Marcos 10
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Yisa die dɩ nyɩŋ mi a garɩsɩ Jɔɔdani mʋgɩrɩ a ga Judia tɩŋgbaŋ ma; daadaŋ pam die dɩ bɩ a keŋ giliŋ wo, ʋ dagɩ ba sɩba ʋ ŋaana wɔŋ daga die wo.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Farasisi die dɩ keŋ mi a yaala ba magɩsɩ wa, a pɩasɩ wa dɩ, dagɩ tɩ, dɩ yaa sieŋ mɩŋ tɩ mɩra sʋŋ dembiŋ zeti ʋ hɔgʋ mɩŋ?
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Yisa gbaŋ dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Lalɩa Mosisi die dɩ balɩ nɩ?”
3 Jesus respondeu:
4 Die ba baarɩ dɩ, “Mosisi die baarɩ dembiŋ dɩ keŋ yaala ʋ zeti ʋ hɔgʋ ʋ ŋaaŋ maagɩ wa gbanɩŋ a yɩ wa a dagɩ sɩba ʋ zeti wo mɩŋ, ta vaa wa aŋ ʋ ga.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Nɩ wɩa die tʋa mɩŋ wɩa Mosisi die dɩ yɩ nɩ nʋarɩ mi.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Ama dʋnɩa piiliŋ, Ŋmɩŋ die naaŋ wa ‘dembiŋ aŋaŋ hɔgʋ.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Naa chɩaŋ ma dembiŋ aŋaŋ hɔgʋ nan vaa ba chʋalɩŋ aŋaŋ ba nɩɩlɩŋ ta faarɩ taŋ aŋ ba bale wo gie nan lagɩŋ
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 yi vuobalɩmɩŋ, da vuosi bale bɩbra.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Die wɩa Ŋmɩŋ dɩ keŋ nagɩ jadieke a lagɩŋ, vuota ka mʋ ʋ puoke.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Die ba yiŋŋine kuli tigiŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ pɩasɩ wa wɩɩrɩ wɩa.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ʋ balɩ ba dɩ “Dembiŋ dieke dɩ zeti ʋ hɔgʋ ta bɩ faarɩ hɔgʋ gaaŋ juu wo hɔgʋ dieke ʋ zetine wo taalɩ ma.
11 E Jesus lhes disse:
12 Hɔgʋ dieke dɩaŋ dɩ zeti ʋ chʋrʋ ta bɩ yallɩ dembiŋ gaaŋ ʋ gbaŋ; juu ʋ chʋrʋkʋrɩ taalɩ ma.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Vuosi bataŋ die dɩ yaa ballɩ a keŋ dɩ Yisa gbɩ ba, ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yaga ba.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Die Yisa dɩ mɩŋŋɩna, ʋ jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ ta balɩ ba dɩ, “Nɩ vaa ballɩbɩsɩsɩ kiere n jigiŋ, daa nɩ yagɩma ba dama Ŋmɩŋ naarɩ yiwo ba die wo sɩɩtɩ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Vuodieke mana dɩ a keŋ ka tuo Ŋmɩŋ naarɩ sɩba bʋabiŋ die dɩ tuone nyinti die nɩŋ ʋ kaaŋ juu mi.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Die ʋ wa nagɩ ba ʋ nuusi me ta nagɩ ʋ nuusi a diisi diisi ba ma ta yi alibarika a yɩ ba.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Die Yisa die dɩ dene hagɩ dɩ ʋ dɩa, daa wʋnyɩ dɩ chɩgɩ a keŋ gbirigi ʋ nɩŋŋa ta pɩasɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ vɩɩnɩŋ, lalɩa maŋ nan yi a ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yisa dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa fʋ wasa mɩŋ vuovɩɩnɩŋ? Vuovɩɩnɩŋ wori ntaala Ŋmɩŋ nyɩɩna ma.
