Marcos 11
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs BKJ
1 Die ba gana a ga tʋga Jerusalemi ba keŋ Betifiji aŋaŋ Betani tɩgɩsɩ, tɩgɩsɩ gie die bie wo kunkogiŋ dieke ba wasɩnana Olivi Tɩɩsɩsɩ lʋgɩŋ, Yisa dɩ tʋŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba bale ta
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 balɩ ba dɩ, “Nɩ gamma tɩŋkpaŋŋɩ dieke dɩ benne nɩ nɩŋka, nɩ die keŋ a juu tɩka ma nɩ nan ye bonpɔlɩ dɩ bɔbɩna zie vuoŋ dɩ ye ka jʋalɩ ka, nɩ forisike a yaa keŋ giena.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Vuoŋ dɩ a keŋ keŋ pɩasɩ nɩ, dɩ bɩa nɩ yi dene, nɩ balɩ wa dɩ, tɩ Yɔmʋtieŋ yaalala ka, ama ʋ nan yiŋŋi a yaa ka a keŋ lele.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Die ba ga a ye bonpɔlɩka dɩ ka zie sieku me a bɔbɩ juoŋ kaanɩ sanʋaŋ ma. Die ba forisinene ke
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 vuosi bataŋ die zie mi, a pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yie, nɩ forise bonpɔlɩka mɩŋ?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ba balɩ ba Yisa die dɩ bala die wo gbaŋ gbaŋ, die wɩa vuosisi die dɩ vaa ba yaa a ga.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Die ba yaa bonpɔlɩka a keŋ Yisa jigiŋ a nagɩ ba garɩtɩ a diisi ka sikpeŋ Yisa die dɩ wa jʋalɩ kalɩ ka sikpeŋ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Vuosi pam die dɩ nagɩ ba gaatɩ a jaatɩ sieku me bataŋ dɩaŋ dɩ nagɩ vaatɩ ba chɩana nyɩŋ haagɩŋ ma a jaata sieku me.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Vuodiekemba die dɩ benne ʋ nɩŋŋa aŋaŋ ʋ kʋaŋ, die dɩ wa a piili keesiŋ,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Ŋmɩŋ bɩ yi alibarika a yɩ tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Davidi naarɩ dieke dɩ kienene wo ma.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yisa die dɩ ga tʋgɩ Jerusalemi, a ga Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku sʋŋ, a daansɩ jaaŋ mana ka sʋŋ. Ama saŋŋa dieke ŋmɩŋ dɩ yaala ka nan die ʋ ŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba, baŋ aŋaŋ bale wo die dɩ nyɩŋ ga Betani.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tʋŋ die dɩ vʋnna ba nyɩŋ Betani a kieŋ, kɔŋ die dɩ yallɩ Yisa,
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 die ʋ ye kɩnkamɩŋ tɩɩŋ dɩ gana ga zie ŋaŋ vaatɩ, die ʋ ga ʋ daansɩ ye sɩba ka yaa nyɩŋnyɩŋka mɩŋ. Die ʋ tʋgɩna mi die ʋ ye wo vaatɩ nyɩɩna ka sikpeŋ, dama ka saŋŋa die ye ka tʋgɩya aŋaŋ ka baaŋ nan nyɩŋ.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Yisa dɩ balɩ a yɩ tɩɩka dɩ, “Vuoŋ kaaŋ bɩ ye nyɩŋnyɩŋka fʋ ma a dii bɩbra.” Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ wʋŋ ʋ bala wa.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Die ba gana ga tʋgɩ Jerusalemi, Yisa dɩ ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma, a piili a yaga vuodiekemba die dɩ yalla nyinti a daa aŋaŋ vuodiekemba die dɩ daanana nyintiti ta kpaŋŋɩ vuodiekemba dɩ yalla ligire a tarɩga aŋaŋ vuodiekemba die dɩ yalla ŋmarɩsɩ a daa teebulisi a bubi bubi.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ta ka saagɩya dɩ vuoŋ chii jaaŋ a daagɩ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ gbaakʋ sʋŋ.