋŋ ma, yi yada sɩba fʋ bala die wo nan yi, aŋ ka yi a yɩ fʋ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Vaa n balɩ nɩ, naa chɩaŋ ma nɩ keŋ a jʋʋsa Ŋmɩŋ a yaala jaaŋ nɩ tuo a dii sɩba ye ke mɩŋ, aŋ ka yi nɩ jaaŋ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ta nɩ keŋ a zie jʋʋsa Ŋmɩŋ ta vuodieke mana dɩ yine nɩ bɩaŋ, nɩ vaa ʋ taalɩ a chaa wa aŋ nɩ Chɔɔŋ Nabidie Ŋmɩŋ dɩ benne arɩzanna ma dɩaŋ nan nagɩ nɩ taalɩ a chaa nɩ.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 ((Ama nɩ keŋ a ka nagɩ nɩ chanchaalɩŋ wʋbɩatɩ a chaa ba, nɩ chɔɔŋ dieke dɩaŋ dɩ benne arɩzanna ma kaaŋ nagɩ nɩ wʋbɩatɩ a chaa nɩ.))”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Die ba bɩna a yiŋŋi keŋ tʋgɩ Jerusalemi Yisa die dɩ juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩŋ ma a dɩ chʋŋ, Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋra bataŋ dɩ keŋ ʋ jigiŋ,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yiko fʋ yaa yie nyinti gie? Mɩnɩa yɩna fʋ kanɩŋ yiko ke mi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa n pɩasɩ nɩ wʋbalɩmɩŋ amʋ nɩ keŋ bɩagɩ a mɩŋŋɩ balɩ mɩŋ ka chɩaŋ, n nan balɩ nɩ vuodieke yiko n yalla a tʋma nyinti gie wo.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nɩ balɩ mɩŋ Jɔɔn die ye wo yiko sɩa a yaa sɩa vuosisi Ŋmɩŋ nyaabʋ, sɩa yiko ke mi die dɩ nyɩŋ, Ŋmɩŋ jigiŋ yaa vuotaŋ jigiŋ?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Die ba yiŋŋi a pɩasa taŋ dɩ, “Tɩ baa tɩ balɩ wa lalɩa? Tɩ keŋ baarɩ bʋ nyɩŋ wa Ŋmɩŋ jigiŋ, ʋ nan baarɩ, bɩa die wana yi tɩ ka yi Jɔɔn yada?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Tɩ nan bɩagɩ baarɩ, vuotaŋ jigiŋ?” (Die ŋmaamɩŋ die yalla ba aŋaŋ vuosisi, dama vuoŋ mana die baarɩ Jɔɔn die yiwo Ŋmɩŋ dɩ tʋnna vuodieke.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Die ba balla wudieke a yɩ Yisa die wone “Tɩ zɩ.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.