18 Jesus respondeu:
19 Fʋnɩŋ sɩba Ŋmɩŋ mɩraha mɩŋ. ‘Da keŋ kʋʋ vuoŋ, da keŋ yaalɩ vuoŋ hɔgʋ, da keŋ gaarɩ, da keŋ yi ŋmɩnchɩbɩsɩ daansɩatieŋ, da keŋ nyɩrɩ vuoŋ, yɩma fʋ chʋa aŋaŋ fʋ naa jɩlɩma.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Daa wa dɩ balɩ Yisa dɩ, “Dɩdagɩrʋ n yine bʋabiŋ mana a yaa ga mʋʋna n dɩɩ sieti gie mana mɩŋ.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yisa dɩ daansɩ wa aŋaŋ choti, ta balɩ wa, wʋbalɩmɩŋ tɩala fʋ, “Kulime a daa jadieke mana fʋ yalla a nagɩ ligirehe a yɩ zɔɔlɩntieliŋ, ta nan yi nyintitieŋ arɩzanna ma, ta fʋ keŋ a dɩa mɩŋ.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Daa wa die dɩ wʋnna naa ʋ sʋŋ dɩ paalɩ chʋʋsɩ, ʋ nine chaatɩ dɩ tarɩgɩ dama die ʋ faasɩ yiwo ligiretieŋ, die ʋ kuli tigiŋ aŋaŋ sʋgɩchʋʋsɩŋ.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yisa dɩ yiŋŋi a daansɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba ta baarɩ dɩ, “Dɩ tʋa pam aŋaŋ ligiretieŋ dɩ baaŋ nan juu Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Die dɩ yi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mamachi ʋ balɩkʋ ma, ta Yisa dɩ bɩ balɩ bɩbra dɩ, “N ballɩ, Ŋmɩŋ naarɩ juule wɩa tʋa mɩŋ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Nyɔgɩnɩ dɩ baaŋ yi die a garɩ nyɩŋ garɩyɩɩŋ vɔrɩŋ ma wa ka tʋa a tʋgɩ ligiretieŋ dɩ baaŋ nan yi die a juu Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ wʋnna naa, dɩ bɩ faasɩ yi be mamachi, ba wa pɩasa taŋ dɩ, “Die nɩŋ mɩnɩa bala ʋ ye gbatɩtaanɩŋ?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yisa dɩ daansɩ ba ta baarɩ dɩ, “Vuotaŋ kaaŋ bɩagɩ a yi die ama Ŋmɩŋ nan bɩagɩ a yi dama Ŋmɩŋ jigiŋ wɩɩŋ wori a tʋa.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Piita dɩ pɩasɩ dɩ, “Ta tɩnɩŋ nɩŋ, tɩ nagɩna jaaŋ mana a taaŋ ta dɩ fʋ wa?”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Vaa n balɩ nɩ, vuodieke mana dɩ vana ʋ tigiŋ, yaa ʋ nɩmballɩ yaa ʋ nuŋ yaa ʋ chɔɔŋ yaa ʋ ballɩ yaa ʋ kʋatɩ n wɩa aŋaŋ Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha wɩa
29 Jesus respondeu:
30 nan daansɩ ye nyinti saŋka gie a tɩaŋ ʋ nagɩna nyindiekemba a taaŋ wa. Ʋ nan ye tige, aŋaŋ nɩmballɩ aŋaŋ nɩɩlɩŋ aŋaŋ ballɩ aŋaŋ kʋatɩ kɔbɩga kɔbɩga tɩŋgbaŋka gie me ta tuo mugisiŋ a gʋtɩ ta saŋŋa dieke dɩ kienene wo ʋ nan ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ama vuodiekemba dɩ benne nɩŋŋa lele nan wɩarɩ kʋaŋ ta vuodiekemba dɩ benne kʋaŋ lele nan tɩaŋ nɩŋŋa.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Die ba wa bie wo sieŋ me a gara Jerusalemi, Yisa die dɩna nɩŋŋa, die dɩ yi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba mamachi ta ŋmaamɩŋ dɩ yallɩ vuodiekemba die dɩ dɩna ba kʋaka. Yisa die dɩ bɩ wa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo a ga lʋgɩŋ a balɩ ba wudiekemba die dɩ bala a yi wo.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Ʋ balɩ ba dɩ, “Nɩ daansɩma, tɩ gara Jerusalemi, jigidieke ba baaŋ nagɩ manɩŋ vuota Bʋadembiŋ a ga yɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋra aŋaŋ Ŋmɩŋ mɩraha dɩdagɩrɩŋ nuusi me aŋ ba dii mɩŋ sarɩya ta baarɩ dɩ n chʋʋsɩya dɩ ba kʋʋ mɩŋ, ta nagɩ mɩŋ a yɩ vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosi