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Die ʋ wa dagɩ vuosisi ta baarɩ, “Ŋmɩŋ wɩa baarɩ, Ŋmɩŋ tigiŋ baa ka yiwo Ŋmɩŋ jʋʋsɩŋ jigiŋ a yɩ vuoŋ mana, ta nɩ nagɩ ka a bɩrɩŋ gaarɩŋ tigiŋ?”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ wʋnna naa wa, die ba piili a yaala sieti dɩ ba kʋʋ Yisa. Die ba chɩga wa mɩŋ, dama die ʋ dagɩkʋ die yi daadamba mana mamachi mɩŋ.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Die jɩŋmɩŋ dɩ tʋgɩna Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ nyɩŋ mi.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Tuŋ die dɩ vʋnna sʋkʋleeliŋ, ba chʋŋ sieku me die ba ye tɩɩ dieke Yisa die dɩ kana a yɩ wa, die ka mana dɩ kpi.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piita die dɩ tɩɩnsɩ wudieke die dɩ yine wo ta balɩ a yɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ, daansɩ, tɩɩka die fʋ kana a yi wa kpiye!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ yi Ŋmɩŋ yada. Nɩ keŋ a yi Ŋmɩŋ yada,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 nan bɩagɩ a balɩ a yɩ kunkogiri gie, vʋʋ a ga nan nyaakpɩɩbʋ ma, fʋ gbaŋ gbaŋ fʋ keŋ a balɩ die ta ka chɩɩlɩya fʋ sʋŋ ma, yi yada sɩba fʋ bala die wo nan yi, aŋ ka yi a yɩ fʋ.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Vaa n balɩ nɩ, naa chɩaŋ ma nɩ keŋ a jʋʋsa Ŋmɩŋ a yaala jaaŋ nɩ tuo a dii sɩba ye ke mɩŋ, aŋ ka yi nɩ jaaŋ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ta nɩ keŋ a zie jʋʋsa Ŋmɩŋ ta vuodieke mana dɩ yine nɩ bɩaŋ, nɩ vaa ʋ taalɩ a chaa wa aŋ nɩ Chɔɔŋ Nabidie Ŋmɩŋ dɩ benne arɩzanna ma dɩaŋ nan nagɩ nɩ taalɩ a chaa nɩ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 ((Ama nɩ keŋ a ka nagɩ nɩ chanchaalɩŋ wʋbɩatɩ a chaa ba, nɩ chɔɔŋ dieke dɩaŋ dɩ benne arɩzanna ma kaaŋ nagɩ nɩ wʋbɩatɩ a chaa nɩ.))”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Die ba bɩna a yiŋŋi keŋ tʋgɩ Jerusalemi Yisa die dɩ juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩŋ ma a dɩ chʋŋ, Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩba aŋaŋ tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋra bataŋ dɩ keŋ ʋ jigiŋ,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 a pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa yiko fʋ yaa yie nyinti gie? Mɩnɩa yɩna fʋ kanɩŋ yiko ke mi?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa n pɩasɩ nɩ wʋbalɩmɩŋ amʋ nɩ keŋ bɩagɩ a mɩŋŋɩ balɩ mɩŋ ka chɩaŋ, n nan balɩ nɩ vuodieke yiko n yalla a tʋma nyinti gie wo.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Nɩ balɩ mɩŋ Jɔɔn die ye wo yiko sɩa a yaa sɩa vuosisi Ŋmɩŋ nyaabʋ, sɩa yiko ke mi die dɩ nyɩŋ, Ŋmɩŋ jigiŋ yaa vuotaŋ jigiŋ?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Die ba yiŋŋi a pɩasa taŋ dɩ, “Tɩ baa tɩ balɩ wa lalɩa? Tɩ keŋ baarɩ bʋ nyɩŋ wa Ŋmɩŋ jigiŋ, ʋ nan baarɩ, bɩa die wana yi tɩ ka yi Jɔɔn yada?
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Tɩ nan bɩagɩ baarɩ, vuotaŋ jigiŋ?” (Die ŋmaamɩŋ die yalla ba aŋaŋ vuosisi, dama vuoŋ mana die baarɩ Jɔɔn die yiwo Ŋmɩŋ dɩ tʋnna vuodieke.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Die ba balla wudieke a yɩ Yisa die wone “Tɩ zɩ.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.