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 dɩ ba vʋarɩ mɩŋ fala, a tɩɩrɩ nɩntɔbɩtɩ a yɩ mɩŋ, a nɩgɩ mɩŋ aŋaŋ kpaasɩŋ ta kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Womi Jemisi aŋaŋ Jɔɔn, Zebedi ballɩ dɩ keŋ Yisa jigiŋ a baarɩ, “Dɩdagɩrʋ, wɩɩŋ benne tɩ yaala fʋ yi a yɩ tɩ.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Yisa dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa nɩ yaala n yi a yɩ nɩ?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Ba baarɩ dɩ, “Tɩ yaala saŋŋa dieke fʋ keŋ baa fʋ dii fʋ naarɩ aŋaŋ hagɩrɩŋ tɩ ŋaŋ fʋ gʋtɩ kala, wʋnyɩ kala fʋ nuugalɩ wʋnyɩ fʋ nuudiigiŋ.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Yisa dɩ balɩ ba, “Nɩ zɩ nɩ jʋʋsɩnana jadieke wo chɩaŋ, nɩ nan bɩagɩ a chii chii diekemba n balla n chii wo? Nɩ nan bɩagɩ a gbalɩgɩ gbalɩgɩ diekemba n baaŋ nan gbalɩgɩ wa?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Ba baarɩ “Wa, tɩ nan bɩagɩ.” Yisa dɩ balɩ ba dɩ, “Wusie nɩ nan chii n chiititi, ta bɩ gbalɩgɩ gbalɩgɩ diekemba n balla n gbalɩgɩ wa,
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 ama n wo sieŋ dɩ n dagɩ sɩba geŋ wo baaŋ nan kalɩ n nuudiigiŋ, ta geŋ wo kala n nuugalɩ. Ŋmɩŋ bala ʋ nagɩ jigehe gie a yɩ vuodiekemba wɩa ʋ wʋnsɩna wa.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba banɩŋ, baŋ wa die dɩ wʋnna naa die ba jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ a yɩ Jemisi aŋaŋ Jɔɔn.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Die wɩa die Yisa dɩ wa ba mana a lagɩsɩ taŋ ta balɩ ba nɩ sɩba baarɩ vuodiekemba dɩ daansɩnana vuosi tɩŋgbaŋka gie ŋaaŋ dagɩ wa ba gbaŋ ta nyɩŋkʋra dɩaŋ ŋaaŋ pɔgɩlɩ wa ba vuosi aŋaŋ nɩŋŋmɩna,
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 ama nɩnɩŋ nɩŋ, nɩ sʋnsʋŋ vuodieke dɩ yaalala nyɩŋkʋrɩtɩ, sie ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a bɩrɩŋ yɔmʋ banɩŋ ba mana sʋnsʋŋ.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Vuodieke dɩaŋ dɩ bɩ yaala ʋ bemme nɩŋŋa sie ʋ nagɩ ʋ gbaŋ a bɩrɩŋ vuoŋ mana yɔmʋ,
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 dama Ŋmɩŋ Bʋadembiŋ gbaŋ ka keŋye dɩ vuosi yi ʋ yɔŋɩsɩ, ama wʋnɩŋ ʋ balla ʋ yi vuoŋ mana yɔmʋ, a kpi a gbatɩ vuosi pam a taaŋ.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Die ba kenne a keŋ tʋgɩ tɩŋ kaanɩ ba wasɩnana Jariko, Yisa aŋaŋ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ wa nyɩna tɩka ma daadaŋ pam die dɩdɩ ba kʋaŋ. Daa yɩɩ wʋnyɩ ba wasɩnana Batimiisi, Timiisi bʋa dɩ kalɩ sieku me a jʋʋsa.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Die ʋ wʋnna dɩ Yisa vuodieke dɩ nyɩnna Nazeriti die benne mi wo, ʋ piili a keesi “Yisa, Davidi haagɩŋ chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Die daadamba pam dɩ natɩ wa ta baarɩ dɩ ʋ tarɩ watɩ, yɩɩ wa dɩ wa faasɩ a keesi “Yisa, Davidi haagɩŋ chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ.”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Yisa dɩ zie ta baarɩ dɩ, “Nɩ wa wa.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Ʋ nagɩ ʋ nyinyeeke a vigi taaŋ, ta chɩgɩ ga Yisa jigiŋ.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Yisa dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Bɩa fʋ yaala n yi a yɩ fʋ?”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Yisa dɩ balɩ wa dɩ, “Gamma, fʋ yada gbaanna fʋ.”
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.